PDA

Επιστροφή στο Forum : αγαπάω ο, τι κατακτώ



Uther
27-03-12, 08:06
Όταν καλλιεργεί κανείς ένα κήπο ή αν κλαδεύει ένα δέντρο σίγουρα θα πονέσει περισσότερο με την απώλειά του παρά με το δέντρο του γείτονα. Το ίδιο φαντάζομαι ισχύει για όλα τα πράγματα εκτός αν μιλάμε για μαζικές καταστροφές. Δεν πιστεύω ότι πχ δεν υπήρξε άνθρωπος που να μην έπαθε τουλάχιστον ένα στιγμιαίο σοκ με τις φωτιές του 2007-8 (δεν θυμάμαι χρονολογία) που κάηκε η μισή ελλάδα.

Η έννοια της καλλιέργειας συμπεριλαμβάνει και την έννοια της κατάκτησης/απόκτησης. Χειρίζεσαι διαφορετικά ένα κτήμα που κατέκτησες, ακόμα κι αν το έχεις κλέψει απο τον προκάτοχό του σκοτώνοντας τον, παρά ένα που κληρονόμησες.
Όπου υπάρχει ο μόχθος για το αποτέλεσμα, το αποτέλεσμα γίνεται δικό σου, καρποφορώντας στιγμές και ενδιαφέρον.

Συγχρόνως, αν μοχθώντας για την κατάκτηση , αποκτήσεις και μοχθήσεις για την καλλιέργεια, η καλλιέργεια αυτή με μία έννοια είναι που κάνει τη διαφορά στην κυριαρχία. Μπορεις να πεις ότι έχεις κυριαρχήσει σε ενα κήπο όταν τα φυτά θα μαραθούν απο την απουσία σου πράγμα το οποίο έχω δει να συμβαίνει. Δηλαδη να αντικατασταθεί ο κηπουρός και τα φυτά να μαραθούν παρά την προσπάθεια του νέου κηπουρού.

Στις σχέσεις με τους ανθρώπους ισχύει το ίδιο; Και αν ναι, τότε οι υποτακτικοί/ες πως μετουσιώνουν αυτές τις ανάγκες και ιδιότητες που αφορούν την κατάκτηση και την απόκτηση; Πώς σχετίζονται με τον/την Κ εφόσον δεν είναι αυτές που καταβάλουν τον κόπο της καλλιέργειας και της κατάκτησης;

Είναι κάτι σαν την τριανταφυλλιά του μικρού πρίγκιπα; Πώς αντιλαμβάνονται και επεξεργάζονται τον καρπό της σχέσης όταν δεν έχουν οι ίδιες συμμετέχει στην κατάκτησή του;Και πώς αντιλαμβάνονται την καλλιέργεια του Κ τους ;

Φαίδρα
27-03-12, 08:51
Δε νομίζω, ότι δεν καταβάλουν κόπο στην καλλιέργεια και την κατάκτηση. Απλά είναι μέσα από ένα εντελώς διαφορετικό κανάλι σε σχέση με αυτό του Κ. Το να γίνει μια υ, η υ που θέλει ο Κ της δεν είναι κατάκτηση; Δεν την κάνει περήφανη;

sklavina
27-03-12, 09:12
Στις σχέσεις με τους ανθρώπους ισχύει το ίδιο; Και αν ναι, τότε οι υποτακτικοί/ες πως μετουσιώνουν αυτές τις ανάγκες και ιδιότητες που αφορούν την κατάκτηση και την απόκτηση; Πώς σχετίζονται με τον/την Κ εφόσον δεν είναι αυτές που καταβάλουν τον κόπο της καλλιέργειας και της κατάκτησης;

Είναι κάτι σαν την τριανταφυλλιά του μικρού πρίγκιπα; Πώς αντιλαμβάνονται και επεξεργάζονται τον καρπό της σχέσης όταν δεν έχουν οι ίδιες συμμετέχει στην κατάκτησή του;Και πώς αντιλαμβάνονται την καλλιέργεια του Κ τους ;

Eξαιρετικό νήμα καλή μου Uther :)
Θα ήθελα μια περαιτέρω επεξήγηση σε παρακαλώ όσον αφορά το πρώτο σκέλος των ερωτήσεών σου. Τι εννοείς δηλαδή με το πως μετουσιώνουν τις ανάγκες και ιδιότητες;

Σε ότι αφορά το δεύτερο σκέλος και βέβαια έχουν συμμετέχει στην κατάκτησή του. Με τη συνειδητή παράδοσή τους. Δε γίνεται αλλιώς. Αντιλαμβάνονται την καλλιέργεια του Κ τους ακριβώς σαν καλλιέργεια. Όταν αυτή υφίσταται γίνεται αντιληπτή. Υπάρχει εξέλιξη, η υποτακτική γίνεται καλύτερη η σχέση ανθοφορεί και βγάζει καρπούς. Σπάνιο ε; Τα σπάνια είναι και τα καλά.

Θα αρπάξω την ευκαιρία μέσω του νήματός σου αν μου επιτρέψεις για να καταθέσω ενα αγαπημένο απόσπασμα από το βιβλίο Mπρίντα του Paulo Coelho, πολύ ταιριαστό για εδώ :

Ένα κείμενο της παράδοσης αγνώστου συγραφέα λέει ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να υιοθετήσει δυο στάσεις :
Να χτίζει ή να φυτεύει.
Οι χτίστες μπορεί να χρειαστούν χρόνια για το έργο τους, κάποτε όμως τελειώνουν αυτό που χτίζουν . Τότε σταματούν και περιορίζονται απο τους ίδιους τους τοίχους τους. Όταν ολοκληρώνεται το χτίσιμο η ζωή χάνει το νόημα της.
Υπάρχουν όμως και εκείνοι που φυτεύουν. Μερικές φορές οι καταιγίδες τους προκαλούν προβλήματα και σπάνια ξεκουράζονται. Σε αντίθεση με τα κτήρια όμως, ένας κήπος δεν σταματά ποτέ να αναπτύσσεται. Και παρόλο που απαιτεί την προσοχή του κηπουρού του δίνει παράλληλα και τη δυνατότητα να ζήσει τη ζωή του σαν μια μεγάλη περιπέτεια.
Οι κηπουροί αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον γιατι ξέρουν ότι στην ιστορία του κάθε φυτού βρίσκεται η δημιουργία όλης της γης. :)

Θα επανέλθω με πληρέστερη τοποθέτηση ..

thaleia
27-03-12, 09:28
γλυκεια μου Uther
ποιος ειπε οτι οι υποτακτικοι/ες δεν κατακτουν τους/τις Κ τους ?
ποιος ειπε οτι δεν συμμετεχουν στην καλλιεργεια της Κ/υ σχεσεως
ακομη και στην καλλιεργεια του/της Κ?

δεν διδασκεται μονο ο μαθητης απο το δασκαλο αλλα και ο δασκαλος απο το μαθητη ,
κι ενας μαθητης με υψηλους στοχους και κριτηρια θα στοχευσει στον καλυτερο δασκαλο
και θα αγωνιστει για επιλεγει ως μαθητης του ...

Kaveiros
27-03-12, 10:58
Συγχρόνως, αν μοχθώντας για την κατάκτηση , αποκτήσεις και μοχθήσεις για την καλλιέργεια, η καλλιέργεια αυτή με μία έννοια είναι που κάνει τη διαφορά στην κυριαρχία. Μπορεις να πεις ότι έχεις κυριαρχήσει σε ενα κήπο όταν τα φυτά θα μαραθούν απο την απουσία σου πράγμα το οποίο έχω δει να συμβαίνει. Δηλαδη να αντικατασταθεί ο κηπουρός και τα φυτά να μαραθούν παρά την προσπάθεια του νέου κηπουρού.




Υπαρχουν κηπουροι κοιλιοδουλοι υπαρχουν και αλλοι που νιωθουν μεγαλυτερη καυλα βλεποντας τα φυτα να ριζωνουν βαθυτερα να μπορουν να ζησουν και χωρις αυτον και να επιλεγουν συνειδητα να ζουν με αυτον,ειναι οι λεγομενοι κυριαρχικοι κηπουροι

Anatoli
27-03-12, 12:41
Μπλέξαμε με την κηπουρική...και δεν τα πάω και πολύ καλά με το φυτολόγιο...
Σε μια σχέση και οι δυο εξελίσσονται ο ένας δίνει και παίρνει από τον άλλον
και οι δυο μαζί απολαμβάνουν,
αλίμονο αν η υ δεν κατακτήσει και δεν διεκδικεί τον Κ της και αντιστρόφως.

Andr(e)as
27-03-12, 14:42
Εγώ θα το έλεγα... κατακτώ... ότι αγαπώ... ή προσπαθώ τουλάχιστον ;)

Ανδρ(ε)ας

Lazycat
27-03-12, 15:42
E


Να χτίζει ή να φυτεύει.
Οι χτίστες μπορεί να χρειαστούν χρόνια για το έργο τους, κάποτε όμως τελειώνουν αυτό που χτίζουν . Τότε σταματούν και περιορίζονται απο τους ίδιους τους τοίχους τους. Όταν ολοκληρώνεται το χτίσιμο η ζωή χάνει το νόημα της.
Υπάρχουν όμως και εκείνοι που φυτεύουν. Μερικές φορές οι καταιγίδες τους προκαλούν προβλήματα και σπάνια ξεκουράζονται. Σε αντίθεση με τα κτήρια όμως, ένας κήπος δεν σταματά ποτέ να αναπτύσσεται. Και παρόλο που απαιτεί την προσοχή του κηπουρού του δίνει παράλληλα και τη δυνατότητα να ζήσει τη ζωή του σαν μια μεγάλη περιπέτεια.
Οι κηπουροί αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον γιατι ξέρουν ότι στην ιστορία του κάθε φυτού βρίσκεται η δημιουργία όλης της γης. :)
..

Το να χτίζεις είναι μία διαρκής λειτουργία και δεν τελειώνει ποτέ. Και οι ανθρώπινες σχέσεις κτίζονται.

Αλλα ας αφήσουμε τις παρομοιώσεις, δεν βοηθάνε νομίζω.

Ναι, αυτό που έχω με κόπο πλησιάσει το αγαπώ περισσότερο. Αυτό για το οποίο έχω θυσιάσει, κοπιάσει, προσπαθήσει, το εκτιμώ περισσότερο. Νόμος της φύσης (και του Σαιντ Εξπερύ)

Tyrael
28-03-12, 01:32
Νομίζω οτι η "κατάκτηση" είναι το μέγιστο illusion των σημερινών ανθρώπων. Τίποτα δε μας ανήκει πραγματικά. Όλα δανεικά είναι, ακόμα και το ίδιο μας το σώμα.

Όσο για τα φυτά, τα οποία φαίνονται ως εξαρτημένα στο παράδειγμα που δόθηκε, εμφανίζονται ως εξαρτημένα γιατί κάποιος πήγε στο φυσικό τους περιβάλλον και δια της βίας τα "μετακόμισε" στον κήπο του. Αν τα είχε αφήσει εκεί που ήταν δε θα χρειαζόντουσαν "φροντίδα", ούτε "καλλιέργεια".

Και αυτή είναι και η μεγαλύτερη απόδειξη για το τι μπορεί να θεωρηθεί αληθινή και τι δήθεν Κυριαρχία. Δε ξεριζώνουμε ότι βρούμε και δε κάνουμε τη γη και τους άλλους τσιφλίκι μας. Σεβόμαστε τη ζωή και αποδεχόμαστε πάντα τη σοφία της φύσης και τους νόμους/κανόνες που διέπουν όλα τα δημιουργήματά της.

Αυτή είναι η πραγματική αγάπη. Η αποδοχή. Όχι η κατάκτηση.

Simple as that.

Με εκτίμηση,
Tyrael

Chimaera
28-03-12, 01:45
δεν νομίζω ότι οι υ γενικά ενδιαφέρονται να κατακτήσουν τον οποιοδήποτε, καλή μου Uther :)
αν εγώ, ως Κ, αντιλαμβανόμουν κάτι τέτοιο από την υ μου, θα γινόμουν σίγουρα και σαδιστής.

κατά τ' άλλα, θα συμφωνήσω γι' ακόμη μία φορά με τον Tyrael

Uther
28-03-12, 07:33
Eξαιρετικό νήμα καλή μου Uther :)
Θα ήθελα μια περαιτέρω επεξήγηση σε παρακαλώ όσον αφορά το πρώτο σκέλος των ερωτήσεών σου. Τι εννοείς δηλαδή με το πως μετουσιώνουν τις ανάγκες και ιδιότητες;

Σε ότι αφορά το δεύτερο σκέλος και βέβαια έχουν συμμετέχει στην κατάκτησή του. Με τη συνειδητή παράδοσή τους. Δε γίνεται αλλιώς. Αντιλαμβάνονται την καλλιέργεια του Κ τους ακριβώς σαν καλλιέργεια. Όταν αυτή υφίσταται γίνεται αντιληπτή. Υπάρχει εξέλιξη, η υποτακτική γίνεται καλύτερη η σχέση ανθοφορεί και βγάζει καρπούς. Σπάνιο ε; Τα σπάνια είναι και τα καλά.
Μάλλον πιο σωστός τρόπος διατύπωσης θα ήταν "με ποιο τρόπο εκφράζονται οι κατακτητικές τους ιδιότητες" και πώς αντιλαμβάνονται την συμμετοχή τους στην καλλιέργεια της σχέσης αλλά και του αφέντη τους.

Uther
28-03-12, 07:51
δεν νομίζω ότι οι υ γενικά ενδιαφέρονται να κατακτήσουν τον οποιοδήποτε, καλή μου Uther :)
αν εγώ, ως Κ, αντιλαμβανόμουν κάτι τέτοιο από την υ μου, θα γινόμουν σίγουρα και σαδιστής.

κατά τ' άλλα, θα συμφωνήσω γι' ακόμη μία φορά με τον TyraelΔεν το κατάλαβα αυτό. ΘΑ μπορούσες να εξηγήσεις τη σύνδεση μεταξύ κατακτητικών τάσεων της υ και σαδισμού του Κ;



Αυτη την (λανθασμενη κατ εμε) εννοια της "παθητικοτητας" αποδιδουμε συχνα σε καποιον ανθρωπο που αποκαλουμε "φυτο" και αναρωτιεμαι, στο νημα αυτο μιλαμε για υπατακτικους ανθρωπους που ειναι "φυτα" κι αρα κατακτουνται, καλλιεργουνται, κατεχονται, αποκτουνται? πως ειναι δυνατον οταν μιλαμε για ενα νοημων ανθρωπινο ον με ελευθερη βουληση που συναπτει συναινετικες ερωτικες σχεσεις να λεμε οτι δεν εχει συμμετασχει στην κατακτηση του απο καποιο αλλο κυριαρχικο ατομο?
Ακομα και το να θελεις να γινεις ενα κομματι κρεας, η ενα κατοικιδιο στην ιδιοκτησια καποιου αφεντικου, ειναι ενεργητικη πραξη, ασχετα με το αν με την πραξη αυτη προσφερεσαι και παραδινεσαι. κι αν δεν ειναι ετσι, τοτε κατα την δικη μου γνωμη, μιλαμε για σεξουαλικα εγκληματα πανω σε ανθρωπους με μικρη η μεγαλυτερη διανοητικη καθυστερηση.

Κανείς δεν ανέφερε ότι τα φυτά δεν αντιδρούν ή δεν έχουν δράση. Η ερώτηση μου για τις υποτακτικές
αφορά αυτού του είδους την δράση. Περιμένω ουσιαστικά μια περιγραφή για το είδος ώστε να γίνει σε εμένα
περισσότερο κατανοητό.
Δεν μπορώ να σχολιάσω τον παραλληλισμό "φυτό"/"άνθρωπος" γιατί το παράδειγμά μου δεν σχετίζεται με την
αργκό χρήση της λέξης περί φυτών εξού και η επέκτασή του στα δέντρα. Νομιζω οτι ειδικά απο εσένα
γίνομαι κατανοητή.


Νομίζω οτι η "κατάκτηση" είναι το μέγιστο illusion των σημερινών ανθρώπων. Τίποτα δε μας ανήκει πραγματικά. Όλα δανεικά είναι, ακόμα και το ίδιο μας το σώμα.

Όσο για τα φυτά, τα οποία φαίνονται ως εξαρτημένα στο παράδειγμα που δόθηκε, εμφανίζονται ως εξαρτημένα γιατί κάποιος πήγε στο φυσικό τους περιβάλλον και δια της βίας τα "μετακόμισε" στον κήπο του. Αν τα είχε αφήσει εκεί που ήταν δε θα χρειαζόντουσαν "φροντίδα", ούτε "καλλιέργεια".

Και αυτή είναι και η μεγαλύτερη απόδειξη για το τι μπορεί να θεωρηθεί αληθινή και τι δήθεν Κυριαρχία. Δε ξεριζώνουμε ότι βρούμε και δε κάνουμε τη γη και τους άλλους τσιφλίκι μας. Σεβόμαστε τη ζωή και αποδεχόμαστε πάντα τη σοφία της φύσης και τους νόμους/κανόνες που διέπουν όλα τα δημιουργήματά της.

Αυτή είναι η πραγματική αγάπη. Η αποδοχή. Όχι η κατάκτηση.

Simple as that.

Με εκτίμηση,
Tyrael
Δεν υπάρχει μονο η καλλιέργεια ενός κήπου για του οποίου τη δημιουργία έχουμε κλέψει τα φυτά. Υπάρχουν και οι καρποί που μπορουμε να φυτεύσουμε απο το μηδέν.
Ούτως ή αλλως η απόκτηση της ύλης είναι ψευδαίσθηση, όπως και η κατάκτησή της γνώσης της απο τη μελέτη των επιστημών.
Ούτως ή αλλως όλα δανεικά είνια στον πλανήτη. Η καλλιέργεια της γης όμως με σκοπό την αξιοποίηση
των καρπών της, είτε τρώγονται είτε απλά στολίζουν , είτε παράγουν οξυγόνο
κάθε άλλο παρά μεμπτή πράξη μου φαίνεται. Όπως και η συμβολή στην καλλιέργεια ενός ανθρώπου απο τον σύντροφό του, ο οποίος άνθρωπος
την χρειάζεται και την θέλει.



Υπαρχουν κηπουροι κοιλιοδουλοι υπαρχουν και αλλοι που νιωθουν μεγαλυτερη καυλα βλεποντας τα φυτα να ριζωνουν βαθυτερα να μπορουν να ζησουν και χωρις αυτον και να επιλεγουν συνειδητα να ζουν με αυτον,ειναι οι λεγομενοι κυριαρχικοι κηπουροι

Το ζήτημα είναι ότι πολλές φορές τα φυτά αποφασίζουν να αυτοκτονήσουν όταν αλλάξουν κηπουρό . Αυτό δεν οφείλεται στην κακή διαχείριση του κηπουρού, αλλά στην αγάπη των φυτών για το πρόσωπο που τα φρόντιζε, κάτι το οποίο έχει παρουσιαστεί και στις μεταξύ τους σχέσεις. Δεν είμαι σύμφωνη ούτε διαφωνώ. Οποτε αυτό που κάνω είναι να περιγράφω μία κατάσταση η οποία υφίσταται ως πραγματικότητα.
Δεν βρίσκω καθόλου μεμπτό το "δέσιμο" που δημιουργείται σε σχέσεις και δεν είμαστε όλοι πλασμένοι για να αλλάζουμε 40 συντρόφους σε αυτή τη ζωή.
Εννοείται πως εδώ μιλάμε για ώριμους ήδη ανθρώπους και όχι για σχέσεις όπως του γονιού με το παιδί.

Ναι μεν ένας θείος μου εζησε και μετά τον χωρισμό με τη γυναίκα του, αλλά η ζωή του ήταν εκπτωτική χωρίς αυτην την γυναίκα.
Οι επιλογές του μπαρμπούτσαλα και αυτοκαταστροφικές. Ήταν απλά ένας άνθρωπος ο οποίος χρειαζόταν μία γυναίκα να του δείχνει
πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει και με ποιον τρόπο, για να τον κάνει καλύτερο. Δεν θα κατσω να κρίνω αυτόν τον άνθρωπο για την ψυχοσύνθεσή του.
Ούτε είναι πιο νορμαλ να σκέφτομαι ότι ο κόσμος πρέπει να έχει ένα καλούπι πρότυπο δυνάμεων και συμπεριφορών που σκοπο θα πρέπει ,
απαράβατα να έχει, μία ψευδαίσθηση ανεξαρτητοποίησης (αντίστοιχη με την ψευδαίσθηση κατάκτησης)

Uther
28-03-12, 08:05
αλίμονο αν η υ δεν κατακτήσει και δεν διεκδικεί τον Κ της και αντιστρόφως.Με ποιο τρόπο τον κατακτά;

thaleia
28-03-12, 09:44
Αφηνω πισω την κηπουρικη και την δομηση ,
οταν μιλαμε για ανθρωπινες προσωπικοτητες οφειλουμε τον σεβασμο που πρεπει σ' αυτες ,
η επιθυμια της κατακτησης ειναι εμφυτη στον ανθρωπο και του βγαινει απο την πρωιμη νηπιακη ηλικια
ειτε στις σχεσεις του με τον κοινωνικο του περιγυρο ειτε σε σχεση με τον εαυτο του με την μορφη επιτευξης των στοχων του,
ο τροπος και τα μεσα που διαθετει ο καθενας προς τουτο διαφερουν .
Επι του προκειμενου στην ερωτηση της νηματοθετιδος πως μια υ κατακτα εναν Κ (τα αρθα του φυλου ειναι συμβολικα)
θεωρω κατακτηση της υ την προκληση ενδιαφεροντος προς κατακτηση της απο τον Κ με σκοπο να γινει τροπαιο του .

Anatoli
28-03-12, 11:38
Με ποιο τρόπο τον κατακτά;

Με πρόλαβε η Θάλεια πιο κάτω.....
"θεωρω κατακτηση της υ την προκληση ενδιαφεροντος προς κατακτηση της απο τον Κ με σκοπο να γινει τροπαιο του ".

sklavina
28-03-12, 11:59
Μάλλον πιο σωστός τρόπος διατύπωσης θα ήταν "με ποιο τρόπο εκφράζονται οι κατακτητικές τους ιδιότητες" και πώς αντιλαμβάνονται την συμμετοχή τους στην καλλιέργεια της σχέσης αλλά και του αφέντη τους.

Όπως είπα οι υ συμμετέχουν κατ'εμε στην κατάκτηση του καρπού της σχέσης. Και αυτό γιατί συνεισφέρουν και οι δυο με τον τρόπο τους.
Δε θεωρώ όμως πως η υποτακτική κατακτά το οτιδήποτε άλλο.
Δεν θα έλεγα λοιπόν πως μια υ έχει κατακτητικές ιδιότητες αφού μπει στη σχέση και μετά. Ίσως έχει στόχο να κερδίσει θα έλεγα καλύτερα τον Κ της. Από εκεί και πέρα τα πράγματα παίρνουν τη θέση τους ή θα έπρεπε τουλάχιστον.
Προσωπικά αντιλαμβάνομαι τη συμμετοχή μου στην καλλιέργεια της σχέσης μέσα από την υπακοή και την προσπάθεια να είμαι μια καλή υποτακτική για Εκείνον.

Uther
28-03-12, 22:35
Uther,
αν "κατακτησεις" καποιον ανθρωπο και τον "καλλιεργησεις" μονομερως μπορεις καλλιστα να τον κανεις να μην μπορει να ζησει χωρις τη φροντιδα σου, η την "αγαπη" σου, κοινως να τον κανεις αβουλο πλασμα. ειναι απλα θεμα συνηθειας. εμενα να μου λειπει τετοια αγαπη, να μου λειπει τετοια κυριαρχια. κι εγω το εχω δει να συμβαινει στο στενο μου κυκλο και με απωθει οπως τον διαολο το λιβανι. Το δεσιμο μεσα απο σχεσεις ζωης που ειναι αρρωστες καταληγει νομοτελειακα εκει και στην ελλαδα δεν ειναι λιγες οι περιπτωσεις που η σχεση του γονιου με το παιδι διαρκουν μια ολοκληρη ζωη, με αποτελεσμα να βλεπουμε πολλα "λοβοτομημενα" κι ανικανα να αποφασισουν για τον εαυτο τους ατομα γυρω μας. αυτα τα ατομα Uther δεν κανουν για D/s κατα τη γνωμη μου, αυτες οι σχεσεις αναπαραγουν μια αρρωστια και τη μεγεθυνουν. αν ενας ανθρωπος δεν ειναι ικανος να εξελισεται μεσω των δικων του επιλογων και των δικων του προσπαθειων και περιμενει αλλους να τον καλλιεργησουν και να τον αναπτυξουν με την "αγαπη" τους παντα (γιατι ειμαστε και φιλανθρωποι) αυτος ειναι ενα εν δυναμει "φυτο" κατ' εμε.
Αν αυτο σε ελκυει, σε μια ασυμετρη σχεση λυπαμαι, απλα δεν συμφωνουμε καθολου.
Απο όσο καταλαβαίνω .. έχεις κάποιο παράδειγμα στο μυαλό σου πολυ συγκεκριμένο,
το οποιο εγώ δεν το έχω.. Αυτό που ζούμε είναι η υποστασεις της εξάρτησης.
Παίζουμε τέτοια παιχνίδια με τη σοβαρότητα του παιδιού όταν παίζει.
Έχουμε επίγνωση των αδυναμιών που μας δημιουργεί ο πόθος.
Ο βίαιος πόθος και η λαγνεία. Η επιθυμία της αποκτισης.

Αλλιώς γιατί λέμε οτι θέλουμε η υ να μας ανήκει; Ποιος πιστευει οτι πραγματικά του ανήκει
ένας άνθρωπος; Κανένας. Ποιος πιστεύει λοιπον ότι έχει τόση δύναμη ώστε να καλλιεργήσει
έναν άνθρωπο λες και ήταν φυτο; Κανενας. Τώρα όμως που τα ξεκαθαρίσαμε αυτά,
μπορουμε να μιλήσουμε και για το παιχνίδι ρόλων που παίζουμε το οποιο είναι τοσο βαθύ
που μαζί του ανασύρει αλήθειες. Αλήθειες συμμετρικές με τη λογική την ασφάλεια και τη συναίνεση.

Τώρα, αν θες να μιλήσουμε για αδυναμίες και τα όρια αυτών,
ξαναλέω ότι προσωπικά δεν μπορώ να κρίνω κανέναν.
Δεν έχω βγει ποτέ να κρίνω κανέναν ως απελπισμένο , ουτε στο κεφάλι μου μέσα το έχω κάνει.
Γιατί ξέρω πόσο η επιθυμία πονάει. Το τι θα κάνει κάποιος με αυτον τον πόνο είναι άλλο θέμα.
Το πόσο μέσα πρεπει να μπει στην ψευδαίσθηση κτίσης του συντρόφου του κτλ
είναι επισης ένα άλλο θέμα. Η τάσεις όμως αυτών των ψεδαισθήσεων που προκαλούν αδυναμία,
απώλεια ελέγχου, πόνο και εξάρτηση, και συμβαδίζουν με τη βία της αγάπης,
του έρωτα, του μίσους κ.ο.κ υπάρχουν μέσα μας, και είναι στην απόφαση καθενός
πόσο αληθοφανές θα κάνει το παραμύθι του.

Γιατι μπορούμε να είμαστε τα πάντα. Οποτε και βανίλλα μπορουμε να ζήσουμε.
Και εσύ, προσποιούμενη οτι είσαι άντρας. Τι πραγματικά όμως νιώθεις πως είσαι
παρά την εμφανή πραγματικότητα; Και γιατί το να διεισδύσεις μέσα στις αναγκες
ή στις τάσεις σου να θεωρείται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο άρρωστο;

Νόμιζα αντιθέτως πως η παραδοχή των αναγκων και η επίγνωση είναι που μας φέρνει στο βδσμ
επειδή μόνο εμείς έχοντας παραδεχτεί αυτές τις τάσεις, μπορούμε να ορίσουμε και τα όριά τους.

Επίσης.. για να ξεκαθαρισω το θέμα με τα παραδείγματα..
ρε παιδιά δεν ειναι τοσο δυσκολο. συγγνώμη κι ολας. Το να διαγράφω την πορεία της υ μου και να φροντιζ ω να την πραγματοποιήσει ειναι σαν να έχω ένα φυτο και να το παρακολουθω καθε μερα. ¨οποτε χρειαζεται ποτισμα του δινω νερο, οποτε λιπασμα λιπασμα, οποτε εχει ζουζουνια βρισκω τροπο να το καθαρισω. Σιγά την πολυπλοκη παραβολή.

Chimaera
28-03-12, 23:44
Δεν το κατάλαβα αυτό. ΘΑ μπορούσες να εξηγήσεις τη σύνδεση μεταξύ κατακτητικών τάσεων της υ και σαδισμού του Κ;


εννοώ ότι αν έβλεπα κάποια τέτοια τάση στον/ην υ μου, θα ξυπνούσε ο σαδισμός μου και θα ήθελα να υποφέρει λιγάκι μήπως και αναθεωρήσει :D