PDA

Επιστροφή στο Forum : Σεροτονίνη εναντίον BDSM;



knight
09-01-12, 02:15
Αγαπητοί φίλοι θέλω τα φώτα σας.
Πριν τρεις μήνες έπαθα κρίση πανικού και ο γιατρός μου έδωσε χάπια cipralex τα οποία ανεβάζουν τα επίπεδα σεροτονίνης.
Σύντομα μειώθηκε η λίμπιντό μου (προβλέπετε στις παρενέργειες), αλλά το παράξενο είναι ότι αισθάνομαι σα να 'εξευγενίστηκαν' τα ένστικτά μου.
Δεν φοβάμαι, δεν αγχώνομαι, δεν εκνευρίζομαι και δεν στεναχωριέμαι. Αυτά είναι καλά.
Αλλά δεν διεγείρομαι κι από kinky σκέψεις και καταστάσεις και ανησυχώ. Ενώ το μυαλό μου (από συνήθεια) τις αποζητά,
το σώμα μου δεν ανταποκρίνεται. Φταίει η σεροτονίνη; Ξέρει κανείς;
Πρέπει να τα πέρνω για ακόμη τουλάχιστον τρεις μήνες. Υπάρχει καμιά πρόταση;

Υ.Γ. Λέτε η σεροτονίνη να αποτελεί 'θεραπεία' για τον σαδομαζοχισμό;

thanasis
09-01-12, 02:31
Με τις λίγες μου γνώσεις:

Το θέμα με τα SSRIs δεν είναι η παραπάνω σεροτονίνη, αλλά οτι παρεμποδίζεται προσυναπτικώς η επαναπρόσληψή της. Όπερ σημαίνει οτι η σεροτονίνη δρα για περισσότερη ώρα, αφού δεν επαναπροσλαμβάνεται. Σεξουαλικές δυσλειτουργίες είναι από τις πιο συχνές ανεπιθύμητες των SSRIs, οπότε πολύ πιθανόν η εκτίμησή σου να είναι σωστή. Αντικαταθλιπτικά χρησιμοποιούνται για την θεραπεία των παραφιλιών, χωρίς τα διαγαλαξιακά αποτελέσματα.

Tyrael
09-01-12, 03:03
Αγαπητοί φίλοι θέλω τα φώτα σας.
Πριν τρεις μήνες έπαθα κρίση πανικού και ο γιατρός μου έδωσε χάπια cipralex τα οποία ανεβάζουν τα επίπεδα σεροτονίνης.
Σύντομα μειώθηκε η λίμπιντό μου (προβλέπετε στις παρενέργειες), αλλά το παράξενο είναι ότι αισθάνομαι σα να 'εξευγενίστηκαν' τα ένστικτά μου.
Δεν φοβάμαι, δεν αγχώνομαι, δεν εκνευρίζομαι και δεν στεναχωριέμαι. Αυτά είναι καλά.
Αλλά δεν διεγείρομαι κι από kinky σκέψεις και καταστάσεις και ανησυχώ. Ενώ το μυαλό μου (από συνήθεια) τις αποζητά,
το σώμα μου δεν ανταποκρίνεται. Φταίει η σεροτονίνη; Ξέρει κανείς;
Πρέπει να τα πέρνω για ακόμη τουλάχιστον τρεις μήνες. Υπάρχει καμιά πρόταση;

Υ.Γ. Λέτε η σεροτονίνη να αποτελεί 'θεραπεία' για τον σαδομαζοχισμό;

Όλα τα φάρμακα δρουν διαφορετικά στον κάθε οργανισμό. Τα SSRIs αποτελούν μια νέα τεχνολογία, χωρίς ακόμα να έχουν γίνει γνωστές όλες οι πιθανές παρενέργειες και δυσλειτουργίες. Θα σου πρότεινα να προσπαθήσεις να έχεις όσο το δυνατό περισσότερο στραμμένη την προσοχή σου "προς τα μέσα", αναζητώντας συνεχώς πιθανές παρενέργειες ή οφέλη. Αν παρατηρήσεις μεγάλες ανωμαλίες, ίσως να χρειαστεί να μιλήσεις στον γιατρό σου ώστε να σου συστήσει κάποιο διαφορετικό φάρμακο, καθώς δεν είναι όλα για όλους. Κατά τη γνώμη μου πάντως, γενικότερα τα αντικαταθλιπτικά τελευταία χρησιμοποιούνται ως πανάκεια για όλες τις παθήσεις, ενώ δε θα έπρεπε. Υπάρχουν διαφορετικά φάρμακα, ειδικά για τις διαταραχές άγχους, όπως για μετατραυματικές, τα οποία έχουν σαφώς καλύτερα αποτελέσματα με λιγότερες παρενέργειες. Συζήτησέ το με το γιατρό σου.

Επίσης, θα ήθελα να τονίσω οτι κανένα "φάρμακο" δεν θεραπεύει. Ο μόνος που έχει την δυνατότητα αυτοθεραπείας είναι ο ίδιος μας ο οργανισμός. Τα διάφορα φάρμακα το μόνο που προσφέρουν είναι μια βάση για να μπορέσει ο οργανισμός να ξαναμπεί σε φυσιολογικές λειτουργίες, μέχρι να αποκατασταθεί το πρόβλημα. Τα εγκεφαλικά προβλήματα χρειάζονται συνήθως 7 μήνες, εν αντιθέσει με τα νευρολογικά που μπορούν να χρειαστούν περισσότερο χρόνο. Αυτό είναι φυσιολογικό και έχει να κάνει με τους ρυθμούς αυτοίασης του οργανισμού (όπως π.χ. γίνεται με την επούλωση ενός δερματικού τραύματος), γι' αυτό και τα διάφορα αντικαταθλιπτικά/νευροληπτικά/αντιψυχωσικά φάρμακα χρειάζονται μεγαλύτερες περιόδους θεραπείας.

Η μόνη συμβουλή που μπορώ να σου δώσω, είναι να συνεχίσεις τη θεραπεία για όσο χρειαστεί (τουλάχιστον έξι μήνες με ένας χρόνος είναι τις περισσότερες φορές απαραίτητος), ώστε να μπορέσει ο οργανισμός σου να ανακάμψει και να λύσεις το πρόβλημά σου. Μετά, με πιο "καθαρό" μυαλό, μπορείς να ασχοληθείς με το οτιδήποτε.

Με εκτίμηση,
Tyrael

knight
09-01-12, 03:20
Σας ευχαριστώ για τις πληροφορίες και τις συμβουλές.
Αγαπητέ Θανάση, τι σημαίνει προσυναπτική παρεμπόδιση επαναπρόσληψης τής σεροτονίνης;

thanasis
09-01-12, 03:30
Σας ευχαριστώ για τις πληροφορίες και τις συμβουλές.
Αγαπητέ Θανάση, τι σημαίνει προσυναπτική παρεμπόδιση επαναπρόσληψης τής σεροτονίνης;

Η σεροτονίνη αποτελεί έναν νευρομεταβιβαστή, μια χημική ουσία που πηγαίνει από νευρικό κύτταρο σε νυρικό κύτταρο, μεταφέροντας κάποια μηνύματα. Αφού δράσει ένας νευρομεταβιβαστής, επαναπροσλαμβάνεται προσυναπτικώς (στο κύτταρο που τον απελευθέρωσε, δλδ), διασπώμενος. Αυτό σταματά την δράση του. Hope this makes sense. Τα SSRIs μπλοκάρουν τους υποδοχείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης επιλεκτικά.

Astrovroxi
09-01-12, 04:39
Δεν ξερω τα συγκεκριμενα χαπια, ουτε εχω γνωσεις ιατρικης οπως τα παραπανω μελη, αλλα γνωριζω καλα τις κρισεις πανικου που τις παθαινω λογω ασθματος και φοβου απωλειας της αναπνοης.
Δεν ειναι λιγο βαρια τα χαπια που σου εδωσε? Νομιζω οτι με zanax γινεται καλη δουλεια.....πολυ πιο ελαφρια και καταλληλα για κρισεις πανικου και χωρις τετοιες παρενεργειες. Για ρωτα τον ιατρο σου γι αυτα.

Uther
09-01-12, 08:18
Αγαπητοί φίλοι θέλω τα φώτα σας.
Πριν τρεις μήνες έπαθα κρίση πανικού και ο γιατρός μου έδωσε χάπια cipralex τα οποία ανεβάζουν τα επίπεδα σεροτονίνης.
Σύντομα μειώθηκε η λίμπιντό μου (προβλέπετε στις παρενέργειες), αλλά το παράξενο είναι ότι αισθάνομαι σα να 'εξευγενίστηκαν' τα ένστικτά μου.
Δεν φοβάμαι, δεν αγχώνομαι, δεν εκνευρίζομαι και δεν στεναχωριέμαι. Αυτά είναι καλά.
Αλλά δεν διεγείρομαι κι από kinky σκέψεις και καταστάσεις και ανησυχώ. Ενώ το μυαλό μου (από συνήθεια) τις αποζητά,
το σώμα μου δεν ανταποκρίνεται. Φταίει η σεροτονίνη; Ξέρει κανείς;
Πρέπει να τα πέρνω για ακόμη τουλάχιστον τρεις μήνες. Υπάρχει καμιά πρόταση;

Υ.Γ. Λέτε η σεροτονίνη να αποτελεί 'θεραπεία' για τον σαδομαζοχισμό;Δεν ξέρω για το συγκεκριμένο φάρμακο αλλά ξέρω ότι οι κρίσεις πανικού θέλουν και προσωπική δουλειά και προσπάθεια. Προσωπικά μου σταμάτησαν μετά απο πολύ καιρό και το δούλεψα σταδιακά . Τα σημεία κλειδιά ήταν οι συμβουλές δυο φίλων που με βοήθησαν να βάζω μία ή δύο σκέψεις κλειδιά για κάθε φορά που το παθαίνω. Πχ. ήθελα να ξέρω πάντα πώς θα φύγω απο εκεί που βρίσκομαι. Και έδωσα το περιθώριο στον εαυτό μου να φεύγει πάντα όταν δεν νιώθει καλά.

Εν καιρώ άρχισα να αντιμετωπίζω τα συμπτώματα μόνο ως σωματικά, τα οποία περίμενα να περάσουν. Πχ στο γραφείο με έπιανε μία δυνατή ταχυπαλμία, αντι να αγχωθώ για το ότι θα μου συμβεί πάλι και τι θα γίνει αν πάθω κριση πανικού και γιατί δεν μπορώ να το ελέγξω κ.ο.κ.....και άρα να προκαλέσω δύσπνοια στον εαυτό μου. Έλεγα ότι πχ ζαλιζομαι, οποτε οι άλλοι με άφηναν λίγο ήσυχη, έπαιρνα ήρεμες ανασες και περίμενα να ηρεμήσει η ταχυπαλμία. Οπότε δεν προκαλούσα αλυσιδωτή αντίδραση σωματικών φαινομένων ή για την ακρίβεια δεν συνέβαλα σε αυτήν διογκώνοντας τον φόβο μου.

Οποτε όταν είχα ταχυπαλμία έλεγα..χμμ οκ...μια ακομα ταχυπαλμία... και περιμενα να περάσει...Σημαντικό επίσης ότι σταμάτησα να θεωρώ ότι ξερω τα πάντα, σταμάτησα να πιστεύω τις σκέψεις που μου προκαλούσαν φόβο (πχ μπορει να με απολύσουν) και να προσπαθώ να προβλέψω κάθε πιθανό κίνδυνο... Στην αρχή προσπαθούσα να βρω λογικές απαντήσεις στον εαυτό μου για τους φόβους μου. Σε κάποια έπιανε , σε κάποια όχι.. Οποτε κατέληξα συνήθως να απαντάω στον φόβο ότι οσο λογικος και να μοιάζει, εγώ δεν το πιστεύω... Και επίσης βοήθησε το γέλιο και το να ασχολουμαι για πολύ καιρό (4 χρονια σχεδόν) κατά κυριο λόγο, σε όλη μου την καθημερινότητα με πράγματα ανούσια.

Τέλος, μετά απο χρόνια καταλαβαίνω πλέον ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν ότι μάλλον έχω τασεις να ειμαι control freak ... Πάντα ζορίζομαι ψυχοσωματικά όταν νιώθω ότι χάνω τον έλεγχο αυτών που..για κάποιο λόγο θέλω να έχω...

ΕΛπίζω κάποιο απο αυτά να βοηθήσει.

knight
09-01-12, 11:50
Αγαπητή αστροβροχή θα τον ρωτήσω για zanax, έχω ραντεβού σε λίγες μέρες.

Αγαπητή Uther ενδιαφέρουσα η αντιμετώπιση που έκανες. Δεν πήρες καθόλου φάρμακα;

Όντως κι εγώ θέλω να ελέγχω και να προγραμματίζω τα πάντα. Αυτό κατά βάθος είναι ανασφάλεια (μην πάει κάτι στραβά)
και βαθύτερα πιστεύω ότι δείχνει υπερμεγέθες ένστικτο αυτοσυντήρησης.
Όταν μου συνέβη, ήμουν ήδη τσιτωμένος και κουρασμένος από διάφορα, αλλά η χαριστική βολή ήταν η πολιτικοοικονομική κατάσταση,
όπου τον Σεπτέμβρη μάς αποκαλύφθηκε στην πραγματική της διάσταση. Πανικός!
Δεν ήμουν έτοιμος για κάτι τέτοιο και κλάταρα. Τώρα έχω (και μάλλον όχι μόνο εγώ) εξοικειωθεί κάπως με τη νέα πραγματικότητα,
δηλαδή ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο, και έχω κάπως επανέλθει στην πραγματική ανθρώπινη φύση από μια 'υπεράνθρωπη'!
Στις ταχυπαλμίες ο δικός μου φόβος ήταν μήπως και δεν μπορέσει να ανταποκριθεί η καρδιά μου, δεδομένου ότι καπνίζω και δύο πακέτα.
Καρδιολόγος μου είπε, όταν έχεις ταχυπαλμία κάνε ένα γρήγορο περπάτημα για 5 - 10 λεπτά για να 'καταναλωθεί' η αδρεναλίνη.

thaleia
09-01-12, 12:11
ειχα ακουσει στο παρελθον μια συζητηση για τις κρισεις πανικου, δεν θυμαμαι πολλα πραγματα αλλα καποιο μου εμεινε και το καταθετω,
ειπε λοιπον ο προσκεκλημενος ειδικος επιστημων:
"κατα την κριση πανικου το ατομο φοβαται πως θα πεθανει, ε λοιπον, να θυμαται πως το σιγουρο ειναι πως δεν θα πεθανει"

redrum
09-01-12, 12:25
εγω εκανα το εξης..

αν ημουν σπιτι, επαιζα χαζα παιχνιδια στο ιντερνετ... οχι αγχωτικα, με χρονο.. τυπου 'σκαω φουσκες'
αν ημουν εξω, κρυβομουν καπου και επαιζα παιχνιδια στο κινητο..

δεν πηρα φαρμακευτικη αγωγη εγω, απλα το συνηθισα (???) μεγαλωσαν τα διαστηματα μεταξυ των κρισεων, απομακρυνθηκα απο την κυρια πηγη αγχους μου -τους γονεις μου λολ-
παντως περασε...

εχω διαβασει οτι πολλες φορες συμβανει να εμφανιζεται σε μελη της ιδιας οικογενειας, στο δικο μου φαμιλυ μονο τα χρυσοψαρα δεν παθαινουν κρισεις πανικου.. και εννοειται οτι επηρεαζει ο ενας τον αλλον..

Astrovroxi
09-01-12, 12:38
ειχα ακουσει στο παρελθον μια συζητηση για τις κρισεις πανικου, δεν θυμαμαι πολλα πραγματα αλλα καποιο μου εμεινε και το καταθετω,
ειπε λοιπον ο προσκεκλημενος ειδικος επιστημων:
"κατα την κριση πανικου το ατομο φοβαται πως θα πεθανει, ε λοιπον, να θυμαται πως το σιγουρο ειναι πως δεν θα πεθανει"

Eτσι ειναι, αλλα αντε να το θυμασαι αυτο οταν αυξανονται οι παλμοι της καρδιας και μειωνεται η αναπνοη.....ουτε ψυλλος στον κορφο σου! Προσπαθεις να μεινεις ηρεμος βεβαια , αλλα ειναι δυσκολο εαν εισαι μονος σου και αρχιζεις και ζαλιζεσαι, ιδρωνεις κλπ.....

morpheus
09-01-12, 13:07
είχα πάθει μια ''κρίση πανικού'' πριν καμμιά 20αριά χρόνια περίπου. Εκείνη την επόχή όχι μόνο δεν ήξερα αλλά δεν είχα ακούσει καν αυτόν τον ιατρικό όρο. Ήταν καλοκαίρι θυμάμαι, μόλις είχα ξυπνήσει. ξημερώματα, όταν ένιωσα ένα βάρος στο στήθος και ένα πολύ ισχυρό συναίσθημα ότι κάτι δεν πάει καθόλου, μα καθόλου καλά με μένα. Μέσα σε λίγα λεπτά οι σφυγμοί μου ειχαν πιάσει τους 160 το λεπτό, ένιωθα την αναπνοή μου να κόβετε, το ''βάρος'' να αυξάνει, ενώ είχα λουστεί κυριολεκτικά στον ιδρώτα. Και όλα αυτά ενω ήμουν ξαπλωμένος στο κρεβάτι ! Είχα μια πολύ έντονη και πολύ ρεαλιστική αίσθηση ότι πεθαίνω ! χαχα ! τώρα κάνω πλάκα βέβαια αλλά εκείνες οι στιγμές ήταν οι πιο δραματικές της ζωής μου... Τελικά μετά απο κανα 20λεπτο άρχισα να συνέρχομαι. αλλά όταν σηκώθηκα διαπίστωσα ότι το αριστερό μου χέρι και πόδι βρίσκονταν σε μια κατάσταση ημι-παράλυσης, ενω οι σφυγμοί μου εξακολουθούσαν να είναι πάρα πολύ υψηλοί. Ήμουν 100% βέβαιος ότι είχα υποστέί κάποιο έμφραγμα ! Με μαύρη διάθεση και κλαίγοντας την καταραμένη...μοίρα μου, τηλεφώνησα στον αδελφό μου να με πάει με το αυτοκίνητο στο γιατρό λέγοντας του - για να μην τον ανησυχήσω- ότι μάλλον είχα υποστεί κάποια ελαφρά τροφική δηλητηριαση.

Τελικά μετά απο κανα δυο ώρες μπήκα στο ιατρείο και με βαρυσημαντο ύφος ανακοίνωσα στο γιατρό ότι είχα υποστεί καρδιακή προσβολή και ότι ίσως θα πρέπει να μεταφερθώ άμεσα σε κάποιο νοσοκομείο. Έτσι εκτός απο τις πιο δραματικές στιγμές της ζωής μου την ίδια μέρα βίωσα και τις πιο κωμικές μαζί, αφού ο γιατρός - αφού μου έκανε κάποιο καρδιογράφημα - μου ανακοίνωσε γελώντας ότι η καρδιά μου δουλευει καλυτερα και απο ρολόι... . Κατόπιν μού έγραψε κάποιο ελαφρύ αντικαταθλιπτικό, και αφού με χτύπησε στην πλάτη με "κατανόηση" μου είπε γελώντας να πάω να για κανα μπάνιο στην παραλία και να βρώ μια καλη...γκόμενα χαχαχα Θυμάμαι ότι είχα γίνει κατακοκικινος απο το ρεζιλίκι και την αμηχανία μου. Το φάρμακο δεν το πήρα ποτέ τελικά αφού βγαίνοντας απο το ιατρείο η....παράλυση και όλα τα άλλα "συμπτώματα" είχαν εξαφανιστεί ως δια μαγείας και εγώ κυριολεκτικά πετούσα ! Εκείνο το καλοκαίρι θυμάμαι ότι ήμουν πράγματι πολύ πιεσμένος ψυχολογικά, με πολλές υποχρεώσεις και ελάχιστο ελευθερο χρόνο για διασκέδαση. Απο τότε δεν ξανάπαθα κανένα έμφραγμα, ουτε καν ένα εγκεφαλικό ! χαχαχχα

knight
09-01-12, 13:49
Τελικά βλέπω ότι είμαστε αρκετοί στο club των ...πανικόβλητων.

Εκ των υστέρων (ανίδεος μέχρι πρότεινως) διαπίστωσα ότι είχα ξαναπάθει κρίση 2,3 φορές στο παρελθόν σε χοντρά ζόρια, αλλά πέρασε μετά κάποια ώρα/ώρες και δεν έδωσα σημασία.
Παραπλήσια συμπτώματα είχα κι όταν έκανα κάτι δυνατά τσιγαριλίκια στο Άμστερνταμ. Έχανα το control του εαυτού μου και δεν αφηνόμουν, αντιστεκόμουν σε μια ξένη για μένα ψυχονοητική κατάσταση. Δεν το κατάφερνα και μου προκαλούσε πανικό. Αλλά την επόμενη μέρα ήμουν καλά. Δεν είναι για μένα οι ουσίες. Το έχω πλέον τσεκάρει.

Τώρα όμως ήταν διαφορετικό κι αναγκάστικα να πάρω χάπια. Κράτησε τρεις μέρες, με μικρές υφέσεις. Δεν παιρνούσε, και αρχίσαν και κάτι αυτοκτονικές σκέψεις.
Δείτε αντίφαση! Από τη μία φοβόμουν μη πεθάνω από καρδιά ή εγκεφαλικό (ταχυπαλμία και ψηλή πίεση) και από την άλλη σκεφτόμουν (όχι στα σοβαρά) να αυτοκτονήσω για να απαλλαγώ από τα αφόρητα συμπτώματα που μου προκαλούσαν όλ' αυτά. Τρελλό, αλλά έχω νομίζω μιαν εξήγηση. Δεν ήθελα (όπως νόμιζα) να πεθάνω ανεξέλεγκτα, ήθελα να ελέγξω μέχρι και τον θάνατό μου!

Ο υπερέλεγχος καταστάσεων είναι πιστεύω συνυφασμένος με ένα είδος τελειομανίας. Στο πλαίσιο αυτό θα τολμούσα κι ακόμη μιαν εξήγηση.
Δεν ήθελα να βλέπω κάτι να χαλάει (το σώμα μου εν προκειμένω) λίγο - λίγο και προτιμούσα το μια κι έξω για να μη ζήσω την παρακμή.

thaleia
09-01-12, 14:04
είχα πάθει μια ''κρίση πανικού'' πριν καμμιά 20αριά χρόνια περίπου. Εκείνη την επόχή όχι μόνο δεν ήξερα αλλά δεν είχα ακούσει καν αυτόν τον ιατρικό όρο. Ήταν καλοκαίρι θυμάμαι, μόλις είχα ξυπνήσει. ξημερώματα, όταν ένιωσα ένα βάρος στο στήθος και ένα πολύ ισχυρό συναίσθημα ότι κάτι δεν πάει καθόλου, μα καθόλου καλά με μένα. Μέσα σε λίγα λεπτά οι σφυγμοί μου ειχαν πιάσει τους 160 το λεπτό, ένιωθα την αναπνοή μου να κόβετε, το ''βάρος'' να αυξάνει, ενώ είχα λουστεί κυριολεκτικά στον ιδρώτα. Και όλα αυτά ενω ήμουν ξαπλωμένος στο κρεβάτι ! Είχα μια πολύ έντονη και πολύ ρεαλιστική αίσθηση ότι πεθαίνω ! χαχα ! τώρα κάνω πλάκα βέβαια αλλά εκείνες οι στιγμές ήταν οι πιο δραματικές της ζωής μου... Τελικά μετά απο κανα 20λεπτο άρχισα να συνέρχομαι. αλλά όταν σηκώθηκα διαπίστωσα ότι το αριστερό μου χέρι και πόδι βρίσκονταν σε μια κατάσταση ημι-παράλυσης, ενω οι σφυγμοί μου εξακολουθούσαν να είναι πάρα πολύ υψηλοί. Ήμουν 100% βέβαιος ότι είχα υποστέί κάποιο έμφραγμα ! Με μαύρη διάθεση και κλαίγοντας την καταραμένη...μοίρα μου, τηλεφώνησα στον αδελφό μου να με πάει με το αυτοκίνητο στο γιατρό λέγοντας του - για να μην τον ανησυχήσω- ότι μάλλον είχα υποστεί κάποια ελαφρά τροφική δηλητηριαση.

Τελικά μετά απο κανα δυο ώρες μπήκα στο ιατρείο και με βαρυσημαντο ύφος ανακοίνωσα στο γιατρό ότι είχα υποστεί καρδιακή προσβολή και ότι ίσως θα πρέπει να μεταφερθώ άμεσα σε κάποιο νοσοκομείο. Έτσι εκτός απο τις πιο δραματικές στιγμές της ζωής μου την ίδια μέρα βίωσα και τις πιο κωμικές μαζί, αφού ο γιατρός - αφού μου έκανε κάποιο καρδιογράφημα - μου ανακοίνωσε γελώντας ότι η καρδιά μου δουλευει καλυτερα και απο ρολόι... . Κατόπιν μού έγραψε κάποιο ελαφρύ αντικαταθλιπτικό, και αφού με χτύπησε στην πλάτη με "κατανόηση" μου είπε γελώντας να πάω να για κανα μπάνιο στην παραλία και να βρώ μια καλη...γκόμενα χαχαχα Θυμάμαι ότι είχα γίνει κατακοκικινος απο το ρεζιλίκι και την αμηχανία μου. Το φάρμακο δεν το πήρα ποτέ τελικά αφού βγαίνοντας απο το ιατρείο η....παράλυση και όλα τα άλλα "συμπτώματα" είχαν εξαφανιστεί ως δια μαγείας και εγώ κυριολεκτικά πετούσα ! Εκείνο το καλοκαίρι θυμάμαι ότι ήμουν πράγματι πολύ πιεσμένος ψυχολογικά, με πολλές υποχρεώσεις και ελάχιστο ελευθερο χρόνο για διασκέδαση. Απο τότε δεν ξανάπαθα κανένα έμφραγμα, ουτε καν ένα εγκεφαλικό ! χαχαχχα

χα χα ! morpheus ο Μορφεας φταιει που σε αφησε απο τας αγκαλας του ...
κι οποιος δεν εχει περασει τετοιο εμφραγμα εστω και μια φορα στη ζωη του να σηκωσει χερι,
εγω το παθαινω παντως καθε φορα που εχω φαει και πιει τον αμπακο ( απο το abbaco < λατιν. abacus < αρχ. ελλ. /αβαξ :) )
μεχρι αργα τη νυχτα και εχω κοιμηθει μ' ολα αυτα τα πτωματα και τα ξυδια στο στομαχι :pig:

cad
09-01-12, 14:51
εγω εκανα το εξης..

αν ημουν σπιτι, επαιζα χαζα παιχνιδια στο ιντερνετ... οχι αγχωτικα, με χρονο.. τυπου 'σκαω φουσκες'
αν ημουν εξω, κρυβομουν καπου και επαιζα παιχνιδια στο κινητο..

δεν πηρα φαρμακευτικη αγωγη εγω, απλα το συνηθισα (???) μεγαλωσαν τα διαστηματα μεταξυ των κρισεων, απομακρυνθηκα απο την κυρια πηγη αγχους μου -τους γονεις μου λολ-
παντως περασε...

εχω διαβασει οτι πολλες φορες συμβανει να εμφανιζεται σε μελη της ιδιας οικογενειας, στο δικο μου φαμιλυ μονο τα χρυσοψαρα δεν παθαινουν κρισεις πανικου.. και εννοειται οτι επηρεαζει ο ενας τον αλλον..

Μια χαρά αντιμετώπιση..! Σοφή!

cad
09-01-12, 14:55
Αν σας λείπει σεροτονίνη αγοράστε την από εσάς τους ίδιους και εντελώς φυσικά.
Αφού την παράγει ο οργανισμός μας!
Και η παραγωγή της αυξάνεται σε απόλυτα ρυθμισμένα πλαίσια όταν οδηγούμε μοτοσυκλέτα ή ποδήλατο.
Αγοράστε λοιπόν ένα μικρό δίτροχο και κάντε καμιά βόλτα.
Ισχύει εν πολλοίς και για ποδήλατα με ακόμα πιο γεμάτα αποτελέσματα εφ' όλης της ύλης...!
Τελευταία νέα... Και φυσικά!

morpheus
09-01-12, 19:44
χα χα ! morpheus ο Μορφεας φταιει που σε αφησε απο τας αγκαλας του ...
κι οποιος δεν εχει περασει τετοιο εμφραγμα εστω και μια φορα στη ζωη του να σηκωσει χερι,
εγω το παθαινω παντως καθε φορα που εχω φαει και πιει τον αμπακο ( απο το abbaco < λατιν. abacus < αρχ. ελλ. /αβαξ :) )
μεχρι αργα τη νυχτα και εχω κοιμηθει μ' ολα αυτα τα πτωματα και τα ξυδια στο στομαχι :pig:

αντιθέτως εγώ, εκείνη την εποχή τουλάχιστον, την έψαχνα με βιταμίνες, υγιεινές διατροφές κλπ Δεν είχα φάει βαριά εκείνο το βράδυ, αυτό είναι σίγουρο. Σκεφτόμουνα μάλιστα πολύ σοβαρά να γίνω χορτοφάγος, προσπαθούσα να αποφεύγω το κρέας, να κόψω το τσιγάρο κλπ Αυτή η εμπειρία μου έδωσε να καταλάβω με τον πιο απόλυτο τρόπο ότι το άγχος και η κακή διάθεση είναι οι χειρότεροι εχθροί, τουλάχιστον για τη δικιά μου υγεία. Τελικά συνέχισα να τρώω κρέας και να καπνίζω μέχρι και σήμερα χωρίς -μέχρι τώρα τουλάχιστον- κάποια σοβαρή επίπτωση. Πέρα απο ένα συνάχι κάθε χειμώνα, και ένα κρύωμα κάθε τρία χρόνια δεν είχα ποτέ κάποιο αξιοπρόσεκτο πρόβλημα υγείας. Βέβαια ξέρω καλά ότι το τσιγάρο μπορεί να με πιάσει κορόιδο και να μου κάνει τη ζημιά την οποιαδήποτε στιγμή, γιαυτό και θα το κόψω, και μάλιστα πολύ σύντομα... Πάντως το βράδυ δεν τρώω ποτέ βαριά φαγητά γιατί δεν τα "ζητάει" ο οργανισμός μου μάλλον, παρά λόγω κάποιου σχεδιασμένου διαιτολογίου.

Uther
10-01-12, 01:03
Αγαπητή αστροβροχή θα τον ρωτήσω για zanax, έχω ραντεβού σε λίγες μέρες.

Αγαπητή Uther ενδιαφέρουσα η αντιμετώπιση που έκανες. Δεν πήρες καθόλου φάρμακα;

Μου είχαν δώσει κάποιους stabilisers ορμονων που πηρα για ένα μηνα, δεν άλλαξε απολύτως τιποτα και το έκοψα... μου πηρε 3 χρονια περιπου να τις αποβάλω εντελώς.... σταδιακά... και επισης το πάθαινα και το παθαίνω ακομα με τη φούντα και με το αλκοολ. Αδυνατον να νοιώθω οτι δεν έχω τον έλεγχο...καλύτερα ξεκοίλιασε με... μάλλον η κοκα ταιριάζει στο προφιλ μου λολ... (αστειεύομαι φυσικά μακρυα απο εμάς τετοιοι σατανάδες κ.ο.κ)

cad
10-01-12, 01:36
Μου είχαν δώσει κάποιους stabilisers ορμονων που πηρα για ένα μηνα, δεν άλλαξε απολύτως τιποτα και το έκοψα... μου πηρε 3 χρονια περιπου να τις αποβάλω εντελώς.... σταδιακά... και επισης το πάθαινα και το παθαίνω ακομα με τη φούντα και με το αλκοολ. Αδυνατον να νοιώθω οτι δεν έχω τον έλεγχο...καλύτερα ξεκοίλιασε με... μάλλον η κοκα ταιριάζει στο προφιλ μου λολ... (αστειεύομαι φυσικά μακρυα απο εμάς τετοιοι σατανάδες κ.ο.κ)

Λίγο γυμναστική δεν κάνει κακό... Για πιο προχωρημένες καταστάσεις δοκιμάστε τάι-τσι....

Uther
10-01-12, 09:46
Λίγο γυμναστική δεν κάνει κακό... Για πιο προχωρημένες καταστάσεις δοκιμάστε τάι-τσι....
Ευχαριστώ... :) 32 εδώ...θηλυκό... τα κιλά μου δεν διατηρούνται με τη σκέψη... ειδικά σε μια κοιλιόδουλη σαν εμένα....
Απο ταιτσι-μπαλέτο-ρεκι-κολυμβηση-αικιντο μέχρι αεροβική ποδηλατο τζοκινγκ (για όσο μπορούσα) κικ μποξινγκ (μπλιαξ..δεν δουλεψε)... Είπαμε... εγώ με τις κρισεις πανικού δεν έχω πια σχέση... ουδεμία... Γι αυτο εξηγώ τι έγινε, τότε...

cad
10-01-12, 11:32
...

Έτσι όπως τα λες θα σε περάσουν για χοντρούλα, πανελαφροτάτη το δέμας νεαρά ύπαρξις!

ΥΓ: Και μετά πώς θα σου βρω ...γαμπρό στην Αυστραλία, εεεεε? λολ

Uther
10-01-12, 21:41
Έτσι όπως τα λες θα σε περάσουν για χοντρούλα, πανελαφροτάτη το δέμας νεαρά ύπαρξις!

ΥΓ: Και μετά πώς θα σου βρω ...γαμπρό στην Αυστραλία, εεεεε? λολέχω και ψεύτικες χεχεχε... θα βάλω μια πανύψηλη με μαύρα ίσια μαλιά και 12ποντες γόβες που λέει και η άρια...ε; θα πιάσει δεν θα πιάσει;

cad
10-01-12, 21:43
Α μωρέ ψευτρούδικο..!

Tyrael
11-01-12, 01:10
Τα ποσοστά σεροτονίνης μπορούν να αυξηθούν με πολλούς τρόπους.

Μέσω φαγητού:

1) Ακολουθώντας διατροφή με αυξημένες πρωτεΐνες, χαμηλών λιπαρών, όπως πχ. γαλοπούλα, κοτόπουλο, τόνο, σόγια, τυριά με χαμηλά λιπαρά (το καλύτερο είναι το cottage cheese - μπορείτε πάντα να κοιτάτε τις ετικέτες πριν αγοράζετε κάτι αφού αναγράφονται πάνω τα γραμμάρια λιπαρών/πρωτεϊνών). Η συγκεκριμένη διατροφή δεν παχαίνει, αντιθέτως αν ακολουθεί σωστά και χωρίς υπερβολές μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμη στην απώλεια βάρους.

2) Διατροφή πλούσια σε καλούς υδατάνθρακες. Οι καλοί υδατάνθρακες μεταβολίζονται ομαλότερα κατά τη διάρκεια του χρόνου, προσφέροντας καλύτερη και ομαλότερη αύξηση της ινσουλίνης, με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα αντίστοιχα αμινοξέα στον εγκέφαλο που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή σεροτονίνης. Καλοί υδατάνθρακες είναι τα δημητριακά ολικής άλεσης, η βρώμη, το κριθάρι και γενικότερα οτι σε υδατάνθρακα προέρχεται κατευθείαν από τη γη και δεν έχει υποστεί μεγάλη επεξεργασία.

Τα ζαχαρωτά (γλυκά κτλ) κάθε είδους καλό να αποφεύγονται. Η βιομηχανοποιημένη/κατεργασμένη ζάχαρη που βρίσκεται σχεδόν σε όλα τα γλυκά μεταβολίζεται από τον οργανισμό πάρα πολύ γρήγορα, ανεβάζοντας ταχύτατα τα ποσοστά ινσουλίνης στο αίμα (η ινσουλίνη είναι μια ουσία που φροντίζει την ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα), με αποτέλεσμα ο οργανισμός να μην μπορεί τη διαχειριστεί, οδηγώντας έτσι σε πολύ άσχημες καταστάσεις, όπως π.χ. ο διαβήτης.

Προτιμήστε φρουκτόζη αντί για ζάχαρη.


Μέσω άσκησης και εξάσκησης:

1) Έχει παρατηρηθεί οτι η σεροτονίνη αυξάνεται όταν ο οργανισμός βρίσκεται σε εσωτερική ηρεμία. Μιια εκδρομή στη θάλασσα ή σε κάποιο μέρος που σας ηρεμεί αποτελεί μια πολύ καλή επιλογή. Προσπαθήστε να ηρεμήσετε, να σκέφτεστε θετικά και όχι αρνητικά πράγματα και να μην αφήνετε τις αρνητικές σκέψεις να σας κυριεύουν. Μάθετε να ελέγχετε το πνεύμα σας.

2) Όπως σωστά αναφέρθηκε, προτιμήστε δραστηριότητες ήπιας εξάσκησης, όπως π.χ. το κολύμπι, το ποδήλατο ή το περπάτημα, για μισή ώρα κάθε μέρα, τρεις με τέσσερις μέρες τη βδομάδα. Η εξάσκηση, επαναλαμβάνω, θα πρέπει να είναι ήπια, δηλαδή να μην ανεβάζει πολύ τους καρδιακούς παλμούς, καθώς έτσι μπορεί να επέλθουν ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Αν γραφτείτε γυμναστήριο επιλέξτε κάποιο πρόγραμμα ήπιας αεροβικής εξάσκησης, κάντε διάδρομο και αποφύγετε να σηκώνετε παραπάνω βάρη απ' όσα σας κάνουν να νιώθετε άσχημα.


Τέλος, πολύ σημαντική, σε όλες τις περιπτώσεις είναι η επαφή του ανθρώπου με το περιβάλλον.

Προσπαθήστε να κάνετε βόλτες και να παίρνετε όσο περισσότερο ήλιο μπορείτε, ειδικά τις χειμερινές μέρες. Ιδανικά, ο οργανισμός χρειάζεται περίπου μια ώρα κάθε μέρα για να αυξήσει τα ποσοστά σεροτονίνης αλλά και για να δημιουργήσει τη Βιταμίνη D, που βοηθά εξαιρετικά στη βελτίωση της διάθεσης, άρα και στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης. Το ηλιακό φως δεν αντικαθίσταται από τις κοινές λάμπες εσωτερικών χώρων, εκτός και αν έχετε προμηθευτεί ειδικές λάμπες ηλιακού φωτός που μπορείτε να βρείτε με μια έρευνα στο Internet.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της σύγχρονης κοινωνίας είναι ο αγχώδης τρόπος ζωής, ο εγκλεισμός των ανθρώπων μέσα σε κτήρια/κλουβιά και η αποκοπή τους από το περιβάλλον, το πράσινο, την επαφή με τα δέντρα, το χώμα, τη θάλασσα και τον ήλιο. Προσπαθήστε να οργανώνετε το χρόνο σας καλύτερα, διαθέτοντας χρόνο για μικρές αποδράσεις σε κοντινούς προορισμούς, μακριά από το θόρυβο της πόλης. Είναι πολύ σημαντικό για την υγεία τόσο του εγκεφάλου, όσο και του σώματός σας.

Ευχαριστώ για το χρόνο σας.

Με εκτίμηση,
Tyrael

knight
11-01-12, 01:58
Ευχαριστώ πολύ Tyrael για όλες αυτές τις χρήσιμες πληροφορίες.
Να υποθέσω ότι προέρχονται από κάποια σχετική επαγγελματική ιδιότητα;

Tyrael
11-01-12, 02:05
Ευχαριστώ πολύ Tyrael για όλες αυτές τις χρήσιμες πληροφορίες.
Να υποθέσω ότι προέρχονται από κάποια σχετική επαγγελματική ιδιότητα;

Ευτυχώς, όχι, λολ. :D

didi
11-01-12, 15:09
Για να είμαι ειλικρινής δεν έχω ιδέα για τη Σεροτονίνη...

Έιχα ένα κρούσα κρίσης πανικού πριν 10 χρόνια.. (ήμουν νια και γέρασα)

εν όσο ήμουν στη δουλειά.. ένιωσα απίστευτη εφίδρωση.. ταχυπαλμίες στο φουλ, βούηγμα στα αυτιά και τσουπ πάρτην κάτω. Με πήγαν κατευθείαν στο ΚΑΤ είχα εντυπωσιαστεί γιατί δε με εξέτασε καρδιολόγος αλλά νευρολόγος.. πήρε αυτό το σφυράκι το οποίο το βρίσκω απίστευτα όμορφο. Χτύπησε δυο φορές τα πόδια μου.. έβγαλε από το πίσω μέρος του μικρού σφυριού κάτι ειδικές βελόνες.. που ελέγχουν το κάτω μέρος των δαχτύλων και της πατούσας.. ανταποκρίθηκα ευτυχώς..

Το μόνο που μου είχε πει είναι να φροντίσω να είμαι λίγοτερο αγχώδης άνθρωπος (μα τι λέει ο μλκας.. εγώ αγχώνεται γιατί οι αφέλειές μου όταν ξυπνάω είναι σαν τη τούφα του Τεν Τεν..), με έστειλε στον καρδιολόγο... μου είχε χορηγήσει κάτι σταγόνες για να ρυθμίσει τις ταχυπαλμίες..

έκτωτε δε το έχω ξαναζήσει και ευελπιστώ να μη το ζήσω...

cad
11-01-12, 16:20
Βάστα τα μέσα σου εσύ κι αν δεν σκάσεις καμιά μέρα σαν χύτρα ταχύτητας, να μου τρυπήσεις τη μύτη.
Αει από 'κει τρελαμένο! Ή αλλιώς: Ηρέμησε Τζο, ηρέμησε Τζο... (από το Λούκυ Λουκ)

didi
11-01-12, 16:23
Βάστα τα μέσα σου εσύ κι αν δεν σκάσεις καμιά μέρα σαν χύτρα ταχύτητας, να μου τρυπήσεις τη μύτη.
Αει από 'κει τρελαμένο! Ή αλλιώς: Ηρέμησε Τζο, ηρέμησε Τζο... (από το Λούκυ Λουκ)

μια χαρά ήρεμη είμαι πιστεύω.. εσύ δε θες να το καταλάβεις.. τέσπα

cad
11-01-12, 16:27
Μπράβο το καλό κορίτσι που ήταν νια και γέρασε! λολ

didi
11-01-12, 16:28
Μπράβο το καλό κορίτσι που ήταν νια και γέρασε! λολ

δεν επικοινωνούμε για κάποιο λόγο σήμερα..

άλλα λόγια να αγαπιόμαστε

Lost hours
08-02-12, 17:41
Αγαπητοί φίλοι θέλω τα φώτα σας.
Πριν τρεις μήνες έπαθα κρίση πανικού και ο γιατρός μου έδωσε χάπια cipralex τα οποία ανεβάζουν τα επίπεδα σεροτονίνης.
Σύντομα μειώθηκε η λίμπιντό μου (προβλέπετε στις παρενέργειες), αλλά το παράξενο είναι ότι αισθάνομαι σα να 'εξευγενίστηκαν' τα ένστικτά μου.
Δεν φοβάμαι, δεν αγχώνομαι, δεν εκνευρίζομαι και δεν στεναχωριέμαι. Αυτά είναι καλά.
Αλλά δεν διεγείρομαι κι από kinky σκέψεις και καταστάσεις και ανησυχώ. Ενώ το μυαλό μου (από συνήθεια) τις αποζητά,
το σώμα μου δεν ανταποκρίνεται. Φταίει η σεροτονίνη; Ξέρει κανείς;
Πρέπει να τα πέρνω για ακόμη τουλάχιστον τρεις μήνες. Υπάρχει καμιά πρόταση;

Υ.Γ. Λέτε η σεροτονίνη να αποτελεί 'θεραπεία' για τον σαδομαζοχισμό;


Το cipralex -καλά τα είπανε- ανήκει στην οικογένεια των SSRI .Αν το ψάξεις λίγο το cipralex έχει σταν δραστική ουσία το s-citalopram,δηλαδή το εναντιομερές του citalopram που έχει κυκλοφορεί επίσης σαν αντικαταθλιπτικό,( με απλοικά λόγια το cipralex που παίρνεις και το citalopram -π.χ. εμπορική ονομασία ενος σκευάσματος selon- εχουν την ίδια δραστική με την μόνη διαφόρα ότι σε κάθε σκευασμα η δομή της δραστικής σε σχεση με τον χώρο είναι διαφορετική (διαφορετική στερεοδομή-προσοχή δε λέω οικοδομή:highly_amused:). Δε ξέρω άμα κατάλαβες αλλά δεν έχει και πολύ σημασία, αυτό που θέλω να πώ ότι το cipralex και το citalopram σαν φάρμακα είναι παραπλήσια και επειδή το citalopram σαν παρενέργειες έχει παρουσιάσει κάποιον ψυχολογικό εθισμό και τάσεις αυτοκτονίας (ρώτα και τον γιατρό σου τι παίζει με αυτα), θα σου πρότεινα να μην επαναπαυτείς σε αυτά-ώστε να μπορέσεις να τα κόψεις κάποια στιγμή-και να προσπαθήσεις όσο είσαι γαλήνιος λόγω της αγωγής, για εκείνο το εσωτερικό ταξίδι.

MisstressAmaranth
08-02-12, 18:29
Αγαπητοί φίλοι θέλω τα φώτα σας.
Πριν τρεις μήνες έπαθα κρίση πανικού και ο γιατρός μου έδωσε χάπια cipralex τα οποία ανεβάζουν τα επίπεδα σεροτονίνης.
Σύντομα μειώθηκε η λίμπιντό μου (προβλέπετε στις παρενέργειες), αλλά το παράξενο είναι ότι αισθάνομαι σα να 'εξευγενίστηκαν' τα ένστικτά μου.
Δεν φοβάμαι, δεν αγχώνομαι, δεν εκνευρίζομαι και δεν στεναχωριέμαι. Αυτά είναι καλά.
Αλλά δεν διεγείρομαι κι από kinky σκέψεις και καταστάσεις και ανησυχώ. Ενώ το μυαλό μου (από συνήθεια) τις αποζητά,
το σώμα μου δεν ανταποκρίνεται. Φταίει η σεροτονίνη; Ξέρει κανείς;
Πρέπει να τα πέρνω για ακόμη τουλάχιστον τρεις μήνες. Υπάρχει καμιά πρόταση;

Υ.Γ. Λέτε η σεροτονίνη να αποτελεί 'θεραπεία' για τον σαδομαζοχισμό;

Ως μόνιμη κάτοικος νησιού με 6 ψυχιατρεία (όποιος γνωρίζει εκ των έσω το κωλόνησο με νιώθει) και έχοντας μοιραστεί την ίδια γειτονιά με γέρους εθισμένους σε ότι γράφεται από ψυχίατρο, θα συμφωνήσω με τον Lost hours: Μην επαναπαυτείς την έκατσες! Αν εμπιστεύεσαι το γιατρό κάνε ότι σου είπε και συζήτησε μαζί του. Ότι και να σου πούμε εδώ (εκτός κι αν έχουμε συμφορουμίτη/ίτισσα ψυχίατρο και τον/την αδικώ) δε θα έχει την ίδια ισχύ με μια επιστημονική άποψη. Άσε που ότι χάπια και να πάρεις δε θα αλλάξει κάτι πάνω σ' αυτό. Δες το σαν ''τα ένστικτά μου τρίπαραν για λίγο αλλά σε 3 μηνάκια από τώρα θα στρώσουν''.

ΥΓ: Να τι παθαίνει όποιος δε βλέπει Γρηγόρη Σπίτη... Θα χα μάθει τώρα τα SSRIs :P

knight
09-02-12, 14:23
Αγαπητοί μου Lost hours και MistressAmaranth σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.

Η μόνη παρενέργεια που μου έχει δημιουργήσει το cipralex είναι μείωση τής libido και μάλιστα κυρίως σε ψυχονοητικό επίπεδο.
Τα οφέλη; Απουσία φόβου και θυμού. Συνεκδοχικά, παντελής απουσία άγχους, ανασφάλειας, αρνητικών σκέψεων, κακής διάθεσης, ατομισμού, ψυχαναγκασμών κ.λπ.
Όπως ξανάγραψα, σαν να καθησυχάστηκαν τα ένστικτα. Αλλά η παρενέργεια είναι ενοχλητική.
Οι γιατροί έχουν μια τάση να λειτουργούν στατιστικά και σύμφωνα με τις έρευνες και τη βιβλιογραφία. Δηλαδή εκ του ασφαλούς, χωρίς ρίσκα και πειραματισμούς.
Χωρίς να εξατομικεύουν όσο θα περίμενα.
Καταλαβαίνω η ευθύνη τους είναι μεγάλη. Αλλά φτάνουν όλοι να λένε ότι χρειάζεται ένα έτος και βλέπουμε, μπορεί και δια βίου κ.λπ.
Μα με μια κρίση πανικού; Χωρίς προηγούμενο ιστορικό; Το βρίσκω υπερβολικό.
Κι έτσι αποφάσισα να αναλάβω εγώ την ευθύνη κι άρχισα να μειώνω τις δόσεις. Τις δύο τελευταίες βδομάδες έπερνα τα 3/4 της δόσης και δεν είχα καμία αλλαγή.
Από σήμερα άρχισα το 1/2 της δόσης κι ελπίζω να πάει καλά. Δεν βοηθάνε κι αυτά τα τρέχοντα ελληνικά τεκτενόμενα.

Όσον αφορά στο εσωτερικό ταξίδι, αυτό έχει αρχίσει προ πολλού και δε νομίζω ότι τελειώνει ποτέ. Σίγουρα είναι απαραίτητο σε όλους μας.
Επίσης, τα γενικώς τρέχοντα, πιστεύω ότι μας ωρίμασαν όλους. Ουδέν κακόν αμιγές καλού! Δεν είναι τυχαίο ότι είχα την κρίση όταν όλοι συνειδητοποιήσαμε το μέγεθος του προβλήματος (περασμένο Φθινόπωρο) και είμασταν παντελώς ανέτοιμοι από κάθε πλευρά.

Σκέφτομαι άμεσα να ξαναρχίσω ομοιοπαθητική συμπληρωματικά.