PDA

Επιστροφή στο Forum : Οδηγός της Καλής Νοικοκυράς



Morrigna
09-03-14, 22:38
Έπεσε σήμερα αυτο το κείμενο στα χέρια μου με το όποιο είχα ασχοληθεί τυχαία λίγα χρόνια πριν, είναι οδηγός καλής Νοικοκυράς είχε δημοσιευτεί αρχικά στο περιοδικό Housekeeping Monthly, 13 May, 1955 και εμφανίστηκε σε περιοδικά σε ολόκληρο τον κόσμο, απόσπασμα απο αυτό υπήρχε και στο βιβλίο οικιακής οικονομίας που διδασκόταν στις μητέρες μας...Σε αυτά που γράφει βρίσκω πολλά κοινά με μια Master slave σχέση αν και δεν έχω και εμπειρία για να ξέρω, παρόλα αυτά ποιος θα ήταν ο ρόλος της γυναίκας σήμερα, αν είχε τελικά υπακούσει στις συμβουλές των οδηγών καλής συμπεριφοράς της δεκαετίας του ’50;

• Το φαγητό να είναι πάντα έτοιμο. Να προγραμματίζετε από την προηγούμενη μέρα, ώστε όταν επιστρέφει στο σπίτι να βρίσκει έτοιμο ένα νόστιμο γεύμα. Έτσι του δείχνετε ότι τον σκεφτόσασταν και ότι σας νοιάζει να τον φροντίζετε. Οι περισσότεροι σύζυγοι πεθαίνουν της πείνας όταν επιστρέφουν στο σπίτι και η προοπτική ενός καλού γεύματος είναι μεγάλη υπόθεση για αυτούς.
• Προετοιμαστείτε πριν την άφιξη. Ξαπλώστε ένα τεταρτάκι για να συνέλθετε λιγάκι και να είστε φρέσκια όταν μπει μέσα. Φρεσκάρετε το μακιγιάζ σας, βάλτε ένα ωραίο πιαστράκι στα μαλλιά σας και γενικώς δείξτε δροσερή. Μην ξεχνάτε ότι ο σύζυγός σας πέρασε όλη τη μέρα δουλεύοντας.
• Προσπαθήστε να είστε ευχάριστη και ενδιαφέρουσα για χάρη του. Η βαρετή μέρα στη δουλειά χρειάζεται ένα πιο αναζωογονητικό φινάλε και ένα από τα καθήκοντά σας είναι να του το παρέχετε.
• Συμμαζέψτε το σπίτι και λίγο πριν έρθει, κάντε μια βόλτα στο σπίτι να δείτε αν όλα είναι στη θέση τους – μην αφήνετε πεταμένα πράγματα δεξιά κι αριστερά. Περάστε τις επιφάνειες με ένα πανί για να μην έχουν επάνω σκόνες.
• Τα κρύα βράδια του χειμώνα, φροντίστε να έχετε αναμμένο το τζάκι για να μπορέσει να κάτσει λίγο δίπλα του και να χαλαρώσει. Τότε ο σύζυγός σας θα νοιώσει ότι επέστρεψε σε έναν παράδεισο τάξης και ηρεμίας, και αυτό θα σας κάνει και εσάς να νοιώσετε καλύτερα. Όπως και να’χει, το να φροντίζετε την άνεσή του με κάθε τρόπο θα δώσει και σε εσάς τις ίδιες τεράστια ικανοποίηση.
• Εξαλείψτε κάθε θόρυβο. Μην έχετε πλυντήρια, στεγνωτήρια ή σκούπες αναμμένα. Φροντίστε τα παιδιά να είναι ήσυχα.
• Να χαρείτε όταν τον δείτε.
• Καλωσορίστε τον με ένα πλατύ χαμόγελο και δείξτε ότι στ’ αλήθεια σας αρέσει να τον ευχαριστείτε.
• Να τον ακούτε. Μπορεί να έχετε χίλια δύο σημαντικά πράγματα να του πείτε, αλλά όχι όταν μπαίνει στο σπίτι, δεν είναι αυτή η σωστή ώρα. Αφήστε τον να μιλήσει αυτός – αυτά που έχει εκείνος να κουβεντιάσει είναι πάντα πιο σημαντικά από τα δικά σας.
• Μην τον υποδέχεστε με παράπονα και προβλήματα.
• Μην παραπονεθείτε αν αργήσει να επιστρέψει, ακόμα κι αν μείνει έξω όλη νύχτα. Δεν είναι και σπουδαίο παράπτωμα, αν σκεφτείτε τι τραβάει στη δουλειά κάθε μέρα.
• Κάντε τον να νοιώσει άνετα. Βάλτε τον να καθίσει στην πολυθρόνα ή ακόμη και να ξαπλώσει λίγο στην κρεβατοκάμαρα. Έχετε του έτοιμο ένα ζεστό ρόφημα ή ένα αναψυκτικό.
• Φτιάξτε του τα μαξιλάρια και προσφερθείτε να του βγάλετε τα παπούτσια. Να μιλάτε με τρυφερή και χαμηλή φωνή, μην φωνάζετε.
• Μην του κάνετε ερωτήσεις για το τι έκανε και μην αμφισβητείτε την κρίση ή την ακεραιότητά του σαν άνθρωπο. Μην ξεχνάτε άλλωστε, ότι είναι ο αρχηγός του σπιτιού και ότι με αυτή του την ιδιότητα θα επιλέγει πάντα το σωστό και το δίκαιο. Δεν έχετε κανένα δικαίωμα να τον αμφισβητείτε.
• Η καλή σύζυγος ξέρει πάντοτε τη θέση της.


Δείτε Περισσότερα: http://www.otherside.gr/2014/03/odigos-kalis-noikokyras/#ixzz2vUo3mGxC

knight
09-03-14, 23:18
Άλλες εποχές...
Αναρωτιέμαι κατά πόσο αυτά λειτούργησαν έστω και τότε. Για να το δούμε και από μια Κ/υ σκοπιά, σαφέστατα προϋπόθετε έναν ώριμο, ικανό άνδρα που αγαπά και σέβεται τη γυναίκα του. Τουλάχιστον.

Emiris
10-03-14, 00:09
Σε αυτά που γράφει βρίσκω πολλά κοινά με μια Master slave σχέση

Πολύ σωστά βρίσκεις στο κείμενο πολλά κοινά με το bdsm.


Το νήμα θα μπορούσε να έχει ανοιχτεί στην κατηγορία "λοιπά lifestyles" με κάποιον τίτλο που να δείχνει ότι σχετίζεται με ένα πολύ όμορφο Lifestyle του χώρου, το 1950' household.

To βδσμ δεν είναι μόνο D/s και M/s με τη στενή έννοια των όρων.


http://s4.postimg.org/72i7glg0d/image.jpg http://s4.postimg.org/kktp6mhjh/image.jpg http://s4.postimg.org/6fnw4t8i5/image.jpg


http://s28.postimg.org/p1hqcib19/images_HNY3_L883.jpg

MasterAndreas
10-03-14, 01:34
Αν όλα αυτά τα έκανε η Ελληνίδα σύζυγος Eve μου, οι δικηγόροι διαζυγίων θα πέθαιναν στην πείνα.:joyous:

Morrigna
10-03-14, 11:17
Εγώ πάντως θυμάμαι τον παππού μου ακόμα και τον μπαμπά μου όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό να έχει συγκεκριμένες απαιτήσεις απο την σύζυγο του.... Ας πούμε θυμάμαι στον πάππου να του φέρνει τις παντόφλες, στρωμένο τραπέζι, ΠΑΝΤΑ φρέσκο νερό δίπλα του και πολλα άλλα τέτοια οπότε δεν θεωρώ οτι το κείμενο είναι τόσο ψέμα....Άσε που θυμάμαι κάποια στιγμή στα πολύ παιδικά μου χρόνια ο μπαμπάς μου να αναποδογυρίζει το τραπέζι στο σπίτι επειδή η μαμά μου τον άφησε να φάει μόνο του (βεβαία σήμερα δεν ξέρω τι θα γινόταν άμα έκανε το ίδιο στην γυναίκα του).
Οπότε μια βδσμικη σχέση άμα εξαιρέσεις το σαδισμό/μαζοχισμό είναι ουσιαστικά βασισμένη σε αυτά τα πρότυπα...????

knight
10-03-14, 11:53
Ναι και γω θυμάμαι τέτοιες συμπεριφορές στην οικογένειά μου. Όλες οι γυναίκες της οικογένειας δήλωναν: οικιακά. Προσπαθούσαν να το κάνουν καλά. Αλλά και οι άνδρες της οικογένειας ήταν 'νοικοκυραίοι'. Οι ρόλοι ήταν ξακάθαροι και διακριτοί και γενικώς το σχήμα λειτουργούσε. Οι γυναίκες παρατηρούσα, ότι 'χαλάρωναν' όταν οι άνδρες τους γερνούσαν και γινόντουσαν ανήμποροι.

espimain
10-03-14, 12:06
Αν μια σύζυγος δεν εργάζεται. Ασχολείται με τα οικιακά, δεν κάνει έτσι, για τον άνδρα της και δεν θέλει να αποτελεί την ανάπαυση του πολεμιστή, τότε δεν το αγαπά, δεν τον νοιάζεται και απλά είναι μια πουτάνα που πουλάει ακριβά τις υπηρεσίες της, σε έναν βλάκα. Ο βλάκας αυτός όταν κάνει λογαριασμό και συνειδητοποιήσει την εκμετάλευση, τότε της αποστερεί τα χρήματα και τα κατευθύνει σε άλλην ή άλλες και περνά καλύτερα και μερικές φορές φθηνότερα. Άσε που δίνει και επιχειρήματα καθώς και λόγο ύπαρξης στις φεμινιστικές οργανώσεις. :)

Midas
10-03-14, 12:39
Με το τέλος του Β' Παγκ. Πολέμου, τόσο στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη υπήρχε διάχυτη η χαρά η ανακούφιση και η ελπίδα. Οι άνθρωποι μέσα στην μιζέρια τους, αποτέλεσμα των καταστροφών, ήσαν χαρούμενοι που δεν χάνονταν ψυχές καθημερινά και δεν έπρεπε να τρέχουν καθημερινά στα καταφύγια για να σωθούν από τους βομβαρδισμούς...

Η προσπάθεια ανασυγκρότησης των κρατών έφερε οικονομική ευημερία και την εποχή εκείνη ο μισθός του ενός που δούλευε, ήταν αρκετός για να προσφέρει σ ολόκληρη την οικογένεια μια αξιοπρεπή διαβίωση...
Έτσι οι γυναίκες σπάνια ήσαν αναγκασμένες να βγουν στην αγορά έργασίας και μοναδικό τους καθήκον ήταν η ανατροφή των παιδιών και τα οικιακά...

Για τα παιδιά που είχαν γεννηθεί την δεκαετία του 30 και είχαν ζήσει την πείνα και την φρίκη του πολέμου μια τέτοια ζωή δεν ήταν καθόλου ευκαταφρόνητη. Αν μη τι άλλο, οι ρόλοι ήσαν σαφείς και φαινόταν τουλάχιστον η "οικογένεια" ως θεσμός να πατά σε γερές βάσεις...

Υπήρχαν βέβαια και τα παρατράγουδα από ατίθασες και ανυπότακτες συζύγους αλλά και βίαιους συζύγους που αδυνατούσαν να διαχειριστούν ενάρετα την εξουσία τους... αλλά αυτά δεν ήταν ο κανόνας.

Δεν υπάρχει τίποτα ποιό φυσικό και αρμονικό από την ιεραρχία μέσα σε μια ομάδα θηλαστικών... αρκεί να υπάρχουν κανόνες και σεβασμός από όλους προς όλους.

knight
10-03-14, 16:06
Ας μην ξεχνάμε κι ότι το πρότυπο της εργαζόμενης και χειραφετημένης γυναίκας είναι πολύ πρόσφατο και χρονικά ακόμη αμελητέο σε σχέση με την ιστορία του ανθρώπου. Ακόμη και σήμερα σε παραδοσιακές κοινωνίες είναι σπάνιο.

Επίσης, και στο Κάμα Σούτρα δεν βρίσκει κανείς μόνο ερωτικές στάσεις και πρακτικές, αλλά και οδηγίες συμπεριφοράς προς τις συζύγους.

Midas
10-03-14, 18:40
Όσο το σκέφτομαι, τόσο ανακαλώ μνήμες από την δεκαετία του 60. Αφορμή μου έδωσε η σκέψη του πως γινόταν η διευθέτηση των ρόλων όταν η σύζυγος ήταν αυτή που προφανώς είχε το πανω χέρι στο ζευγάρι...

Θυμήθηκα λοιπόν την Κα Άννα τη γειτόννισα, πίσω στο 1966. Γυναίκα ψηλή, γεροδεμένη, δυναμική, φωνακλού... Ο σύζυγος, ο Κος Δημητράκης... δικαστικός υπάλληλος... Μικροκαμωμένος και ήρεμος άνθρωπος. Τώρα που το σκέφτομαι, είναι σίγουρο ότι στη προσωπική τους σχέση η Κα Άννα ήταν το αφεντικό... :)

Παρ όλα αυτά, το τραπέζι ήταν στρωμένο κάθε μεσημέρι για τον Κο Δημητράκη... και το φαγητό ζεστό... Το ξέρω, γιατί ήμουν φίλος με τον γιό τους και μπαινόβγαινα στο σπίτι τους...

Επομένως θεωρώ ότι οι καλοί τρόποι συμπεριφοράς των συζύγων της εποχής εκείνης όπως τους προτείνει και το περιοδικό της εποχής ήταν απλά καλοί τρόποι και όχι δήλωση υποταγής ή κάτι άλλο...

Alex-andra
10-03-14, 19:10
εγώ πάντως που στην οκογένειά μου εργαζόταν μόνο ο πατέρας μου...και έχω νέους γονείς και δη μαμά...έχω να πώ το εξής: ο μπαμπάκας μου πάντα είχε την καλύτερη μερίδα φαγητού, πάντα επικρατούσε ησυχία (επιβεβλημένη από τη μαμά) όταν επέστρεφε στο σπίτι από τη δουλειά, πάντα οι κόρες του πλέναμε τα ποδαράκια του γιατί ήταν πολύ κουρασμένος (οικοδόμος γαρ), πάντα μα πάντα τον φροντίζαμε και ήταν ο άξονάς μας....και αυτό γιατί;;;; διότι απλούστατα έτρεφε απέραντο σεβασμό και αγάπη για τη γυναίκα του και λάτρευε εμάς τα παιδιά του...μας ήθελε όλους ευτυχισμένους και το αυτό θέλαμε και εμείς με τη σειρά μας... δεν ξέρω αν αυτό είναι συντηρητισμός ή κάτι άλλο, ή αν κάποιος θα μπορούσε να το πεί "καλή συμπεριφορά"....εγώ όπως το έζησα έμαθα να το λέω αγάπη.:o

dora_salonica
10-03-14, 21:41
...μια βδσμικη σχέση άμα εξαιρέσεις το σαδισμό/μαζοχισμό είναι ουσιαστικά βασισμένη σε αυτά τα πρότυπα...????

Σαφέστατα η απάντηση είναι όχι. Δεν είναι όλοι οι BDSMers θιασώτες του συγκεκριμένου lifestyle. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ:

http://en.allexperts.com/q/BDSM-2733/2009/11/50-household.htm

Οι διαφορές μίας BDSM σχέσης από τον οδηγό που παραθέτεις εδώ, είναι κατά την άποψή μου οι εξής:


Το φαγητό να είναι πάντα έτοιμο. Να προγραμματίζετε από την προηγούμενη μέρα, ώστε όταν επιστρέφει στο σπίτι να βρίσκει έτοιμο ένα νόστιμο γεύμα. Έτσι του δείχνετε ότι τον σκεφτόσασταν και ότι σας νοιάζει να τον φροντίζετε. Οι περισσότεροι σύζυγοι πεθαίνουν της πείνας όταν επιστρέφουν στο σπίτι και η προοπτική ενός καλού γεύματος είναι μεγάλη υπόθεση για αυτούς.

Στην πραγματικότητα, ο Μάστερ είναι αυτός που προετοιμάζεται για τις απαιτήσεις μίας τόσο δύσκολης σχέσης. Πρέπει να φροντίσει να ζητήσει τις κατάλληλες πληροφορίες, με τον κατάλληλο τρόπο - για να μην τσινίσει υπερβολικά η υποτακτική και υπονομεύσει όλο το task - και μετά να κάνει την σωστή διάγνωση των προβλημάτων, να καταστρώσει σαφές σχέδιο, με προορισμό και μέθοδο και να αρχίσει να το υλοποιεί, φροντίζοντας να τροποποιεί ότι δεν λειτουργεί.

Εκ πρώτης όψεως λοιπόν, τα πράγματα φαίνονται να είναι ανάποδα. Δηλαδή ο Μάστερ είναι αυτός που μοχθεί για την σχέση, σε εγκεφαλικό επίπεδο τουλάχιστον. Και η υποτακτική είναι αυτή που "πεθαίνει της πείνας", διότι συχνά έχει πολύ επιτακτικές ανάγκες για αναδόμηση, παράκαμψη στρεβλώσεων κλπ κλπ. Όμως, ένας Μάστερ που φροντίζει τόσο βαθειά την υποτακτική του σύντομα ανακαλύπτει ότι η αφοσίωση της υποτακτικής δεν έχει όρια. Ο Μάστερ που μας νοιάζεται αποκτά για μας θεϊκό σχεδόν στάτους και όχι αυτό ενός απλού πάτερ-φαμίλια. Η υποτακτική συχνά μετατρέπει τον Μάστερ της σε φετίχ. Αυτός είναι και ένας λόγος που οι φετιχιστές δυσκολεύονται πολύ να κάνουν D/s σχέση, διότι πρέπει να αλλάξουν ριζικά τις μετουσιώσεις τους και να περάσουν από το άψυχο στο έμψυχο υλικό.

Και άρα, ναι, τελικά η υποτακτική θα υπηρετεί με μεράκι, ενθουσιασμό, δημιουργικότητα, και τεράστια προσωπική απόλαυση αυτόν που θεωρεί "θεό" της.:)

Στην αντίθετη περίπτωση, όταν δηλαδή ο Μάστερ δεν έχει φροντίσει για τις ανάγκες αυτές της υποτακτικής του, η σχέση θα είναι χλιαρή και η υποτακτική δεν θα νιώθει ιδιαίτερα πρόθυμη να υπηρετήσει, κυρίως επειδή θα ενδιαφέρεται για την κάλυψη των αναγκών της, τα βίτσια της και λοιπές εμμονές.


Προετοιμαστείτε πριν την άφιξη. Ξαπλώστε ένα τεταρτάκι για να συνέλθετε λιγάκι και να είστε φρέσκια όταν μπει μέσα. Φρεσκάρετε το μακιγιάζ σας, βάλτε ένα ωραίο πιαστράκι στα μαλλιά σας και γενικώς δείξτε δροσερή. Μην ξεχνάτε ότι ο σύζυγός σας πέρασε όλη τη μέρα δουλεύοντας.

Από τις δικές μου εμπειρίες μπορώ να πω ότι ο Μάστερ επίσης προετοιμάζεται για την άφιξη της υποτακτικής του, αφού συνήθως εργάζονται και οι δύο - εκτός αν ζούνε σε πύργο και έχουν υπηρετικό προσωπικό, λολ. Μάλιστα ένα ιδιαίτερα απολαυστικό κομμάτι του Domming είναι η προετοιμασία για το σέσσιον: η παράταξη των εργαλείων που θα χρησιμοποιηθούν, ο σχεδιασμός για το ρεπερτόριο που είναι επιθυμητό την συγκεκριμένη ημέρα κλπ. Χώρια τα θέματα προσωπικής υγιεινής, που ο κάθε μοντέρνος άνθρωπος φροντίζει πριν μία ερωτική συνεύρεση (με λίγα λόγια ένας βρωμιάρης Μάστερ δεν θα φτουρίξει για πολύ...)

Βεβαίως και η υποτακτική φροντίζει παρομοίως τον εαυτό της - δεν πάει με την τρίχα κάγκελο, λολ - αλλά σίγουρα η δική της προσέγγιση στην συνεύρεση είναι παθητικής φύσεως. Εκτός αν σκοπεύει να κάνει topping from the bottom.:)


Προσπαθήστε να είστε ευχάριστη και ενδιαφέρουσα για χάρη του. Η βαρετή μέρα στη δουλειά χρειάζεται ένα πιο αναζωογονητικό φινάλε και ένα από τα καθήκοντά σας είναι να του το παρέχετε.

Νομίζω πως δεν χρειάζεται να το πούμε ότι το μόνο που δεν θα ανεχθεί μία υποτακτική είναι η ανία. Η καλύτερη τακτική αντιμετώπισης ενός ανιαρού Μάστερ είναι η ανταπόδοση της ανίας.:) Ad nauseam.:)


Τότε ο σύζυγός σας θα νοιώσει ότι επέστρεψε σε έναν παράδεισο τάξης και ηρεμίας, και αυτό θα σας κάνει και εσάς να νοιώσετε καλύτερα.

Αυτό ισχύει περισσότερο για τον Μάστερ. Είναι δική του δουλειά να δημιουργήσει το πλαίσιο της τάξης και της ηρεμίας, έτσι ώστε να ησυχάσει το υποτακτικό μπάχαλο και η σχέση να βρει την τακτική της ροή και τον χώρο για να ευδοκιμήσει.


Εξαλείψτε κάθε θόρυβο. Μην έχετε πλυντήρια, στεγνωτήρια ή σκούπες αναμμένα. Φροντίστε τα παιδιά να είναι ήσυχα.

Μία από τις πιο δύσκολες προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει ένας Μάστερ είναι τα distractions στη ζωή της υποτακτικής. Μία άσπονδη φίλη, ένα ανταγωνιστικό εργασιακό περιβάλλον, κακές σχέσεις με την οικογένεια της υποτακτικής, αποτελούν "θορύβους" που ο Μάστερ καλείται να "κλείσει" έτσι ώστε να μπορεί να ακουστεί ο ήρεμος Λόγος του.:) Δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα, γιατί οι υποτακτικές πολύ συχνά δεν μπορούν να ιεραρχήσουν τις προτεραιότητές τους και γεμίζουν το μυαλό τους με άχρηστες ανοησίες που δεν αφήνουν χώρο για ήρεμη σκέψη.


Να χαρείτε όταν τον δείτε.
Καλωσορίστε τον με ένα πλατύ χαμόγελο και δείξτε ότι στ’ αλήθεια σας αρέσει να τον ευχαριστείτε.

Μία υποτακτική που απολαμβάνει την βαθιά φροντίδα του Μάστερ της δεν χρειάζεται υπενθύμιση για να τα κάνει αυτά. Η τεράστια διαφορά μας από τον βανίλλα κόσμο είναι η συναίνεση και μάλιστα η συναίνεση με μεγάλη χαρά της υποτακτικής. Η υπηρεσία είναι εθελούσια και η υποτακτική νιώθει ευγνωμοσύνη που της δίνεται η ευκαιρία να κάνει πράγματα για τον Μάστερ της, όσο ταπεινά και παράξενα και αν φαίνονται αυτά στους τρίτους. Για παράδειγμα, να σκύψει να του βγάλει τα παπούτσια ή να του κάνει μασάζ ή ακόμη και να παραχωρήσει το κορμί της σε έναν φίλο του για ένα σέσσιον πόνου, σεξ και εξευτελισμού. Όσο περισσότερα της ζητάει ο Μάστερ για την δική του τέρψη, τόσο πιο χρήσιμη και ευτυχισμένη νιώθει η υποτακτική. Δυστυχώς, αυτό το ξεχνούν πολλοί Μάστερς.


Να τον ακούτε. Μπορεί να έχετε χίλια δύο σημαντικά πράγματα να του πείτε, αλλά όχι όταν μπαίνει στο σπίτι, δεν είναι αυτή η σωστή ώρα. Αφήστε τον να μιλήσει αυτός – αυτά που έχει εκείνος να κουβεντιάσει είναι πάντα πιο σημαντικά από τα δικά σας.

Πιστεύω πως αυτό δεν ισχύει με τίποτε σε μία BDSM σχέση. Σπάνια ένας Μάστερ θα μοιραστεί δικές του ανησυχίες και προσωπικά προβλήματα με την υποτακτική του. Ο ίδιος είναι πάνω από ικανός να χειρίζεται τα δικά του προβλήματα, αλλά και τα δικά της. Θα μοιραστεί ενδεχομένως τα πιο ανώδυνα, στο πλαίσιο μιας μεγαλύτερης οικειότητας, για να μην χωλαίνει η σχέση. Όμως στην πραγματικότητα ο Μάστερ δεν θα καλέσει ποτέ την υποτακτική του για να μοιραστεί μαζί της σημαντικά θέματα που τον απασχολούν. Αντιθέτως, η προτροπή θα είναι πάντα προς την υποτακτική να ανοίξει την καρδιά της στον Μάστερ της και να μιλήσει με ειλικρίνεια για τα προβλήματά της και τις σκέψεις της. Κι εκείνος θα την ακούσει πολύ προσεκτικά. Γιατί τα δικά της προβλήματα και οι δικές της ανάγκες είναι ο λόγος που βρίσκονται σ' αυτή την σχέση ασυμμετρίας - και όχι το αντίθετο.


Μην τον υποδέχεστε με παράπονα και προβλήματα.

Υπάρχει ο σωστός τρόπος για να παραπονιέται μια υποτακτική. Τα προβλήματά της όμως τίθενται σίγουρα επί τάπητος, συνήθως στην καθημερινή αναφορά.

Είναι σαφές επομένως ότι ο βανίλλα κόσμος δεν επιτρέπει για μία σχέση φροντίδας και αναγνώρισης του ποιος είναι το αφεντικό. Το αφεντικό είναι πάντα αυτός που φροντίζει τον άλλον και όχι το αντίθετο. Φαντασθείτε έναν άνθρωπο που δεν ταϊζει τον σκύλο του ή δεν τον βγάζει βόλτα ή δεν τον χαϊδεύει. Τότε θα έχετε έναν άνθρωπο που δεν δικαιούται την ιδιοκτησία του και βέβαια σύντομα θα την χάσει. Διότι ο σκύλος είτε θα φύγει είτε...θα ψοφήσει...:)


Μην παραπονεθείτε αν αργήσει να επιστρέψει, ακόμα κι αν μείνει έξω όλη νύχτα. Δεν είναι και σπουδαίο παράπτωμα, αν σκεφτείτε τι τραβάει στη δουλειά κάθε μέρα.

Ναι, αυτό είναι εντάξει. Εντάσσεται στον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον Μάστερ μας. Η υποτακτική έχει τεράστια κατανόηση για τον Μάστερ, είπαμε εξάλλου ότι για την ίδια έχει αποκτήσει σχεδόν θεϊκό στάτους.


Μην του κάνετε ερωτήσεις για το τι έκανε και μην αμφισβητείτε την κρίση ή την ακεραιότητά του σαν άνθρωπο. Μην ξεχνάτε άλλωστε, ότι είναι ο αρχηγός του σπιτιού και ότι με αυτή του την ιδιότητα θα επιλέγει πάντα το σωστό και το δίκαιο. Δεν έχετε κανένα δικαίωμα να τον αμφισβητείτε.

Ναι, και με αυτό θα συμφωνήσω. Αν αρχίσουμε να αμφισβητούμε την κρίση του και την υπεροχή του, έχει διαταραχθεί ήδη η ισορροπία της σχέσης και σύντομα θα καταρρεύσει. Είναι σημαντικό να μην διαφωνούμε, να μην αμφισβητούμε αυτόν που εμείς συναινέσαμε ότι θα κάνει κουμάντο. Είναι σαν να βρίζουμε τον εαυτό μας και να αμφισβητούμε τις επιλογές μας.

Βέβαια, επειδή είμαστε άνθρωποι, και μάλιστα υποτακτικοί, με τις αντιδράσεις μας και τις αντιστάσεις μας χάρη στις οποίες επιβιώσαμε, τείνουμε να διαφωνούμε και να αμφισβητούμε, στην αρχή τουλάχιστον. Κάποτε όμως αυτό πρέπει να σταματάει, μετά από επανειλημμένες επιτυχίες της κρίσης του Μάστερ. Εάν βεβαίως κάνει συνέχεια βλακείες, τότε ίσως ήρθε η ώρα να παραδεχθούμε ότι η επιλογή μας ήταν λάθος. Εάν όμως το πετυχαίνει συνέχεια, τότε ίσως ήρθε η ώρα να το βουλώσουμε και να σκύψουμε το κεφάλι.:)


Η καλή σύζυγος ξέρει πάντοτε τη θέση της.

Και η καλή υποτακτική το ίδιο. Και είναι περήφανη που είναι η επιλεγμένη του Μάστερ της και κάνει τα πάντα για να μην τον ντροπιάζει. Απέναντί του σπάνια θα θελήσει να πάρει το πάνω χέρι και αν το κάνει κατά λάθος, παρορμητικά ή βλακωδώς, θα ζητήσει συγνώμη. Ναι, ξέρει την θέση της και είναι η μόνη θέση που θα ήθελε για τον εαυτό της. Στα πόδια Του.:)

Anka
10-03-14, 21:44
Διαβάζοντας το κείμενο αυτό ένιωσα πως είναι τόσο πολύ κοντά σε αυτό που θα ήθελα προσωπικά να βιώσω σε μια συντροφική σχέση στα πλαίσια της καθημερινότητας της και της δικής μου συμπεριφοράς μέσα σε αυτή. Βέβαια αναφέρετε σε μια εποχή που η γυναίκα δεν εργαζόταν τόσες ώρες καθημερινά και επίσης δεν ασχολείται με τη συμπεριφορά του άντρα προς τη γυναίκα . Όμως η απάντηση της Alex-andra (http://www.greekbdsm.com/member.php/1458-Alex-andra)
διότι απλούστατα έτρεφε απέραντο σεβασμό και αγάπη για τη γυναίκα του και λάτρευε εμάς τα παιδιά του...μας ήθελε όλους ευτυχισμένους και το αυτό θέλαμε και εμείς με τη σειρά μας ,είναι αυτή που το συμπληρώνει και το κάνει έναν καλο εργαλείο για εμένα.

Δε νομίζω πια μετά τις εμπειρίες μου πως είναι εύκολο να σταθεί ένας γάμος χωρίς να υπάρχουν διακριτοί ρόλοι και χωρίς όλη αυτή τη φροντίδα που περιγράφει. Παλιότερα θα είχα τόσα πολλά επιχειρήματα κατά όλων αυτών που αναφέρει και θα το θεωρούσα τόσο φαλλοκρατικό κείμενο .



Αν όλα αυτά τα έκανε η Ελληνίδα σύζυγος Eve μου, οι δικηγόροι διαζυγίων θα πέθαιναν στην πείνα.:joyous:
να συμπληρώσω σε αυτό πως θα ίσχυε εαν και ο Έλληνας σύζυγος μπορούσε να "διαχειριστεί", να εμπιστευτεί και να αφεθεί σε μια τέτοια σύζυγο;
Για εμένα ένας από τους βασικούς λόγους διαζυγίων είναι και η αδυναμία των συζύγων να έχουν τη κατάλληλη θέση και στάση που απαιτεί μια τέτοια συμπεριφορά ώστε να μπορεί και σύζυγος να νιώθει μακροχρόνια ασφαλής και γεμάτη και όχι αδυναμη να φερθεί διαφορετικά ή αντικείμενο εκμετάλλευσης.

MoonMilk
10-06-14, 13:40
Η μητέρα μου, μέχρι και την δεκαετία του '80, δεν τολμούσε να καθήσει στο ίδιο τραπέζι με τον πεθερό της και τον πατέρα μου. Περίμενε υπομονετικά στην γωνία της τραπεζαρίας όρθια να τελειώσουν με το φαγητό, και ύστερα της "επέτρεπαν" να καθήσει και εκείνη να φάει.
Στο σπίτι ο πατέρας μου ήταν πιο χαλαρός μαζί της, ωστόσο τα άλλα που αναφέρθηκαν η μητέρα μου δεν τα έκανε καθόλου με χαρά, και προτίμησε να έχει καυγάδες μαζί του γιατί ένιωθε δούλα.
Σε μια τέτοια περίπτωση εννοείται πως απαιτήται ο κατάλληλος χειρισμός του άντρα-συζύγου, η γνωστή σούπα "σε μια σχέση υπάρχουν πάντα 2" είναι από τις μεγαλύτερες αλήθειες που έχουν ειπωθεί και έχουν γραφτεί.

knight
10-06-14, 14:20
Η μητέρα μου, μέχρι και την δεκαετία του '80, δεν τολμούσε να καθήσει στο ίδιο τραπέζι με τον πεθερό της και τον πατέρα μου. Περίμενε υπομονετικά στην γωνία της τραπεζαρίας όρθια να τελειώσουν με το φαγητό, και ύστερα της "επέτρεπαν" να καθήσει και εκείνη να φάει.
Στο σπίτι ο πατέρας μου ήταν πιο χαλαρός μαζί της, ωστόσο τα άλλα που αναφέρθηκαν η μητέρα μου δεν τα έκανε καθόλου με χαρά, και προτίμησε να έχει καυγάδες μαζί του γιατί ένιωθε δούλα.
Σε μια τέτοια περίπτωση εννοείται πως απαιτήται ο κατάλληλος χειρισμός του άντρα-συζύγου, η γνωστή σούπα "σε μια σχέση υπάρχουν πάντα 2" είναι από τις μεγαλύτερες αλήθειες που έχουν ειπωθεί και έχουν γραφτεί.

Καλωσόρισες MoonMilk!

Απίστευτο για αρχές του '80! Να φανταστώ σε μικρό μέρος αυτά; Ή η καταγωγή των γονιών από μικρό μέρος;

Amy's_vice
10-06-14, 14:49
Καλωσήρθες. Αυτό το έχω ζήσει, αλλά με γιαγιά/παππού. Ο παππούς μου ήταν φανατικός υπέρμαχος της πατριαρχίας, με όλους τους τύπους
που περιελάμβανε αυτή, μέσα σ'αυτούς το εθιμοτυπικό που περιέγραψες. Η γιαγιά μου δηλαδή, δεν επιτρεπόταν να κάτσει στο τραπέζι πριν φάει εκείνος,
πριν φάει ο πατέρας του και όλα τα άλλα αρσενικά. Οι πατριαρχικές του αντιλήψεις ήταν σε συνάφεια με τις χριστιανικές δοξασίες της ανωτερότητας του ανδρικού φύλου, ειπωμένες ή στο μισοσκόταδο των φαλλοκρατικών υπαινιγμών.

MoonMilk
10-06-14, 18:54
Καλώς σας βρήκα Knight και Amy's Vice !

Knight αυτό γινόταν στο σπίτι του παππού μου στο χωριό. Οι γονείς μου είναι μεγαλωμένοι όμως στο εξωτερικό, παρά ταύτα αυτά τα πατριαρχικά υπήρχαν από μεριά του πατέρα μου ως ένα βαθμό και εδώ που μέναμε. Ο παππούς είχε καταγωγή από την βαθιά Ανατολή της Τουρκίας, οπότε καταλαβαίνεις.

Amy έτσι ακριβώς και σε εμάς. Μόνο που η μητέρα μου είχε πάρει τον "ευρωπαϊκό" αέρα σε αντίθεση με τον πατέρα μου, συνέπεια ήταν ο χωρισμός.
Το αστείο είναι ότι εγώ δεν της έμοιασα καθόλου.

no guru
10-06-14, 19:50
Η σοφή παροιμία λέει πως η καλή νοικοκυρά είναι δούλα και κυρά.

Δεν μπορεί, κάτι θα ξέρανε...

Το καθαρματάκι του
10-06-14, 22:06
«Ο άντρας πρέπει να είναι γυμνασμένος για τον πόλεμο και η γυναίκα για το ξεκούρασμα του πολεμιστή. Όλα τ' άλλα είναι τρέλα.»

no guru
10-06-14, 22:09
Βρήκα κάτι συμπληρωματικό (http://www.newsbeast.gr/woman/arthro/640561/i-kali-noikokura-einai-doula-kai-kura/). :sour:

Dark_Explorer
10-06-14, 23:38
http://www.youtube.com/watch?v=hKiEnKjqpgE

knight
11-06-14, 16:00
;97844']«Ο άντρας πρέπει να είναι γυμνασμένος για τον πόλεμο και η γυναίκα για το ξεκούρασμα του πολεμιστή. Όλα τ' άλλα είναι τρέλα.»

Αυτό είναι αρχέτυπο. Αλλά ας μην ξεχνάμε και τις εξαιρέσεις του. Υπάρχουν άνδρες που δεν θέλουν τον ρόλο του πολεμιστή και είναι δικαίωμά τους. Αντίθετα, υπήρχαν πάντα και οι ...Αμαζόνες! Είδος θαυμαστό και λατρευτό! Κι αυτές αναζητούν τους πράους άνδρες.
'Τρέλα' είναι η ομοιογενοποίηση. Είναι αφύσικη!

SlaveRose
11-06-14, 23:30
και εγώ άνδρα πολεμιστή θέλω : )

Amy's_vice
12-06-14, 05:29
Εντάξει, αν μας φανταζόμαστε ως πολεμιστές και τα λοιπά. Νομίζω πως τέτοια κλισέ δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα και είναι εξιδανικεύσεις. Μπορεί να λειτουργούν σε κάποια άτομα, συντηρώντας/συμπληρώνοντας τα φαντασιακά, αλλά δεν αποτελούν κανέναν παγκόσμιο κανόνα τέτοιες μυθοποιήσεις και σίγουρα δε μπορούν να χαρακτηρίσουν την Κυριαρχία και την υποταγή. Όπως και οι συνταγές του πώς πρέπει να είναι ένας άνδρας, μια γυναίκα για να είναι ανάλογα Κυρίαρχοι ή υποτακτικοί.

MasterAndreas
12-06-14, 18:41
και εγώ άνδρα πολεμιστή θέλω : )

Πες το κορίτσι μου και είχα αρχίσει να αισθάνομαι άχρηστος....:chuncky::chuncky::chuncky:

http://s29.postimg.org/m0gpvfcrr/image.jpg

no guru
12-06-14, 19:21
Φυσικά η ρήση του Νίτσε έχει άλλο νόημα για τους όρους "στρατιώτης" και "πόλεμος" από τον κοινά αποδεκτό, αλλά ποιος είμαι εγώ που θα εξηγήσω...

no guru
12-06-14, 19:38
Πρότυπο δουλικού (http://flogit.gr/psixagogia/evale-kamera-gia-na-di-ti-kani-sto-spiti-katharistria-otan-ekinos-lipi-ke-tin-tsakose-gimni-vinteo/).:tranquillity:

Το καθαρματάκι του
12-06-14, 21:38
O Friedrich Nietzsche έλεγε ότι «Ο άντρας πρέπει να είναι γυμνασμένος για τον πόλεμο και η γυναίκα για την ξεκούραση του πολεμιστή. Όλα τ' άλλα είναι τρέλα». Όταν ο Friedrich Nietzsche είπε αυτήν την φράση δεν εννοούσε την κάθε λέξη με την κυριολεκτική της σημασία. Ο πόλεμος δεν είναι μόνο η κατάσταση σύγκρουσης μεταξύ κυρίως Εθνών, κοινωνικών ομάδων, πολιτειών. Πόλεμος είναι και η καθημερινότητα. Μια καθημερινότητα που περιλαμβάνει υποχρεώσεις, εργασία, προβλήματα, άγχος και κούραση.
O Julius Evola διέκρινε τον πόλεμο σε δύο κατηγορίες: «Από τον μικρό επιστρέψαμε στον μεγάλο ιερό πόλεμο».
''Με βάση τη διαπίστωση αυτή ο μεγάλος ιερός πόλεμος ανήκει στην πνευματική αξία. Ο μικρός ιερός πόλεμος, αντιθέτως, είναι ο φυσικός, ο υλιστικός αγών, η μάχη που δίδεται στον εξωτερικό πόλεμο. Ο μεγάλος ιερός πόλεμος είναι ο αγών του ανδρός εναντίον των εχθρών που βρίσκονται μέσα του. Συγκεκριμένα είναι ο αγών του υπερφυσικού στοιχείου του ανθρώπου εναντίον οτιδήποτε, που θεωρείται ενστικτώδες, που συνδέεται με πάθη, που είναι χαώδες, στο έλος των δυνάμεων της φύσεως.



Στην μορφή του παραδοσιακού κόσμου κάθε πραγματικότης γίνεται σύμβολο. Σχετικά με τον πόλεμο αυτό ισχύει, τόσον από την υποκειμενική, όσον και από την εσωτερική του άποψη. Μόνο με τον τρόπο αυτό έγινε δυνατό να συγχωνευθούν σε μια μοναδική οντότητα ο πόλεμος κι ο δρόμος του Θείου. Σο πλαίσιο της ηρωικής παραδόσεως ο μικρός ιερός πόλεμος - δηλαδή ο πόλεμος νοούμενος ως εξωτερικός αγών - μπορεί να χρησιμεύσει μόνο εις το μέσον δια του οποίου πραγματοποιείται ο μεγάλος ιερός πόλεμος …



Στο μέτρο κατά το οποίο ο πολεμιστής είναι πρόθυμος να πολεμήσει μέσα στα πλαίσια της αγνότητος και του απολύτου, σπάζει τα δεσμά του ανθρωπίνου, κάνει έκκληση στο Θεό, νοούμενο σαν μεταφυσικό σχήμα, συγκεντρώνει επάνω του αυτή τη ζώσα δύναμη, και συναντά μέσα σ’ αυτή, τη Θεία φώτιση και την απελευθέρωση του συγκεντρώνει επάνω του αυτή τη ζώσα δύναμη, και συναντά μέσα σ’ αυτή, τη Θεία φώτιση και την απελευθέρωσή του.''




Άρα όταν αναφερόμαστε στον πόλεμο και στον πολεμιστή δεν τα ανεφέρουμε μόνο την κυριολεκτική ιδιότητα.

Επίσης όταν ο Νίτσε έγραφε ότι η γυναίκα είναι για την ξεκούραση του πολεμιστή δεν εννούσε το μασάζ μετά την δουλειά.

SlaveRose
13-06-14, 00:35
και εγώ άνδρα πολεμιστή θέλω : )

Πες το κορίτσι μου και είχα αρχίσει να αισθάνομαι άχρηστος....:chuncky::chuncky::chuncky:

http://s29.postimg.org/m0gpvfcrr/image.jpg


I need a hero

http://www.youtube.com/watch?v=OBwS66EBUcY :)

gaby
13-06-14, 06:21
Πόσο χαίρομαι που εργάζονται πια οι γυναίκες, πολύ μεγάλη υπόθεση. Μου αρέσει πότε πότε να παίρνω μια μέρα άδεια ή δύο και να παριστάνω τον "άμαχο πληθυσμό" στο σπίτι, διότι αυτό με ξεκουράζει, αλλά ως εκεί.

Επί των επιμέρους, θα έλεγα ότι αυτά βασικά ισχύουν,



[...]
• Να χαρείτε όταν τον δείτε.
• Καλωσορίστε τον με ένα πλατύ χαμόγελο και δείξτε ότι στ’ αλήθεια σας αρέσει να τον ευχαριστείτε.
• Να τον ακούτε.
[...]

• Η καλή σύζυγος ξέρει πάντοτε τη θέση της.

Αυτό ισχύει ως προς το πρακτέο, αλλά η λογική του είναι τελείως διαφορετική


• Μην παραπονεθείτε αν αργήσει να επιστρέψει, ακόμα κι αν μείνει έξω όλη νύχτα. Δεν είναι και σπουδαίο παράπτωμα, αν σκεφτείτε τι τραβάει στη δουλειά κάθε μέρα.

Αυτά το προσθέτω εγώ :)


να ενδιαφέρεστε γι αυτά που τον νοιάζουν παντού και πάντα, κάθε ώρα και στιγμή, όταν βρίσκεστε μπροστά του, πίσω του και πλάϊ του ή στη μέση του πουθενά.
να εκφράζετε την επιθυμία σας, με τους τρόπους που έχετε, απλά και άμεσα και πάνω απ όλα,
να ξέρετε να φροντίζετε τον εαυτό σας.


Αυτό ήταν πάντα το πιο M/s πράγμα που υπάρχει, αλλά ίσως μόνο στη δική μου λογική ή ...σχεδόν ;)


όσο πιο πολύτιμη είστε γι αυτόν, τόσο πιο μακριά από το "αγριεμένο πλήθος" βρίσκεστε, τόσο πιο χαμηλών τόνων και για τον ίδιο - αλλά διακριτικά - υπάρχετε, τόσο πιο "παραγκωνισμένη" για το άμαθο μάτι φαίνεστε.


Τα υπόλοιπα μου φαίνονται καθαρό χιούμορ και δεν έχω διαπιστώσει να είναι περιζήτητα, ούτε καν επιθυμητά.

knight
13-06-14, 09:42
Ας μου επιτραπεί μια ...προβοκατόρικη ερώτηση, αλλά συναφής.
Οι όποιοι/ες λάτρεις του παραπάνω lifestyle πως εκλαμβάνουν πλέον την έννοια του 'νοικοκύρη' και μάλιστα του καλού; :indecisiveness:

Amy's_vice
13-06-14, 14:11
Λογικό ήταν εκτός από τον Νίτσε κάποια στιγμή να κάνει την εμφάνισή του και ο Evola. lol

knight
13-06-14, 15:17
Χμμμ, Evola! Δεν το είχα σκεφτεί. Λες; :)

D_M
13-06-14, 16:55
:ambivalence:

lizard_
22-07-14, 21:19
;97933']
...
Επίσης όταν ο Νίτσε έγραφε ότι η γυναίκα είναι για την ξεκούραση του πολεμιστή δεν εννούσε το μασάζ μετά την δουλειά.

trampling maybe??? :P