PDA

Επιστροφή στο Forum : Στον ενικό ή στον πληθυντικό?



Midas
11-01-14, 23:30
Πρόσφατα, ενώ καθόμουν με ένα φίλο του χώρου, και πίναμε καφέ συζητώντας αυτά που συζητούν οι Doms μεταξύ τους όταν πίνουν καφέ, πήρα στο κινητό μου το ακόλουθο μήνυμα… «Κύριε μου, έκανα ότι μου ζήτησες, και το έκανα όπως ακριβώς το ζήτησες… Δώσε μου σε παρακαλώ την άδεια σου να χ@σω... Δεν αντέχω άλλο»…
Αυτάρεσκα και χαμογελώντας, έδειξα το μήνυμα στον “συνάδελφο” και εισέπραξα την εξής ερώτηση:
Της επιτρέπεις να σου απευθύνεται στον ενικό?
Ναι… απάντησα, με απασχολεί περισσότερο η ουσία παρά ο τύπος…
Το είπα, και η κουβέντα μας τελείωσε εκεί… Όμως προβληματίστηκα… Ποια είναι η ουσία και ποιος ο τύπος τελικά… Είναι δύο ξεχωριστά πράγματα?
Δεν συζητώ βέβαια την περίπτωση του τύπου χωρίς ουσία… αλλά τι ακριβώς συμβαίνει όταν η ουσία δεν συνοδεύεται από τον τύπο? Μήπως τελικά, η ουσία χάνει κάτι? Μήπως τελικά ο πληθυντικός είναι και αυτός ένα μικρό κομμάτι της ουσίας και όχι μόνο τύπος?

Emiris
12-01-14, 00:33
Μίδα συμφωνώ με την αντιπαράθεση τύπων και ουσίας που θέτεις. Και εγώ το έχω αισθανθεί αυτό που λες πολλές φορές.

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου τα «φολκλορικά» του D/s μέσα στα οποία είναι και ο πληθυντικός με κάνουν να αισθάνομαι ότι είναι περισσότερο role play παιχνιδάκι και λιγότερο πραγματική κυριαρχία/υποταγή και για αυτό τα απομακρύνω.
Κάποιες άλλες πάλι αυτά τα ίδια φολκλορικά ήταν τόσο χρήσιμα που φτάνουν να γίνουνε ουσία.

Η γνώμη μου είναι ότι καμία απόλυτη απάντηση δεν πρέπει να πάρεις ως σωστή.
Κάθε κοπέλα είναι διαφορετική και χρειάζεται διαφορετική στρατηγική καθοδήγησης ώστε να βοηθηθεί να κάνει αυτό που θέλει, να υποταχθεί.
Διαφορετικές κοπέλες έχουν διαφορετικές ηλικίες, διαφορετικά βιώματα, διαφορετικές ευαισθησίες και διαφορετικές ανάγκες.
Σε μία κοπέλα ο πληθυντικός μπορεί να τη βοηθάει να συγκεντρώνεται σε αυτό που έχει περισσότερο ανάγκη τη συγκεκριμένη περίοδο, σε κάποια άλλη ο πληθυντικός την απομακρύνει από την έντονη παρουσία σου τριγύρω της που θα έπρεπε να νιώθει.

Επειδή κάθε κοπέλα είναι διαφορετική, κάθε σχέση θα καταλήξει να είναι διαφορετική.

Σε μία D/s σχέση η μέρα μπορεί να ξεκινάει με το «Καλημέρα Κύριε» όπως επίσης μπορεί να ξεκινάει και με το «Καλημέρα αγάπη μου».

Οι τύποι, τα «φολκλορικά» που λέω εγώ, μερικές φορές βοηθάνε την ουσία και είναι απαραίτητοι, μερικές φορές είναι λιγότερο απαραίτητοι και περισσότερο βοηθητικοί.

Emiris
12-01-14, 00:35
... «Κύριε μου, έκανα ότι μου ζήτησες, και το έκανα όπως ακριβώς το ζήτησες… Δώσε μου σε παρακαλώ την άδεια σου να χ@σω... Δεν αντέχω άλλο»…




Και κάτι ακόμα:
Ελπίζω το "@" να είναι ύψιλον και όχι έψιλον :glee:

Midas
12-01-14, 00:48
... «Κύριε μου, έκανα ότι μου ζήτησες, και το έκανα όπως ακριβώς το ζήτησες… Δώσε μου σε παρακαλώ την άδεια σου να χ@σω... Δεν αντέχω άλλο»…




Και κάτι ακόμα:
Ελπίζω το "@" να είναι ύψιλον και όχι έψιλον :glee:

Αν ήταν έψιλον.... θα απαιτούσα να μου μιλάτε ΌΛΟΙ στον πληθυντικό :highly_amused::highly_amused::highly_amused:

dora_salonica
12-01-14, 13:24
Της επιτρέπεις να σου απευθύνεται στον ενικό?
Ναι… απάντησα, με απασχολεί περισσότερο η ουσία παρά ο τύπος…
Το είπα, και η κουβέντα μας τελείωσε εκεί… Όμως προβληματίστηκα… Ποια είναι η ουσία και ποιος ο τύπος τελικά… Είναι δύο ξεχωριστά πράγματα?

Πολύ καλό το ερώτημα! Νομίζω πως αξίζει την σκέψη μας...:)

freyja
12-01-14, 14:41
Για έμενα ο πληθυντικός είναι η εξωτερίκευση της υποταγής μου.
Είναι το πιο εμφανές κομμάτι των πολλών ουσιαστικών λεπτομερειών που υπογραμμίζουν την υποταγή.
Ποτέ δεν κατάλαβα τους Κ που ζητάνε την χρήση πληθυντικού με το καλημέρα,
δεν κατάλαβα σε τι αποσκοπεί πέρα –ίσως- από ένα role play εξουσίας.
Καμία επίδειξη υποταγής δεν σημαίνει τίποτα αν δεν έχει τις σωστές βάσεις,
θεωρώ ότι επειδή ο πληθυντικός είναι ίσως το πιο εύκολο πρακτικά task έχει γίνει ψωμοτύρι και έχει χάσει την βαρύτητα του.
Όπως όλες οι πράξεις που δηλώνουν υποταγή έτσι και η χρήση του πληθυντικού
είναι κάτι που δεν επιβάλλεται και χρειάζεται χρόνο και βάσεις.
Από την προσωπική μου πείρα εχω να πω ότι η χρήση του πληθυντικού έρχεται σαν φυσικό επακόλουθο μέσα σε μια D/s σχέση
και είναι και το στοιχείο που δύσκολα το υ αποχωρίζεται ακόμα και μετα την λήξη της σχέσης.

Εν κατακλείδι λοιπόν πιστεύω ότι ο πληθυντικός είναι το φαίνεστε της ουσίας στην υποταγή

Tyfeas
13-01-14, 02:35
Πληθυντικος εφ οσον προκειται για σχεση D/s
και εαν την δυσκολευει ,δεν πειραζει,θα συνηθισει :)

Αυτο παντως με τον ελεγχο καθε ωρα και στιγμη ειλικρινα ποτε δεν το εχω καταλαβει.
Γενικες κατευθυνσεις ναι & οσο προχωρα η σχεση & μαθαινει ο ενας τον αλλο, μπορει να κρινει βαση του χαρακτηρα του αν πρεπει να ζητησει αδεια για κατι που ο Κ θεωρει πραγματι σημαντικο.Αυτη νομιζω ειναι η ουσια.
Οταν δοκιμασα τον ελεγχο σε μικροπραγματα ανα πασα ωρα & στιγμη ηταν για εμενα ο απολυτος εφιαλτης αφου επρεπε να ασχολουμαι διαρκως με χαζα πραγματα(κατ εμε) λες και δεν ειχα αλλες δουλειες να κανω..

Βεβαια ο καθενας οπως νομιζει & γουσταρει πραττει η'' αλλιως περι ορεξεως κολοκυθοπιτα..

Ηλέκτρα
13-01-14, 13:35
Αρχικά μου είχε φανεί πάρα πολύ περίεργη και 'ξένη' η χρήση του πληθυντικού!
Γίνεται και παραγίνεται όμως 24/7 πληθυντικός και δεν έχει τύχει να έρθω ποτέ σε δύσκολη θέση μπροστά σε φίλους η συγγενείς, ίσως να έχω κομπιάσει κάπου αλλά τελικά είναι πολύ εύκολο, θέλει ένα υ να πει π.χ. ''μπορείτε να μου δώσετε αυτό;'' αντ' αυτού θα πει ''μπορώ να έχω αυτό;''. Υπάρχουν πολλα τρικ που μπορεί κάποιος/α να χρησιμοποιήσει για να μην φανεί ο πληθυντικός, εντάξει δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου διότι απαιτεί να είσαι διαρκώς σε επιφυλακή αλλά σιγά σιγά φεύγει κι αυτό.

Satrapeia
13-01-14, 13:42
Δεν αναφερθηκε και το οτι χρησιμοποιουμε πληθυντικο για να κρατησουμε καποιον σε αποσταση. Οταν δεν θελουμε πολλα πολλα με καποιον του μιλαμε στον πληθυντικο. Ο ενικος δειχνει οικειοτητα και χαμηλωμενες αμυνες.
Τωρα σε οτι αφορα το παιχνιδι.. (μονο ετσι μπορω να το κατανοησω προσωπικα) μπορει να ειναι χρησιμος σαν εργαλειο δημιουργιας ατμοσφαιρας 'ανισοτητας' αλλα μπορει να γινει κ καφριλα τυπου: 'καντε με δικια σας, κυριε Μανο' (φωνη Δ. Ματσουκας)

Midas
13-01-14, 13:43
Πληθυντικος εφ οσον προκειται για σχεση D/s
και εαν την δυσκολευει ,δεν πειραζει,θα συνηθισει :)

Αυτο παντως με τον ελεγχο καθε ωρα και στιγμη ειλικρινα ποτε δεν το εχω καταλαβει.
Γενικες κατευθυνσεις ναι & οσο προχωρα η σχεση & μαθαινει ο ενας τον αλλο, μπορει να κρινει βαση του χαρακτηρα του αν πρεπει να ζητησει αδεια για κατι που ο Κ θεωρει πραγματι σημαντικο.Αυτη νομιζω ειναι η ουσια.
Οταν δοκιμασα τον ελεγχο σε μικροπραγματα ανα πασα ωρα & στιγμη ηταν για εμενα ο απολυτος εφιαλτης αφου επρεπε να ασχολουμαι διαρκως με χαζα πραγματα(κατ εμε) λες και δεν ειχα αλλες δουλειες να κανω..

Βεβαια ο καθενας οπως νομιζει & γουσταρει πραττει η'' αλλιως περι ορεξεως κολοκυθοπιτα..

Αγαπητέ Τυφέα
Το συγκεκριμένο sms αφορούσε ένα "σαδιστικό" από πλευράς μου εκπαιδευτικού τύπου "παιχνίδι" που σκοπό είχε να διδάξει την υπομονή... Η συγκεκριμένη αναφορά, αφορούσε στην μετά διήμερο ολοκλήρωση μιας σχετικά μακροσκελούς λίστας καθηκόντων με αντάλλαγμα την πιθανή έκδοση σχετικής άδειας εκτόνωσης...

Στην άποψη σου περί micro management, με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνο... Θεωρώ κι εγώ άσκοπη σπατάλη του πολύτιμου χρόνου μου το να ασχολούμαι με λεπτομέριες άνευ ουσίας... από την άλλη, σπάνια συνάντησα υποτακτική που να αρκείται σ αυτά που εγώ θεωρώ αρκετά και ικανά....

Η απάντηση σου στο ερώτημα "ενικός ή πληθυντικός", ελήφθη και κατεγράφη :)

MasterAndreas
13-01-14, 13:45
Πάντα είχα μεγάλη αυτοπεποίθηση και δεν δίσταζα να διεκδικώ έμπειρες γυναίκες. Δεν με τρόμαζε το παρελθόν τους και επικεντρωνόμουν πάντα, στο τι πραγματικά ήθελαν από μένα. Απαιτούσα να είμαι βέβαιος πως με ποθεί όσο εγώ, πως με σέβεται και με υπολογίζει. Επιζητώ τον πληθυντικό για ένα μόνο λόγο. Τα συναισθήματα που της προκαλώ, η υποταγή της που κερδίζω και ο πληθυντικός που απαιτώ, δεν της επιτρέπουν να με μπερδέψει στιγμή, με ότι άλλο έχει γευτεί ως τώρα. Ο Master Andreas δεν είναι απλά ένας ακόμα εραστής της, αλλά κάτι ανώτερο...κάτι ιδανικό και αναντικατάστατο. Μόνο αν μπορώ να γράψω το όνομά μου με κεφαλαία γράμματα στη ζωή της, έχει νόημα για μένα η υποταγή και η αγάπη της.

Emiris
13-01-14, 14:29
;88423']...Δεν έχουμε συνηθίσει την χρήση πληθυντικού 24/7 ως Έλληνες... δεν υπάρχει στο DNA μας....

Ως νέο-Έλληνες να διορθώσω κορούλα μου.

Η μητέρα μου αλλά και ο αδερφός της (θείος μου), μιλούσαν ΠΑΝΤΑ στον πατέρα τους (παππούς μου) στον πληθυντικό.
Δεν θυμάμαι ποτέ η μητέρα μου να είχε μιλήσει στον πατέρα της στον ενικό.

Emiris
13-01-14, 14:57
Δεν ήρθε πολύ αργότερα κορούλα μου, στη χιλιόχρονη Βυζαντινή Αυτοκρατορία καθιερώθηκε ο πληθυντικός.





Όπως καταδεικνύουν οι γλωσσολογικές μελέτες, ο πληθυντικός ευγενείας έχει την αφετηρία του στον πληθυντικό της μεγαλοπρεπείας (pluralis majestatis), ο οποίος πρωτοπαρουσιάστηκε στη διάκριση των λατινικών αντωνυμιών tu (εσύ) και vos (εσείς). Ο πληθυντικός της μεγαλοπρεπείας είναι αρχαϊκό συντακτικό σχήμα και απαντά ήδη στη Βιβλική Εβραϊκή (http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%B2%CF%81%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CE%AE_%CE%B3% CE%BB%CF%8E%CF%83%CF%83%CE%B1). Κατά τον 4ο μ.Χ. αιώνα (http://el.wikipedia.org/wiki/4%CE%BF%CF%82_%CE%B1%CE%B9%CF%8E%CE%BD%CE%B1%CF%82 ) αναπτύχθηκε η συνήθεια να απευθύνονται στον Ρωμαίο αυτοκράτορα (http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CF%89%CE%BC%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CE%AE_%CE%91% CF%85%CF%84%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF %81%CE%AF%CE%B1) με τον πληθυντικό vos αντί του ενικού tu. Βαθμηδόν η χρήση τού πληθυντικού έγινε χαρακτηριστικό των ανωτέρων τάξεων, τύπος που οι ευγενείς απηύθυναν ο ένας στον άλλον. Συγχρόνως μεταχειρίζονταν ενικό όταν μιλούσαν σε κατωτέρους τους, υποδηλώνοντας έτσι ότι ο πληθυντικός δεν δήλωνε μόνο σεβασμό αλλά και απόσταση σε αντιδιαστολή προς την οικειότητα[2] (http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%BB%CE%B7%CE%B8%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B9%C E%BA%CF%8C%CF%82_%CE%B5%CF%85%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE %B5%CE%AF%CE%B1%CF%82#cite_note-2).
Μπλα - μπλα - μπλα ... (http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%BB%CE%B7%CE%B8%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B9%C E%BA%CF%8C%CF%82_%CE%B5%CF%85%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE %B5%CE%AF%CE%B1%CF%82)

espimain
13-01-14, 15:44
Ο σεβασμός στις κοινωνικές σχέσεις επιβάλεται και η απουσία του αποτελεί αγένεια. Αντίθετα η εκτίμηση είναι κάτι που κερδίζεται. Έναν δάσκαλο ή έναν προϊστάμενο στην δουλειά είσαι υποχρεωμένος να τον σέβεσαι άσχετα αν τον εκτιμάς ή όχι. Δεν πρέπει να συγχέονται οι δύο έννοιες, του σεβασμού και της εκτίμησης.
Σε μια σχέση Κυριαρχίας/ υποταγής, ο πληθυντικός αποτελεί εξαιρετικό εργαλείο σημαντικό όσο και το διπλό κρεβάτι στον γάμο. Μια γνωριμία μεταξύ ατόμων με προδιαγεγραμμένη και δεδηλωμένη προδιάθεση Κυριαρχίας /υποταγής είναι συνηθισμένο να περιλαμβάνει εξ αρχής την χρήση του πληθυντικού. Υπάρχουν βέβαια κυριαρχικά άτομα που ζητούν την χρήση του ενικού στην αρχή για να φαίνονται πιό φιλελεύθεροι στην σχέση, αλλά γεννάται το ερώτημα, "φιλελεύθερη κυριαρχία μπορεί να υπάρχει;"

Σε μακρόχρονες συμβιώσεις μπορεί να εξελιχθεί η ασυμμετρία της σχέσης χωρίς να υπάρχει καμία χρήση του πληθυντικού. Σε περιστασιακές συνεβρέσεις ο πληθυντικός παίζει ρόλο αλατοπίπερου. Έμπειρα υποτακτικά ατομα απευθύνονται άμεσα στον πληθυντικό εκεί που χρειάζεται.

Έμπειρα Κυριαρχικά άτομα επιβάλουν εξ αρχής την χρήση του πληθυντικού.

Η ουσία του πράγματος βέβαια είναι να περνάμε ωραία. Η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική γιατί και οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Πληθυντικός ή ενικός; "περί ορέξεως κολοκυθόπιτα"

Midas
13-01-14, 16:14
'καντε με δικια σας, κυριε Μανο' (φωνη Δ. Ματσουκας)

Φοβερή ατάκα... Μου έφιαξες τη μέρα !!!:applause:

Dark_Explorer
13-01-14, 17:57
;88438']Λοιπόν μόλις ενημερώθηκα από Τον Αφέντη μου κι από την αγαπητή Satrapeia πως η επιρροή έγινε από την Γαλλία και όπως ανέφερε ο Αξιαγάπητος Αφέντης μου κατά την Επανάσταση του 21 :) να μαθαίνουμε και λίγο ιστορία γιατί προσωπικά δεν θυμάμαι τίποτα :)
Ναι, αυτή είναι η πιο διαδεδομένη ερμηνεία.
Στην Αρχαία Ελλάδα υπήρχε ο Ενικός και ο Δυϊκός Αριθμός.

espimain
13-01-14, 18:01
Στην Αρχαία Ελλάδα υπήρχε ο Ενικός και ο Δυϊκός Αριθμός.

Δηλαδή λες ότι δεν είχαν πληθυντικό; Εξήγησε τι εννοείς σε αυτήν την πρόταση.

Δεν αντιλαμβάνομαι τι σχέση έχει ο Δυϊκός αριθμός σε αυτήν την κουβέντα.

Dark_Explorer
13-01-14, 18:07
Για έμενα ο πληθυντικός είναι η εξωτερίκευση της υποταγής μου.
Είναι το πιο εμφανές κομμάτι των πολλών ουσιαστικών λεπτομερειών που υπογραμμίζουν την υποταγή.
Ποτέ δεν κατάλαβα τους Κ που ζητάνε την χρήση πληθυντικού με το καλημέρα,
δεν κατάλαβα σε τι αποσκοπεί πέρα –ίσως- από ένα role play εξουσίας.
Καμία επίδειξη υποταγής δεν σημαίνει τίποτα αν δεν έχει τις σωστές βάσεις,
θεωρώ ότι επειδή ο πληθυντικός είναι ίσως το πιο εύκολο πρακτικά task έχει γίνει ψωμοτύρι και έχει χάσει την βαρύτητα του.
Όπως όλες οι πράξεις που δηλώνουν υποταγή έτσι και η χρήση του πληθυντικού
είναι κάτι που δεν επιβάλλεται και χρειάζεται χρόνο και βάσεις.
Από την προσωπική μου πείρα εχω να πω ότι η χρήση του πληθυντικού έρχεται σαν φυσικό επακόλουθο μέσα σε μια D/s σχέση
και είναι και το στοιχείο που δύσκολα το υ αποχωρίζεται ακόμα και μετα την λήξη της σχέσης.

Εν κατακλείδι λοιπόν πιστεύω ότι ο πληθυντικός είναι το φαίνεστε της ουσίας στην υποταγή
Για να μην επαναλαμβάνομαι... σε γενικές γραμμές, συμφωνώ με το άνωθεν.

Mentor
13-01-14, 18:28
Διαχρωνικό ερώτημα, με όχι πάντα εύκολη απάντηση. Όπως σε αρκετά ζητήματα η «σωστώτερη» λύση είναι κάπου στην μέση. Προσωπικά τείνω να συμφωνίσω ότι η ουσία είναι κατά πολύ προτιμότερη του τύπου. Δεν με ενοχλεί ο ενικός που και που,αρκεί να γίνει με την απαραίτητη μαεστρία και τσαχπινιά απο μέρος της σκλάβας μου (πράγμα που δείχνει και την ευφυεία της), διαφορετικά αγγίζει την αυθάδεια, συμπεριφορά που δεν γίνεται ανεκτή και επιφέρει «διόρθωση».


Η εμπειρία μου, μου δίδαξε ότι υπάρχουν τρείς φάσεις/συμπεριφορές που ο Master πρέπει να γνωρίζει ότι θα εμφανιστούν και να μπορεί να τις χειριστεί.


Σε πρώτη φάση είναι ο «υπερβολικός» πληθυντικός. Σε ΟΛΑ και για τα ΠΑΝΤΑ. Ακόμα και στις περιπτώσεις που δέν χρειάζεται. Αύτη είναι μια σχεδόν «επίπλαστη» φάση που όμως χρειάζονται και οι δύο για την αρχή της D/s σχέσης. Απο την μεριά της σκλάβας, εκείνη την χρειάζεται για να επιδείξει την υποταγή της (όχι πάντα ψεύτικα – απλά ίσως λίγο υπερβολικά) , και απο την μεριά του Αφέντη της, να δεχτεί την υποταγή της (πάντα βέβαια γι’ αυτούς που το χρειάζονται).
Εδώ θέλει αρκετή προσοχή και εμπειρία απο την πλευρά του Κυρίαρχου, να καταλάβει τα υποσυνείδητα κίνητρα του υποτακτικού του, έτσι ώστε εαν αυτά δεν είναι αυθεντικά να κάνει αρκετά γρήγορα τις απαραίτητες κινήσεις για να διορθώσει ότι διορθώνεται, ή στην τελική εαν το κρίνει να μην δαπανήσει άλλο χρόνο σε αυτό το άτομο, μιάς και εκείνος θα κρίνει ότι δεν το αξίζει.


Στην δεύτερη φάση που είναι αυτή της οικειότητας, η D/s σχέση έχει προχωρίσει αρκετά και οι δύο τους γνωρίζονται καλά, τόσο ώστε να αναπτύσσονται και απο τις δύο πλευρές αισθήματα οικιότητας και ανοχής (σε ένα βαθμό). Σε αυτό το στάδιο η υποτακτική, ξέροντας τα “χούγια” του Αφέντη της, μπορεί να κινηθεί πιο άνετα και ίσως και να προβλέψει κάποιες ανάγκες του. Αυτό της δίνει μια αίσθηση “ψευδο-ελευθερίας” και ίσως είναι αυτή που θα την οδηγήσει να πέσει σε “ατοπήματα”. Και εδώ το μέτρο ας είναι ο σωστό οδηγός. ΙΣΩΣ με γνώμωνα την οικιότητα ο Αφέντης αφήσει να γίνουν αυτά τα λάθη (αν εκείνος το κρίνει) αλλιώς θα φροντίσει να τα διορθώσει, με όποιο τρόπο εκείνος κρίνει ιδανικό (μαλακό ή σκληρό).


Στην Τρίτη φάση, αυτή που είναι και η κρισιμότερη ο «αναμενόμενος» πληθυντικός δεν είναι πλεόν προιόν μηχανικής ανταπόκρισης ή τυπολογίας. Πλέον είναι τρόπος ζωής και συμπεριφοράς. Ενώ στίς δύο πρώτες φάσεις και οι δύο έπρεπε να προσπαθούν να δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, τώρα αυτό γίνεται αυτόματα και απο “καρδιάς”. Πλεόν η σκλάβα έχει κατανοήσει τον λόγο, γιατί πρέπει να χρησημοποιεί τον πληθυντικό όταν μιλά στον Αφέντη της, αλλά και ο Αφέντης της όμως έχει αρχίσει να απολαμβάνει τους καρπούς των κόπων του,γευόμενος το κάλος της σκλάβας του.


Μέντορ

Astrovroxi
13-01-14, 19:11
Σε καμμια απο τις δυο προηγουμενες D/s σχεσειςμου δεν επιβληθηκε σε μενα ο πληθυντικος.
Και γενικα με απωθουσε η ιδεα.
Μου το επεβαλλαν σαν τιμωρια συνηθως.
Τωρα πια ειναι για μενα τοσο αυτοννοητο και τοσο πηγαιο να απευθυνομαι στον πληθυντικο σ Εκεινον.
Προφανως ο πληθυντικος ευκολα επιβαλλεται (ακομα και σε ενα ατιθασο γατι σαν κι εμενα), αλλα ειναι πολυ πιο ομορφο οταν το νοιωθεις και τον χρησιμοποιεις.
Και δεν εχει να κανει οσον με αφορα με τα πρωτοκολλα και το φαινεσθαι.
Εχει να κανει με την ουσια και την βαση της D/s σχεσης.
Τι σου βγαζει ο/η Κ σου.

dora_salonica
13-01-14, 21:10
Πληθυντικος εφ οσον προκειται για σχεση D/s
και εαν την δυσκολευει ,δεν πειραζει,θα συνηθισει :)

Πολύ σωστά!


Γίνεται και παραγίνεται όμως 24/7 πληθυντικός και δεν έχει τύχει να έρθω ποτέ σε δύσκολη θέση μπροστά σε φίλους η συγγενείς, ίσως να έχω κομπιάσει κάπου αλλά τελικά είναι πολύ εύκολο, θέλει ένα υ να πει π.χ. ''μπορείτε να μου δώσετε αυτό;'' αντ' αυτού θα πει ''μπορώ να έχω αυτό;''. Υπάρχουν πολλα τρικ που μπορεί κάποιος/α να χρησιμοποιήσει για να μην φανεί ο πληθυντικός, εντάξει δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου διότι απαιτεί να είσαι διαρκώς σε επιφυλακή αλλά σιγά σιγά φεύγει κι αυτό.

Ακριβώς! Κάπως έτσι το κάνω κι εγώ...:)


... από την άλλη, σπάνια συνάντησα υποτακτική που να αρκείται σ αυτά που εγώ θεωρώ αρκετά και ικανά...

Σπάνια; Μάλλον ποτέ...:) Αχόρταγες παιδί μου...:)


Υπάρχουν βέβαια κυριαρχικά άτομα που ζητούν την χρήση του ενικού στην αρχή για να φαίνονται πιό φιλελεύθεροι στην σχέση, αλλά γεννάται το ερώτημα, "φιλελεύθερη κυριαρχία μπορεί να υπάρχει;"

Όσες φορές δοκίμασα με κάποιο υποτακτικό άτομο (άντρα ή γυναίκα) να είμαι καλόβολη και "δημοκρατική", έμεινα με τον Φαλλό στο χέρι!:)

Βούρδουλας από δω και πέρα!:):):)


Έμπειρα Κυριαρχικά άτομα επιβάλουν εξ αρχής την χρήση του πληθυντικού.

Εμ...βέβαια!!!:) Αυτοί ξέρουν...:)

vani
14-01-14, 12:44
Μήπως τελικά ο πληθυντικός είναι και αυτός ένα μικρό κομμάτι της ουσίας και όχι μόνο τύπος?

Ο τρόπος που εκφραζόμαστε απέναντι σε κάποιον, ειδικά όταν αυτό είναι αυθόρμητο, μεταφέρει και τον τρόπο που αισθανόμαστε για αυτόν αλλά και την αντίληψη και για το είδος σχέσης που έχουμε μαζί του. Πασιφανές και αυτονόητο, αν μία ds σχέση αρχίσει και χάνει τη μορφή της, αυτό θα αλλοιώσει και το περιεχόμενο της.

Άρα καθόλου παράξενο να φθίνει προς μία vanilla σχέση εφόσον δεν εκφράζει το δικό της αυτούσιο περιεχόμενο. Η γλώσσα και επιβάλλει σκέψεις-mood-συμπεριφορά- πλαίσιο άρα διαμορφώνει το περιεχόμενο και παράλληλα το εκφράζει. The best όταν όλα είναι σε συμφωνία.

Mairy
14-01-14, 13:37
Ο Πληθυντικός ευγενείας λέγεται ότι πρώτο- χρησιμοποιήθηκε τον έβδομο αιώνα προ Χριστού στην Ρώμη. Εκείνη την εποχή, ιδρυτές και πρώτοι συνεπώς Βασιλείς της Ρώμης, ήταν τα δίδυμα αδέλφια και ήρωες Ρωμύλος (λατ.Romulus) και Ρώμος (λατ. Remus) .Όταν χτιζόταν η πόλη, το 754 π.Χ., τα δύο αδέλφια μάλωσαν και πάλι, και ο Ρωμύλος σκότωσε τον Ρώμο και έμεινε μοναδικός βασιλιάς. Μετά την δολοφονία του Ρώμου από τον αδελφό του Ρωμύλο, πολλές συμφορές βρήκαν την πόλη της Ρώμης και τον ίδιο τον Ρωμύλο. Ο Ρωμύλος θορυβημένος, ζήτησε χρησμό από το μαντείο για να αντιμετωπίσει την κατάσταση.

Ο χρησμός δόθηκε και ανέφερε, πάνω-κάτω, ότι αν δεν καθίσει ξανά μαζί του στο βασιλικό θρόνο ο δολοφονημένος αδερφός του, δεν πρόκειται να επανέλθει η ηρεμία στην Ρώμη.
Ο Ρωμύλος, πονηρά σκεπτόμενος αποφάσισε πως η μόνη λύση είναι να κατασκευαστεί η εικόνα του νεκρού Ρώμου, την οποία θα τοποθετούσε δίπλα στον θρόνου του, όπου υπήρχε πια μόνο ο άδειος θρόνος του Ρώμου.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά κάθε φορά που εξέδιδε αποφάσεις, χρησιμοποιούσε τον πληθυντικό αριθμό «εμείς», και ταυτόχρονα υποχρέωνε, όσους του απεύθυναν τον λόγο, να χρησιμοποιούν τον πληθυντικό, σαν να απευθύνονταν ταυτόχρονα και στους δύο.. Κατ’ αυτόν τον τρόπο λέγεται πως «προήλθε» ο πληθυντικός.

Στα νεώτερα χρόνια ο πληθυντικός έλκει την καταγωγή του από την Αγγλία του 11ου αιώνα, όταν οι Γάλλοι άκουσαν τους Αγγλοσάξονες φεουδάρχες, να μιλούν στον πληθυντικό στους κολλίγους και αντιστρόφως, απευθυνόμενοι ο ένας στον άλλο ως εκπρόσωποι ομάδων.

Οι Γάλλοι το εξέλαβαν ως ένδειξη πολιτισμού, αφού θεωρούσαν πως οι Αγγλοσάξονες ήταν πιο πολιτισμένοι από εκείνους.Κατ’ αυτόν τον τρόπο υιοθέτησαν τον γραμματικό πληθυντικό εκλαμβάνοντάς τον ως πληθυντικό ευγενείας. Από την Γαλλία ο πληθυντικός ευγενείας πέρασε και σε άλλες γλώσσες.

Στην Ελληνική γλώσσα ο πληθυντικός ευγενείας εισήλθε ουσιαστικά τον 19ο αιώνα, καθώς η Γαλλική γλώσσα εκείνη την εποχή ήταν πολύ διαδεδομένη στην υψηλή κοινωνία της Ελλάδος.

Με αυτόν τον παράδοξο τρόπο έχει επικρατήσει στην χώρα μας η χρήση της λέξης Εσείς ως πληθυντικού ευγενείας.
Το επόμενο βήμα είναι να προσδιορίσουμε το εννοιολογικό βάρος της λέξης στην κοινωνία του σήμερα. Η αρχή μπορεί να έγινε με ένα ξύλινο ομοίωμα, από τότε όμως μέχρι και σήμερα ο πληθυντικός ευγενείας απέκτησε την δική του, αρκετά ξεκάθαρη θέση στο καθημερινό μας λεξιλόγιο. Σύμφωνα με την Βικιπαίδεια ο πληθυντικός ευγενείας αποτελεί απευθυντικό τρόπο συνομιλίας, που υφίσταται στην Eλληνική καθώς και σε άλλες γλώσσες, κύριος στόχος του οποίου είναι να καταδείξει ευγένεια, σεβασμό ή επιπλέον κοινωνική απόσταση και έλλειψη οικειότητας. Δημιουργήθηκε έτσι ένα γλωσσικό σύμβολο που ενσωματώνει και καταδεικνύει πολύ συγκεκριμένα συναισθήματα.
Και τώρα περνάμε από τα γενικά στα ειδικά και φτάνουμε πιο κοντά στον πυρήνα, που στην δική μας περίπτωση είναι ο χώρος του BDSM. Ο χώρος μας λοιπόν, κυρίως λόγω της ιδιομορφίας του, είναι γεμάτος γλωσσικά σύμβολα, εκ των οποίων τα πιο διαδεδομένα είναι οι λέξεις Κυρίαρχος και υποτακτική. Χωρίς να χάνουν τίποτα από τις συνήθεις ερμηνείες τους οι λέξεις αυτές χαρακτηρίζουν πλέον τις δυο πλευρές μιας ασύμμετρης ( αχ και δεν μου αρέσει η λέξη) ερωτικής σχέσης.

Έχουμε λοιπόν μπροστά μας ένα ζευγάρι- έναν Κυρίαρχο με την υποτακτική του και παρατηρούμε κάτι πολύ ενδιαφέρον. Ο Κυρίαρχος απευθύνεται στην υποτακτική του συνήθως με το όνομά της, σε κάθε περίπτωση πάντως δεν την αποκαλεί υποτακτική… η υποτακτική αντιθέτως όταν απευθύνεται στον Κυρίαρχό της ή μιλάει για αυτόν χρησιμοποιεί την λέξη Κύριος. Δεν ξέρω αν ιστορικά η συγκεκριμένη αντίφαση είναι τυχαία, θα μπορούσαμε όμως να κάνουμε και μια ψυχολογική αντιπαραβολή. Δεδομένου πως οι λέξεις ως γλωσσικά σύμβολα προκαλούν συγκεκριμένες αντιδράσεις φαίνεται πως ο Κυρίαρχος παρατηρεί την υ του όπως είναι, χωρίς να έχει ανάγκη την επιπλέον απόσταση, η υ αντιθέτως είναι αυτή που έχει την ανάγκη να αισθάνεται κάθε ώρα και στιγμή πως του ανήκει, εξου και το Κύριε.

Και εδώ βγαίνει στην σκηνή ο πληθυντικός ευγενείας. Ο Κυρίαρχος δεν είμαι μόνο εραστής, μόνο φίλος, μόνο μέντορας. Είναι όλα αυτά μαζί συν κάτι επιπλέον. Είναι ένας άνθρωπος τον έλεγχο και την δύναμη του οποίου η υ αποδέχεται από αποζητάει, κάποιος ανώτερός της ( γνωστές οι απόψεις μου για το θέμα) και ταυτόχρονα ο ποιο οικείος της πάνω στην γη. Απόσταση και εγγύτητα- το μαγικό δίδυμο της σχέσης D/s. Και ενώ η εγγύτητα είναι το χαρακτηριστικό ερωτικών σχέσεων όλων των μορφών, χώρων και γεύσεων ( βλ. vanilla) η απόσταση που πετυχαίνεται κυρίως δια του μέσου αποδοχής της θέσης του καθενός μέσα στην σχέση μάλλον είναι χαρακτηριστικό μιας σχέσης D/s. Η απόσταση όμως δεν είναι αυτονόητη, ούτε εύκολα αποδεκτή από την υ, όσο και να θέλει να παραδοθεί. Το υπερεγώ της θα ψάχνει για καιρό ακόμη τον παράδρομο για να αποφύγει την ουσιαστική παράδοση του εαυτού του. Και εδώ ο πληθυντικός ευγενείας βοηθάει πολύ. Του μιλάει στον πληθυντικό, και δεν το κάνει για αυτόν, αλλά κυρίως για τον εαυτό της. Συνηθίζει στην απόσταση, στην απόσταση που φέρνει την εγγύτητα. Αφήνει το συναίσθημα της παράδοσης να εισχωρήσει βαθιά μέσα της και να γεμίσει το ψυχρό Εσείς με ευαίσθητα, λεπτά και βαθιά νοήματα.

Ακολουθώντας τις 3 φάσεις του Mentor, στις πρώτες δυο ο πληθυντικός ευγενείας δεν είναι ούτε τύπος, ούτε ουσία αλλά ένα εργαλείο που έχει άμεση χρηστικότητα για την υ και οκ, προφανώς προσφέρει απόλαυση και στον Κ. Στο 3 στάδιο όμως η υ το εννοεί πραγματικά, ο Κ είναι ψηλά, η απόσταση δεν τιμωρεί, δεν φοβίζει, αλλά αντιθέτως κάνει την υ ευτυχισμένη. Είναι ο Κύριός της, τον κουβαλάει μέσα της παντού και πάντα, σε μέρη πολύ μακρύτερα από το ασφαλές περιβάλλον ενός session. Ο πληθυντικός ευγενείας από γλωσσικό σύμβολο μετατρέπεται σε πυρακτωμένη σφραγίδα πάνω στο βαθύ και αληθινό σώμα της σχέσης ( τύφλα να’χει το branding).

O πληθυντικός ευγενείας , γεννημένος στις σκόνες της αρχαίας Ρώμης αναγεννιέται ξανά πάνω στα χείλη της και τον τιμά… και χωράει μέσα του τον κόσμο ολάκερο...

WisDomme
15-01-14, 01:33
@Mairy Πωπω, δεν άφησες τίποτα απ'έξω... Τέλειο κείμενο, με κάλυψες ^^

Uther
15-01-14, 09:46
Πρόσφατα, ενώ καθόμουν με ένα φίλο του χώρου, και πίναμε καφέ συζητώντας αυτά που συζητούν οι Doms μεταξύ τους όταν πίνουν καφέ, πήρα στο κινητό μου το ακόλουθο μήνυμα… «Κύριε μου, έκανα ότι μου ζήτησες, και το έκανα όπως ακριβώς το ζήτησες… Δώσε μου σε παρακαλώ την άδεια σου να χ@σω... Δεν αντέχω άλλο»…
Αυτάρεσκα και χαμογελώντας, έδειξα το μήνυμα στον “συνάδελφο” και εισέπραξα την εξής ερώτηση:
Της επιτρέπεις να σου απευθύνεται στον ενικό?
Ναι… απάντησα, με απασχολεί περισσότερο η ουσία παρά ο τύπος…
Το είπα, και η κουβέντα μας τελείωσε εκεί… Όμως προβληματίστηκα… Ποια είναι η ουσία και ποιος ο τύπος τελικά… Είναι δύο ξεχωριστά πράγματα?
Δεν συζητώ βέβαια την περίπτωση του τύπου χωρίς ουσία… αλλά τι ακριβώς συμβαίνει όταν η ουσία δεν συνοδεύεται από τον τύπο? Μήπως τελικά, η ουσία χάνει κάτι? Μήπως τελικά ο πληθυντικός είναι και αυτός ένα μικρό κομμάτι της ουσίας και όχι μόνο τύπος?
Εγώ δεν κατάλαβα. Τύπος είναι ο πληθυντικός αλλά οχι η άδεια να χύσει;

Mairy
15-01-14, 11:31
@Mairy Πωπω, δεν άφησες τίποτα απ'έξω... Τέλειο κείμενο, με κάλυψες ^^

Σε ευχαριστώ παρα πολυ για τα καλα σου λογια..

Midas
15-01-14, 11:44
Εγώ δεν κατάλαβα. Τύπος είναι ο πληθυντικός αλλά οχι η άδεια να χύσει;

Μα προφανώς αγαπητή μου...
Αν είχε το δικαίωμα να αυτοδιαχειρίζεται την απόλαυση της κατα βούληση... τότε θα ήταν γκόμενα... και μάλλον κάποιου άλλου...

Stalker
15-01-14, 17:19
Οταν η χρηση του πληθυντικου επιβαλλεται,αποτελει τυπο.
Απολαυστικη,δημιουργει κλιμα και ειναι συχνα χρησιμη στην εκπαιδευση.
Ως ενα ιδιαιτερο κομματι του πρωτοκολλου του D/s,οφειλει,ως τετοιο, να εκφραζει την υπαρχουσα ασυμμετρια και οχι να προσπαθει να την δημιουργησει εκ του μη οντος.
Προσωπικα δεν εχω επιβαλλει ποτε τη χρηση πληθυντικου.Ουτε καν τη χρηση της προσφωνησης"Κυριε".Τουτο διοτι,οντας τεραστιος εγωιστης,επιθυμω,απολαμβανω και εννοω ο πληθυντικος και οι προσφωνησεις να ειναι πηγαιες,εμπνευσμενες και οχι επιβαλλομενες.
Κλεινοντας...οπως και το ιδιο το D/s,τα παντα(βλ.συναινεση) κρινονται μετα το περας της σχεσης.Οι πληθυντικοι σεβασμου που μετατρεπονται,ενιοτε εν μια νυκτι,σε ενικους,ειναι σε μενα προξενοι μειδιαματων ειρωνιας εως ενοχλητικοι και κυριως αποδειξη κυμβαλου αλαλαζοντος και περαν τουτου ουδεν.
Αλλωστε,οι αμερικανοι leathermen του '50 και οι αγγλοσαξωνες γενικοτερα,δεν ειχαν τη δυνατοτητα χρησης πληθυντικου και παρα ταυτα,μια χαρα το πηγαν και το πηγαινουν το καραβι.

Τυπος,λοιπον.Απολαυστικος,χρησιμος,αλλα σε καμμια περιπτωση ουσιωδης αφ'εαυτου.


Ερρωσθε και αγαλιασθε.

dora_salonica
15-01-14, 18:34
Τουτο διοτι,οντας τεραστιος εγωιστης...

Τι παράξενο... Ποτέ δεν σε είχα για εγωιστή...:)

Μπας και άλλαξες;:)

Uther
15-01-14, 21:33
Εγώ δεν κατάλαβα. Τύπος είναι ο πληθυντικός αλλά οχι η άδεια να χύσει;

Μα προφανώς αγαπητή μου...
Αν είχε το δικαίωμα να αυτοδιαχειρίζεται την απόλαυση της κατα βούληση... τότε θα ήταν γκόμενα... και μάλλον κάποιου άλλου...
Εξακολουθεί να είναι ένας τύπος. Ένα τυπικό μεταξύ σας.
Αυτό είναι το προφανές.
Αυτό που δεν είναι προφανές, είναι το γιατί ονομάζεις τον ένα τύπο, ουσιώδη και τον άλλο , διαδικαστικό και ανούσιο.

Alex-andra
16-01-14, 17:43
Πολύ με έχει προβληματίσει το θέμα του πληθυντικού. Προσπάθησα να το φέρω στη δική μου λογική και έκανα την εξής σκέψη. Προσωπικά στη κοινωνική μου ζωή τον χρησιμοποιώ πολύ ως ένδειξη ευγένειας και σεβασμού στο πρόσωπο στο οποίο απευθύνομαι και δη όταν δεν το γνωρίζω. Στη συνέχεια είναι στο χέρι του προσώπου αυτού να μου επιβεβαιώσει με τη συμπεριφορά του ότι ορθά χαίρει του σεβασμού μου. Αντίστοιχα θεωρώ ότι δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να χρησιμοποιήσω τον πληθυντικό σε μία ασύμμετρη σχέση εξ αρχής, αν και θα αισθανόμουν ομολογώ άβολα. Όμως δεν μπορώ παρά να φαντάζομαι την ευδαιμονία μου όταν αυτός ο πληθυντικός αποκτήσει εν καιρώ ουσία.

Midas
16-01-14, 20:11
Εγώ δεν κατάλαβα. Τύπος είναι ο πληθυντικός αλλά οχι η άδεια να χύσει;

Μα προφανώς αγαπητή μου...
Αν είχε το δικαίωμα να αυτοδιαχειρίζεται την απόλαυση της κατα βούληση... τότε θα ήταν γκόμενα... και μάλλον κάποιου άλλου...
Εξακολουθεί να είναι ένας τύπος. Ένα τυπικό μεταξύ σας.
Αυτό είναι το προφανές.
Αυτό που δεν είναι προφανές, είναι το γιατί ονομάζεις τον ένα τύπο, ουσιώδη και τον άλλο , διαδικαστικό και ανούσιο.

Αγαπητή Uther

Ξεκίνησα αυτό το νήμα προβληματισμένος πάνω στο αν ο πληθυντικός είναι μόνο τύπος ή εμπεριέχει και μια δόση ουσίας… Σήμερα, έχοντας διαβάσει τις απόψεις όσων τις εξέφρασαν, (που τους ευχαριστώ όλους) έχω αρκετό υλικό για να αρχίσω να διαμορφώνω προσωπική άποψη…


Όμως, ποτέ δεν υπαινίχτηκα ότι ο έλεγχος της απόλαυσης της από πλευράς μου είναι τύπος… Εσύ αγαπητή μου επιμένεις να το αποκαλείς τύπο …


Αντίθετα, εγώ θεωρώ ότι κάθε σαρκική της απόλαυση ή οδύνη, το δικαίωμα στην αυτοδιαχείριση και επιλογή συμπεριφορών της, ήταν δικαιώματα της που συνειδητά μου παρέδωσε να ελέγξω και να διαχειριστώ όταν επέλεξε να σταθεί δίπλα μου…


Δεν μπορώ να φανταστώ υποταγή χωρίς να περιλαμβάνει παραχώρηση όλων των ανωτέρω…

dora_salonica
16-01-14, 20:53
... θεωρώ ότι κάθε σαρκική της απόλαυση ή ωδίνη, το δικαίωμα στην αυτοδιαχείριση και επιλογή συμπεριφορών της, ήταν δικαιώματα της που συνειδητά μου παρέδωσε να ελέγξω και να διαχειριστώ όταν επέλεξε να σταθεί δίπλα μου…

Δεν μπορώ να φανταστώ υποταγή χωρίς να περιλαμβάνει παραχώρηση όλων των ανωτέρω…

Κι εγώ έτσι το βλέπω. Ο Μάστερ είναι ο χειριστής της ηδονής και της οδύνης - κάπως έτσι το έλεγε ένας παλαιός Μάστερ του χώρου και φρονώ πως τα έλεγε πολύ καλά...:) Και μάλιστα, όχι μόνο σαρκικές ηδονές και οδύνες (και αυτό θέλει τεράστια επεξήγηση, που δεν είναι του παρόντος, διότι υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν ότι ο Μάστερ επιθυμεί να υποφέρει η sub του, ενώ το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει...)

Πάντως, προσωπικά δεν μπορώ να φανταστώ υποταγή χωρίς τον πληθυντικό ευγενείας, που δείχνει την αναγνώρισή μας προς τον Μάστερ. Διότι αυτός που χειρίζεται την ηδονή και τον πόνο μας, ε σίγουρα δεν είναι ένα απλό "εσύ". Το "εσύ" υπονοεί την απόλυτη ισοτιμία, την οικειότητα ανάμεσα σε δύο φίλους ή σε δύο ερωτικούς παρτενέρ, την άνεση στην εποκοινωνία, το μοίρασμα των ευθυνών και των αποφάσεων, το να συμπορεύεσαι με κάποιον χωρίς ο ένας να οδηγεί τον άλλον, χωρίς ο ένας ουσιαστικά να φωτίζει τον δρόμο. Το "εσύ" δεν μπορεί να κουβαλήσει την υποβόσκουσα έννοια ότι ο ένας είναι Χειριστής και ο άλλος δεν είναι. Ακόμη και σε μια μαούνα, πόσο μάλλον στο πλοίο της ζωής, ο λοστρόμος αποκαλεί τον καπετάνιο "Καπετάνιε". Δεν τον αποκαλεί "φιλαράκι". Και βέβαια οι πιο μορφωμένοι άνθρωποι χρησιμοποιούν με άνεση τον πληθυντικό, εκεί που νιώθουν ότι πρέπει, ενώ όσοι δυσκολεύονται κάπως λεκτικά, ξεπέφτουν γρήγορα στον ενικό - πράγμα που μπορούμε να διαπιστώσουμε σε οποιαδήποτε δημόσια υπηρεσία.:)

Οι γλώσσες που δεν έχουν πληθυντικό χρησιμοποιούν άλλους τρόπους για να δείχνουν την ευγένεια που επιβάλλουν η ανισοτιμία, η απόσταση ή το δέος. Στα αγγλικά ας πούμε, που δεν έχουν πια τον πληθυντικό ευγενείας, υπάρχει τρόπος να δείξουμε την υποταγή μας λεκτικά, με την προσφώνηση "Sir" και με την πολύ προσεκτική χρήση του "would". Αποφεύγουμε όπως ο διάολος το λιβάνι εκφράσεις τύπου "I want", για να μην τις φάμε, ενώ το "please" και "thank you" είναι ψωμοτύρι.

Ο άνθρωπος είναι ον πολιτικό, κοινωνικό. Δεν νίβεται μόνο στη φωλιά, σαν τα κουνέλια, τρώγοντας και αφοδεύοντας. Οριοθετεί ΟΛΕΣ τις συμπεριφορές του, σε όλα τα milieu, με το κατάλληλο πρωτόκολλο και τελετουργία. Η κάθε περίπτωση έχει το δικό της πρωτόκολλο και είμαστε όλοι πολύ conditioned, από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας, έτσι ώστε να ταιριάζει η συμπεριφορά μας στην κάθε περίπτωση... Αν δεν με πιστεύετε, την επόμενη φορά που θα κάνετε έρωτα με την καλή σας, δοκιμάστε ένα γερό ρέψιμο στα μούτρα της. Ή ακόμη καλύτερα, αρχίστε να σκαλίζετε αμέριμνος την μύτη σας. Bad manners, έτσι δεν είναι;:)

Οι BDSM σχέσεις που χαρακτηρίζονται από ένα ειλικρινές ξεκαθάρισμα, σε αρκετά αρχικό στάδιο, του ποιος είναι από πάνω και ποιος από κάτω, πιστεύω πως δεν θα μπορούσαν να παρακάμψουν το πρωτόκολλο. Κάπως πρέπει να εκφράσουν αυτό που ήδη νιώθουν τα μέλη της σχέσης. Ο πληθυντικός, το προσεκτικό άγγιγμα (δεν βαράμε παιχνιδιάρικες σφαλιάρες στον Μάστερ), η ευγένεια, η στάση του σώματος, τα πάντα στη συμπεριφορά μας, λεκτική ή μη λεκτική, δημιουργούν μία ξεκάθαρη εικόνα της ανισοτιμίας της σχέσης. Αυτή είναι η άποψή μου τουλάχιστον...:)

Uther
16-01-14, 20:59
Αγαπητή Uther

Ξεκίνησα αυτό το νήμα προβληματισμένος πάνω στο αν ο πληθυντικός είναι μόνο τύπος ή εμπεριέχει και μια δόση ουσίας… Σήμερα, έχοντας διαβάσει τις απόψεις όσων τις εξέφρασαν, (που τους ευχαριστώ όλους) έχω αρκετό υλικό για να αρχίσω να διαμορφώνω προσωπική άποψη…


Όμως, ποτέ δεν υπαινίχτηκα ότι ο έλεγχος της απόλαυσης της από πλευράς μου είναι τύπος… Εσύ αγαπητή μου επιμένεις να το αποκαλείς τύπο …


Αντίθετα, εγώ θεωρώ ότι κάθε σαρκική της απόλαυση ή ωδίνη, το δικαίωμα στην αυτοδιαχείριση και επιλογή συμπεριφορών της, ήταν δικαιώματα της που συνειδητά μου παρέδωσε να ελέγξω και να διαχειριστώ όταν επέλεξε να σταθεί δίπλα μου…


Δεν μπορώ να φανταστώ υποταγή χωρίς να περιλαμβάνει παραχώρηση όλων των ανωτέρω…

Συμφωνούν οι ορισμοί που έχουμε για την λέξη τύπος;


τύπος 1 ο [tνpos] 4α. ενέργεια ή συμπεριφορά που την υπαγορεύει ο σεβασμός στις κοινωνικές συμβάσεις και συνήθειες: β. διαδικασία, τρόπος ενέργειας σύμφωνος με θρησκευτικούς ή νομικούς κανονισμούς
γ. η μορφή μιας διαδικασίας

τυπικός -ή -ό [tipikσs] Ε1 : 1α. που ακολουθεί τους καθιερωμένους κανόνες της κοινωνικής συμπεριφοράς .
γ. που σέβεται τους κανονισμούς, που είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του

Αν ναι, τότε οποιαδήποτε καθιερωμένη διαδικασία, ο οποιοσδήποτε κανόνας, θεωρείται "τυπος". Ένα καλουπι δηλαδή το οποιο αναπαράγει ξανά και ξανα το ίδιο αποτέλεσμα.
Μία διαδικασία βάση της οποίας έχουμε ένα αποτέλεσμα.

Με βάση τα παραπάνω, εφόσον είναι κανόνας να παίρνει άδεια όταν τελειώνει, η διαδικασία αυτή ονομάζεται τύπος. Είναι στα τυπικά της σχέσης σας.

Προσοχή, να μην παρεξηγηθώ. Δεν λέω ούτε οτι αδιαφορείς ούτε ότι ενδιαφέρεσαι για την ουσία πέρα απο τον τύπο.

Η ερώτηση μ ου είναι, με ποιο κριτήριο ονομάζεις την μία διαδικασία "τυπική και κενή νοήματος"
ενώ την άλλη "ουσιώδη".

Γιατι θεωρείς τον πληθυντικό τυπική διαδικασία ανούσια ενώ το να παίρνει άδεια ουσιώδη.

Προσωπικά δεν έχω άποψη αλλά το θέμα μου φαίνεται εξαιρετικά ενδιαφέρον γιατι αυτή την περίοδο με απασχολεί αυτο το ερώτημα. Ποιες διαδικασίες του πρωτοκόλλου έχουν ουσία - για εμένα - και ποιές όχι;.

Τί είναι το D/s χωρίς πρωτόκολλο κ.ο.κ

sinful queer
16-01-14, 21:39
χχχχχχρρρρατς ... η τσουλα ξεφιμωθηκε και της επιτρεπεται να ξερασει

ο πληθυντικος στην ουσια του ειναι ενα ακομη κατακαθι της αστικης ηθικης, ενας τυπος χωρις καμια απολυτως βαρυνουσα σημασια που επιβεβαιωνει συμβατικες ανισοτητες και υποδηλωνει εναν ψευδεπιγραφο σεβασμο προς κατι "ανωτερο".
ως τετοιος τυπος, πχ μεσα στα παιχνιδια ρολων ή μεσα σε σχεσεις που μπορουν ν' απαντηθουν στο βδσμ στερεωμα, μου ακουγεται τοσο παραφωνο το "Σας ικετευω Κυρια" που θα προτιμουσα τη σιωπη, το υγρο ματι και την ικεσια εκφρασμενη στην τρεμουλα των χειλιων που λενε ... σκετο "please" οπως "cheese".

εχω καταληξει στο συμπερασμα οτι το D/s για μενα ειναι μια συνθηκη στην οποια το μονο ξεκαθαρο ειναι οτι οι οροι τιθονται απο το D μελος και οφειλουν να κρινονται απο το s. αν το s κρινει τον πληθυντικο ως σημαντικο στοιχειο της D/s συνθηκης για προσωπικους του λογους (που απτονται της αστικης του παιδειας κατα κορον), τοτε το D μελος μπορει εφ οσον του ταιριαζει να το απολαυσει. αλλιως πως, να φανταστω αμοιβαια απολαυση απο τη χρηση του πληθυντικου δεν ημπορω.

προσωπικα θα εβρισκα τρομερα ενδιαφερον και ερεθιστικο το να χρησιμοποιει πληθυντικο το D μελος απευθυνενομενο στο s!

MasterAndreas
16-01-14, 21:49
@ sinful queer
προσωπικα θα εβρισκα τρομερα ενδιαφερον και ερεθιστικο το να χρησιμοποιει πληθυντικο το D μελος απευθυνενομενο στο s!


Συμφωνώ και επαυξάνω. Είναι κάτι ξεχωριστό, αλλά δύσκολο να το τηρήσεις για καιρό, όταν έχεις να κάνεις με ένα γλυκούλι μπιμπελό. Δεν την θέλεις πια την απόσταση, θέλεις να γίνεις ένα μαζί του. Εδώ καμιά φορά, μπερδεύομαι από την εξωτερική εμφάνιση και βλέπω σαν χαδιάρικα γατάκια, γυναίκες που είναι κάτι εντελώς ξένο σε μένα.
Χρησιμοποίησα για λίγο πληθυντικό, με την κοπέλα που σχετιζόταν με την πρώτη μου υποτακτική (bisexual) και ήταν πολύ ερεθιστικό.

Tyfeas
16-01-14, 22:07
Από την προσωπική μου πείρα εχω να πω ότι η χρήση του πληθυντικού έρχεται σαν φυσικό επακόλουθο μέσα σε μια D/s σχέση


Εν κατακλείδι λοιπόν πιστεύω ότι ο πληθυντικός είναι το φαίνεστε της ουσίας στην υποταγή

Σαν φυσικο επακολουθο πρεπει να ερχεται η παραδοχη της υ,σε βαθος χρονου, οτι δικαιως χρησιμοποιειται πληθυντικος επειδη ο Κ πραγματι το αξιζει.
Αυτο βεβαια απαιτει ποιοτητα απο πλευρας Κ και δικαιουται(νομιζω) να το επιβαλλει εξ αρχης αλλα ωφειλει και να το αποδειξει πρωτιστως στον ευατο του και κατοπιν στη προεκταση του εαυτου του στην υποτακτικη του.

Δεν ειναι το φαινεσθαι, η σφραγιδα της σχεσης ειναι,αρκει να μην ειναι καλπικη*

*βεβαιως σε αυτο και η υποτακτικη εχει την ευθυνη της για το που και σε ποια χερια αφηνεται..

Emiris
16-01-14, 22:30
εχω καταληξει στο συμπερασμα οτι το D/s για μενα ειναι μια συνθηκη στην οποια το μονο ξεκαθαρο ειναι οτι οι οροι τιθονται απο το D μελος και οφειλουν να κρινονται απο το s. αν το s κρινει τον πληθυντικο ως σημαντικο στοιχειο της D/s συνθηκης για προσωπικους του λογους (που απτονται της αστικης του παιδειας κατα κορον), τοτε το D μελος μπορει εφ οσον του ταιριαζει να το απολαυσει. αλλιως πως, να φανταστω αμοιβαια απολαυση απο τη χρηση του πληθυντικου δεν ημπορω.

Αν η υποτακτική κρίνει και αποφασίζει αν θα δεχτεί κάθε φορά τους όρους που της βάζουν τότε στην πραγματικότητα αυτή βάζει τους όρους.
Για εμένα αυτό που λες άρει την ουσία του D/s και δεν μπορεί να ισχύει. Αν ο κυρίαρχος απαιτήσει τη χρήση πληθυντικού, ο υποτακτικός είναι υποχρεωμένος να την εφαρμόσει.

Επίσης δεν πιστεύω ότι είναι από τα εξ αρχής διαπραγματεύσιμα παρά μόνο για ειδικούς λόγους όπως μπροστά σε τρίτους, σε φίλους, σε αγνώστους.


Η μεγάλη ευθύνη της υποτακτικής είναι να αποφασίσει σε ποιόν θα παραδώσει τον έλεγχο και πότε ή αν έχει έρθει η ώρα να το λήξει.

Mistress_Joanna
17-01-14, 01:42
Δεν θεωρώ ότι ο πληθυντικός είναι αναγκαίος απο την αρχή και δεν τον επιβάλλω.Ο σεβασμός δεν είναι κάτι που κερδίζεται πατώντας ένα κουμπί, γίνεται σε βάθος χρόνου, όταν περνάμε απο μια σχέση "επιφάνειας" σε μια σχέση ουσίας.Επομένως η χρήση του πληθυντικού από την αρχή κατ εμέ είναι κάτι τελείως ψεύτικο.Βέβαια αν ο s επιθυμεί να τον χρησιμοποιεί από την αρχή για δικούς του λόγους, γίνεται αποδεκτό από πλευράς μου.

Midas
17-01-14, 02:51
Συμφωνούν οι ορισμοί που έχουμε για την λέξη τύπος;



Αν ναι, τότε οποιαδήποτε καθιερωμένη διαδικασία, ο οποιοσδήποτε κανόνας, θεωρείται "τυπος". Ένα καλουπι δηλαδή το οποιο αναπαράγει ξανά και ξανα το ίδιο αποτέλεσμα.
Μία διαδικασία βάση της οποίας έχουμε ένα αποτέλεσμα.

Με βάση τα παραπάνω, εφόσον είναι κανόνας να παίρνει άδεια όταν τελειώνει, η διαδικασία αυτή ονομάζεται τύπος. Είναι στα τυπικά της σχέσης σας.

Η ερώτηση μ ου είναι, με ποιο κριτήριο ονομάζεις την μία διαδικασία "τυπική και κενή νοήματος"
ενώ την άλλη "ουσιώδη".

Γιατι θεωρείς τον πληθυντικό τυπική διαδικασία ανούσια ενώ το να παίρνει άδεια ουσιώδη.



Τώρα που το ανέλυσες τώρα κατάλαβα την ερώτηση… και το σκεπτικό της.

Μέχρι τώρα, ποτέ δεν ζήτησα από μια υποτακτική μου να χρησιμοποιεί πληθυντικό όταν μου απευθύνεται… Ήταν κάτι που λόγω ιδιοσυγκρασίας θεωρούσα περιττό… Με ενδιέφερε πολύ περισσότερο να τρυπώσω στο μυαλό της και να την οδηγήσω εκεί που πίστευα ότι όφειλα να την οδηγήσω… χωρίς να πολυ-ασχολούμαι με τον τύπο τα διαδικαστικά πρωτόκολλα και τις politically correct μεθόδους του χώρου μας… Για πολλά χρόνια στη ζωή μου, άλλωστε, αυτοσχεδίαζα απλά γιατί δεν είχα πρόσβαση ούτε σε κείμενα ούτε σε άτομα του χώρου με τα οποία θα μπορούσα να ανταλλάξω απόψεις και να συζητήσω θέματα όπως αυτό.


Επί του προκειμένου…

Είναι προφανές ότι με βάση τους ορισμούς που παραθέτεις, κάθε ρουτίνα είναι τύπος… καθώς είναι μια δεδομένη και επαναλαμβανόμενη διαδικασία που παράγει το ίδιο κάθε φορά αποτέλεσμα. Το ερώτημα που προσπερνούν οι ορισμοί, είναι το εάν η ρουτίνα/τύπος περιέχει ουσία ή όχι… Αν περιέχει ουσία, τότε κατά την δική μου άποψη, είναι αδιάφορο αν η διαδικασία είναι τυπική και το μόνο που με απασχολεί είναι η ουσία της…


Τα προσωπικά μου κριτήρια για το αν υπάρχει ουσία ή όχι έχουν να κάνουν με τον απώτερο σκοπό της σχέσης που συνήθως είναι να αποκτήσει η υποτακτική επίγνωση του ποια είναι, να αξιοποιήσει τις δυνατότητες της και να εξελιχθεί ως άτομο…


Όταν π.χ. πριν από χρόνια φρόντιζα κάθε Κυριακή πρωί να παίρνω τα παιδιά μου από το σπίτι και να πηγαίνουμε οι τρείς μας να «ζήσουμε» κάποια μικρή ή μεγάλη περιπέτεια, δεν το θεωρούσα τυπική διαδικασία αλλά ουσία. Τυπική διαδικασία ήταν, ίσως, η Κυριακάτικη εκδρομή. Η ουσία όμως ήταν το χτίσιμο της σχέσης μου με τα παιδιά μου και η συμβολή μου στη διαμόρφωση του χαρακτήρα τους… Δεν το είδα ποτέ και καθόλου ως τυπική διαδικασία…


Κατ αναλογία, στη σχέση ενός Κ και ενός υ ατόμου, υπάρχουν ρουτίνες που επαναλαμβάνονται συχνά αλλά που περιέχουν τόση ουσία, ώστε το να τις αποκαλεί κανείς τυπικές διαδικασίες, νομίζω ότι είναι τουλάχιστον άδικο….

Το ποιες είναι αυτές και πως τις αξιοποιούμε ή τις μεταχειριζόμαστε, επαφίεται στην συνείδηση και τις αρετές του καθενός από εμάς. Δεν νομίζω ότι υπάρχει μπούσουλας.


Για να απαντήσω τέλος και στο ερώτημα σου, γιατί θεωρώ τον έλεγχο των οργασμών της ουσιώδη, θα σου απαντήσω με απόλυτη ειλικρίνεια και όση ταπεινοφροσύνη μπορώ να μαζέψω στα γρήγορα… :)

Το κάνω γιατί θεωρώ ότι έτσι μπορώ να την οδηγήσω σε εμπειρίες ποσότητας και ποιότητας οργασμών που η ίδια θα ήταν μάλλον απίθανο να οδηγηθεί από μόνη της… και γιατί θεωρώ την δική της απόλαυση εξ ίσου σημαντική με την δική μου. Αυτό το τελευταίο όμως, ας μείνει μεταξύ μας… :)

sinful queer
17-01-14, 03:23
Αν η υποτακτική κρίνει και αποφασίζει αν θα δεχτεί κάθε φορά τους όρους που της βάζουν τότε στην πραγματικότητα αυτή βάζει τους όρους.
Για εμένα αυτό που λες άρει την ουσία του D/s και δεν μπορεί να ισχύει. Αν ο κυρίαρχος απαιτήσει τη χρήση πληθυντικού, ο υποτακτικός είναι υποχρεωμένος να την εφαρμόσει.

Επίσης δεν πιστεύω ότι είναι από τα εξ αρχής διαπραγματεύσιμα παρά μόνο για ειδικούς λόγους όπως μπροστά σε τρίτους, σε φίλους, σε αγνώστους.


Η μεγάλη ευθύνη της υποτακτικής είναι να αποφασίσει σε ποιόν θα παραδώσει τον έλεγχο και πότε ή αν έχει έρθει η ώρα να το λήξει.

[QUOTE=Emiris;88686]


αν το Κ μελος της ανισοτητας δεν δινει το χωρο στο υ να κρινει τους ορους της Κ/υ συνθηκης εξ αρχης, τοτε η συνθηκη δεν εμπεριεχει ουσιαστικη συναινεση αλλα προτροπη και με νομικους ορους επιβολη!

Emiris
17-01-14, 08:40
αν το Κ μελος της ανισοτητας δεν δινει το χωρο στο υ να κρινει τους ορους της Κ/υ συνθηκης εξ αρχης, τοτε η συνθηκη δεν εμπεριεχει ουσιαστικη συναινεση αλλα προτροπη και με νομικους ορους επιβολη!


Επαναλαμβάνοντας συνεχώς τα ίδια πράγματα καταντάμε να ξεχνάμε κάποια άλλα.

Εδώ κάπου ξεχάσαμε ότι για να ξεκινήσει μία σχέση θα πρέπει να το θέλει και ο κυρίαρχος. Ο κυρίαρχος δηλαδή δεν είναι υποχρεωμένος να κάνει σχέση με την υποτακτική αλλά θα πρέπει και αυτός να το θελήσει.

dora_salonica
17-01-14, 17:32
Κατ αναλογία, στη σχέση ενός Κ και ενός υ ατόμου, υπάρχουν ρουτίνες που επαναλαμβάνονται συχνά αλλά που περιέχουν τόση ουσία, ώστε το να τις αποκαλεί κανείς τυπικές διαδικασίες, νομίζω ότι είναι τουλάχιστον άδικο….

Ας μην ξεχνούμε ότι η επανάληψη βοηθάει πολύ στη δημιουργία και διατήρηση του trance της υποτακτικής. Εάν μία υποτακτική, πριν αρχίσει το σέσσιον για παράδειγμα, λαμβάνει κάθε φορά την εντολή να στέκεται γυμνή στη γωνία με το μέτωπο στον τοίχο, από τη στιγμή που θα λάβει την εντολή μέχρι να αρχίσει το trance ο χρόνος είναι σχεδόν μηδενικός...:)

Ή πάρε για παράδειγμα την εντολή να απαντάει "Μάλιστα Κύριε" σε κάθε ερώτησή σου. Όσο περνάει η ώρα και επαναλαμβάνει το "μάντρα", τόσο πιο βαθιά εισέρχεται στο trance...

Όπως το έχουμε συζητήσει και κατ' ιδίαν, οι ρουτίνες χρησιμοποιούνται εξίσου στην ανατροφή των παιιδών, στην εκπαίδευση κάποιων "έξυπνων" ζώων, όπως τα άλογα και τα σκυλιά, και γενικότερα σε κάθε διαδικασία όπου επιθυμούμε κάποιες αυτοματοποιημένες αντιδράσεις - ιδίως για την παράκαμψη κάποιου αναίτιου φόβου. Στην περίπτωση της υποτακτικής βέβαια, που δεν είναι παιδί ή ζωάκι, με αυτά τα κολπάκια την βοηθούμε να παρακάμψει μερικές ισχυρές αντιδράσεις της, που είναι εξίσου αυτοματοποιημένες λόγω πρότερου κακού κοινωνικού conditioning, όπως π.χ. η ντροπή για το σώμα της, για την σεξουαλικότητά της κλπ. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση είναι προτιμότερο να απευθυνόμαστε στην κρίση της και στην ελεύθερη βούλησή της, και νομίζω πως ένας Κυρίαρχος ποιότητας τείνει να το κάνει έτσι...:)

Patton
18-01-14, 14:16
Δυσκολεύομαι να αντιληφθώ τους λόγους για τους οποίους η χρήση πληθυντικού στο παρόν νήμα έχει αντιμετωπιστεί σαν κάτι που επιβάλλεται από Πάνω προς τα κάτω ή δέον όπως επιβληθεί.

Διορθώνω:
ΔΕΝ δυσκολεύομαι να αντιληφθώ το γιατί η χρήση πληθυντικού αντιμετωπίζεται στο παρόν νήμα σαν κάτι που επιβάλλεται από Πάνω προς τα κάτω ή δέον όπως επιβάλλεται, για τους ίδιους ακριβώς λόγους που από τότε που ο τόπος γέμισε Masters προτίμησα να δηλώνω δημόσια perv.

Εξηγούμαι:
Όποτε υπήρξε (για τα καθ’ ημάς ελληνικά δεδομένα μιλάω) απόπειρα προσέγγισης από υπό και μιλάω για σοβαρές απόπειρες προσέγγισης όχι για τσακλοκουδουνίσματα wanabees που είδαν φως περαστικές και προσπάθησαν να μπουν, πάντα η χρήση πληθυντικού ήταν εκ των ουκ άνευ. Όχι επειδή την επέβαλε κανείς με το “Καλήμέρα ή το “Καλησπέρα αλλά διότι απλά, απλούστατα, το όλο πλαίσιο προσέγγισης, επαφής και επικοινωνίας για να είναι (και να ΦΑΙΝΕΤΑΙ) συγκεκριμένο και διαφορετικό από άλλου είδους επαφές (και ό,τι αυτές προοιωνίζουν) εμπεριείχε μεταξύ άλλων απαραίτητα και τη χρήση πληθυντικού.
Ήταν πρώτα και κύρια δική τους ανάγκη και επιθυμία η χρήση του πληθυντικού, πρώτος-πρώτος κρίκος (μετά από μια συνήθως πολύ διακριτική και φανερά αμήχανη προσέγγιση) σε μια αλυσίδα που δηλώνει ενδιαφέρον, επιθυμία για αλληλογνωριμία, διακριτική διάθεση για υποταγή (αν και εφόσον κουμπώσει το πράγμα και ωριμάσουν οι συνθήκες) και συχνά-πυκνά (εξαιρουμένων των έμπειρων) την έμμεση αλλά σαφή “διερευνητική εντολή” (ναι, εντολή) προς το εν δυνάμει Κ που λέει συνοψίζοντας «Διατίθεμαι, μπορώ να γίνω κτήμα Σου, οδήγησέ με, αλλά έχε και το νου Σου γιατί τώρα κοντά άρχισα να περπατάω αλλιώς και πρέπει να δώσεις ρυθμό για Δ/δύο, τουλάχιστον έως ότου βρω τα δικά μου πατήματα».
Η παραπάνω βαρυσήμαντη δήλωση επειδή είναι κάπως δύσκολη να γίνει προς έναν – κατά κανόνα – άγνωστο, ειδικά στο πλαίσιο Άνδρας-γυναίκα (στο αντίστροφο, δλδ. Γ/α, τα πράγματα διαφέρουν κομματάκι), πολλώ δε μάλλον όταν γίνονται προσεγγίσεις και εξ αποστάσεως, με μέσο το διαδίκτυο ας πούμε, εξωτερικεύεται από την ενδιαφερόμενη υποψήφια με τη χρήση ενός ευγενούς, διακριτικού και Ωραιότατου πληθυντικού που επ΄ ουδενί προσβάλλει, διαθέτει καλαισθησία, αρμόζει στην περίσταση, δημιουργεί κλίμα και “ατμόσφαιρα” και ταυτόχρονα διατηρεί και κάποιες αποστάσεις (για το φόβο των Ιουδαίων).
Επίσης προσδοκεί μελλοντικά (αν ωριμάσουν - είπαμε- οι συνθήκες) να καθιερωθεί ως ένα από πολλά διακριτικά γνωρίσματα μιας Σ/σχέσης που διαφέρει (από τις άλλες).

Υπάρχει βέβαια και η πολιτικώς ορθή προσέγγιση του φαινομένου όπως την εισηγήθηκε ο νηματοθέτης όπως και ο προσωπικός τρόπος να βλέπει ο καθείς τα πράγματα όπως της καλής μας τσούλας sinful queer.

Διαλέγετε και παίρνετε, όμως ένστασις κύριε Πρόεδρε!
Αποπειράται να μας αφαιρεθεί το δικαίωμα να προσφωνούμε και αντιστοίχως να προσφωνούμεθα αυτοδικαίως και κατά το δοκούν εις τον πληθυντικόν αριθμόν!

(Αθώος ο κατηγορούμενος)._

MasterAndreas
20-01-14, 15:19
Ένσταση στο σεβαστό σας δικαστήριο.
Ο κύριος Patton, πρέπει να κριθεί ένοχος και να καταδικαστεί για αλαζονεία και υποκρισία. Ισχυρίζεται πως υπήρξε Master, αλλά ο οξύς ανταγωνισμός στο Status αυτό, τον ανάγκασε να δηλώσει συγκαταβατικά και υποκριτικά Perv. Έχοντας πείσει τον εαυτό του πως οι Masters πρέπει να είναι ολιγάριθμοι, όπως επί των ημερών που εκείνος ασκούσε την επιστήμη, Θεωρεί τον εαυτό του ικανό για το χρίσμα και τους άλλους ανάξιους γιατί τον προβληματίζει ο αριθμός τους. Οι πολλές υποτακτικές σας χαλάνε το ίδιο??? Με τι μονάδα μέτρησης, μετράτε την υποτακτικότητά τους? Εγώ πάντως τον αγαπούσα τον Master Do, κακώς τον σκοτώσατε. Σίγουρα εκείνος θα επέμενε να δηλώνει Master....δεν θα το έβαζε κάτω.

Patton
21-01-14, 00:36
Ο κύριος Patton, πρέπει να κριθεί ένοχος και να καταδικαστεί για αλαζονεία και υποκρισία. Ισχυρίζεται πως υπήρξε Master, αλλά ο οξύς ανταγωνισμός στο Status αυτό, τον ανάγκασε να δηλώσει συγκαταβατικά και υποκριτικά Perv. Έχοντας πείσει τον εαυτό του πως οι Masters πρέπει να είναι ολιγάριθμοι, όπως επί των ημερών που εκείνος ασκούσε την επιστήμη, Θεωρεί τον εαυτό του ικανό για το χρίσμα και τους άλλους ανάξιους γιατί τον προβληματίζει ο αριθμός τους.

MasterAndreas, εάν τυχόν κυριαρχείτε κατά τον ίδιο τρόπο που βγάζετε συμπεράσματα, προκύπτει θέμα.
Επειδή δεν μπορώ να αντικρούσω ένα προς ένα τα κάπως βεβιασμένα (ως αυθαίρετα) συμπεράσματά σας θα σας πω μόνο ότι το ζήτημα δεν είναι ποσοτικό (σε σχέση με παλιότερα –για παράδειγμα – πολύ περισσότερα άτομα κυριαρχικής ιδιοσυγκρασίας δηλώνουν Dom/mes παρά Masters/Mistresses), αλλά καθαρά ποιοτικό. Υπήρχαν λιγότεροι αλλά «ταμένοι» παρά δηλωμένοι πλην γιαλαντζί.
Όχι, δεν έχει προκύψει κάποια επιστημονική έρευνα, απλώς μερικές παρατηρήσεις κάποιου που αφουγκράζεται σε διάρκεια χρόνου.



Οι πολλές υποτακτικές σας χαλάνε το ίδιο???

Ποσώς, γιατί τις έχω κόψει. Εδώ μία πολεμάμε καμιά φορά να φέρουμε βόλτα κι’ αυτή μας ζορίζει. Είμαι βέβαιος ότι με αντιλαμβάνεστε.


Με τι μονάδα μέτρησης, μετράτε την υποτακτικότητά τους?

Στη Μεγάλη των ΚαραΜαστεράδων Σχολή μας είχαν διδάξει ένα μαθηματικό τύπο από τον οποίο προκύπτει η (γυναικεία) υποτακτικότητα αλλά δεν μπορώ να σας τον παραθέσω εδώ ένεκα έλλειψης του κατάλληλου λογισμικού.
Πάντως είχε να κάνει με παραμέτρους τη Μ {ο βαθμός μαζοχισμού που επί του πρακτέου επιδεικνύει ανυπόκριτα ένα υ}, Νσ { ο συντελεστής αποκλιμάκωσης των νευρώσεων του υ από την προ- υποτακτική του περίοδο ως την μετα- Κυρίαρχον εποχή}, +/-Tftb {η κλίμακα μέτρησης ροπής topping from the bottom που επιδεικνύει κατά περίπτωση το υ} και κάτι άλλα λιμά που μετά από τόσα χρόνια μου διαφεύγουν.
Περιττό να σας επισημάνω ότι όλα τα παραπάνω αναιρούνται στις περιπτώσεις που έχει προκύψει σφοδρό αίσθημα και οι αφιερώσεις βίντεο-ασμάτων στα φόρα πέφτουν βροχή. Εκεί μιλάμε απλά για αγαπητιλίκι που θα’ λεγε και ο αείμνηστος Αλέκος Λειβαδίτης.

MasterAndreas
21-01-14, 13:25
@ Patton
Περιττό να σας επισημάνω ότι όλα τα παραπάνω αναιρούνται στις περιπτώσεις που έχει προκύψει σφοδρό αίσθημα και οι αφιερώσεις βίντεο-ασμάτων στα φόρα πέφτουν βροχή. Εκεί μιλάμε απλά για αγαπητιλίκι που θα’ λεγε και ο αείμνηστος Αλέκος Λειβαδίτης.

Πρώτα απ' όλα, εκτιμώ το ότι διαθέτεις χιούμορ και δεν αρπάχτηκες, όπως θα έκαναν πολλά κοκοράκια. Ο Master Do, κάπως έτσι θα απαντούσε κι εκείνος.:adoration:
Σχετικά με τους πολυάριθμους και ίσως γιαλαντζί Masters, επιφυλάσσομαι. Δεν θα τους κρίνουμε εμείς, γιατί δεν διαθέτουμε την ανάλογη πληροφόρηση. Εκτός κι αν θέλεις να μεταμφιεστούμε σε υποτακτικές και να πάμε να τους αξιολογήσουμε σε πραγματικές συνθήκες:playful:
Σχετικά με τις αφιερώσεις τώρα, μόνο ένα θα σου πω και η ιστορία θα μας κρίνει. Η Barbara, πριν σχετιστεί μαζί μου, παρά τα 22 της χρόνια, ανήκε σε Doms και Masters, που και τα μέσα είχαν και τη γνώση. Ένιωθε πιο ολοκληρωμένη μαζί μου, γιατί της πρόσφερα και κάτι επιπλέον,που οι προκάτοχοί μου θεώρησαν περιττό. ΑΓΑΠΗ και ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ. Μην τα ξορκίζεις και μην τα υποτιμάς.

espimain
21-01-14, 14:36
Εκτός κι αν θέλεις να μεταμφιεστούμε σε υποτακτικές και να πάμε να τους αξιολογήσουμε σε πραγματικές συνθήκες:playful: .

Πρόσεχε Ανδρέα,πρόσεχε Ανδρέα. Τι ειν' αυτά που λες. Έτσι αρχίζουν και μετά βλέπεις υποτακτικές να ρωτάνε "στον Κύριο μου αρέσει να τον στραπονάρω, μήπως είναι προβληματικό το D/s μας όπως εξελίσσεται;" :) :) :)

Emiris
21-01-14, 15:05
Η Barbara, πριν σχετιστεί μαζί μου, παρά τα 22 της χρόνια, ανήκε σε Doms και Masters, που και τα μέσα είχαν και τη γνώση. Ένιωθε πιο ολοκληρωμένη μαζί μου, γιατί της πρόσφερα και κάτι επιπλέον,που οι προκάτοχοί μου θεώρησαν περιττό.

Αφού στο μάθημα που μου κάνατε εδώ μέσα μου είπατε ότι οι μικρές είναι ανώριμες και είναι τελείως αδύνατο να κάνουν bdsm.

Γιατί μου τα αλλάζετε τώρα;
Γιατί θέλετε να με μπερδέψετε; :topsy_turvy:

MasterAndreas
21-01-14, 15:46
Η Barbara, πριν σχετιστεί μαζί μου, παρά τα 22 της χρόνια, ανήκε σε Doms και Masters, που και τα μέσα είχαν και τη γνώση. Ένιωθε πιο ολοκληρωμένη μαζί μου, γιατί της πρόσφερα και κάτι επιπλέον,που οι προκάτοχοί μου θεώρησαν περιττό.

Αφού στο μάθημα που μου κάνατε εδώ μέσα μου είπατε ότι οι μικρές είναι ανώριμες και είναι τελείως αδύνατο να κάνουν bdsm.

Γιατί μου τα αλλάζετε τώρα;
Γιατί θέλετε να με μπερδέψετε; :topsy_turvy:

Στην Dorita μας να τα πεις. Εγώ θεωρώ πως μια όμορφη κοπέλα, μπορεί να ζήσει τρεις ζωές μέσα σε μια πενταετία αν το επιδιώξει. Πόσο μάλλον η Barbara, που μπήκε στο νόημα από τα 15.

black swan
21-01-14, 22:14
Εγώ θεωρώ πως μια όμορφη κοπέλα, μπορεί να ζήσει τρεις ζωές μέσα σε μια πενταετία αν το επιδιώξει...
Στην πιο μικρή στιγμή μαζί σου έζησα όλη τη ζωή, λέει ο Λειβαδίτης και είναι πολύ όμορφος στίχος νομίζω :)
Έχοντας κι εγώ μπει από αρκετά μικρή σε αυτό το είδος των σχέσεων (Κ/υ) δεν θεωρώ ότι παίζει τόσο ρόλο η ηλικία όσο το πόσο ανοικτός είναι ένας άνθρωπος στο να πάρει.
Βέβαια κάποια χρόνια πείρας ζωής (όχι ερωτικής, για κάθε είδους εμπειρία μιλώ) είναι σημαντική για να εκτιμηθούν κάποια πράγματα και να γίνουν οι απαραίτητες συνδέσεις.
Αντιστοίχως θεωρώ ότι η αρκετά μεγάλη ηλικία είναι επίσης αποτρεπτικός παράγοντας γιατί δεν είναι τόσο εύπλαστοι οι άνθρωποι πια. Όχι ότι δεν υπάρχουν δυνατότητες αλλά είναι περιορισμένες :)

D_M
21-01-14, 23:11
(Εάν επιμείνω να ασχοληθώ με το αρχικό ερώτημα του νήματος θα με πείτε …τυπολάτρη και στενόμυαλο ; )

Σε ένα πολυτελές εστιατόριο σερβίρουν πάνω σε σκουρόχρωμα μεγάλα μαονένια τραπέζια, μέσα σε ένα μεγάλο πιάτο 200 γρ. λεπτοκομμένο ψητό χοιρινό πάνω σε μια ψημένη λεπτή πίτα κομμένη σε λουρίδες . Γύρω γύρω γαρνίρουν με μια αρωματική σως γιαουρτιού. Το πιάτο σερβίρεται με σαλάτα και συνοδεύεται με pommes frites. Το ποτό που το συνοδεύει ταιριαστά είναι μια μπύρα Erdinger, σε σωστή θερμοκρασία, μέσα σε ένα ψηλό ποτήρι με 2 δάχτυλα αφρό. Το φως στο χώρο είναι χαμηλό και ζεστό. Η μουσική διακριτική.

Αυτό το γεύμα έχει την ίδια θρεπτική και θερμιδική αξία όσο ένα πιτόγυρο με πατάτες και ένα μπυρόνι που σερβίρεται στα όρθια μέσα σε εκτυφλωτικό φώς από λάμπες φθορισμού και με εκκωφαντική ελαφρολαϊκοτσιφτετελοποπ μουσική.

Η ουσία και στις δύο περιπτώσεις είναι ίδια (πρωτεΐνες, άμυλο, φυτικές ίνες, βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, λίπη) ο τύπος κάνει τη διαφορά.

Επειδή είμαι γκουρμεδιάρης προτιμώ το πρώτο εστιατόριο. Νιώθω καλύτερα να γίνομαι αποδέκτης τέτοιων περιποιήσεων και συμπεριφορών. Ακόμα και παλιότερα, σπάνια κατέφευγα σε καντίνες, και μόνον όταν ήμουν τελείως μεθυσμένος. Αν δεν βρίσκω ένα αξιοπρεπές εστιατόριο, προτιμώ να οδηγήσω μερικά χιλιόμετρα παραπάνω, προσπερνώντας καντίνες. Και σε τελική ανάλυση, αν η πείνα θεριεύει μέσα μου, έχω την δυνατότητα (πολύ εύκολα) να απολαύσω μια φρέσκια, δροσερή και χυμώδη σαλάτα (πάντα σωστά σερβιρισμένη). Δεν είμαι εξαρτημένος μόνο από το κρέας…κρέας να είναι και ότι νάναι. (τέλος παραβολής)

Ο πληθυντικός είναι η ουσία του τύπου. Πολλά από αυτό που γίνονται μέσα στο bdsm είναι κυρίως τύποι που επιδιώκουν να αναδείξουν την ουσία. Το γονάτισμα, οι διάφορες στάσεις, τα διάφορα πρωτόκολλα, τα κολάρα , τα διάφορα ρούχα και τα γκατζετάκια, κλπ (που αν τα δεις αποκομμένα φαίνονται ξερά έως γλαφυρά) εξυπηρετούν στο να πυροδοτήσουν και να ισχυροποιήσουν (μέσω των αισθήσεων) τα συναισθήματα. Πολλά από αυτά χρησιμοποιούνται από πολύ νωρίς σε μια γνωριμία.

Πότε απαιτείται ο πληθυντικός; Αυτό εξαρτάται από τον κάθε Κ. Εγώ το επιθυμώ το συντομότερο δυνατόν όσο βρίσκομαι στη διαδικασία του «φλερτ»/γνωριμία με μια που παρουσιάζεται ως υποτακτική. Σε εκείνη τη φάση δεν έχει να κάνει με το σεβασμό, αλλά με το «σερβίρισμα» και την προετοιμασία μιας πιθανής απόλαυσης. Σε αυτή τη φάση ο πληθυντικός είναι τύπος και θεωρώ ότι έτσι τον εκλαμβάνουμε και οι δύο. Η ουσία ακόμα αναζητείται.

Ξέρω (και κατανοώ) ότι πολλοί Κ αδιαφορούν. Και καλά κάνουν αν πραγματικά δεν τους χαλάει ο ενικός. Πιστεύω ότι μεγαλύτερο πρόβλημα με τον πληθυντικό έχουν οι υ. «Θα χρησιμοποιήσω τον πληθυντικό ΟΤΑΝ κερδίσει το σεβασμό μου». Είναι πάλι αυτή η οξύμωρη επιθυμία μερικών υ. να δηλώσουν την ….κυριαρχία τους υπενθυμίζοντας διαρκώς ότι αυτές έχουν ακόμα το πάνω χέρι αφού ακόμα δεν έχουν απονείμει το χρίσμα σε αυτόν που τις διεκδικεί. Φυσικά διατηρούν το δικαίωμα να επιλέξουν, αλλά είναι άγαρμπα ξενερωτικό να το «τρίβουν στη μούρη» του υποψηφίου Κυρίου τους. Μιλώντας συνειδητά και επιδεικτικά στον ενικό είναι σαν να βροντοφωνάζουν: «μη ξεχνάς ότι ακόμα σε δοκιμάζω, δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν μου αρέσεις». Δεν νομίζω ότι θα πάθουν κάτι αν φερθούν (ειδικά στην αρχή) λίγο πιο ταιριαστά στο ρόλο που και οι ίδιες επιθυμούν να έχουν.

Ένας έξυπνος άνθρωπος στο ρόλο ενός Κ μπορεί εύκολα να κατανοήσει πότε ο πληθυντικός είναι τύπος και πότε ουσία. Θα μάθει εύκολα αν η υ τον σέβεται ή όχι. Υπάρχουν πολλοί πιο ουσιαστικοί τρόποι για να δοκιμαστεί το βάθος του σεβασμού εκτός από τους γραμματικούς κανόνες. Αναστρέφοντας την οπτική, αν η υ θεωρεί ότι μιλώντας στο πληθυντικό παρουσιάζεται ως «εύκολη», τότε είναι σαν να δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται την κρίση του Κ. Άρα… γιατί συνεχίζει να ασχολείται μαζί του;

white pearl
06-02-14, 20:16
Ας μην ξεχνούμε ότι η επανάληψη βοηθάει πολύ στη δημιουργία και διατήρηση του trance της υποτακτικής.Συμφωνώ απολύτως!

Gotham
06-02-14, 20:35
Ο πληθυντικος για μενα εχει καποια σημασια.... Κραταει τις "αποστασεις" μεταξυ υ και Κ περισσοτερο...

Giwrgos sub
19-05-14, 11:48
Εγω ( χωρις να εχω εμπειριες ) θα συμφωνησω με τον Mida τουλαχιστον οπως το φανταζομαι πιστευω πως το ολο παιχνιδι κρινεται στην ουσια και οχι στην εικονα , καποιον μπορει να τον καυλωνει αυτο το πραγμα βεβαια ( συγχωρεστε με για την λεξη ) οποτε για αυτον μπορει να υπαρχει ουσια ακομα και στον πληθυντικο και εκει οφειλεις να πας πασο.
Παντως ειμαι της αποψης πλεον πως δεν κανουν τα ρασα τον παπα.

freyja
19-05-14, 11:54
Εγω ( χωρις να εχω εμπειριες ) θα συμφωνησω με τον Mida τουλαχιστον οπως το φανταζομαι πιστευω πως το ολο παιχνιδι κρινεται στην ουσια και οχι στην εικονα , καποιον μπορει να τον καυλωνει αυτο το πραγμα βεβαια ( συγχωρεστε με για την λεξη ) οποτε για αυτον μπορει να υπαρχει ουσια ακομα και στον πληθυντικο και εκει οφειλεις να πας πασο.
Παντως ειμαι της αποψης πλεον πως δεν κανουν τα ρασα τον παπα.

Τα ράσα από μονα τους όχι.
Αν δεις όμως και παπα με σκισμένο τζιν δεν θα τον πάρεις πολυ στα σοβαρά.
Οπως έχω πει και παραπάνω κατα την γνωμη μου ο πληθυντικός ειναι το φαίνεσθαι στην ουσια της υποταγής

Giwrgos sub
19-05-14, 12:07
Κοιτα, εμενα προσωπικα οπως και να ηταν ο παπας και ο καθε παπας δεν με πειραζει και δεν με ενοχλει , η ουσια ειναι τι κανεις και οχι πως το κανεις , ετσι το βλεπω εγω .. Ο κοινος νους αδυνατει να δει πισω απο τις μασκες και ψαχνει μοτιβα και φαντασματα για να ικανοποιηθει . Τωρα καποιος μπορει να θεωρει οτι υπαρχει ουσια στον πληθυντικο , δεν λεω , δεν κατακρινω τον πληθυντικο( βασικα δεν κατακρινω τιποτα :P ) απλα λεω πως εμενα δεν με ενοχλει ουτε το ενα ουτε το αλλο και θεωρω πιο ουσιωδες ( που αντικειμενικα ειναι ) να μπορει να σου κανει ΠΡΩΤΑ ΑΠ'ΟΛΑ ερωτα στο μυαλο , για καποιους μπορει αυτο να θεωρηθει ερωτας στο μυαλο .Mετα ολα τα αλλα ειναι στο νου του καθενος , οτι γουσταρει και οτι τον αναβει.
Αν δεν μπορει να σε βαλει στην ψυχολογια χωρις τον πλυθυντικο , μαλλον μαπα το καρπουζι.( αποψη μου , ετσι τουλαχιστον λειτουργω εγω )
:D
**************Να ξεκαθαρισω οτι οταν λεω για ερωτα στο μυαλο εννοω οτι θα μπορει να σε πεισει απο μονος του οτι ειναι Dom ή αφεντης χωρις τις λεπτομερειες. ( Αυτο που γραφω τωρα σε αυτες τις 2 γραμμες ειναι Extra απο αυτο που ειχα γραψει αρχικα )

MasterAndreas
19-05-14, 12:16
Εγω ( χωρις να εχω εμπειριες ) θα συμφωνησω με τον Mida τουλαχιστον οπως το φανταζομαι πιστευω πως το ολο παιχνιδι κρινεται στην ουσια και οχι στην εικονα , καποιον μπορει να τον καυλωνει αυτο το πραγμα βεβαια ( συγχωρεστε με για την λεξη ) οποτε για αυτον μπορει να υπαρχει ουσια ακομα και στον πληθυντικο και εκει οφειλεις να πας πασο.
Παντως ειμαι της αποψης πλεον πως δεν κανουν τα ρασα τον παπα.

Τα ράσα από μονα τους όχι.
Αν δεις όμως και παπα με σκισμένο τζιν δεν θα τον πάρεις πολυ στα σοβαρά.
Οπως έχω πει και παραπάνω κατα την γνωμη μου ο πληθυντικός ειναι το φαίνεσθαι στην ουσια της υποταγής

Πολύ σωστά.!!! Σε μένα ο πληθυντικός, δεν λειτουργεί αφροδισιακά ούτε με εξιτάρει. Το γεγονός όμως, πως με όλη την αγάπη και την οικειότητα μεταξύ μας, προσπαθεί (και το καταφέρνει) να μου μιλά έτσι, "μόνο σε μένα", με τιμά και με κάνει να νιώθω μοναδικός. Ο συμβολισμός είναι που αξίζει, όχι ο ίδιος ο πληθυντικός.

freyja
19-05-14, 12:18
Οκ μιλάμε για τελείως διαφορετικά πράγματα και μονο που μιλας για έρωτα στο μυαλό ή οπουδήποτε αλλου
καταλαβαίνω οτι οι απόψεις μας διαφέρουν πάρα πολυ οπότε δεν βρίσκω λογο να συνεχισω την συζήτηση.

Giwrgos sub
19-05-14, 12:22
καλα αραξε , δεν εννοουσα να θειξω κανενα , οι αποψεις ειναι για να αλλαζουν και να μονταροντε ( αυτο παει για εμενα )
Mην παρεξηγεις την απειρια μου , σου λεω απλα πως τα βλεπω τα πραγματα , αλλα μαλλον δεν επιασα το θεμα της συζητησης :P

freyja
19-05-14, 12:25
καλα αραξε , δεν εννοουσα να θειξω κανενα , οι αποψεις ειναι για να αλλαζουν και να μονταροντε ( αυτο παει για εμενα )
Mην παρεξηγεις την απειρια μου , σου λεω απλα πως τα βλεπω τα πραγματα , αλλα μαλλον δεν επιασα το θεμα της συζητησης :P

Δεν παρεξηγησα τιποτα, ισα ισα σου απαντησα ευγενικα και ειδα οτι διαφωνουμε, χωρις αυτο να ειναι κακο.
Οπως ειδες υπαρχουν ατομα που συμφωνουν με τις αποψεις σου.
Οσο για το "αραξε" μαλλον θα ταίριαζε να το πεις σους φιλους σου και οχι σε μια αγνωστη.

Giwrgos sub
19-05-14, 12:32
Βλεπεις που κολλας; :P
Τελος παντων !! okay Ας το αφησουμε εδω οπως ειπες !! εγω μιλαω με οση φιλικη διαθεση θα μπορουσα, Δεν πειραζει δεν ειναι Cockpit εδω ,αν θελεις και θεωρεις οτι πρεπει( αν ειναι εκτος θεματος εννοω ) , σβησε τα 2 τελευταια μηνυματα μου:)

MasterAndreas
19-05-14, 12:42
Βλεπεις που κολλας; :P
Τελος παντων !! okay Ας το αφησουμε εδω οπως ειπες !! εγω μιλαω με οση φιλικη διαθεση θα μπορουσα, Δεν πειραζει δεν ειναι Cockpit εδω ,αν θελεις και θεωρεις οτι πρεπει( αν ειναι εκτος θεματος εννοω ) , σβησε τα 2 τελευταια μηνυματα μου:)


Rep.!!! Και να μην έγραφε στο status σου πως είσαι άντρας, θα το καταλάβαινα σίγουρα από λόγια όπως αυτά.

Sagitta23
19-05-14, 13:42
Καλησπέρα σας!!! :) καταρχάς να ξεκαθαρίσω ότι δεν έχω διαβάσει όλα όσα έχουν αναρτηθεί στα post του νήματος οπότε μπορεί και κάπου να επαναλάβω λόγια άλλων γιαυτό συγχωρέστε με...

Μιας και προσφάτως μου δόθηκε εξήγηση σχετικά με αυτό το κομμάτι του πληθυντικού κατά την ταπεινή μου άποψη από συμπεράσματα της ανάλογης συζήτησης κανένας δεν μπορεί να απαιτήσει να μιλάει το υποτακτικό άτομο στον πληθυντικό όχι τουλάχιστον από την αρχή και εν συνεχεία μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη(εφόσον το άτομο έχει αναπτύξει έναν Α σεβασμό και δέσιμο(εμπιστοσύνη) με τον ανάλογο Κυρίαρχο/η Αφέντη/α και έχει αναπτύξει την ανάγκη να το κάνει οικειοθελώς) όλα είναι μέρος μιας διαδικασίας που το υποτακτικό άτομο θα πρέπει να περάσει σε βάθος χρόνου να πλασει και να διαμορφώσει χαρακτήρα και αντίληψη...

Εν συνεχεία πάλι κατά την ταπεινή μου άποψη δεν θεωρώ άσχημη την εφαρμογή του πληθυντικού εφόσον έχουν συνυπάρξει αυτά που ανάφερα προηγούμενος και όπως μου επισημάνθηκε για όλα πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος για να γίνουν..

Τώρα όσο αφορά την μη εφαρμογή του δεν βλέπω κάπου να υπάρχει κάποιο κενό ή ένδειξη ασέβειας προς το Κυριαρχικο μέλος από την στιγμή που ο/η ίδιος/α το έχει ζητήσει ή δεν τον/την εκφράζει σαν εφαρμογή...

Αλλά όπως και να έχει όλα είναι θέμα ατομικής διαχείρισης του κάθε ενός στο κάτω κάτω δεν έχουμε όλοι τις ίδιες απόψεις/γούστα καθώς και αντιδράσεις...! :D

Σε περίπτωση που έχω καταλάβει κάτι λάθος ευχαρίστως να με διορθώσετε...! :)

Sagitta23
19-05-14, 13:44
Γιώργο και εγώ θα σου έδινα ρεπ αλλά είμαι από το κινητό και είναι λίγο δύσκολο :P θα στο χρωστάω :P

BlueIvy23
19-05-14, 14:54
Εγω να πω πως το προνομιο να μιλησεις στον πληθυντικο ειναι κατι που κερδιζεται το οτι καποιος ειναι Κυριαρχος και απαιτει η θελει να του μιλας στον πληθυντικο το θεωρωω ανουσιο το ειπα οσο πιο κομψα γτειχα κ αλλες λεξεις να χρησιμοποιησω αλλα δεν θελω να πεφτουν τα κορακια πανω μου!:):p

Sagitta23
19-05-14, 14:59
Εγω να πω πως το προνομιο να μιλησεις στον πληθυντικο ειναι κατι που κερδιζεται

Συμφωνώ...! :)

VILLAIN
19-05-14, 15:21
Εγω να πω πως το προνομιο να μιλησεις στον πληθυντικο ειναι κατι που κερδιζεται το οτι καποιος ειναι Κυριαρχος και απαιτει η θελει να του μιλας στον πληθυντικο το θεωρωω ανουσιο το ειπα οσο πιο κομψα γτειχα κ αλλες λεξεις να χρησιμοποιησω αλλα δεν θελω να πεφτουν τα κορακια πανω μου!:):p

Και το προνομιο να μηλας σε αληθινο Κυριαρχο,που ξερει που παν τα τεσσερα κερδιζεται επισης...:disturbed:

Sagitta23
19-05-14, 15:24
Εγω να πω πως το προνομιο να μιλησεις στον πληθυντικο ειναι κατι που κερδιζεται το οτι καποιος ειναι Κυριαρχος και απαιτει η θελει να του μιλας στον πληθυντικο το θεωρωω ανουσιο το ειπα οσο πιο κομψα γτειχα κ αλλες λεξεις να χρησιμοποιησω αλλα δεν θελω να πεφτουν τα κορακια πανω μου!:):p

Και το προνομιο να μηλας σε αληθινο Κυριαρχο,που ξερει που παν τα τεσσερα κερδιζεται επισης...:disturbed:


Και πως φαίνεται αν κάποιος είναι ένας αληθινός Κυριαρχος? :) :)

BlueIvy23
19-05-14, 15:27
Μια μικρη διορθωση μιλας* ειναι το σωστο!Αν θεωρεις πως ειναι προνομιο το να μιλας σε αληθινο Κυριαρχο τοτε η θεοποιηση παει συννεφο!:rolleyes:

VILLAIN
19-05-14, 15:50
Μια μικρη διορθωση μιλας* ειναι το σωστο!Αν θεωρεις πως ειναι προνομιο το να μιλας σε αληθινο Κυριαρχο τοτε η θεοποιηση παει συννεφο!:rolleyes:

Οχι μακρια απο μενα τετοιοι χαρακτιρισμοι....φυσικα και δεν υπαρχει καμια θεοποιηση..

VILLAIN
19-05-14, 15:59
Εγω να πω πως το προνομιο να μιλησεις στον πληθυντικο ειναι κατι που κερδιζεται το οτι καποιος ειναι Κυριαρχος και απαιτει η θελει να του μιλας στον πληθυντικο το θεωρωω ανουσιο το ειπα οσο πιο κομψα γτειχα κ αλλες λεξεις να χρησιμοποιησω αλλα δεν θελω να πεφτουν τα κορακια πανω μου!:):p

Και το προνομιο να μηλας σε αληθινο Κυριαρχο,που ξερει που παν τα τεσσερα κερδιζεται επισης...:disturbed:


Και πως φαίνεται αν κάποιος είναι ένας αληθινός Κυριαρχος? :) :)

Ελα μου ντε!!!!
Αυτο ειναι και το κλειδι της υποθεσης:disturbed:
Αν και πιστευω οτι οταν μια γυναικα θελει συνηδιτα να υποταχτει το νιωθει:disturbed:

Ειναι ωραιο θεμα για νημα...

Sagitta23
19-05-14, 16:16
Εγω να πω πως το προνομιο να μιλησεις στον πληθυντικο ειναι κατι που κερδιζεται το οτι καποιος ειναι Κυριαρχος και απαιτει η θελει να του μιλας στον πληθυντικο το θεωρωω ανουσιο το ειπα οσο πιο κομψα γτειχα κ αλλες λεξεις να χρησιμοποιησω αλλα δεν θελω να πεφτουν τα κορακια πανω μου!:):p

Και το προνομιο να μηλας σε αληθινο Κυριαρχο,που ξερει που παν τα τεσσερα κερδιζεται επισης...:disturbed:


Και πως φαίνεται αν κάποιος είναι ένας αληθινός Κυριαρχος? :) :)

Ελα μου ντε!!!!
Αυτο ειναι και το κλειδι της υποθεσης:disturbed:
Αν και πιστευω οτι οταν μια γυναικα θελει συνηδιτα να υποταχτει το νιωθει:disturbed:

Ειναι ωραιο θεμα για νημα...

Θα συμφωνήσω ότι θα είναι ωραίο νήμα γιατί θα μπορούμε να δούμε από τα μάτια των άλλων.. :)

διαφωνείς όμως ότι ένας Κυρίαρχος ξεχωρίζει αν είναι καλός ή όχι και πόσο καλός με βάση το δημιούργημά του ? Ένας Κυρίαρχος δεν θα μιλήσει ο ίδιος για το πως είναι θα αφήσει το έργο του να μιλήσει για εκείνον έτσι δεν είναι? Άρα το προνόμιο ή όχι δεν το καθορίζει κανένας αλλά το έργο του αυτό είναι το πιο ζωντανό παράδειγμα για το πως και το ποιος είναι κατά την άποψή μου... :)

VILLAIN
19-05-14, 16:31
Οι πραξεις του τον καθοριζουν σαφως!!!
Τι ενοεις το δημιουργημα του που θα μιλησει για αυτον?
Ειναι πολλα τα στοιχεια που φανερονουν ενα αληθινο κυριαρχο.

Spartacus
19-05-14, 16:34
Δημιουργημα Του εννοει πως την επλασε Αυτος. Πηρε πλαστελινη και την επλασε. Μετα φυξησε μεσα της και της εδωσε ζωη. Θεος δηλ. τι δεν καταλαβαινεις; :)

Sagitta23
19-05-14, 16:47
Δημιουργημα Του εννοει πως την επλασε Αυτος. Πηρε πλαστελινη και την επλασε. Μετα φυξησε μεσα της και της εδωσε ζωη. Θεος δηλ. τι δεν καταλαβαινεις; :)

Δεν ανέφερα πουθενά την λέξη ΘΕΌΣ για αυτό μην βάζεις στο χέρι μου λόγια που δεν έγραψα... δημιουργός είναι και ο γλύπτης αυτό τον κάνει θεό? Όχι τον κάνει καλλιτέχνη... Δημιουργός είναι αυτός που παίρνει κάτι στα χέρια του και το αναδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο δημιουργός είναι και αυτός που θα πάρει κάτι που θα έχει ήδη μια μορφή και θα το μετατρέψει σε κάτι άλλο ακόμη πιο ωραίο από την αρχική του εικόνα... :)

Sagitta23
19-05-14, 16:51
Οι πραξεις του τον καθοριζουν σαφως!!!
Τι ενοεις το δημιουργημα του που θα μιλησει για αυτον?
Ειναι πολλα τα στοιχεια που φανερονουν ενα αληθινο κυριαρχο.

Αν εσύ έχεις πετύχει σαν Κυρίαρχος η υποτακτική σου(δημιούργημα σου) σαν αντανάκλαση σου θα είναι αυτή που θα το δείξει στους άλλους ώστε να πουν ναι αυτός είναι ένας αληθινός Κυρίαρχος... Βέβαια και αυτό πάλι είναι ανάλογα για το που θέλει να φτάσει ο κάθε ένας τον εαυτό του μαζί με τον άλλον κατά την άποψή μου :)

Spartacus
19-05-14, 16:52
Δημιουργημα Του εννοει πως την επλασε Αυτος. Πηρε πλαστελινη και την επλασε. Μετα φυξησε μεσα της και της εδωσε ζωη. Θεος δηλ. τι δεν καταλαβαινεις; :)

Δεν ανέφερα πουθενά την λέξη ΘΕΌΣ για αυτό μην βάζεις στο χέρι μου λόγια που δεν έγραψα... δημιουργός είναι και ο γλύπτης αυτό τον κάνει θεό? Όχι τον κάνει καλλιτέχνη... Δημιουργός είναι αυτός που παίρνει κάτι στα χέρια του και το αναδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο δημιουργός είναι και αυτός που θα πάρει κάτι που θα έχει ήδη μια μορφή και θα το μετατρέψει σε κάτι άλλο ακόμη πιο ωραίο από την αρχική του εικόνα... :)
Δημιουργος ειναι αυτος που θα δημιουργησει κατι εκ του μηδενος. Μια ζωη, ενα ομορφο τραγουδι....επισης που θα παρει ενα σκουπιδι απο το δρομο π.χ και θα το μετατρεψει σ ενα εργο τεχνης. Οι ανθρωποι δεν ειναι σκουπιδια ομως....:) Ειναι απο μονα τους Δημιουργηματα.

freyja
19-05-14, 16:53
Αν και είμαστε ηδη αρκετα εκτος θέματος, ας πω και εγώ ενα απο τα βασικά μου και σοβαρά κριτήρια.
Κρινω εναν Κυριαρχο εκ του αποτελεσματος, βλέποντας δηλαδή την υποτακτική του μετα την αποδέσμευση της.

(Οταν ανοίξετε ανάλογο νημα, αν θελετε θα σας το αναλύσω)

pepi[M_S]
19-05-14, 16:56
http://www.greekbdsm.com/showthread.php/1392-quot-%CE%91%CE%BE%CE%B9%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%C F%82-quot-%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%BF%C F%82-%CE%B7-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%C E%BA%CF%8C%CF%82-%CE%AE

pepi[M_S]
19-05-14, 16:57
http://www.greekbdsm.com/showthread.php/2923-%CE%A9%CF%83%CF%84%CE%B5-%CE%B8%CE%AD%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%BD%CE%B1-%CE%B3%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%BF%C F%82

Sagitta23
19-05-14, 17:02
Δημιουργημα Του εννοει πως την επλασε Αυτος. Πηρε πλαστελινη και την επλασε. Μετα φυξησε μεσα της και της εδωσε ζωη. Θεος δηλ. τι δεν καταλαβαινεις; :)

Δεν ανέφερα πουθενά την λέξη ΘΕΌΣ για αυτό μην βάζεις στο χέρι μου λόγια που δεν έγραψα... δημιουργός είναι και ο γλύπτης αυτό τον κάνει θεό? Όχι τον κάνει καλλιτέχνη... Δημιουργός είναι αυτός που παίρνει κάτι στα χέρια του και το αναδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο δημιουργός είναι και αυτός που θα πάρει κάτι που θα έχει ήδη μια μορφή και θα το μετατρέψει σε κάτι άλλο ακόμη πιο ωραίο από την αρχική του εικόνα... :)
Δημιουργος ειναι αυτος που θα δημιουργησει κατι εκ του μηδενος. Μια ζωη, ενα ομορφο τραγουδι....επισης που θα παρει ενα σκουπιδι απο το δρομο π.χ και θα το μετατρεψει σ ενα εργο τεχνης. Οι ανθρωποι δεν ειναι σκουπιδια ομως....:) Ειναι απο μονο τα τους Δημιουργηματα.

Επειδή ξεφεύγουμε του θέματος που θέτει το νήμα λέμε το ίδιο πράγμα αγαπητέ απλά με άλλα λόγια αλλά θα το θέσω και αλλιώς για να γίνει πιο κατανοητό.Όταν έχουμε μια σχέση D/s και η υποτακτική υπήρξε σε γενικό πλαίσιο της ζωής της υποτακτική ο νέος Κυρίαρχος που θα την αναλάβει και θα του υποταχθεί θα ξεκινήσει ξανά από την αρχή όπως και εκείνη για να μάθει εκείνον άρα το ήδη υπάρχον δημιούργημα θα το ξανά δημιουργήσει το αναφέρει και σε άλλο νήμα του φόρουμ κάποιο αξιότιμο μέλος που δεν μπορώ δυστυχώς να θυμηθώ όχι με αυτά τα λόγια επακριβώς αλλά μπορείς να το ψάξεις :)

black swan
19-05-14, 17:38
Θα συμφωνήσω ότι θα είναι ωραίο νήμα γιατί θα μπορούμε να δούμε από τα μάτια των άλλων.. :)

διαφωνείς όμως ότι ένας Κυρίαρχος ξεχωρίζει αν είναι καλός ή όχι και πόσο καλός με βάση το δημιούργημά του ? Ένας Κυρίαρχος δεν θα μιλήσει ο ίδιος για το πως είναι θα αφήσει το έργο του να μιλήσει για εκείνον έτσι δεν είναι? Άρα το προνόμιο ή όχι δεν το καθορίζει κανένας αλλά το έργο του αυτό είναι το πιο ζωντανό παράδειγμα για το πως και το ποιος είναι κατά την άποψή μου... :)
Πόσα όμορφα μου θύμισε αυτό το ποστ :)

Λοιπόν καταρχήν, όπως λένε άνθρωποι που έχουν γράψει πολλά (και πραγματικά, ουσιαστικά τα άλλα είναι αμπελοφιλοσοφίες) χιλιόμετρα στο χώρο, για να μάθεις πραγματικά για έναν Κυρίαρχο, ρώτα τις υποτακτικές που πέρασαν από τα χέρια του :) Και να σημειωθεί ότι αυτό το λένε άνθρωποι και κυριαρχικού στάτους και υποτακτικού!!!

Επίσης είχε ανοιχτεί στο παρελθόν αυτό το εξαιρετικό νήμα για τη Χρήση του Πληθυντικού στις Κ/υ σχέσεις:

http://www.greekbdsm.com/showthread.php/1277-%CE%A7%CF%81%CE%AE%CF%83%CE%B7-%CF%80%CE%BB%CE%B7%CE%B8%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B9%C E%BA%CE%BF%CF%8D?highlight=%F0%EB%E7%E8%F5%ED%F4%E 9%EA%FC%F2

Αξίζει να ανατρέξετε, έχει απόψεις και εμπειρίες, σκέτα διαμάντια :)

black swan
19-05-14, 17:44
Δημιουργος ειναι αυτος που θα δημιουργησει κατι εκ του μηδενος. Μια ζωη, ενα ομορφο τραγουδι....επισης που θα παρει ενα σκουπιδι απο το δρομο π.χ και θα το μετατρεψει σ ενα εργο τεχνης. Οι ανθρωποι δεν ειναι σκουπιδια ομως....:) Ειναι απο μονα τους Δημιουργηματα.
Αν και είμαι των θεωρητικών σπουδών αγαπητέ, θυμάμαι ότι από το σχολείο μας μάθαιναν ότι τίποτα δεν παράγεται από το μηδέν :)
Έτσι και ένα σκουπίδι που θα γίνει έργο τέχνης φέρει δυνάμει την ποιότητα εκείνη που θα το κάνει έργο τέχνης υπό τις κατάλληλες συνθήκες :)
Φυσικά και οι άνθρωποι δεν είναι σκουπίδια. Κανένας άνθρωπος όμως δεν είναι επίσης, ούτε μπορεί να γίνει tabula rasa. Έχει πάντα εμπειρίες, μια καταγωγή, μια πορεία, μια ζωή, που τελικά τον/την έφεραν στην αγκαλιά σου :) Αυτά δεν μπορείς να τραβήξεις μια γραμμή και να τα σβήσεις. Και δεν πρέπει κιόλας κατά τη γνώμη μου. Γιατί του δίνουν τις ποιότητες του, τον κάνουν αυτό που είναι και αυτό που βλέπεις σε αυτόν και σε έλκουν να ασχοληθείς μαζί του/της... :)

Sagitta23
19-05-14, 17:47
Θα συμφωνήσω ότι θα είναι ωραίο νήμα γιατί θα μπορούμε να δούμε από τα μάτια των άλλων.. :)

διαφωνείς όμως ότι ένας Κυρίαρχος ξεχωρίζει αν είναι καλός ή όχι και πόσο καλός με βάση το δημιούργημά του ? Ένας Κυρίαρχος δεν θα μιλήσει ο ίδιος για το πως είναι θα αφήσει το έργο του να μιλήσει για εκείνον έτσι δεν είναι? Άρα το προνόμιο ή όχι δεν το καθορίζει κανένας αλλά το έργο του αυτό είναι το πιο ζωντανό παράδειγμα για το πως και το ποιος είναι κατά την άποψή μου... :)
Πόσα όμορφα μου θύμισε αυτό το ποστ :)

Λοιπόν καταρχήν, όπως λένε άνθρωποι που έχουν γράψει πολλά (και πραγματικά, ουσιαστικά τα άλλα είναι αμπελοφιλοσοφίες) χιλιόμετρα στο χώρο, για να μάθεις πραγματικά για έναν Κυρίαρχο, ρώτα τις υποτακτικές που πέρασαν από τα χέρια του :) Και να σημειωθεί ότι αυτό το λένε άνθρωποι και κυριαρχικού στάτους και υποτακτικού!!!

Επίσης είχε ανοιχτεί στο παρελθόν αυτό το εξαιρετικό νήμα για τη Χρήση του Πληθυντικού στις Κ/υ σχέσεις:

http://www.greekbdsm.com/showthread.php/1277-%CE%A7%CF%81%CE%AE%CF%83%CE%B7-%CF%80%CE%BB%CE%B7%CE%B8%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B9%C E%BA%CE%BF%CF%8D?highlight=%F0%EB%E7%E8%F5%ED%F4%E 9%EA%FC%F2

Αξίζει να ανατρέξετε, έχει απόψεις και εμπειρίες, σκέτα διαμάντια :)

Αγαπητή Blackswan λατρεύω τα posts σου!!!!! :D :D

black swan
19-05-14, 17:49
Αγαπητή Blackswan λατρεύω τα posts σου!!!!! :D :D
Σε ευχαριστώ πολύ καλή μου :) :)

VILLAIN
19-05-14, 18:20
Καλησπέρα σας!!! :) καταρχάς να ξεκαθαρίσω ότι δεν έχω διαβάσει όλα όσα έχουν αναρτηθεί στα post του νήματος οπότε μπορεί και κάπου να επαναλάβω λόγια άλλων γιαυτό συγχωρέστε με...

Μιας και προσφάτως μου δόθηκε εξήγηση σχετικά με αυτό το κομμάτι του πληθυντικού κατά την ταπεινή μου άποψη από συμπεράσματα της ανάλογης συζήτησης κανένας δεν μπορεί να απαιτήσει να μιλάει το υποτακτικό άτομο στον πληθυντικό όχι τουλάχιστον από την αρχή και εν συνεχεία μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη(εφόσον το άτομο έχει αναπτύξει έναν Α σεβασμό και δέσιμο(εμπιστοσύνη) με τον ανάλογο Κυρίαρχο/η Αφέντη/α και έχει αναπτύξει την ανάγκη να το κάνει οικειοθελώς) όλα είναι μέρος μιας διαδικασίας που το υποτακτικό άτομο θα πρέπει να περάσει σε βάθος χρόνου να πλασει και να διαμορφώσει χαρακτήρα και αντίληψη...

Εν συνεχεία πάλι κατά την ταπεινή μου άποψη δεν θεωρώ άσχημη την εφαρμογή του πληθυντικού εφόσον έχουν συνυπάρξει αυτά που ανάφερα προηγούμενος και όπως μου επισημάνθηκε για όλα πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος για να γίνουν..

Τώρα όσο αφορά την μη εφαρμογή του δεν βλέπω κάπου να υπάρχει κάποιο κενό ή ένδειξη ασέβειας προς το Κυριαρχικο μέλος από την στιγμή που ο/η ίδιος/α το έχει ζητήσει ή δεν τον/την εκφράζει σαν εφαρμογή...

Αλλά όπως και να έχει όλα είναι θέμα ατομικής διαχείρισης του κάθε ενός στο κάτω κάτω δεν έχουμε όλοι τις ίδιες απόψεις/γούστα καθώς και αντιδράσεις...! :D

Σε περίπτωση που έχω καταλάβει κάτι λάθος ευχαρίστως να με διορθώσετε...! :)


Συμφωνώ με την άποψή σου και με την πιο πάνω άποψη της freyja. Kαι θα συμπληρώσω απο την πείρα μου στον χώρο, υπάρχουν πολλά <<<είδη>>> πληθυντικού. 1ον ο πληθυντικός που χρησιμοποιεί κάποια πριν ακόμα πεί "καλησπέρα" και χωρίς να ξέρει σε ποιόν απευθύνεται! Αυτός ο πληθυντικός χρησιμοποιείται συνήθως απο γυναίκες που ξέρουν πάνω κάτω τι γίνεται, που ξέρουν δλδ οτι οι Κ αρέσκονται σ΄ αυτό ή και για να τραβήξουν την προσοχή τους είτε απλά να κάνουν πλάκα.
2ο είδος πληθυντικού είναι το λεγόμενο του( topping from the bottom), εδώ το υ μέλος μιλά στον πληθυντικό προσπαθώντας να περάσει αυτό που θέλει. Μιλά στον πληθυντικό σχηματικά χωρίς να φαίνεται μέσα απο αυτόν η υποταγή.. Ενας τρίτος πληθυντικός είναι αυτός που χρησιμοποιεί η/ο υποτακτικη/ος όταν συνομιλεί με εναν/ μια Κυρίαρχο/η, δείχνοντας ευγένεια, θετικότητα και σεβασμό στο status. Ο πληθυντικός αυτός επ΄ουδενί δεν δεσμεύει υποτακτικά δλδ μπορεί να γίνει οποιαδήποτε συζήτηση ελεύθερα μεταξύ των δυο τους, μπορεί να περιέχει χιούμορ, αμφισβήτηση κ.τ.λ. Εννοείται πως το Κυρίαρχο άτομα δεν μπορεί να δίνει διαταγές ή να προσπαθεί να το εκμεταλλευτεί ως στοιχείο υπεροχής ή κυριαρχίας. Πιστεύω πως απλά πρέπει να γίνεται για να βοηθά την συζήτηση. Τέλος υπάρχει ο πληθυντικός μέσα απο τον οποίο εκφράζεται, επικοινωνεί, βιώνει, νοιώθει μια συνειδητά υποτακτική γυναίκα, ο αληθινός πληθυντικός που δεν είναι απλά σχήμα λόγου αλλά και συναισθημάτων. Αυτός για μένα είναι και ο πληθυντικός που έχει αξία για έναν αληθινό Κυρίαρχο και είναι επιδίωξή του. Καλείται λοιπόν μέσω της κυριαρχίας του να καθοδηγήσει-διδάξει, για να κάνει μία να νοιώσει υποτακτική.
Στην ουσία θα πρέπει να είναι ενας λόγος που δείχνει υποταγή, σεβασμό και απο την άλλη ερωτισμό, επικοινωνία, ένωση και μηδενισμό της απόστασης μεταξύ των δυο.
Αυτός ο πληθυντικός κατα την άποψή μου, δεν μιμείται, δεν αντιγράφεται και δεν παπαγαλίζεται.

gata
19-05-14, 18:29
προσωπικά....Είμαι κατά της ταμπέλας και υπέρ του νιωθειν...προτιμώ να χρησιμοποιήσω και ενικό και πληθυντικό...και να είμαι πιο αληθινή...

MasterAndreas
19-05-14, 18:30
Με λίγα λόγια, ο πληθυντικός που συνοδεύεται από τα ανάλογα συναισθήματα έχει αξία. Ουσιαστικά τα συναισθήματα μας ενδιαφέρουν, ο πληθυντικός είναι απλά, ένα από τα πολλά μέσα έκφρασής τους.

VILLAIN
19-05-14, 18:54
Δεν ειναι τοσο απλο Αντρεα...

MasterAndreas
19-05-14, 19:57
Δεν ειναι τοσο απλο Αντρεα...

Δεν ξέρω φίλε, για μένα εκφράζει απλά τη διαφορετικότητα και το πως με βλέπει εκείνη. Ποτέ δεν ήμουν ευχαριστημένος με τον τίτλο "ένας ακόμα εραστής της". Ήθελα πάντα να είμαι κάτι ξεχωριστό, να μην με μπερδεύει με κανέναν άλλο. Ο πληθυντικός είναι μια μικρή επιπλέον επιβεβαίωση, ότι το έχω καταφέρει.

MoonMilk
12-06-14, 02:05
προσωπικά....Είμαι κατά της ταμπέλας και υπέρ του νιωθειν...προτιμώ να χρησιμοποιήσω και ενικό και πληθυντικό...και να είμαι πιο αληθινή...

όμορφα τα λες :)

Για τον Κ μου ο πληθυντικός είναι απόσταση κάτι που τον νευριάζει τρομερά πολύ, οπότε δεν το χρησιμοποιώ.

Agg7
12-06-14, 03:11
Αν είσαι ευγενικός από φυσικό σου , αυτό βγαίνει , δεν κρύβεται .. αν όχι πάλι , το ίδιο θα συμβεί .. θα φανεί!! Ας κρίνει ο Κ καλύτερα .. Συγχωρέστε με σαν καινούργια, δεν γνωρίζω πολλά, για να μάθω έκανα προφίλ εδώ .. απλά λέω την ταπεινή μου γνώμη ..

MoonMilk
13-06-14, 15:51
Συγχωρέστε με σαν καινούργια, δεν γνωρίζω πολλά, για να μάθω έκανα προφίλ εδώ .. απλά λέω την ταπεινή μου γνώμη ..

καλέ τι απολογείσαι; εννοείται ότι ισχύει αυτό που λες... σε άλλες περιπτώσεις βέβαια ο Κ εκπαιδεύει αρκετά καλά έτσι ώστε να σου βγει από μόνο του.

V_ictim
13-06-14, 16:56
Ο πληθυντικός που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα είναι ένα πρωτόκολο που μας επιτρέπει σύντομα και απλά να εκφράσουμε σεβασμό, ευγένεια, απόσταση. Ο πληθυντικός του BDSM, αντιθέτως, έχει να κάνει με την ενίσχυση των ρόλων εξουσίας-υποταγής και της κάβλας που αυτοί συνεπάγονται.
Όσες φορές έχω πάρει ρόλο top καταλαβαίνω ότι ο πληθυντικός που χρησιμοποιεί ο άλλος δεν έχει καμία σχέση με ευγένεια και σεβασμό. Απλά αυτό τον φτιάχνει.
Το ίδιο και όταν είμαι σε ρόλο sub και χρησιμοποιώ εγώ τον πληθυντικό. Γενικά σε μία D/s είναι τέτοια η οικειότητα που κάνει τη χρήση πληθυντικού θεατρική. Καλός είναι για κάποια roleplay. Συνεχόμενα με κουράζει και με μπερδεύει...

Agg7
14-06-14, 00:00
Συγχωρέστε με σαν καινούργια, δεν γνωρίζω πολλά, για να μάθω έκανα προφίλ εδώ .. απλά λέω την ταπεινή μου γνώμη ..

καλέ τι απολογείσαι; εννοείται ότι ισχύει αυτό που λες... σε άλλες περιπτώσεις βέβαια ο Κ εκπαιδεύει αρκετά καλά έτσι ώστε να σου βγει από μόνο του.

Να είσαι καλά!! Ευχαριστώ!! Ισχύει και αυτό φυσικά, μάλλον έχω καλό εκπαιδευτή ! :unconscious:

Agg7
14-06-14, 00:07
Ο πληθυντικός που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα είναι ένα πρωτόκολο που μας επιτρέπει σύντομα και απλά να εκφράσουμε σεβασμό, ευγένεια, απόσταση. Ο πληθυντικός του BDSM, αντιθέτως, έχει να κάνει με την ενίσχυση των ρόλων εξουσίας-υποταγής και της κάβλας που αυτοί συνεπάγονται.
Όσες φορές έχω πάρει ρόλο top καταλαβαίνω ότι ο πληθυντικός που χρησιμοποιεί ο άλλος δεν έχει καμία σχέση με ευγένεια και σεβασμό. Απλά αυτό τον φτιάχνει.
Το ίδιο και όταν είμαι σε ρόλο sub και χρησιμοποιώ εγώ τον πληθυντικό. Γενικά σε μία D/s είναι τέτοια η οικειότητα που κάνει τη χρήση πληθυντικού θεατρική. Καλός είναι για κάποια roleplay. Συνεχόμενα με κουράζει και με μπερδεύει...


Μου αρέσει όπως τα λες V_ictim (http://www.greekbdsm.com/member.php/2036-V_ictim) !! Πιστεύω πως όλα χρειάζονται φυσικά! Τώρα όσον αφορά το Θέατρο , για μένα πρέπει να το ζω στ' αλήθεια, ότι κι αν κάνω ... αλλιώς δεν το κάνω καθόλου .. οπότε δεν μπορώ να απαντήσω σχετικά ..

Το καθαρματάκι του
16-06-14, 11:12
Ο πληθυντικός αριθμός χρησιμοποιείται στις διαπροσωπικές σχέσεις της καθημερινότητας και υποδηλώνει τα εξής:

Ευγένεια
Όρια
Διαφορά ηλικίας
Σχέση προϊστάμενου και υφιστάμενου
Απόσταση
Πελατειακή συναλλαγή.

Στα πλαίσια μιας σχέσης μπορεί να χρησιμοποιηθει διότι ο Κ μπορεί να θέλει να της δείξει με αυτόν τον τρόπο ότι εκείνος έχει την εξουσία και ότι είναι ανώτερος (Για εμένα αυτό δεν ισχύει και η Κυριαρχία "αποδυκνειεται" μέσα από άλλες πράξεις.

Για εμένα ο πληθυντικός είναι ο προτιμώμενος αριθμός. Διότι δείχνει ότι έχω το Κ μου σε μια θέση ξεχωριστή απο τους υπόλοιπους ανθρώπους . Δείχνει οικιοτητα, σεβασμό, αγάπη και υποταγή.

Όχι ότι στον ενικό αυτά δε φαίνονται. Αλλά ο πληθυντικός είναι ο τύπος που κρατάει την ουσία.

Apolytos.
04-07-14, 04:09
Πληθυντικό βεβαια...οτιδηποτε αλλο ειναι ασεβεια...