PDA

Επιστροφή στο Forum : Η δυναμική μεταξύ δύναμης και πόνου



Master_Spiler
24-05-12, 23:51
Στο παρόν κείμενο, θα ασχοληθούμε με τη δυναμική που υπάρχει μεταξύ της δύναμης που έχει ο κυρίαρχος πάνω στην υποτακτική του, και του πόνου. Για να μιλάμε όλοι την ίδια γλώσσα, στο παρόν κείμενο, όπου υπάρχει η λέξη δυναμική, θα αναφερόμαστε στις δυνάμεις, τους λόγους και τις εσωτερικές ανάγκες που μας βοηθούν να στηρίξουμε το BDSM lifestyle που έχουμε επιλέξει. Άλλωστε, πάντα υπάρχει ένα «γιατί» σε αυτά που κάνουμε, όπως υπάρχουν και οι λόγοι που έχουμε επιλέξει αυτόν τον τρόπο ζωής.

Φυσικά, δε θα ήθελα να πω ότι το BDSM είναι μόνο λογική. Παρότι έχει λογική, δε θα πρέπει να ξεχνάμε ότι έχει και συναισθηματικές και σωματικές εκφράσεις. Η λογική μας μπορεί να μην είναι πάντα ξεκάθαρη ή εμφανής, μπορεί πολύ εύκολα να είναι υποσυνείδητη και μπορεί ποτέ μας να μην αναρωτηθήκαμε το: «γιατί το κάνω αυτό σ’ αυτόν τον άνθρωπο;».

Από την άλλη μεριά, το να θεωρήσουμε το σαδομαζοχισμό, δηλαδή το 1/3 του χώρου, ως κάτι δίχως λογική ή σαν μια ασθένεια, είναι κάτι που θα μας περιορίσει αρκετά και θα μας στερήσει τους λόγους που τον κάνουν τόσο αγαπητό στους υποστηρικτές του. Πολύ πιθανόν άλλωστε να υπάρχουν τόσοι λόγοι που κάνουν το σαδομαζοχισμό τόσο απολαυστικό όσο και οι άνθρωποι που τον εξασκούν στη ζωή τους.

Οι δυνάμεις που αποτελούν τον πόνο και τη δύναμη, είναι συνήθως αυτά που αντιλαμβάνεται κάποιος στο χώρο. Είναι μέρη του πακέτου που περικλείει τη σχέση που δημιουργούμε με την υποτακτική μας ή τον κύριό μας. Αποτελούν το κυρίαρχο όχημα κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού όπως και κατά τη διάρκεια της κριτικής από τον έξω κόσμο. Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι αυτό το όχημα είναι ένας βασικός πυλώνας του τι είμαστε και τι πρεσβεύουμε στην ερωτική μας ζωή.

Ας το παραδεχτούμε, χρησιμοποιούμε τη δύναμη και τον πόνο πολύ διαφορετικά από τους περισσότερους ανθρώπους. Είμαστε ξεκάθαροι σχετικά με την κυριαρχία και την υποταγή και αποδεχόμαστε τους εαυτούς μας γι’ αυτό που πραγματικά είμαστε. Έτσι αναζητούμε δύναμη, υποταγή, πόνο και πολλά άλλα πράγματα, καθώς και ανθρώπους που είναι διατεθειμένοι να μας τα προσφέρουν.

Η δύναμη και ο πόνος είναι άρρηκτα ενωμένα σε αυτό που ονομάζουμε BDSM και αυτό που πραγματικά συμβαίνει στα dungeon μας, στις κρεβατοκάμαρές μας ή όπου αλλού παίζουμε είναι η μεταφορά και ο διαμοιρασμός της δύναμης. Το να επιτύχουμε αυτήν τη μεταφορά είναι η ουσία και ένας από τους στόχους αυτών που κάνουμε.

Ο πόνος είναι ένα από τα οχήματα της μεταφοράς της δύναμης. Με το να τον επιβάλλουμε, δηλώνουμε τη δύναμή μας ως κυρίαρχοι και με το να τον αποδεχτεί η υποτακτική, παραδίδει τη δύναμή της στον κύριό της και δέχεται τη δύναμη του κυρίου της ως αντάλλαγμα της παράδοσης αυτής, απελευθερώνοντας έτσι όλες τις σωματικές και πνευματικές δυνάμεις που κάνουν το BDSM να αξίζει τόσο πολύ.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, όσοι επιθυμούν να είναι κυρίαρχοι να πρέπει να εξοικειωθούν με τη δύναμη αυτή. Επίσης σημαίνει ότι οφείλουν να μάθουν πώς να την αποκτήσουν, πώς να τη χρησιμοποιήσουν, πώς να την ευχαριστηθούν, πώς να ζήσουν με τις συνέπειες των πράξεών τους και κυρίως, πώς να ξεπεράσουν τις όποιες αρνητικές χροιές κι εκφάνσεις έχει. Το να πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά δύσκολο στον κόσμο που ζούμε. Από μικροί μαθαίνουμε να είμαστε ταπεινοί και σεμνοί, να ακολουθούμε όλους τους κανόνες που άλλοι θέτουν για εμάς και να συνετιζόμαστε με το status quo της εποχής.

Από την άλλη, κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής μας, τόσο στην προσχολική ηλικία, όσο και κατά τη διάρκεια του σχολείου και του πανεπιστημίου, μαθαίνουμε να συναγωνιζόμαστε τους άλλους και να κερδίσουμε φήμη και χρήμα πετυχαίνοντας στον αγώνα της ζωής, χωρίς να παρακάμψουμε ή να παραβλέψουμε κάποιον κανόνα, δείχνοντας έτσι ότι συμβαδίζουμε με τους νόμους του κράτους που ζούμε κι ότι κάνουμε αυτό που μας έχουν διδάξει. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η κοινωνία που ζούμε να έχει ανάμεικτα συναισθήματα σε ο,τι αφορά τον τομέα της δύναμης.

Ένας κυρίαρχος, οφείλει να είναι άνετος με αυτό που σημαίνει να ελέγχεις έναν άλλον άνθρωπο. Οφείλει να είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του, αποφασιστικός και να δέχεται τόσο τις υπηρεσίες, όσο και την προσοχή και κυρίως την υποταγή που προσφέρει μια υποτακτική στον κύριό της.

Φυσικά, κάθε BDSM σχέση και κάθε παιχνίδι δεν είναι υποχρεωτικό να περιλαμβάνει πόνο, μιας και ο πόνος αυτός καθεαυτός έρχεται κάποια στιγμή από μόνος του μέσα στη σχέση. Αλλά δεν είναι πόνος για τον πόνο, μιας και ο πόνος που προκαλείται κατά τη διάρκεια της σχέσης συνήθως εμπεριέχει και το στοιχείο της κάθαρσης, του δεσίματος, της ευχαρίστησης και την εμπειρία εναλλακτικών καταστάσεων. Είναι πόνος για την ευχαρίστηση, την κυριαρχία, το δέσιμο μεταξύ του ζευγαριού και την εκμάθηση πραγμάτων.

Θα μπορούσαμε άνετα να πούμε ότι ο ένας δίνει και ο άλλος παίρνει. Ο κυρίαρχος παίρνει τον έλεγχο και τη δύναμη που δίνει η υποτακτική και καθώς γίνονται ένα, δίνει τη δύναμη που έχει στην υποτακτική, καθώς αυτή έλκεται από τη δύναμη αυτή.

lazuli
26-05-12, 14:08
...Αλλά δεν είναι πόνος για τον πόνο, μιας και ο πόνος που προκαλείται κατά τη διάρκεια της σχέσης συνήθως εμπεριέχει και το στοιχείο της κάθαρσης, του δεσίματος, της ευχαρίστησης και την εμπειρία εναλλακτικών καταστάσεων. Είναι πόνος για την ευχαρίστηση, την κυριαρχία, το δέσιμο μεταξύ του ζευγαριού και την εκμάθηση πραγμάτων...

Θυμαμαι ποσο απεφευγα τον πονο,οπως ο διαβολος το λιβανι..αναρωτιομουν πώς ειναι δυνατον να προσφερει ευχαριστηση,ο,τι συναμα πληγωνει.
Ο πονος παντα ειναι πονος,απτος,δεν εξωραϊζεται οσα στολιδια κι αν του βαλεις,δεν ωραιοποιειται μεσω εγκεφαλικων τεχνασματων.
Γι αυτο ακριβως,μεσω του Ds,μας συνδεει στην ανθρωπινη υποσταση.Το σωμα,λυνεται,σπαρταραει,ανοιγει..φτανει στα ορια των αντοχων του, τα ξεπερναει..αποκαλυπτονται οι πληγες.
Το θηριο παυει να ειναι τρομακτικο..καθρεφτιζεται στα ματια του η ψυχη σου,..την οριζει,ρουφα το πονο της,τον μετουσιωνει ηδονικα σε βαλσαμο καθε πληγης.

Πολυ ομορφο κειμενο, Μaster_Spiler, σε ευχαριστουμε.

Uther
26-05-12, 14:20
Θυμαμαι ποσο απεφευγα τον πονο,οπως ο διαβολος το λιβανι..αναρωτιομουν πώς ειναι δυνατον να προσφερει ευχαριστηση,ο,τι συναμα πληγωνει.
Ο πονος παντα ειναι πονος,απτος,δεν εξωραϊζεται οσα στολιδια κι αν του βαλεις,δεν ωραιοποιειται μεσω εγκεφαλικων τεχνασματων.
Γι αυτο ακριβως,μεσω του Ds,μας συνδεει στην ανθρωπινη υποσταση.Το σωμα,λυνεται,σπαρταραει,ανοιγει..φτανει στα ορια των αντοχων του, τα ξεπερναει..αποκαλυπτονται οι πληγες.
Το θηριο παυει να ειναι τρομακτικο..καθρεφτιζεται στα ματια του η ψυχη σου,..την οριζει,ρουφα το πονο της,τον μετουσιωνει ηδονικα σε βαλσαμο καθε πληγης.

Πολυ ομορφο κειμενο, Μaster_Spiler, σε ευχαριστουμε.
Έτσι όπως το θέτεις θα έπρεπε όλοι να ειμαστε μαζοχιστές.

dora_salonica
26-05-12, 14:28
O πόνος είναι απλά ένα πιο έντονο χάδι.:)

Δεν αναφέρομαι στο ανεγκέφαλο ξεπέτσιασμα, αλλά σε μία λογική δοσολόγηση πόνου, που ισορροπεί στα όρια της τρυφερότητας...:tranquillity:

lazuli
26-05-12, 14:49
Έτσι όπως το θέτεις θα έπρεπε όλοι να ειμαστε μαζοχιστές.

Τιποτα δεν πρεπει. Ειμαστε πολυπλοκα πλασματα που εκφραζονται τοσο ποικιλοτροπα στον ερωτισμο τους.

Μαζοχιστης μεχρι ενα βαθμο μπορει να ειναι κι πιο ακραιος σαδιστης,σιγουρα οχι με τον τροπο που περιγραφω..αυτος αφορα στο δικο μου βιωμα.

thanasis
28-05-12, 08:48
O πόνος είναι απλά ένα πιο έντονο χάδι.:)

Δεν αναφέρομαι στο ανεγκέφαλο ξεπέτσιασμα, αλλά σε μία λογική δοσολόγηση πόνου, που ισορροπεί στα όρια της τρυφερότητας...:tranquillity:

Όπως το λέει η dora, με λίγα λόγια και καλά ("ανεγκέφαλο ξεπέτσιασμα", λολολ). Λίγοι σαδιστές θέλουν τα υ τους σαν γουρούνια που τα σφάζουν, Όσο "φρικτά" πράγματα και να λαμβάνουν χώρα, όσο θυελλώδης και να είναι η ένταση.