PDA

Επιστροφή στο Forum : Mommy porn - Μια επιτομή του μικροαστικού σαδομαζοχισμού.



Vautrin
23-05-12, 20:55
Λένα Παπαδημητρίου

Πορνό για νοικοκυρές

Φοιτήτριες, «σκλάβες» και ώριμοι αφέντες σε μια τριλογία-φαινόμενο

TO BΗMA: 15/05/2012



Τo μεγαλύτερο εκδοτικό φαινόμενο αυτή τη στιγμή στις ΗΠΑ είναι μια σαδομαζοχιστική τσόντα για νοικοκυρές. Ηδη το «Time» τοποθέτησε την E. L. James (μια πιο σκληροπυρηνική Λένα Μαντά), συγγραφέα της bondage τριλογίας «Fifty Shades of Grey» («Πενήντα αποχρώσεις του γκρίζου»), στη λίστα με τις 100 πιο επιδραστικές προσωπικότητες της χρονιάς. «Το διάβασμα μπορεί να μην είναι ποτέ πια το ίδιο» χάρη σε αυτή τη συνεσταλμένη, 40κάτι, Βρετανή, μητέρα δύο εφήβων, η οποία δούλευε σε τηλεοπτικές παραγωγές και όταν δεν έτρεχε να πάρει τα παιδιά από το τζούντο, διάβαζε έρωτα τσέπης. Με καπαρωμένες τις τρεις πρώτες θέσεις στη λίστα με τα μπεστ σέλερ του Αmazon και των «New York Times», η Ε. L. James έχει κάνει το Χόλιγουντ να τρέχει ξωπίσω της σαν το (βαμμένο ροζ) πεκινουά της αείμνηστης συναδέλφου Μπάρμπαρα Κάρτλαντ.

Η ίδια παραδέχεται ότι η τριλογία «Fifty Shades of Grey» δεν ήταν αποκύημα μιας νοσηρής φαντασίας, αλλά μιας «κρίσης μέσης ηλικίας». Και όμως, οι Αμερικανίδες έχουν αφηνιάσει, αθώα βρέφη έχουν παραμεληθεί μέσα στην κούνια, BDSM φαντασιώσεις έχουν κατακλύσει τη φορμάικα της κουζίνας, γάμοι έχουν νεκραναστηθεί, ενώ υπάρχει μια εμμονή με τις ασημί γραβάτες (όπως 20 χρόνια πριν με τα πάλλευκα Hermès φουλάρια του «Βασικού ενστίκτου»). Τα «γυναικεία» μπλογκ εμφανίζουν έντονη σιελόρροια στο άκουσμα του ήρωα της τριλογίας, του 28χρονου αυστηρά μονογαμικού «αφέντη» και βαρόνου των τηλεπικοινωνιών Κρίστιαν Γκρέι, ο οποίος έχει «δέσει» την 22χρονη παρθένο, φοιτήτρια και «σκλάβα» Αναστέιζια Στιλ, με ένα συμβόλαιο: «Ο Αφέντης μπορεί να ραβδίζει, να δίνει ξυλιές, να μαστιγώνει και να επιβάλλει σωματικές τιμωρίες στη Σκλάβα όποτε εκείνος κρίνει απαραίτητο, για να τη συμμορφώσει, για να ψυχαγωγηθεί ο ίδιος ή για οιονδήποτε άλλον λόγο, τον οποίο δεν είναι υποχρεωμένος να εξηγεί».


Θα έλεγε κανείς ότι ίσως αυτή η μαζική υστερία να είναι η ιδεώδης ευκαιρία να βγει από την ντουλάπα η γυναικεία σεξουαλικότητα. Ηδη κάποιοι (ακόμη και ψευτοφεμινιστικά μπλογκ) μιλούν για «θρίαμβο» της σύγχρονης dominant γυναίκας που βγαίνει από την αίθουσα συσκέψεων και μεταμορφώνεται εθελουσίως σε γονυπετές γιουσουφάκι. Και όμως, με αυτό το (κατά γενική ομολογία εξαιρετικά προχειρογραμμένο) σεξ του αμερικανικού νεοσυντηρητισμού δεν γίνεται να σου κάνει «κούκου». Μόνο εμμηνοπαυσιακές μπορεί να είναι οι εξάψεις από την ανάγνωση ερωτικών περιγραφών τύπου: «Υπάρχει μια ανείπωτη χαρά στο πόσο απροστάτευτη νιώθω όταν παραδίνομαι σε εκείνον... Με πηγαίνει σε μέρη σκοτεινά, τα οποία ούτε φανταζόμουν, και μαζί πια τα γεμίζουμε εκτυφλωτικό φως». Τα S&M κόλπα της E. L. James ενδύονται την απεχθή σεμνοτυφία των κλασικών βίπερ (με «κορυφώσεις»,«απόκρυφα σημεία του κορμιού της» κτλ.), αλλά και με δήθεν αρχέτυπα της BDSM λογοτεχνίας, εμβαπτισμένα στον πιο ασφυκτικό μικροαστισμό (διότι η Αναστέιζια, εκτός από τις ξυλιές της, θέλει κατά βάθος να βοηθήσει τον Αφέντη να ξεπεράσει το πρόβλημά του).


Δεν είναι τυχαίο ότι οι φανατικές αναγνώστριες της E. L. James απολαμβάνουν το αποκαλούμενο «The Book» μέσα στην ασφάλεια του Κindle ή του iPad (γι’ αυτό είναι και μπεστ σέλερ στην e-book μυθοπλασία), αφού ούτε ο σύζυγος γνωρίζει. Το «Fifty Shades of Grey» όχι μόνο δεν απελευθερώνει τη γυναικεία σεξουαλικότητα, αλλά τη στεγανοποιεί, ντύνoντάς τη με μια επίφαση ελευθεριότητας (δεν φτάνει το νεγκλιζέ, χρειάζεται και η αλυσίδα). Είναι τόσο «γαργαλιστικό» όσο αυτά τα κατ’ ευφημισμόν επιστημονικά άρθρα για το πού βρίσκεται τελικά το σημείο G (αριστερά ή δεξιά της ουρήθρας); Τόσο «σέξι» όσο ένας διαγωνισμός «μάτσο» αρρενωπότητας (με μακριές χαίτες και καλοξυρισμένα στήθη) που είχε πραγματοποιηθεί προ ετών για στερημένες νοικοκυρές του Οντάριο.

«Κρίστιαν, είσαι το κρατικό λαχείο, η θεραπεία για τον καρκίνο και οι τρεις ευχές από το λυχνάρι του Αλαντίν, όλα σε ένα» λέει κάπου η παρθένος Αναστέιζια μπαίνοντας στο «Κόκκινο δωμάτιο του πόνου». Εν έτει 2012, χιλιάδες αναγνώστριες στη Νέα Υόρκη και στο Σιάτλ (πολύ σύντομα, ενδεχομένως, και στην Αθήνα) διαβάζουν το «mommy porn» της Ε. L. James, μαστιγώνουν ανηλεώς τη λίμπιντό τους και νιώθουν τύψεις που δεν έχουν καθαρίσει ακόμη τα φασολάκια.

Vautrin
23-05-12, 21:00
Αστερόπη Λαζαρίδου

Γυναίκες με πάθη

Είναι δυναμικές, σκληρές και ανελέητες, αλλά στο τέλος της ημέρας θέλουν να παραδοθούν στα χέρια ενός βίαιου άνδρα. Γιατί;

TO BHMA 15/05/2012



Η Αναστέιζια είναι νέα, ωραία και επιτυχημένη. Με μια ομορφιά διαφορετική από τον μέσο όρο, με μάτια πολύ μεγάλα για να τα αντέξει το πρόσωπό της. Ο Κρίστιαν μπήκε στη ζωή της σαν τυφώνας και τα σάρωσε όλα: καθημερινότητα, αυτοεκτίμηση, κοινή λογική. Τα γκρίζα μαλλιά του της θύμισαν τον Ρίτσαρντ Γκιρ στο «Pretty Woman» και η ίδια δεν άργησε να νιώσει σαν Τζούλια Ρόμπερτς που επιτέλους συναντά τον Πυγμαλίωνά της. Ολα καλά ως εδώ στο βιβλίο της 49χρονης Ε. L. James, με τίτλο «Fifty Shades of Grey», το οποίο έκανε θραύση σε ΗΠΑ και Βρετανία και σκαρφάλωσε στην πρώτη πεντάδα των ευπώλητων του Amazon από τη δεύτερη εβδομάδα κυκλοφορίας του.

Μόνο που ο συγκεκριμένος κεραυνοβόλος έρωτας κρύβει και πολλές παγίδες. Διότι ο Κρίστιαν Γκρέι θέλει να υποτάξει την Αναστέιζια με κάθε τρόπο: χειροπέδες, μαστίγια και ανελέητα πυγοραπίσματα, ώσπου εκείνη να φωνάξει κλαίγοντας «κίτρινο!» – το συνθηματικό για το «προσοχή!» – ή, ακόμη χειρότερα, «κόκκινο!» – το συνθηματικό για το «σταμάτα!».

Οι κανόνες είναι σαφείς. Πρέπει να τον φωνάζει «Sir», ακόμη και όταν δεν επιδίδονται σε κάποιο διεστραμμένο ερωτικό παιχνίδι. Και είναι υποχρεωμένη, όσο δύσκολη ημέρα και αν είχε στην απαιτητική δουλειά της, να είναι έχει κάνει αποτρίχωση. Της απαγορεύεται να τσιμπολογάει μεταξύ γευμάτων, εκτός αν πρόκειται για κάποιο φρούτο. Και ο άνδρας των διεστραμμένων ονείρων της θα της αγοράσει συχνά πυκνά πλατινένια και διαμαντένια μπρασελέ για να κρύψει τις μελανιές που αφήνουν οι χειροπέδες και τα σχοινιά στους εύθραυστους καρπούς της. Το ότι οι γυναίκες είναι για δέσιμο ήταν πάντα κοινό μυστικό. Η κυριολεξία αυτής της κατάστασης, όμως, έτσι όπως την ξεμπρόστιασε αυτό το βιβλίο, μας κάνει να αναρωτηθούμε γιατί...


Μια άνιση πάλη

Το «Fifty Shades of Grey» είναι το πρώτο μέρος μιας τριλογίας, καθώς η συγγραφέας ακολουθεί πιστά τη μανιέρα της Στέφανι Μέγερ. Η νέα μόδα που λανσάρεται παγκοσμίως, μετά τους βρικόλακες, είναι οι σαδομαζοχιστές που σου πίνουν το αίμα με άλλον τρόπο και αφήνουν εξίσου ανεξίτηλα σημάδια επάνω σου. Δεκάδες φεμινιστικοί σύλλογοι, αλλά και όσοι υπερασπίζονται τα δικαιώματα των κακοποιημένων γυναικών, έχουν ήδη ξεσηκωθεί, ενώ οι συντάκτριες των εκτενών αφιερωμάτων στο περιοδικό «Newsweek» και στους «Sunday Times» λιθοβολούνται ιντερνετικά, λες και έγραψαν οι ίδιες το σκανδαλιστικό βιβλίο. Ο βρικόλακας του «Twilight», Εντουαρντ Κάλεν, δίνει τη ματωμένη σκυτάλη στον σαδιστή Κρίστιαν Γκρέι, η δαγκωματιά γίνεται πυγοράπισμα, αλλά το ερώτημα παραμένει το ίδιο: γιατί οι γυναίκες που φαινομενικά έχουν όλα τα καλά του κόσμου λένε «ναι» στην υποταγή;

«Οι γυναίκες σήμερα νιώθουν τρομερά ενοχικά επειδή πλέον τα καταφέρνουν καλύτερα από τους άνδρες σε εργασιακό και οικονομικό επίπεδο. Τους δίνουν, λοιπόν, το πάνω χέρι στο σεξ, σε ένδειξη ανακωχής. Και έτσι έχουμε τη γυναίκα από πάνω στο γραφείο και από κάτω στην κρεβατοκάμαρα» εξηγεί η κοινωνιολόγος Μαρίσα Ανδρέου. Το «ασθενές φύλο», λοιπόν, επιστρέφει ως όρος στο κρεβάτι και χώνεται κάτω από τα σκεπάσματα ύστερα από μια άνιση πάλη.


Η άτακτη Φρίντα

Η Κωνσταντίνα είναι 33 ετών και, όπως συνηθίζουμε να λέμε για μια καλοβαλμένη γυναίκα, «δεν της λείπει τίποτα». Ωραία εμφάνιση, καλή δουλειά. Τόσο καλή, που συχνά την ανάγκαζε να απολογείται στους συντρόφους της, οι οποίοι τύχαινε να έχουν χαμηλότερο μισθό από την ίδια. Πίσω από τη φαινομενικά τακτοποιημένη ζωή της υπήρχαν σημάδια από δύσκολα παιδικά χρόνια, σημάδια που αν τα εντόπιζε ο λάθος άνθρωπος, θα μπορούσε να της διαστρεβλώσει τελείως την εικόνα που είχε η ίδια για τον εαυτό της.

Ο λάθος άνθρωπος δεν άργησε να έρθει και από πολύ νωρίς έδειξε τις αλλόκοτες προθέσεις του: «Είχε έναν σκύλο, τη Φρίντα, την οποία κακομεταχειριζόταν. Της φώναζε λες και μάλωνε με άνθρωπο και για εκφοβισμό τής κλώτσαγε το μπολ με το φαγητό. Στην αρχή, μου ζητούσε να παίζουμε κλισέ ρόλους: η άτακτη μαθήτρια και ο αυστηρός καθηγητής, η γραμματέας και ο προϊστάμενος. Αργότερα, όταν παραγνωριστήκαμε, ήθελε να παίρνω τον ρόλο του σκύλου του. Με έδενε από τον λαιμό στο κάγκελο του κρεβατιού, έκανε ρολό μια εφημερίδα και φώναζε με όλη του τη δύναμη «τι έκανε εδώ η Φρίντα;». Τις πρώτες φορές μού ερχόταν να σκάσω στα γέλια, αλλά γρήγορα κατάλαβα ότι τα πράγματα ήταν πολύ σοβαρά. Επειτα από έναν επεισοδιακό χωρισμό και αρκετή ψυχοθεραπεία, συνειδητοποίησα ότι ο στιγμιαίος σωματικός πόνος μού αποσπούσε την προσοχή από τον συναισθηματικό που κουβαλούσα από μικρή. Χρειάστηκε να με κάνει μαύρη στο ξύλο – εγώ του το είχα ζητήσει –
και να φρίξω κοιτάζοντας στον καθρέφτη για να καταλάβω ότι όλο αυτό δεν μου άξιζε».


Ο στενός κορσές

Οσο για τη συνομήλική της Τάνια, μπορεί να έχει αντίστοιχη εμπειρία, αλλά πολύ πιο κυνική προσέγγιση: «Οι γυναίκες είναι τόσο χαζές που, ακόμη και δεμένες χειροπόδαρα, θέλουν να πιστεύουν ότι στο τέλος θα λυθούν τα μάγια και θα τον κάνουν άνθρωπο – και ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα». Και όπως επισημαίνει η ψυχοθεραπεύτρια Μαρίνα Ζάρκα: «Οι άνδρες δεν είναι πια κυνηγοί. Οπως άλλοτε τους παίδευαν οι γυναίκες με τσαλίμια γύρω από την καλά φυλαγμένη παρθενιά τους, τώρα οι ίδιοι τις βασανίζουν με στυτικές δυσλειτουργίες. Αυτοσαμποτάρονται, αυτομπλοκάρονται, δεν απολαμβάνουν το σεξ, κάνοντας τη γυναίκα να προσπαθεί διπλά και τριπλά για να τους κατακτήσει». Στο τέλος μιας κουραστικής ημέρας, λοιπόν, η γυναίκα νιώθει ότι θέλει να πετάξει από πάνω της την ταμπέλα της δυναμικής και ανεξάρτητης, σαν κορσέ που τη στενεύει.

Ξεχνώντας τα βασανιστήρια που είχαν υποστεί οι σουφραζέτες και όλους τους αγώνες για κοινωνική ισότητα, η ερωτική ανισότητα φαντάζει ξαφνικά ως η μοναδική διέξοδος από μια καθημερινότητα που θέλει τη γυναίκα συνεχώς επικεφαλής. Παραδομένη σε σαδομαζοχιστικά παιχνίδια, ψηφίζει κεκλεισμένων των θυρών παθητική φωνή και γυρίζει την πλάτη στις προστακτικές που τη βασανίζουν στην υπόλοιπη ζωή της. Στην πραγματικότητα, η γυναίκα δεν θέλει να θέλει, αλλά να τη θέλουν. Και αυτό μοιάζει να έχει χαθεί από το ερωτικό μενού, όσο οι άνδρες συρρικνώνονται και αμέσως μετά τις κατηγορούν ότι τους έχουν ευνουχίσει.


Η απαγωγή της υπηρέτριας

«Ισως τελικά η ισότητα να είναι κάτι που δεν χρειαζόμαστε όλες τις ώρες της ημέρας» είχε γράψει πριν από χρόνια στο περιοδικό «New Yorker» σε άρθρο που προκάλεσε σάλο η Ντάφνι Μέρκιν. Συμφιλιωμένη με τον εθισμό της στο spanking, αποκάλυψε ακόμη και την πλακίτσα που έκανε κατά τη διάρκεια της γαμήλιας τελετής, παραφράζοντας τους όρκους που αντάλλαξε με τον σύζυγό της: «Τo spank and to hold», αντί για «to have and to hold».

«Οι φαντασιώσεις της σύγχρονης γυναίκας μαρτυρούν κάτι που η ίδια θα προτιμούσε να μείνει κρυφό: το 1/3 των γυναικών έχει φαντασιώσεις βιασμού. Η σεξουαλική φαντασίωση λειτουργεί σαν ναρκωτικό. Οταν είσαι υπό την επήρεια, νιώθεις ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα. Αλλά ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους: όταν οι γυναίκες μιλούν για φαντασιώσεις βιασμού, δεν σημαίνει ότι ονειρεύονται ότι κάποιος τις βιάζει παρά τη θέλησή τους. Στην πραγματικότητα θέλουν να μπει ο Μπραντ Πιτ από το παράθυρο» τονίζει ο ανθρωπολόγος Μάριος Ζωγόπουλος.

Η κρυφή γυναικεία ελπίδα ότι ο σαδιστής αργά ή γρήγορα θα ενδώσει στην τρυφερή πλευρά του αποτυπώνεται χαρακτηριστικά στο μυθιστόρημα του 1740 «Pamela – Οr Virtue Rewarded» του Σάμιουελ Ρίτσαρντσον: ένας σκληρός άνδρας απάγει μια 15χρονη υπηρέτρια με σκοπό να τη βιάσει, αλλά τελικά η αγάπη και η καλοσύνη της τον αναγκάζουν να την παντρευτεί.


Πορνό για μανούλες

Μακριά από τη λογική του βιβλίου «Η ιστορία της Ο», το οποίο καταπιάνεται με την ιστορία μιας ανώνυμης γυναίκας που παραδίνεται στις σαδιστικές ορέξεις του εραστή της και των φίλων του, το μπλοκμπάστερ πόνημα με ήρωα των Κρίστιαν Γκρέι παρουσιάζει τον ήρωα σαν μια βασανισμένη ψυχή που τα κάνει όλα αυτά λόγω σκοτεινού παρελθόντος. Και, κάπως έτσι, προέκυψε και ο όρος «mommy porn» (πορνό για μανούλες), δηλαδή για νοικοκυρές σε απόγνωση. Το μεγαλύτερο κομμάτι των αναγνωστριών εκπροσωπείται από γυναίκες μέσης τάξης και ηλικίας, που χάρη στην τεχνολογία κατεβάζουν και διαβάζουν μανιωδώς βιβλία, τα οποία δεν θα τολμούσαν να εμφανίσουν στο ταμείο ενός παραδοσιακού βιβλιοπωλείου χωρίς να γίνουν κατακόκκινες από ντροπή.

Αλλωστε, από τότε που οι ιντερνετικοί αναγνώστες (e-readers) έκαναν τη δυναμική εμφάνισή τους, οι πωλήσεις της ερωτικής παραλογοτεχνίας αυξήθηκαν κατά 30%. Και ύστερα έρχονται οι ενθουσιώδεις κριτικές για το βιβλίο: «Οταν είσαι παντρεμένη 400 χρόνια όπως εγώ, μια τέτοια ιστορία σε παίρνει μακριά από το πλύσιμο των πιάτων και των ρούχων» / «Μπορεί να διαλέξεις τον γλυκούλη και καλούλη για να κάνεις παιδιά μαζί του και για πολλούς άλλους πρακτικούς λόγους, αλλά πάντα θα φαντασιώνεσαι τον σκληρό και αιμοβόρο, που θα σου δώσει ένα χαστούκι κι εσύ θα θέλεις κι άλλο».


Ανισότητα στο κρεβάτι

Οσο, λοιπόν, οι γυναίκες γίνονται ολοένα πιο ισχυρές, φαντασιώνονται ότι είναι ερωτικά ανίσχυρες. «Οταν η γυναίκα είναι δεμένη, απολαμβάνει το ότι, έτσι για αλλαγή, δεν θα χρειαστεί να κάνει και πολλά πράγματα για να ικανοποιήσει τον άνδρα της. Το σώμα της είναι το πεδίο όπου πραγματοποιούνται απολαυστικές σεξουαλικές πράξεις. Ο άνδρας μπορεί να είναι ο σκηνοθέτης, αλλά η γυναίκα είναι η πρωταγωνίστρια. Η ισότητα πρέπει να υπάρχει παντού, αλλά όχι στο κρεβάτι. Δεν είναι το ζητούμενο για σεξουαλική απογείωση» εξηγεί η 45χρονη πρόεδρος σαδομαζοχιστικού συλλόγου, την οποία εντοπίσαμε μέσω ροζ αγγελιών και, ομολογουμένως, μας βασάνισε πολύ μέχρι να δεχτεί να μας μιλήσει.

Οι «μόδες» στο σεξ έρχονται και φεύγουν, όπως οι τάσεις στα ρούχα και στα παπούτσια. Και αυτό κάτι σημαίνει. Από εκεί που η ποπ κουλτούρα αναρωτιόταν αν ο μόνος τρόπος για να κρατήσει παντοτινά ο έρωτάς σου είναι να ερωτευθείς έναν βρικόλακα, τώρα σκέφτεται μήπως ένα ζευγάρι μπορεί να είναι δεμένο για πάντα μόνο κυριολεκτικά: «Κάποια στιγμή η γυναίκα πρέπει να καταλάβει την αξία της, να μην απολογείται για την επιτυχία της, να εκτιμήσει έτσι για αλλαγή την ερωτική τρυφερότητα και να μη μένει μια ζωή με τα χέρια... δεμένα» τονίζει η σύμβουλος γάμου Ευτυχία Λούβρου. Ολο και πιο συχνά συναντά μέσα από τη δουλειά της ζευγάρια πεπεισμένα ότι ο μόνος τρόπος για να σώσουν τον προβληματικό γάμο τους είναι το ομαδικό ή το σαδομαζοχιστικό σεξ, «έτσι, για να υπάρχει το αλατοπίπερο». Αλλο, όμως, να νοστιμίσεις το φαγητό σου και άλλο να το κάνεις λύσσα.


Για να μακροημερεύσει ο γάμος

Ολο και περισσότερες γυναίκες προσπαθούν να αποδείξουν στον εαυτό τους και στους άλλους ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα μόνες τους. Από το να αναρριχηθούν στην κορυφή μιας εταιρείας μέχρι το να μεγαλώσουν ένα παιδί. Η αμερικανίδα συγγραφέας Κέιτ Φιγκς στο βιβλίο της «Couples», το οποίο βασίστηκε στην έρευνα πάνω σε μακροχρόνιες σχέσεις, γράφει ότι «πολλές φορές, οι επιτυχημένες γυναίκες ένιωθαν την ανάγκη να χαλιναγωγήσουν την εξυπνάδα τους (να μην ανταπαντούν στα αστεία όταν βρίσκονται σε μεγάλη παρέα κτλ.) και να υποτιμούν τις επαγγελματικές επιτυχίες τους, προκειμένου να κρατήσουν τον γάμο τους».

Και η δημοσιογράφος Αριέλ Λεβί, συγγραφέας του βιβλίου «Θηλυκές φαλλοκράτισσες: Οι γυναίκες και η ανερχόμενη κουλτούρα του ξέκωλου», που κυκλοφόρησε και στη χώρα μας από τις εκδόσεις Κουκκίδα, μας είχε πει σε παλαιότερη συνέντευξη πόσο αδιανόητο θεωρεί ότι «ξαφνικά οι γυναίκες, από εκεί που ήθελαν ένα στιβαρό ανδρικό χέρι για να τις πάρει αγκαλιά και να τους ανοίξει την πόρτα του αυτοκινήτου, τώρα ζητούν από αυτό ένα καλό βρωμόξυλο στο τέλος μιας κοπιαστικής ημέρας». Ομως δεν είναι άμοιρες ευθυνών: «Αν πιστεύαμε στ’ αλήθεια ότι είμαστε σέξι και αστείες και έξυπνες, δεν θα νιώθαμε την ανάγκη να φερόμαστε σαν πόρνες ή σαν άνδρες ή σαν οποιονδήποτε άλλο εκτός από τον εαυτό μας».

redrum
23-05-12, 21:01
δεν ειναι κακο το φιφτυ σεηντς..... :eagerness:

ειναι το τουαλαιτ σαγκα των 30+ γυναικων.....


δεν ειναι κακο, αληθεια χαχαχχαχαχαχαχα

lenina
24-05-12, 11:28
Να επισημάνω μία ανακρίβεια:
Σιγά μην καθαρίζουν φασολάκια οι Αμερικάνες νοικοκυρές. Όσες ξέρουν τί είναι, τα παίρνουν έτοιμα, κατεψυγμένα. Παίζει να μην έχουν ιδέα ότι στη φυσική τους μορφή χρειάζονται καθάρισμα.

Επί του θέματος:
Πριν 15 χρόνια κυκλοφορούσαν αρκετά BDSM-ικά "βίπερ" στις ΗΠΑ. Η υποφαινόμενη παίζει να ήταν κάτοχος μιας ντουζίνας τίτλων {διαβάζω γρήγορα & τα αγόραζα τρία τρία}. Υποθέτω ότι ήρθαν ως φυσική συνέχεια ή παρακλάδι των παλαιότερων "Άρλεκιν". Ακολουθούσαν το ίδιο συγγραφικό μοτίβο: πάντα ο άντρας ήταν "από πάνω" και μάλιστα συνήθως είχε μπόλικο χρήμα {απομονωμένες επαύλεις κλπ}, υπήρχαν 2-3 κορυφώσεις, η ηρωίδα αναρωτιόταν αν πρέπει να υποκύψει, κάργα πουριτανισμός στις περιγραφές, ρομαντικό happy end {μέγας έρως} κλπ. Στο τέλος διαπίστωσα ότι το ένα σενάριο ήταν παραλλαγή του άλλου & τα έκοψα.

Υποθέτω ότι η μεγάλη διαφορά τώρα είναι οι πωλήσεις e-books.

Lazycat
24-05-12, 15:09
αν θυμαμαι καλά, κάποιος εδω μέσα μετέφρασε κεφάλαια και τα ανέβασε... Όμως δεν θυμάμαι ποιος και που (η συνηθισμένη αμνησία)

Storm
29-05-12, 01:29
http://youtu.be/y3qZLrC7Ot4

Lazycat
29-05-12, 13:29
Καλα δε μας λυπασαι καθόλου; αχαχαχαχαααααα!!!:chuncky::highly_amused::highly_a mused:

SM Art Lady
30-05-12, 12:47
Όλο αυτό που διάβασα φαντάζει στα μάτια μου σαν μικροαστική ουτοπία των γυναικών.

Τι είπατε?

Συγχωρήστε με κυρία μου αλλά πια είσαστε επιτέλους?
Μήπως μπορείτε να διαλέξετε το πια είστε, γιατί μας έχετε καταμπερδέψει! Δεν είναι γεγονός πως η σεξουαλική σας ζωή βαδίζει κατά τους ψυχαναλυτές σε πολύ συγκεκριμένα και αλάνθαστα μονοπάτια και είναι τυχαίο πως οι περισσότεροι τρόποι συμπεριφοράς σας, έχουν την χροιά μιας συμβολικής προσωπικότητας?

Είσαι η Αφροδίτη, γεμάτη σαγήνη, που το σεξ για σένα είναι ενστικτώδες, έχοντας τα μάτια ερμητικά κλειστά και την φωνή χαμηλωμένη, σχεδόν ψιθυριστή?

Είσαι η Ελένη, γεμάτη πόθο και πάθος για τον άντρα και ταυτόχρονα γίνεσαι το μήλο της έριδος, λόγος για πόλεμο, παιχνίδια για την διεκδίκηση και την κατάκτηση?

Είσαι Μαρία, που δίνει νόημα στην γυναίκεια της υπόσταση το παιδί που μεγάλωσε στα σπλάχνα της και αυτός που διέθεσε το σπέρμα του περνά σε κατώτερη μοίρα, έχοντας σαν αποτέλεσμα ακόμα και η σύλληψη του εμβρύου να μοιάζει προσφορά?

Είσαι η Αθηνά, μια γυναίκα αυτάρκης, αυτόνομη, σκεπτόμενη, συνετή, κυριαρχική, έχοντας για όπλο τη γνώση και την σοφία, που οι επιθυμίες του σώματος όχι μόνο έχουν κατά πολύ παρακαμφθεί ή έχουν υποχωρήσει, αλλά και όταν υπάρχουν μοιάζουν κάτι μεταξύ ενός εμποδίου και λήμματος σε κάποια εγκυκλοπαίδεια?

Είσαι η Μαγδαληνή, αμαρτωλή και πόρνη στο κρεβάτι, που πλένει με μύρο τα πόδια του άντρα αφέντη της και τα σκουπίζει αν χρειαστεί ακόμα και με τα μαλλιά της?


Είσαι η Κλεοπάτρα, μια φιλήδονη, εκκεντρική, ύπουλη, ευχάριστη, ζωντανή, ευφυής, μια άστατη μοιραία γυναίκα?



Πιστεύω πως ο ρόλος της γυναίκας, είτε είναι Κυρίαρχη είτε υποτακτική, είναι πολύπλευρη πολυδιάστατη και πολύχρωμη. Η γυναίκα είναι σαν τον χαμαιλέοντα που αλλάζει κάτω από τις καταστάσεις που βιώνει και που πολλές φορές αυτή η αλλαγή της είναι τόσο αδιάκριτη και ανεπαίσθητη που δεν την αντιλαμβάνεται κανένας ούτε ακόμα και σύντροφος της. Αν κάποια γυναίκα επιλέξει να αρκεστεί σε μια από τις εμβληματικές προσωπικότητες και να ταυτιστεί, θα κάνει μέγα λάθος και θα πλανηθεί αισχρά.

Η γυναίκα πρέπει να μάθει να αλλάζει, ρωτώντας μόνο τον εαυτό της και τις επιθυμίες της. Αυτή είναι η καταραμένη γοητεία της.... Αυτό είναι το νόημα της υπαρξης της.

cad
30-05-12, 14:20
Για όλα αυτά έχω να πω τα εξής:
Vautrin, έχεις πάρει ον δρόμο τον κακό μου φαίνεται... λολ
Μάλλον ο ΔΟΛ έκανε κάποια κολεγγιά αμέσως ή εμμέσως με τον εκδοτικό οίκο των εν λόγω ...υψηλών λογοτεχνημάτων... λολ
Κοκκινορουμίτσα κανεις δεν είπε πως η μαλακία κάνει κακό, αλλά ισχύει πάντοτε πως με το άλλο γνωρίζεις κόσμο, ακόμα και υπό το πρίσμα τύφλα νάχει ως αντίπαλο δέος...
Lenina, μου το χάλασες πάνω που ήθελα να (ξανα)βάλω στη δροσερήν αυλόπορτα μετά τα φασολάκια που καθαρίζει η νοικοκυρά η American Woman... Βρε μπας και τα παίρνεις από τον Μπάρμπα - Στάθη?
Προσωπικά προτιμώ τον/την Rebecca, την αρχή του '90. Αν μη τι άλλο, είναι πιο πραγματικά αυτά που σχεδιάζει και γράφει απο τα οποιαδήποτε κακέκτυπα της Barbara Cartland. Και πετάει τον παράγοντα άντρα απέξω, πιο τίμιο για τα Αμερικανικά δεδομένα, λέω εγώ!

6440 6441 6442 6443 6444

gaby
02-06-12, 12:21
Χι χι χι χι, δες τι τραβάνε, σε τι ποιότητας πληκτρολόγια ξεπέφτουν όσοι ζουν με το φύλλο συκής ότι σαδομαζοχισμός εστί / δέον εστί "παιχνίδια στο κρεβάτι"!

Ενώ αν δηλώσεις ανώμαλος / ανώμαλη και πεις στους ομαλούς να μην τους νοιάζει τι κάνεις και πως είναι όλα φοβερά και τρομερά και όχι για τα δόντια τους, θα τσαντιστούν λίγο, θα θελήσουν να μπανίσουν λίγο, αλλά σύντομα θα πάψουν να ασχολούνται.

Και δεν θα υφίσταται τέτοια πλήγματα η αισθητική κανενός, εννοώ την επιφυλλιδογραφία επί του βιβλίου, που ειρήσθω εν παρόδω, είναι ακριβές αντίγραφο της προ 35ετίας αστικής επιφυλλιδογραφίας για το "Ιστορία της Ο".

Ας τα δω ελάχιστα αναλυτικά, όσο αντέχω.


Λένα Παπαδημητρίου

Πορνό για νοικοκυρές

Φοιτήτριες, «σκλάβες» και ώριμοι αφέντες σε μια τριλογία-φαινόμενο

TO BΗMA: 15/05/2012

[...]

Το «Fifty Shades of Grey» όχι μόνο δεν απελευθερώνει τη γυναικεία σεξουαλικότητα, αλλά τη στεγανοποιεί, ντύνoντάς τη με μια επίφαση ελευθεριότητας (δεν φτάνει το νεγκλιζέ, χρειάζεται και η αλυσίδα).

[...]



Ήταν ένας σχετικά αξιοπρεπής τρόπος ακύρωσης της έννοιας του σαδομαζοχισμού "με τα ίδια της τα όπλα", εννοώ με τα όπλα που προσφέρει ο σαδομαζοχισμός. Και μου φαίνεται αξιοπρεπής από την mainstream σκοπιά γιατί η ματιά είναι θολή (λόγω αμορφωσιάς και βιασύνης) κοινωνιολογική. Αυτό που θα έλεγε και μια μητέρα στην κόρη της, δίνοντάς της συγχρόνως γραμμή για το είδος του δονητή που θα αγοράσει για την ώρα την κακή...

Ποιος είπε ότι ο σαδομαζοχισμός πηγαίνει απαραίτητα χέρι με χέρι με την ελευθεριότητα, ποιος είπε ότι ο σαδομαζοχισμός βλέπει τη σεξουαλικότητα, αντρική τε και γυναικεία με το ίδιο μάτι της νορμαλιτέ, ποιος είπε ότι παίζουν τα νεγκλιζέ όταν η άλλη μαστιγώνεται από τον βαθιά στο Domspace Κύριό της που εκείνη την ώρα βρίσκεται μεταξύ σφύρας και άκμονος για το ως πού θα φτάσει.

Αλλά τουλάχιστον δεν πηγαίνει να διατρήσει την υποκειμενική αντίληψη των BDSM ενεργούμενων για τον εαυτό τους και ως εκ τούτου το κείμενο δεν προσβάλει κανέναν.


Αστερόπη Λαζαρίδου

Γυναίκες με πάθη

Είναι δυναμικές, σκληρές και ανελέητες, αλλά στο τέλος της ημέρας θέλουν να παραδοθούν στα χέρια ενός βίαιου άνδρα. Γιατί;

TO BHMA 15/05/2012

[...]



Ναι, γιατί;

Και ακολουθούν αποφθέγματα psychologie de cul, ειπωμένα ως αδιαφιλονίκητες αλήθειες, τα οποία, ομολογώ ότι δεν άντεξα να σχολιάσω με λεπτομέρειες.

Επειδή, φαίνεται, το "γιατί" αυτό, νομιμοποιεί να εισβάλει κανείς ακάλεστος στο πεδίο της σεξουαλικότητας κάποιων άλλων, που δεν γνωρίζει, να καθίσει εκεί πέρα με την άνεσή του και να βγάζει τα συμπεράσματα που νομίζει με βάση αυτά που κουβαλάει ο ίδιος και που δεν τα ξέρει καλά καλά. Και μετά, να τα σερβίρει αυτά τα συμπεράσματα.

Όσον αφορά εμένα, την εποχή που ήρθα στο χώρο το έπραξα συνειδητά και συγχρόνως πέταξα πέρα τα επουσιώδη για μένα, ανάμεσα σε αυτά και την pulp fiction της οποιαδήποτε μορφής. Έτσι, μου είναι αδύνατο να ασχοληθώ με το βιβλίο, το οποίο υποτίθεται ότι περιγράφει "εμένα", για τον λόγο ότι αν ζεις στο θιβέτ, στις καλές και τις κακές του μέρες, απλά δεν χρειάζεσαι ταξιδιωτικούς οδηγούς που να περιγράφουν αυτό που κάποιοι φαντάζονται ως θιβέτ, διανθισμένα μάλιστα με αγοραστές φωτογραφίες από την περσινή του πρωτομαγιά.

cad
02-06-12, 13:10
....

Έτσι ακριβώς.
Δεν θα είχε πλάκα να γραφτεί ένα βιβλίο γι' αυτούς που τους αρέσει να γράφουν τέτοια βιβλία?
Έτσι, για να δουν το public digrace..?

Theano
02-06-12, 15:16
Λένα Παπαδημητρίου

Πορνό για νοικοκυρές

Φοιτήτριες, «σκλάβες» και ώριμοι αφέντες σε μια τριλογία-φαινόμενο

TO BΗMA: 15/05/2012


Τo μεγαλύτερο εκδοτικό φαινόμενο αυτή τη στιγμή στις ΗΠΑ είναι μια σαδομαζοχιστική τσόντα για νοικοκυρές. Ηδη το «Time» τοποθέτησε την E. L. James (μια πιο σκληροπυρηνική Λένα Μαντά), συγγραφέα της bondage τριλογίας «Fifty Shades of Grey» («Πενήντα αποχρώσεις του γκρίζου»), στη λίστα με τις 100 πιο επιδραστικές προσωπικότητες της χρονιάς. «Το διάβασμα μπορεί να μην είναι ποτέ πια το ίδιο» χάρη σε αυτή τη συνεσταλμένη, 40κάτι, Βρετανή, μητέρα δύο εφήβων, η οποία δούλευε σε τηλεοπτικές παραγωγές και όταν δεν έτρεχε να πάρει τα παιδιά από το τζούντο, διάβαζε έρωτα τσέπης. Με καπαρωμένες τις τρεις πρώτες θέσεις στη λίστα με τα μπεστ σέλερ του Αmazon και των «New York Times», η Ε. L. James έχει κάνει το Χόλιγουντ να τρέχει ξωπίσω της σαν το (βαμμένο ροζ) πεκινουά της αείμνηστης συναδέλφου Μπάρμπαρα Κάρτλαντ.


Διάβαζα το 50 shades of grey προχτές... το άρπαξα από το βιβλιοπωλείο του αεροδρομίου ως ανάλαφρο διάβασμα στην παραλία χωρίς νάχω πάρει πρέφα ότι είναι BDSM love novel... Το είδα στα τοπ τεν, και είχε ωραίο εξώφυλλο, οπότε το πήρα - πόσο χάλια πλέων;

Μετά από κάνα δεκάλεπτο διαβάσματος στην παραλία χασκογελούσα.
"Θα ήθελα cable ties. Και ταινία μασκαρίσματος... Όχιιιιι δεν σκοπεύω να βάψω τίποτα... Α ναί και σχοινιά... σχοινιά φυσικής ίνας"
Κάποιες σελίδες παρακάτω το: " Όχι δεν πρόκειται να σε φιλήσω για πρώτη φορά καν εάν δεν ξεκαθαρίσουμε κάτι υποφραφές και γραφειοκρατία" με αποτελείωσε... ξεράθηκα.

BDSM σε Twilight εκδοχή. Μόνο που το twilight ήτανε καλογραμμένο σε σχέση με το shades. (δεδομένου ότι ήδη το πρώτο έχει χάλια αγγλικά και απλοικότατη, μονότονη γλώσσα καταλάβατε το επίπεδο...)

cad
02-06-12, 22:05
Κάτι μού λέει πως όλα τα περί το θέμα βιβλία θα υιοθετήσουν αυτό το σκηνικό του ανάλαφρα γραμμένου, άντε και λίγο στο ατημέλητο, έντονα απλοϊκό και μάλλον χαζοχαρούμενου ύφους.
Σάμπως και της Αρσάν έτσι δεν ήταν γραμμένο?

Theano
02-06-12, 23:46
Κάτι μού λέει πως όλα τα περί το θέμα βιβλία θα υιοθετήσουν αυτό το σκηνικό του ανάλαφρα γραμμένου, άντε και λίγο στο ατημέλητο, έντονα απλοϊκό και μάλλον χαζοχαρούμενου ύφους.
Σάμπως και της Αρσάν έτσι δεν ήταν γραμμένο?

Αρσάν; Σε έχασα Cad...

Ως βιβλιόφιλος με χαλάει αυτό το υπερβολικά απλοϊκό στύλ. Δεν είναι η απλοϊκότητα αυτή καθεαυτή, είναι η έλλειψη φαντασίας, και το επίπεδο γλώσσας... χμμ επιεικώς αυτό στο οποίο θα έγραφε ένας/μία έφηβος πριν αποκτήσει λεξιλόγιο. Το ότι είναι ανάλαφρο ανάγνωσμα, δεν σημαίνει ότι δεν είναι μπορεί να είναι καλογραμμένο...

Το συγκεκριμένο βιβλίο με ενοχλεί κάπως και σε επίπεδο περιεχομένου. Ίσως απο δική μου ανασφάλεια - αλλά με προβληματίζει η εικόνα του DBSMερ που προβάλεται. Δηλαδή ότι βρίσκεται στον χώρο, και είναι Κ και σαδιστής, γιατί παιδικά τραύματα και κακοποίηση του άφησαν μόνιμη βλάβη.

cad
03-06-12, 00:21
Pauline Reage ήθελα να πω... Η συγγραφέας της Ο. Το γράψιμο δεν είναι και ό,τι καλύτερο πέραν του περιεχομένου...
Ευτυχώς που το απογείωσε ως ανάγνωσμα ο Crepax...

Lazycat
29-06-12, 11:06
7052
Ε Ε Εφτασε!!

Στα βιβλιοπωλεία από βδομάδα, μεταφρασμένο στα ελληνικά, εκδόσεις Πατάκη (όχι θα το άφηνε τέτοιο κελεπούρι!):strawberry:
μειονέκτημα : Κάνει 19,90 ευρω αντι 9.90 που κάνει το αγγλικό!

knight
29-06-12, 16:10
Το Βήμα της Κυρικής, από το έρχομενο φύλλο του - και για κάποιες βδομάδες- θα συνοδεύεται από βιβλία του ντε Σαντ, Μαζόχ, την ιστορία της Ο, κλπ.
Τυχαίο;

Vautrin
18-07-12, 21:00
Επισυνάπτω την ακόλουθη κριτική επειδή είναι αρκετά ενδεικτική του μάλλον μονόπλευρου και προκατειλημμένου τρόπου με τον οποίο αρκετοί αδαείς σχολιαστές προσεγγίζουν τον χώρο του εναλλακτικού ερωτισμού και του σαδομαζοχισμού.



http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.sex&id=16886



Γυναικείο πορνό: ο θρίαμβος των κλισέ


της Εύας Στάμου


Εκδοτικό φαινόμενο όλων των εποχών, έχει χαρακτηριστεί το μυθιστόρημα "Πενήντα αποχρώσεις του γκρι". Το βιβλίο, που ξεπέρασε ήδη σε πωλήσεις το Χάρυ Πότερ και τον Κώδικα Ντα Βίντσι, διαφημίζεται ως ‘σοφτ πορνό για γυναίκες’, ενώ οι Βρετανοί κριτικοί το αποκαλούν υποτιμητικά ‘πορνό για νοικοκυρές’.


Οι ιδιαιτέρως κακές κριτικές που έχει λάβει η (πρωτοεμφανιζόμενη στο χώρο του βιβλίου, και πρώην τηλεοπτική παραγωγός) Ε. Λ. Τζέιμς, από τις μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές εφημερίδες, δεν πτοεί τις εκατομμύρια αναγνώστριες να αναζητούν την τριλογία της σε βιβλιοπωλεία, πολυκαταστήματα, και σούπερ μάρκετ. Κάποιες έρευνες μάλιστα στη Βρετανία αναφέρουν ότι, εξαιτίας του βιβλίου, οι πωλήσεις σε καταστήματα με ερωτικά βοηθήματα παρουσιάζουν άνοδο. Όλο αυτό μοιάζει με σεξουαλική επανάσταση, αλλά είναι;


Αν και γραμμένη από γυναίκα, η ιστορία αναπαράγει στο έπακρο αντρικές φαντασιώσεις, προηγούμενων εποχών, που οι αναγνώστριες καλούνται εν έτει 2012 να αναγνωρίσουν ως δικές τους επιθυμίες. Οι ερωτικές σκηνές, οι οποίες περιέχουν άφθονο ξύλο και σαδιστικές περιγραφές, στηρίζονται στην μηχανική αναπαραγωγή κλισέ για το σεξ και τις σχέσεις των φύλων, που δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν στην σύγχρονη αναγνώστρια.


Η υπόθεση στερείται πρωτοτυπίας: η Αναστάζια, όμορφη, γλυκιά κι αθώα φοιτήτρια εικοσιενός ετών, ερωτεύεται τον εικοσιεπτάχρονο γοητευτικό, όμορφο, μυστηριώδη, πάμπλουτο επιχειρηματία Κρίστιαν Γκρέι και δημιουργούν μία έντονα μονόπλευρη, σαδιστική σχέση, όπου η ηρωίδα δέχεται την ολοκληρωτική υποταγή της στον άντρα και τις ορέξεις του, αφού το μόνο ‘ερωτικό’ παιχνίδι, είναι η ικανοποίηση των δικών του επιθυμιών.


Οι φανατικές αναγνώστριες της τριλογίας, γυναίκες μέσης κυρίως ηλικίας, όπως και η σαρανταοκτάχρονη συγγραφέας, με περιορισμένες αναγνωστικές, και όχι μόνο, εμπειρίες, μοιάζει να πιστεύουν ότι έχοντας στο κομοδίνο τους τα βιβλία της Τζέιμς επαναστατούν κατά του βαρετού, παραδοσιακού τρόπου ζωής τους, ενώ στην ουσία συγκατατίθενται στην διαιώνιση του πιο μπανάλ, ξεπερασμένου, στερεοτυπικού υλικού πορνό.


Η άβουλη, χωρίς ίχνος φαντασίας, γοητείας, και αυτοπεποίθησης ηρωίδα, πάντα πρόθυμη να εκτελέσει τις εντολές του άντρα, εγκλωβισμένη σε καταστάσεις όπου η ψυχοπαθολογία παρουσιάζεται ως μία ερεθιστική διαδικασία, όπου η σύμβαση θέλει την γυναίκα να είναι πάντα το θύμα και ποτέ ο θύτης, οδηγεί στην αναπαραγωγή άβουλων, ερωτικά κακοποιημένων γυναικών.


Όσον αφορά την ερωτική επαφή των δύο φύλων, καταλήγει στην ισοπεδωτική εξίσωση: ο άντρας αποφασίζει, επιβάλει τις ορέξεις του, χρησιμοποιεί το γυναικείο σώμα, η γυναίκα υπακούει, αφήνεται να χρησιμοποιηθεί και να κακοποιηθεί. Όλα αυτά στο όνομα της ερωτικής ηδονής που επιτυγχάνεται μόνο μέσω του σαδομαζοχισμού που αντί να αποδίδεται στο χώρο της ψυχοπαθολογίας όπου πραγματικά ανήκει, παρουσιάζεται ως απόλυτα ‘κανονικός’, ‘αποδεκτός’ και ‘φυσιολογικός’ τρόπος ερωτικής συνεύρεσης.


Με την μέθοδο αυτή, η παρέκκλιση μεταμορφώνεται σε κανονικότητα, αφαιρώντας αυτόματα το αληθινό νόημα από την σαδομαζοχιστική πράξη, που δεν έχει ασφαλώς καμία σχέση με την αγάπη, την ερωτική επιθυμία και την ενσυναίσθηση που φέρνει κοντά δύο ανθρώπους, αλλά με τη βία, τον ναρκισσισμό, την ανάγκη επιβολής, και την ανικανότητα του ατόμου να ανοιχτεί ερωτικά στον άλλον, να αισθανθεί πόθο, αγάπη και αυτοεκτίμηση.


Σύμφωνα με την τριλογία της Ε. Λ. Τζέιμς, δεν υπάρχει τίποτα που δεν θα έκανε μια γυναίκα προκειμένου να εξασφαλίσει έναν σύντροφο με εξουσία και χρήμα. Ο ‘ιδανικός’ άντρας είναι ένας γοητευτικός βασανιστής γεμάτος φοβίες και συμπλέγματα κατωτερότητας που δεν καταφέρνει να ικανοποιηθεί ερωτικά αν δεν κακοποιήσει την παρτενέρ του, ανίκανος να συνδεθεί με μία γυναίκα έξυπνη, ανεξάρτητη, ενδιαφέρουσα, σε οποιοδήποτε επίπεδο.


Η αρρενωπότητα ταυτίζεται με την βίαιη επιβολή, η θηλυκότητα με την πνευματική και σωματική υποταγή, η ερωτική σχέση με την κακοποίηση. Το απλοϊκά και μονότονα γραμμένο προϊόν της Τζέιμς, που καμία σχέση δεν έχει με λογοτεχνία, προσβάλει τόσο τις γυναίκες που έχουν πραγματικά βιαστεί και κακοποιηθεί, όσο και τον σύγχρονο άντρα που απέχει μίλια από τον αρρωστημένο ήρωα της ιστορίας, και, το θλιβερότερο όλων: αποδεικνύει ακόμα μία φορά πόσο πίσω βρίσκεται η σεξουαλική χειραφέτηση στην Ευρώπη.

cad
18-07-12, 21:45
Βέβαια ας μην είμαστε και τόσο ελιτιστές...
Έτσι κι αλλιώς, γελάμε δεν γελάμε, όπως πιθανότατα γελούσαν οι περί τον προωθημένο ερωτισμό ως έκφραση ρέκτες -τότε δεν υπήρχε καν η έννοια βδσμ, όταν εμφανίστηκε η "Ιστορία της Ο" το '54, το βιβλίο απευθύνεται στη μάζα του 80% και πλέον του κοινού που την έχει δει ολίγον από ξινό και θα κάνει μπαμ και στα καθ΄ημάς, όπως προέβλεψα σε ανύποπτο χρόνο, έτσι για να βλογάω και τα γένια μου.
Από τη στιγμή που το στάνταρ προφίλ σε διάφορα site του σερνικού περιλαμβάνει και φωτο του πουλιού του ή διάφορες φωτο κλισέ και από τη στιγμή που το θήλυ κοινό στο οποίο απευθύνεται ανταποκρίνεται, τούτο σημαίνει πως η αγορά είναι εδραιωμένη σε αυτό το μήκος κύματος αντίληψης.
Εκτός άλλου θα ήταν αφελές αν νόμιζε κάποιος πως στα οποιαδήποτε φόρουμ, εδώ και αλλαχού, στο γενικό τους σύνολο οι ομιλητές απέχουν πόρω από μια τέτοια προσέγγιση
Απλά βρίσκονται ένα κλικ πιο πάνω σε θέματα ετικέτας και πολύ λέω, Η αντίληψη αυτή υπάρχει στους περισσότερους, ανεξάρτητα από στάτους, εμπειρία, φύλο ακόμα και και στις πιο λαμπερές και διακεκριμένες περσόνες ανεξαιρέτως.
Επίσης είναι απλό να καταλάβει κάποιος γιατί οι περσόνες αυτές διατηρούν το υψηλό τους προφίλ παρά τα κατά καιρούς ολέθρια ατοπήματα και παπαριές που διαπράττουν, από επίπεδο χαριτωμενιάς έως προσωπικής τους συμπεριφοράς.
Μα ακριβώς γιατι το κοινό που τις θαυμαζει τις περσόνες αυτές είναι ακριβώς σαν αυτές, δηλαδή στις γειτονιές που περιγράφονται στο εν λόγω λογοτέχνημα...
Δεν χρειάζεται να επεκταθώ άλλο νομίζω...

redrum
19-07-12, 01:10
7052
Ε Ε Εφτασε!!

Στα βιβλιοπωλεία από βδομάδα, μεταφρασμένο στα ελληνικά, εκδόσεις Πατάκη (όχι θα το άφηνε τέτοιο κελεπούρι!):strawberry:
μειονέκτημα : Κάνει 19,90 ευρω αντι 9.90 που κάνει το αγγλικό!


το χω παρει το μαμημενο, απο το αμαζον, 21 λιρες και τα 3... η γκαντεμια? μου εχει ερθει εδω και μια βδομαδα το τριτο μερος........ τα 2 πρωτα, ακομαααααααααααα...

cad
19-07-12, 01:26
Θα ερθει χειμώνας και πού να τρέχεις για προσανάμματ για το τζάκι... Άσε που θα το βρει και το παιδί σαν μεγαλώσει και θα ρωτάει τίποτε μαλακίες...!
Άντε να της εξηγήσεις της μπουμπούς τι είναι μαστερ και δεν είναι κρεβατοκάμαρα... Γι' αυτό σού λέω... Τον χειμώνα... Γιου νόου...

redrum
19-07-12, 01:33
Θα ερθει χειμώνας και πού να τρέχεις για προσανάμματ για το τζάκι... Άσε που θα το βρει και το παιδί σαν μεγαλώσει και θα ρωτάει τίποτε μαλακίες...!
Άντε να της εξηγήσεις της μπουμπούς τι είναι μαστερ και δεν είναι κρεβατοκάμαρα... Γι' αυτό σού λέω... Τον χειμώνα... Γιου νόου...

ναι καλα.......
φιλαρακι, τα σημερινα πιτσιρικια εινια αλλης τεχνολογιας..... στα 15 θα εχουν ολα μαστερ -πτυχιο καλε, που πηγε το μυαλο σου-, και θα ειναι υποψηφια για Phd στο σεξ....

βιρτσουαλ σεξ.... το αλλο, το ριαλ θινγκ το βλεπω να γινεται πασέ, τυπου 'χαχαχχαχαχαχχαχαχ δηλαδη παλια, ρε μανα........ πιανοσασταν???????? κανονικα????? μουχαχχαχαχαχαχχα'

cad
19-07-12, 01:41
Γι αυτό άστην να βροντάει και να ματώνει...

Lazycat
19-07-12, 14:00
ρε σεις... το πήρα ! (αμαρτία εξομολογουμένη... αμαρτία ουκ εστί!):cower:
16 και κάτι ευρώ.
Το διάβασα σε περίπου 15 λεπτά, μπορεί να λέω και πολύ. Η πρώτη ενδιαφέρουσα σελίδα είναι η 164, η δεύτερη η 256, και κάπως έτσι άλλες 4-5 σελίδες που μπορούν να διαβαστούν κανονικά ω ςτις 700! Είπα μήπως είναι κάτι σαν ιστουάρ ντ Ο , όμως μπαααα.... Το 1954 είναι πολύυυυ πιο προχώ!
Το εν λόγω χρησιμοποιεί βέβαια όλες τις εκφράσεις και λέξεις (ΒΔΣΜ, Βανίλα, δεσμά, Κυρίαρχος κλπ) και τις εξηγεί (διότι η πρωταγωνίστρια είναι και ολίγον γκάου και δε νιωθει με τη μία).
Διασκέδασα, δε λέω, ισως αν βαρεθώ πολύ στις διακοπές να το διαβάσω και όλο.
Ρεπορτάζ τέλος:cat:

redrum
19-07-12, 14:07
ρε σεις... το πήρα ! (αμαρτία εξομολογουμένη... αμαρτία ουκ εστί!):cower:
16 και κάτι ευρώ.
Το διάβασα σε περίπου 15 λεπτά, μπορεί να λέω και πολύ. Η πρώτη ενδιαφέρουσα σελίδα είναι η 164, η δεύτερη η 256, και κάπως έτσι άλλες 4-5 σελίδες που μπορούν να διαβαστούν κανονικά ω ςτις 700! Είπα μήπως είναι κάτι σαν ιστουάρ ντ Ο , όμως μπαααα.... Το 1954 είναι πολύυυυ πιο προχώ!
Το εν λόγω χρησιμοποιεί βέβαια όλες τις εκφράσεις και λέξεις (ΒΔΣΜ, Βανίλα, δεσμέ, Κυρίαρχος κλπ) και τις εξηγεί (διότι η πρωταγωνίστρια είναι και ολίγον γκάου και δε νιωθει με τη μία).
Διασκέδασα, δε λέω, ισως αν βαρεθώ πολύ στις διακοπές να το διαβάσω και όλο.
Ρεπορτάζ τέλος:cat:

μολις το παρελαβα κι εγω... ειχα το τελευταιο μερος, μολις τσιμπησα και τα 2 πρωτα.............

εντυπωσεις 'του φολλοου σουν...'

Lazycat
19-07-12, 14:09
μολις το παρελαβα κι εγω... ειχα το τελευταιο μερος, μολις τσιμπησα και τα 2 πρωτα.............

εντυπωσεις 'του φολλοου σουν...'
Εσύ γρήγορα στη μελέτη μπας κι αλλαξοπιστήσεις!
:afro:

cad
19-07-12, 14:22
μολις το παρελαβα κι εγω... ειχα το τελευταιο μερος, μολις τσιμπησα και τα 2 πρωτα.............

εντυπωσεις 'του φολλοου σουν...'


Εσύ γρήγορα στη μελέτη μπας κι αλλαξοπιστήσεις!
:afro:

Αφού το διαβάσετε η πρώτη να:
Βρει όλα τα καλολογικά στοιχεία...
Βρει τα συνηθέστερα κοσμητικά επίθετα και όχι μόνο...
Η δεύτερη να:
Γράψει περίληψη 250 λέξεων (να μπορεί να δημοσιευτεί και στα μονόστηλα)
Γράψει κεντρική ιδέα και δίδαγμα επίσης.
Γράψει και κάτι για τη λευτεριά της σαραντάρας της ξώφαλτσης (πως λέμε η Παναγιά η Λευτερώτρια)? Έτσι...

cad
19-07-12, 14:25
Μετά αν είσαστε καλά παιδιά θα γράψουμε με τον πατέρα του Λαοκόοντα και μπαμπά του βαφτισιμιού μου μια ιστοριάρα απαίχτου να σας στείλουμε όλους αδιάβαστους.
Θα ξεκινάει με το πώς βρήκε και παντρεύτηκε την atasai...
Να σκάσετε...

cad
19-07-12, 14:31
Και όχι αηδίες του στιλ...
"...Η φοιτήτρια λογοτεχνίας Αναστάζια Στιλ παίρνει συνέντευξη, για το περιοδικό του Πανεπιστημίου, από τον επιτυχημένο επιχειρηματία Κρίστιαν Γκρέυ. Νιώθει αμέσως τη δύναμη της γοητείας του, αλλά ταυτόχρονα η σκέψη του της προκαλεί βαθιά ανασφάλεια. Πεπεισμένη ότι η συνάντησή τους δεν πήγε καλά, προσπαθεί να τον βγάλει από το μυαλό της — ώσπου εκείνος εμφανίζεται αναπάντεχα στο μαγαζί όπου δουλεύει και της προτείνει να βγουν...

H Αναστάζια σοκάρεται μόλις συνειδητοποιεί πόσο πολύ επιθυμεί αυτόν τον άνδρα. Και, όταν εκείνος την προειδοποιεί να μείνει σε απόσταση, αυτό την κάνει να τον θέλει ακόμα περισσότερο.

Όμως ο Γκρέυ βασανίζεται από τους δικούς του δαίμονες και η ανάγκη να εξουσιάζει τον κυριεύει. Καθώς ξεκινούν μια παθιασμένη ερωτική σχέση, η Αναστάζια ανακαλύπτει περισσότερα για τις δικές της επιθυμίες καθώς και για τα σκοτεινά μυστικά που ο Γκρέυ κρατά κρυμμένα... "

Είπαμε θέμε ζουμι...

Lazycat
19-07-12, 15:15
Να σου πω cad, ποιά είναι η πρώτη και ποιά είναι η δεύτερη στο ποστ #28?

Να ξέρω, μή γράψω λάθος άσκηση και με τιμωρήσεις! (έχεις και κάτι εργαλεία αναμόρφωσης.... παναϊτσα μου!]

thaleia
19-07-12, 15:25
Και όχι αηδίες του στιλ...
"...Η φοιτήτρια λογοτεχνίας Αναστάζια Στιλ παίρνει συνέντευξη, για το περιοδικό του Πανεπιστημίου, από τον επιτυχημένο επιχειρηματία Κρίστιαν Γκρέυ. Νιώθει αμέσως τη δύναμη της γοητείας του, αλλά ταυτόχρονα η σκέψη του της προκαλεί βαθιά ανασφάλεια. Πεπεισμένη ότι η συνάντησή τους δεν πήγε καλά, προσπαθεί να τον βγάλει από το μυαλό της — ώσπου εκείνος εμφανίζεται αναπάντεχα στο μαγαζί όπου δουλεύει και της προτείνει να βγουν...

H Αναστάζια σοκάρεται μόλις συνειδητοποιεί πόσο πολύ επιθυμεί αυτόν τον άνδρα. Και, όταν εκείνος την προειδοποιεί να μείνει σε απόσταση, αυτό την κάνει να τον θέλει ακόμα περισσότερο.

Όμως ο Γκρέυ βασανίζεται από τους δικούς του δαίμονες και η ανάγκη να εξουσιάζει τον κυριεύει. Καθώς ξεκινούν μια παθιασμένη ερωτική σχέση, η Αναστάζια ανακαλύπτει περισσότερα για τις δικές της επιθυμίες καθώς και για τα σκοτεινά μυστικά που ο Γκρέυ κρατά κρυμμένα... "

Είπαμε θέμε ζουμι...


Απ' ο,τι βλεπω εκ του δειγματος τα παλληκαρια ξερουν πολυ καλα πως να βγαλουν φραγκα .

cad
19-07-12, 17:05
Να σου πω cad, ποιά είναι η πρώτη και ποιά είναι η δεύτερη στο ποστ #28?

Να ξέρω, μή γράψω λάθος άσκηση και με τιμωρήσεις! (έχεις και κάτι εργαλεία αναμόρφωσης.... παναϊτσα μου!]

H πρώτη είναι η ρεντρουμίτσα και μετά εσύ ω τεμπελόγατο...
Η ρεντρουμίτσα θα κάνει δυο εργασίες γιατί κυνηγάει τη κόρη της και τρέχει στα φαρμακεία για μπεταντίνια...
Εσύ τρεις διότι ως τεμπελόγατον είσαο κορίτσι από σπίτι και με υψηλή απόδοση.
Η άλλη είπαμε είναι του δρόμου, κυνηγάει τη μικρή ανά τας ρύμας και τας αγιάς...

cad
19-07-12, 17:06
Απ' ο,τι βλεπω εκ του δειγματος τα παλληκαρια ξερουν πολυ καλα πως να βγαλουν φραγκα .

Πολύ σωστά... Ξέρουν να ακούνε their masters' voice...

redrum
19-07-12, 18:05
πωπω ειναι τραγικο χαχαχχαχαχαχαχ τζιζους δεν εχω λογια ..

ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΩ ΑΛΛΟ:stupid:

Vautrin
19-07-12, 20:48
Μωρέ εγώ Δυσφήμηση ήθελα να του κάνω κι όλες τρέξατε και το πήρατε;
:grey:

Durcet
19-07-12, 21:00
Μωρέ εγώ Δυσφήμηση ήθελα να του κάνω κι όλες τρέξατε και το πήρατε;
:grey:

Ενίοτε η δυσφήμηση είναι η καλύτερη διαφήμιση ;)

Lazycat
20-07-12, 02:16
Μωρέ εγώ Δυσφήμηση ήθελα να του κάνω κι όλες τρέξατε και το πήρατε;
:grey:
Γρήγορα να του ζητήσεις ποσοστά!
Κι αν ξέρεις και κανένα άλλο, σφύρα!:satellite:

redrum
21-07-12, 01:41
νταξ, πρωτη φορα διαβαζω ηρωιδα σε βιβλιο να πεφτει τοσο συχνα, τι διαλο δε πα να κοιταξει τη γκαβομαρα της, το hard fuck τη μαρανε..

επισης, αυτο το πραγμα.... να τον παιρνει πρωτη φορα στη ζωη της απο μπρος κι απο πισω διαδοχικα ΣΤΕΓΝΑ και να μην τραβαει κανα ζορι, και να χυνει κι ολας με την καμια....
το ασαλιωτο δεν την χαλαει, με τις σφαλιαριτσες στο πωπουδακι παιρνει αναποδες και κανει μανουρα..

πιο ρεαλιστικο παραμυθακι αυτο με την τυπισσα και τους 7 νανους που την μπουκωναν μεχρι που ψοφησε και την συνεφερε ενας νεκροφιλικος και το αλλο με την πυρομανη τρελιαρα που εκαψε ζωντανη την παιδοφιλη γιαγια που ηθελε να τον φαει απο τον αδερφο της!

cad
21-07-12, 10:31
νταξ, πρωτη φορα διαβαζω ηρωιδα σε βιβλιο να πεφτει τοσο συχνα, τι διαλο δε πα να κοιταξει τη γκαβομαρα της, το hard fuck τη μαρανε..

επισης, αυτο το πραγμα.... να τον παιρνει πρωτη φορα στη ζωη της απο μπρος κι απο πισω διαδοχικα ΣΤΕΓΝΑ και να μην τραβαει κανα ζορι, και να χυνει κι ολας με την καμια....
το ασαλιωτο δεν την χαλαει, με τις σφαλιαριτσες στο πωπουδακι παιρνει αναποδες και κανει μανουρα..

πιο ρεαλιστικο παραμυθακι αυτο με την τυπισσα και τους 7 νανους που την μπουκωναν μεχρι που ψοφησε και την συνεφερε ενας νεκροφιλικος και το αλλο με την πυρομανη τρελιαρα που εκαψε ζωντανη την παιδοφιλη γιαγια που ηθελε να τον φαει απο τον αδερφο της!

Ολεεε!

redrum
21-07-12, 16:43
οκ, ειμαι στη μεση του δευτερου βιβλιου...

ο τυπος ειναι εντελως λαπας τελικα... δεν εχω παει με ντομ ποτέ, αλλα ενα αγορακι στην τριτη γυμνασιου στο σχολειο μου *ο αντωνης, αν εχετε ακουστα* που ειχαμε φασωθει σε μια εκδηλωση... οκ.. 1000 φορες πιο ζορικος!!!!! κι αμα δεν ερχοταν η μαμα του να τον παρει το βραδυ.... πςςςςςςςςςςςςςς θα χαμε γραψει την τριλογια της ΑΝΩ ΦΙΛΟΘΕΗΣ... (μεγαλη η χαρη της)

Vautrin
23-07-12, 18:04
Κι αν ξέρεις και κανένα άλλο, σφύρα!:satellite:


Αμέσωωως… έφτασέεεε… διαλέχτέεεε…


Φωτιά στη μάχη του ροζ πορνό



TA NEA: Γράφει η Μικέλα Χαρτουλάρη



Τη λένε Εύα Τραμέλ, είναι 24χρονών, απόφοιτος από το Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο, και εισβάλλει στην ελληνική βιβλιαγορά για να εκθρονίσει με τις παθιασμένες σεξουαλικές επιδόσεις της την 21χρονη Αναστάζια Στιλ, τελειόφοιτη φοιτήτρια λογοτεχνίας στο Σιάτλ, παραδομένη στην ηδονή των σαδομαζοχιστικών παιχνιδιών. Οι δυο τους πρωταγωνιστούν αντίστοιχα στα ερωτικά αφηγήματα «Γυμνή μπροστά σου» και «Πενήντα αποχρώσεις του γκρι» της 40άρας Αμερικανίδας Σίλβια Ντέι και της 50άρας Βρετανής Ε.Λ. Τζέιμς, οι οποίες έγιναν σε χρόνο μηδέν οι απόλυτες βασίλισσες του αγγλοσαξονικού ροζ πορνό, προκαλώντας αναταράξεις στη διεθνή αγορά των μπεστ σέλερ. Τα μυθιστορήματά τους, μεταφρασμένα από τον Αγγελο Ζαχαριάδη και την Τιτίνα Σπερελάκη, φέρνουν τον πόλεμο στον ελληνικό εκδοτικό μικρόκοσμο που έχει τραυματιστεί από την κρίση και αγκαλιάζει με αιφνίδιο ζήλο τη συνταγή του κερδοφόρου αναγνωστικού σεξ.


Την αρχή έκαναν οι εκδόσεις Πατάκη, εισάγοντας στα ελληνικά νοικοκυριά τα γούστα της Αναστάζια Στιλ η οποία αποδαιμονοποιεί μεν τα εργαλεία της σεξουαλικής απόλαυσης (μαστίγια, κολπικές μπάλες κ.α), επανανομιμοποιεί δε τα φαλλοκρατικά ένστικτα των ανδρών. Δέκα ημέρες αργότερα, οι εκδόσεις Ψυχογιός προωθούν τις εκδόσεις Τουλίπα ποντάροντας στην Εύα Τραμέλ, για να προσθέσει μια απόχρωση κίνκι ροζ (με πεολειχίες σε λιμουζίνες κ.ο.κ.) στο τοπίο όπου μέχρι τώρα κυριαρχούσαν τα αισθηματικά αφηγήματα της Λένας Μαντά, της Χρυσηίδας Δημουλίδου κ.ά. Στις αρχές Οκτωβρίου, οι εκδόσεις Μεταίχμιο που μπήκαν πρόσφατα στα χωράφια της ερωτογραφίας επανεκδίδοντας κλασικά μυθιστορήματα, όπως ο «Εραστής της λαίδης Τσάτερλι» του Ντ.Χ. Λόρενς ή η «Ωραία της ημέρας» του Ζοζέφ Κεσέλ, θα ανεβάσουν τον αισθητικό πήχη με ένα μπεστ σέλερ του 1798: την «Αντι-Ζυστίν» του Γάλλου Ρετίφ ντε λα Μπρετόν (μτφ. Ρίτα Κολαΐτη), έργο άσεμνο που κοντραρίστηκε με την «ανήθικη ελευθεριότητα του Μαρκήσιου ντε Σαντ».


Το αλληθώρισμα μιας μερίδας εκδοτών στο soft πορνό δεν είναι καινούργια υπόθεση. Η Ωκεανίδα είχε κυκλοφορήσει το... βρώμικο «Hardcore», γραμμένο από δύο (;) ελληνίδες με ψευδώνυμο, και ο Κέδρος (2002) την «Ερωτική ζωή της Κατρίν Μ.» - εργαλειακή απαρίθμηση πολυπρόσωπων ερωτικών συνευρέσεων με πρωταγωνίστρια την κορυφαία γαλλίδα τεχνοκριτικό Κατρίν Μιγιέ. Τα βιβλία αυτά έκαναν τον κύκλο τους και ξεχάστηκαν, καθώς σερβιρίστηκαν ως κουλτουριάρικα και διαβάστηκαν με ηδονοβλεπτική διάθεση. Αντίθετα, τα «Γυμνή μπροστά σου» και «Πενήντα αποχρώσεις του γκρι» αναφέρονται στην κυρίαρχη σήμερα τεχνοκρατική ελίτ και διαβάζονται από την «ορθώς σκεπτόμενη κοινωνία» (εκείνη που ανέκαθεν καταδίωκε τους λάγνους πρωτοπόρους συγγραφείς Μπωντλαίρ, Ουάιλντ, Χένρι Μίλερ, Εμπειρίκο κ.ά.) ως εγχειρίδια για τη σεξουαλική αφύπνιση από τη ρουτίνα των σταθερών ερωτικών δεσμών. Κι αν σαρώνουν εμπορικά, είναι επειδή δεν ενοχλούν. Δεν φέρνουν τον αναγνώστη αντιμέτωπο με τον σκοτεινό εαυτό του, όπως κάνει κάθε κλασικό ερωτικό μυθιστόρημα• δεν αποτυπώνουν κοινωνικές ανησυχίες, όπως έκαναν τα αναίσχυντα μυθιστορήματα της εποχής των αγώνων για τη σεξουαλική απελευθέρωση• δεν υπονομεύουν το status quo ούτε διεκδικούν λογοτεχνικά εύσημα, όπως τα ερωτογραφήματα του 18ου και 19ου αιώνα. Αντίθετα, εφαρμόζουν πιστά τα κλισέ των αναγνωσμάτων που κολακεύουν το μαζικό γούστο (εξού οι πρόδηλες ομοιότητές τους) και εντέλει καθησυχάζουν τις ατομικές και συλλογικές αγωνίες.


Η Εύα Τραμέλ γίνεται αθυρόστομη, παίρνει πρωτοβουλίες στο σεξουαλικό παιχνίδι, ξεσκαρτάρει τις ανταγωνίστριές της, και βάζει τα δυο αρχίδια του ωραίου, σκληρού και κυριαρχικού μεγιστάνα Γκίντεον Κρος στο τσεπάκι της. Δεν έχει όμως καμία σχέση με την ακόλαστη και ανελέητη κόμισσα Γκαμιανί του μεγάλου Αλφρέντ ντε Μυσσέ («Δύο νύχτες παραφοράς», εκδ. Αγρα) που το 1833 δεν ξεδιψούσε ούτε με τους εραστές ούτε με τις ερωμένες της και παιάνιζε: «Είμαι ο έρωτας που σκοτώνει!».


«Με μια γρήγορη κίνηση τον καβάλησα, κάνοντας στην άκρη το φόρεμά μου με τη σκέψη ότι έπρεπε να ευχαριστήσω τη μαμά μου που μου αγόρασε μια τόσο εύκολη τουαλέτα με τόσο βολικά ανοίγματα». Μιλάει η Εύα Τραμέλ που θα τρελάνει τον γαλανομάτη Γκίντεον Κρος με τα καμώματά της μέσα στη λιμουζίνα του ενώ πηγαίνουν σε μια φιλανθρωπική εκδήλωση για κακοποιημένα παιδιά. Εχουν και οι δυο τους τραυματιστεί σεξουαλικά στα νιάτα τους και κάνουν αγώνα για να ξεπεράσουν τα συμπλέγματά τους. Εκείνος τη βία του, εκείνη τους φόβους της. Η ηρωίδα της Σίλβια Ντέι συγκατοικεί με έναν ερωτύλο αμφιφυλόφιλο και είναι πιο προσγειωμένη, περπατημένη και στοχοπροσηλωμένη από την ηδονίστρια ηρωίδα της Ε.Λ. Τζέιμς. Στο τέλος όμως και οι δυο τους ηθικολογούν… γι' αυτό και κυκλοφορούν άνετα σε ένα κοινό από 16 έως 66 χρονών.


Στα μυθιστορήματα «Γυμνή μπροστά σου» και «Πενήντα αποχρώσεις του γκρι» οι συγγραφείς δεν έχουν καμία πρόθεση να αποτυπώσουν την εικόνα της σύγχρονης κοινωνίας, αποτυπώνουν όμως τον αγγλοσαξονικό πουριτανισμό στη σύγχρονη εκδοχή του. Και παράλληλα επιβεβαιώνουν ότι τα αναγνώσματα που συλλαμβάνονται ως καταναλωτικά προϊόντα, πουλάνε. Νά, λοιπόν τα φαινόμενα της εποχής μας! Και η Σίλβια Ντέι τα ενσωματώνει. Ειδικευμένη στη ρωσική γλωσσολογία με θητεία στην Υπηρεσία Πληροφοριών του αμερικανικού Στρατού, έχει γράψει σε οκτώ χρόνια πάνω από 35 αισθηματικά μυθιστορήματα, ιστορικά, φουτουριστικά, παραφυσικά. Ολα με βάση συνταγές, τις οποίες μάλιστα αναλύει σε άλλο βιβλίο της!


Οι «Επικίνδυνες σχέσεις» του Σοντερλό ντε Λακλό (1782) και η «Γκαμιανί ή δυο νύχτες παραφοράς» που πρωτοκυκλοφόρησε ανώνυμα και παράνομα (1833) αλλά ανήκει στον μεγάλο του γαλλικού ρομαντισμού Αλφρέντ ντε Μυσσέ, είναι τα μπεστ σέλερ της ερωτογραφίας που έκαναν τις μεγαλύτερες πωλήσεις κατά τον 18ο και 19ο αιώνα αντίστοιχα. Ανάλογη επιτυχία (και αντοχή στο χρόνο) παρουσίασαν στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα η «Ιστορία της Ο» της Πολίν Ρεάζ (ψευδώνυμο της Ντομινίκ Ορί) και ο δικός μας οκτάτομος «Μέγας Ανατολικός» του υπερρεαλιστή ποιητή και ψυχαναλυτή Ανδρέα Εμπειρίκου. Δίπλα στις ηρωίδες αυτών των αναγνωσμάτων, οι δυο φετινές βασίλισσες του ροζ πορνό Ε.Λ. Τζέιμς και Σίλβια Ντέι, μοιάζουν με καλόγριες. Η ερωτογραφία (που υπηρετείται συστηματικά στην Ελλάδα, από τις εκδόσεις Αγρα), είναι η λογοτεχνία υψηλής αισθητικής που φωτίζει την πιο ακραία, την πιο βέβηλη, την πιο απελευθερωμένη αλλά και την πιο σκοτεινή ή τραγική σεξουαλική έκφραση. Δεν είναι μια λογοτεχνία απόδρασης. Η ερωτογραφία προκαλεί την κοινωνία, ξεμπροστιάζει την υποκρισία της, αντιστρατεύεται τους κανόνες της, διεκδικεί την αποδοχή του διαφορετικού, αμφισβητεί τις κατεστημένες αξίες. Κηρύσσει την ελευθεριότητα. Γι' αυτό και δεν θα παίξει ποτέ στο ίδιο γήπεδο με το «Γυμνή μπροστά σου» και το «Πενήντα αποχρώσεις του γκρι».


«Σε όλη μου τη ζωή με κυριαρχούσε ο φόβος μήπως το άλογό μου δυσκολευτεί να ξαναξεκινήσει».


Η εξομολόγηση αυτής της υπαρξιακής ανασφάλειας ανήκει σε έναν από τους θρυλικότερους εραστές όλων των εποχών: στον βενετσιάνο λιμπερτίνο Τζάκομο Καζανόβα (1725-1798), μεγάλο τυχοδιώκτη που έγραψε δώδεκα τόμους «Απομνημονευμάτων». Εκεί, κάθε ερωτική του περιπέτεια γίνεται αφορμή για να μιλήσει για την καθημερινότητα στα χρόνια του Διαφωτισμού. Ο Καζανόβα δεν σταματά μπροστά σε κανένα ταμπού, διότι πιστεύει ότι η φύση νικά τις προκαταλήψεις. Σαγηνεύει την αγαπημένη του φίλου του, αφήνεται στις θωπείες δύο φτωχών κοριτσιών που εκδίδονται από τη μάνα τους, κυνηγά μια χανούμισσα στην Κωνσταντινούπολη υποκύπτοντας αντ' αυτής σε έναν κάποιον Ισμαήλ πασά, και στα 46 του γίνεται εραστής της εξώγαμης κόρης του, που δεν την είχε γνωρίσει ώς τα 17 της. Ομως η αφήγησή του δεν σταματά ποτέ στα σεξουαλικά του κατορθώματα. Αντίθετα, όπως βλέπει κανείς στην «Ιστορία της ζωής μου» - μια επιτομή των «Απομνημονευμάτων» του (μτφ. Σοφία Διονυσοπούλου, Εκδ. Αγρα) - ο Καζανόβα εισδύει σε όλα τα κοινωνικά στρώματα και φωτίζει το πνεύμα της εποχής του, τις αξίες της, τα ήθη της.


Οι ερωτικές περιπέτειες, εντέλει, μπορούν να ξεκλειδώσουν τις περιπέτειες της κοινωνίας. Είναι θέμα συγγραφικής προσέγγισης. Απόδειξη, τα αριστουργήματα της ερωτικής λογοτεχνίας που επέλεξε το περιοδικό «Lire», με οδηγό τις διαφορετικές εκδοχές του έρωτα.


Ο παράφορος έρωτας που γίνεται καταστροφικός, αποτυπώνεται στη «Φαίδρα» (1677) του Ρακίνα (μτφ. Στρατής Πασχάλης, Ικαρος), ο οποίος άντλησε την έμπνευσή του από τον «Ιππόλυτο» του Ευριπίδη. Ο γάλλος δραματουργός εστιάζει στη φωτιά που κατατρώει την κόρη του Μίνωα και σύζυγο του Θησέα, η οποία ερωτεύεται τον γιο του άντρα της, τον Ιππόλυτο, και καταλήγει να τον εκδικηθεί επειδή την απορρίπτει.


Η πρώτη φορά, η ανακάλυψη της ηδονής που σφραγίζει τη ζωή ανδρών και γυναικών, αναδεικνύεται στον «Εραστή της Λαίδης Τσάτερλι» του Λόρενς (μτφ. Κ. Τζήμας, Μεταίχμιο) και απογειώνεται στον «Εραστή» (1984) της Μαργκερίτ Ντυράς (μτφ. Εφη Κορομηλά, Εξάντας). Εργο αυτοβιογραφικό γραμμένο στα 70 της, αναφέρεται στην εφηβική της περιπέτεια με έναν πλούσιο Κινέζο, στην γαλλική αποικία (τότε) της Ινδοκίνας.


Η ζήλεια που βάζει σε δοκιμασία το «εγώ», ξυπνά αγωνίες και οδηγεί σε ταπεινώσεις, έχει εμπνεύσει το «Ενας έρωτας του Σουάν» (1913) του Μαρσέλ Προυστ (μτφ. Παύλος Ζάννας, Εστία) αλλά και την περίφημη «Λολίτα» (1955) του Ναμπόκοφ (μτφ. Γ.Ι. Μπαμπασάκης, Πατάκης).


Η προδοσία των αισθημάτων, των δεσμεύσεων και των κοινωνικών συμβάσεων που έχει δραματικές επιπτώσεις, αναδείχθηκε στην «Αννα Καρένινα» (1877) του Τολστόι (μτφ. Αρης Αλεξάνδρου, Αγρα) .


Το εμπόδιο που παραπέμπει στους εξωτερικούς εχθρούς του έρωτα, στα φυλετικά, θρησκευτικά, ταξικά, πολιτικά κ.ά. μίση, στα συμφέροντα και τις προκαταλήψεις, καθρεφτίζεται στο σαιξπηρικό έργο (1595) «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» (μτφ. Ερρίκος Μπελιές, Κέδρος) αλλά και στο «Περηφάνια και προκατάληψη» (1813) της Τζέιν Οστεν.


Ο χωρισμός που θερμαίνει και παγώνει τις σχέσεις, οδηγώντας τις στα άκρα, αποτυπώθηκε το «Κόκκινο και το μαύρο» (1830) του Σταντάλ που λειτουργεί και ως χρονικό του 19ου αιώνα (μτφ. Γιώργος Σπανός, Εξάντας).


Η ερωτική απογοήτευση που σκοτώνει και που παραπέμπει στη γενικότερη διάψευση των προσδοκιών αναδείχθηκε στα «Πάθη του νεαρού Βέρθερου» (1774) του Γκαίτε (DeAgostini-Hellas), εμβληματικό έργο που έγινε το μανιφέστο του γερμανικού ρομαντισμού.


Η μεταμέλεια για την ερωτική εξομολόγηση που δεν έγινε ποτέ, για το ρίσκο που ποτέ δεν πάρθηκε, για τη συστολή που φρενάρει τη ζωή, αναδείχθηκε στα «Απομεινάρια μιας μέρας (1989) του Καζούο Ισιγκούρο (μτφ. Γιούρι Κοβαλένκο, Καστανιώτης).


Οι παλιοί εραστές που δεν ξεχνιούνται ποτέ και έτσι επιβεβαιώνουν τη δύναμη του έρωτα, στοιχειώνουν την ομηρική Οδύσσεια και καθρεφτίζονται συγκλονιστικά στον «Ερωτα στα χρόνια της χολέρας» (1985) του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες (μτφ. Κλαίτη Σωτηριάδου, Λιβάνης).

cad
23-07-12, 20:48
...αλλα ενα αγορακι στην τριτη γυμνασιου στο σχολειο μου *ο αντωνης, αν εχετε ακουστα* που ειχαμε φασωθει σε μια εκδηλωση......

Aκούς εκεί φασωθήκαμε...
Αυτό είναι εκφραστικό, γραπτό lifting...! λολ

Lazycat
24-07-12, 00:31
Aκούς εκεί φασωθήκαμε...
Αυτό είναι εκφραστικό, γραπτό lifting...! λολ


ψψψιτ cad, προδινεις την ηλικια... μη λες τετοια

cad
24-07-12, 00:36
Μπα δεν έχω θέμα... Σε 7 εβδομάδες κλείνω και τα 54...

Lazycat
24-07-12, 00:42
Μπα δεν έχω θέμα... Σε 7 εβδομάδες κλείνω και τα 54...
μωρε... να τα κατοστήσεις, αλλά μάθε και καμια καινούργια λέξη, αυτό είναι όλο!

cad
24-07-12, 00:43
Όλες τις ξέρω, αλλά κάνω τον πορνόπαππο...

Lazycat
24-07-12, 00:45
Por-no-pa-pos for President!

cad
24-07-12, 00:47
Por-no-pa-pos for President!

Στις επόμενες εκλογές, να προλάβω να ωριμάσω κιόλας πιο πορνοπαππίστικα!

Storm
30-07-12, 16:03
Από το Θοδωρή Γεωργακόπουλο


Ξεκινώ με το τελικό συμπέρασμα αυτού του review.
Κάτω από το νεροχύτη του μπάνιου μου υπάρχουν χωμένα σ’ ένα ντουλάπι διάφορα μπουκάλια διαφόρων μεγεθών και πολύχρωμων περιεχομένων που έχουν απάνω ετικέτες. Να μια τέτοια ετικέτα.



http://www.lifo.gr/icache/470/225/1/399317_grey02.jpg (http://www.lifo.gr/uploads/image/399317/grey02.jpg)



Αυτή η ετικέτα είναι:
Πιο ενδιαφέρουσα
Πιο συναρπαστική
Πιο καλογραμμένη
και
Πιο ερωτική

από το βιβλίο που λέγεται «50 Shades of Grey (http://www.amazon.com/gp/product/0345803485/ref=as_li_ss_tl?ie=UTF8&tag=bookworm0e-20&linkCode=as2&camp=1789&creative=390957&creativeASIN=0345803485)«.

Αυτά είναι όλα όσα χρειάζεται να ξέρεις για το «50 Shades of Grey».

http://www.lifo.gr/icache/470/273/1/399318_grey00.jpg (http://www.lifo.gr/uploads/image/399318/grey00.jpg)





Ακόμα εδώ;


ΟΚ, ας τα πούμε λίγο πιο αναλυτικά.


To «50 Shades of Grey (http://www.amazon.com/gp/product/0345803485/ref=as_li_ss_tl?ie=UTF8&tag=bookworm0e-20&linkCode=as2&camp=1789&creative=390957&creativeASIN=0345803485)» είναι ένα μυθιστόρημα μιας κυρίας που τη λένε Έρικα Λέοναρντ ή, όπως είναι το καλλιτεχνικό της, E.L. James. Ανήκει στη λεγόμενη «γυναικεία» λογοτεχνία, πράγμα που σημαίνει ότι πραγματεύεται έρωτες και σχέσεις. Είναι ενδιαφέρον: Η «γυναικεία λογοτεχνία» έχει για θεματολογία τον έρωτα και τις σχέσεις με τους άντρες. «Αντρική» λογοτεχνία, όμως, δεν υπάρχει. Θα υπέθετε κανείς ότι όλη η υπόλοιπη λογοτεχνία είναι «αντρική» λογοτεχνία. Τέλος πάντων, μεγάλο θέμα αυτό.


Το «50 Shades of Grey», το λοιπόν, είναι ένα μυθιστόρημα που τους πρώτους τρεις μήνες κυκλοφορίας του στις μεγάλες Αγγλόφωνες αγορές πούλησε περίπου 31 εκατομμύρια αντίτυπα (http://online.wsj.com/article/SB10001424052702303684004577510902680342704.html), δηλαδή περισσότερα από όσα πούλησαν σε αντίστοιχο χρονικό διάστημα ο «Χάρι Πότερ», ο «Κώδικας Ντα Βίντσι», το «Κορίτσι Με Το Τατουάζ», τέτοιες εκδοτικές επιτυχίες. Πρόκειται για μνημειώδη θρίαμβο πρωτοφανή και ανεπανάληπτο. Εκατομμύρια γυναίκες αγοράζουν αυτό το βιβλίο (οι μισές σε e-books) και το διαβάζουν και, προφανώς, το συστήνουν και στις φίλες τους και το διαβάζουν κι αυτές. Μεταφράζεται σε 37 γλώσσες -έχει ήδη κυκλοφορήσει στα Ελληνικά από τον Πατάκη.


Και το ερώτημα που είχα, φυσικά, ήταν «γιατί;»


Το κατέβασα λοιπόν στο Kindle (http://www.georgakopoulos.org/work/reviews/kindles/) και κάθισα και το διάβασα, ολόκληρο. Ή μάλλον, όχι ολόκληρο: Διάβασα το πρώτο μέρος. Το βιβλίο είναι τριλογία, κι αυτό δεν σημαίνει ότι το κάθε βιβλίο είναι αυτοτελές, αλλά το ότι η ιστορία είναι κομμένη στα τρία. Εγώ διάβασα μόνο το πρώτο κομμάτι. Και πολύ μου ήταν. Αυτό κρίνω εδώ.


(ακολουθούν διάσπαρτα spoilers)

I stand immobilized at the entrance of the room, paralyzed by his beauty and the sweet anticipation of what’s to come. The familiar charge between us is there, sparkling slowly in my belly, drawing me to him.



Το «50 Shades of Grey» είναι, όπως αντιλαμβάνεσαι, η ιστορία ενός έρωτα. Συγκεκριμένα πρόκειται για την ιστορία μιας τρικυμιώδους σχέσης δύο εβδομάδων (αν μέτρησα σωστά) ανάμεσα σε μια φοιτήτρια που μόλις αποφοίτησε και έναν πεντάμορφο μεγιστάνα, ιδωμένη από το μικροσκοπικό οπτικό πεδίο της φοιτήτριας/πρωταγωνίστριας.


H φοιτήτρια/πρωταγωνίστρια είναι μια ηλίθια.


I frown at my cell, sticking my tongue out at it.



Η πρωταγωνίστρια λέγεται Αναστέζια Στιλ, Αναστέζια απ’ το αναισθησία, και είναι ένα αφασικό βλαχαδερό του οποίου κάθε δεύτερη φράση είναι «holy cow» ή «holy crap» ή «holy shit» ή «oh my». Συγκεκριμένα, λέει 79 φορές «Oh my» σε όλο το βιβλίο, και 172 φορές «holy (κάτι)», αυτή εδώ (http://www.goodreads.com/review/show/340987215) κάθισε και τα μέτρησε. Η Αναστέζια Στιλ είναι τελειόφοιτη κολλεγίου, λέει, πιθανότατα η μόνη τελειόφοιτη κολλεγίου στον πλανήτη μας που δεν έχει e-mail. Πρόκειται για ένα άτομο κουτό στα όρια της διανοητικής καθυστέρησης, που μόλις και μετά βίας αντιλαμβάνεται το τι συμβαίνει γύρω του. Επίσης είναι τίγκα στην ανασφάλεια και στην αυτολύπηση. Είναι ένα πλάσμα αξιοθρήνητο, που απορείς πώς έφτασε τα 21 χωρίς να πέσει σε κανά φρεάτιο, ή να ξεχάσει να αναπνεύσει κάποια στιγμή, ξέρω ‘γω.


Φυσικά, όταν τη βλέπει ο πεντάμορφος μεγιστάνας παθαίνει ακαριαίο έρωτα.

Glancing up, he notices me at the door. A slow, sexy smile spreads across his beautiful face, and I’m rendered speechless as my insides melt. He is without a doubt the most beautiful man on the planet, too beautiful for the little people below, too beautiful for me.



Το αντικείμενο του πόθου της πρωταγωνίστριας λέγεται Κρίστιαν Γκρέι και (καλύτερα να καθίσεις γι’ αυτό – κάθεσαι;) είναι:

- Δισεκατομμυριούχος (όχι απλός εκατομμυριούχος, δις), με αμαξάρες Audi, τεράστιο ρετιρέ, ιδιωτικό τζετ κλπ.
- Αυτοδημιούργητος
- Πεντάμορφος, καλλονός, ψηλός, γυμνασμένος, προικισμένος
- Πιλότος ελικοπτέρου κι ανεμοπτέρου
- Βιρτουόζος στο πιάνο
- Φιλάνθρωπος, προσπαθεί να καταργήσει την παγκόσμια πείνα

και, το καλύτερο

- Είκοσι επτά χρονών.


Έτσι ακριβώς.


Επίσης, συμβαίνει να είναι σαδιστής, έχει ένα δωμάτιο με BDSM παραφερνάλια στο ρετιρέ του, και ακόμα θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι και αρκετά μαλακισμένος.


«After you passed out, I didn’t want to risk the leather upholstery in my car taking you all the way to your apartment. So I brought you here», he says phlegmatically.



Για να καταλάβεις, δε, το επίπεδο της βλακείας της πρωταγωνίστριας: Το βιβλίο ξεκινά με τη συνέντευξη που πάει να πάρει η Αναστέζια η Στιλ από τον Κρίστιαν τον Γκρέι για ένα φοιτητικό περιοδικό. Στο σύμπαν του βιβλίου υπάρχει ένας 27χρονος αυτοδημιούργητος δισεκατομμυριούχος, πολύ προβεβλημένος και διάσημος, που δίνει συνεντεύξεις και τον καλούν για ομιλίες στα πανεπιστήμια. Ε, η πρωταγωνίστρια του βιβλίου, που είναι και φοιτήτρια (αλλά δεν έχει κομπιούτερ) δεν τον ξέρει. Δεν ξέρει ποιος είναι.


Φαντάσου το Μαρκ Ζάκερμπεργκ αλλά στο πιο χαρισματικό και με τη μούρη και το φυζίκ του Ντέιβιντ Μπέκαμ. Η Αμερικανίδα φοιτήτρια που αγνοεί την ύπαρξη ενός τέτοιου ανθρώπου είναι η πρωταγωνίστρια αυτού του βιβλίου. Βούρλο τελείως.


Why do I want to spend every single minute with this controlling sex god? Oh yes, I’ve fallen in love with him, and he can fly.



Έχεις ασφαλώς ακούσει ότι αυτό εδώ το βιβλίο έχει ερωτικό περιεχόμενο και το ότι ένα τόσο ερωτικό βιβλίο έχει τόσο μεγάλη επιτυχία στο mainstream κοινό προφανώς κάτι πρέπει να σημαίνει. Επίτρεψέ μου να σου πω το εξής σχετικά μ’ αυτό:


Μπούρδες.


Αυτό το βιβλίο δεν είναι τολμηρό, ούτε σοκαριστικό. Λένε σε αναφορές από εδω κι από εκεί ότι είναι τσόντα και τίγκα στο BDSM, αλλά αυτό δεν ισχύει. Οι δύο πρωταγωνιστές κάνουν συνέχεια σεξ αλλά οι περιγραφές είναι σχεδόν πουριτανικά ντροπαλές. Η συγγραφέας ντρέπεται να χρησιμοποιήσει πολλές κακές λέξεις και το τραγικό της λεξιλόγιο κάνει τις ερωτικές σκηνές κωμικοτραγικές και γελοίες. Τρεις σκηνές υπάρχουν όλες κι όλες σχετικές με το σαδομαζοχισμό, αλλά είναι τόσο ξενέρωτες και ήπιες που δεν μπορώ να φανταστώ ποιον ανθρωπότυπο θα σόκαραν. Τίποτα αληθινά πιστές καλόγριες ίσως.


This is not making love, this is fucking – and I love it. I groan. It’s so raw, so carnal, making me so wanton. I revel in his possession, his lust slaking mine. He moves with ease, luxuriating in me, enjoying me, his lips slightly parted as his breathing increases.



Θυμάσαι ένα Ιταλικό τηλεπαιχνίδι που έπαιζε πολύ παλιά σε κάποιο δορυφορικό κανάλι και το λέγαν Tutti Frutti; Σ’ αυτό οι παίχτες που έχαναν ή παίκτες που κέρδιζαν (δεν θυμάμαι) έβγαζαν το αποπάνω και έμεναν τόπλες. Όσο τσόντα ήταν το Tutti Frutti, τόσο είναι και το «50 Shades of Grey». Θα ήθελα να δώσω στις αναγνώστριες αυτού του βιβλίου, που νόμισαν ότι διάβασαν κάτι το τολμηρό και ακραίο, την «Ιστορία του Ματιού» του Ζορζ Μπατάιγ. Έτσι, για να δω πώς θα αντιδράσουν.


I squirm uncomfortably as my post coital glow evaporates.



Και, βεβαίως, η πλοκή του βιβλίου έχει να κάνει με το αντίθετο του σαδομαζοχισμού. Η συγγραφέας αναφέρεται στη συγκεκριμένη σεξουαλική πρακτική τουριστικά, βασισμένη σε γνώσεις που μπορεί κανείς να βρει στη Wikipedia, και μετά βάζει τους χαρακτήρες της να κάνουν τα ανάποδα. Γιατί μπορεί εσύ να διαβάζεις στα reviews και στις περιλήψεις ότι πρόκειται για την ιστορία μιας παιδούλας που την παίρνει ένας σαδιστής και την κάνει δούλα, αλλά στο βιβλίο δε γίνεται τίποτα τέτοιο.


He’d probably like to beat seven shades of shit out of me. The thought is depressing.



Ο σαδιστής 27χρονος δισεκατομμυριούχος καλλονός, που είχε πριν άλλες δεκαπέντε δούλες, και υποτίθεται ότι φτιάχνεται δέρνοντας και ταπεινώνοντας τις ερωμένες του, αυτήν εδώ, ετούτη την ηλίθια, το αφασικό το βλαμμένο, ειδικά αυτήν, την ερωτεύεται. Παθαίνει την καραπλακάρα του μαζί της. Για πρώτη φορά κοιμάται με γυναίκα -μαζί της. Της αγοράζει: Μια (walk-in) ντουλάπα ρούχα, μια σειρά πολύτιμα και σπάνια βιβλία, κινητό, λάπτοπ, αεροπορικό εισιτήριο πρώτης θέσης και αυτοκίνητο μέσα στην πρώτη εβδομάδα. Της δίνει ένα συμβόλαιο γεμάτο με κανόνες που πρέπει να υπακούει (το μισό κεφάλαιο 11 είναι το πλήρες συμβόλαιο -συναρπαστικό βιβλίο τι να λέμε τώρα) και, καθώς περιμένει να το σκεφτεί εκείνη, τους καταπατά όλους ευχαρίστως.


Τι γίνεται την πρώτη φορά που την καλεί στο σπίτι του; Της γνωρίζει τη μαμά του.


Τι γίνεται τη δεύτερη εβδομάδα της σχέσης τους; Γνωρίζει τη μαμά της.


«What the hell are you doing to me?» he breathes as he nuzzles my neck. «You completely beguile me, Ana. You weave some powerful magic».



Στις δυο εβδομάδες που γνωρίζονται ο δισεκατομμυριούχος καλλονός τρέχει από πίσω της όλη την ώρα σα σκυλάκι, πετάει να τη βρει σε μπαρ άλλης πόλης όταν δεν του απαντάει το τηλέφωνο, πετάει στην άλλη άκρη της χώρας όταν δεν του απαντάει το email, γενικά παθαίνει έναν έρωτα όλο τρέλα σα να ναι η τελευταία του φορά. Αναρωτιέται κανείς πότε δουλεύει και πώς βγαίνουν τα εκατομμύρια, συγνώμη, δισεκατομμύρια. «Κανείς», λέω. Όχι η πρωταγωνίστρια. Το αφασικό βούρλο, στις δυο εβδομάδες που τα φτιάχνει μαζί του δεν προλαβαίνει να μάθει τί σόι δουλειά κάνει ο δισεκατομμυριούχος αυτοδημιούργητος γκόμενος, δεν ρωτάει καν, ούτε που έχει την απορία, αλλά προλαβαίνει να του ζαλίσει τον έρωτα με αλλεπάλληλες τελεσιγραφικές ερωτήσεις για τις πρώην του, γιατί αυτό είναι που έχει σημασία.


He’s doing all of these good works, running a huge company, and chasing me around at the same time. It’s overwhelming.



Αυτό δεν είναι βιβλίο. Είναι καταγραφή ενός υγρού ονείρου μιας δωδεκάχρονης το βράδυ αφότου πάτησε το λάθος βίντεο στο YouPorn, γραμμένη με τη γλώσσα μιας πουριτανής που προσπαθεί να κάνει cybersex.


Αλλά δεν το έγραψε δωδεκάχρονη.


Το έγραψε αυτή:

http://www.lifo.gr/icache/470/265/1/399319_grey01.jpg (http://www.lifo.gr/uploads/image/399319/grey01.jpg)




Αυτή η κυρία δεν είναι δώδεκα χρονών, είναι σαράντα εννιά, και το πώς έγραψε αυτό το βιβλίο μπορεί να μας δώσει μια εικόνα για το γιατί βγήκε έτσι που βγήκε. Η κυρία Έρικα Λέοναρντ, το λοιπόν, έγραψε την ιστορία αυτού του βιβλίου σε συνέχειες σε ένα forum, και στην αρχική μορφή της ιστορίας οι πρωταγωνιστές είχαν τα ονόματα «Έντουαρντ Κάλεν» και «Μπέλα Σουάν». Αντιλαμβάνεσαι για τι πράγμα μιλάμε, υποθέτω. Το forum απευθυνόταν σε fans του Twilight. Η τότε 48χρονη Έρικα έγραφε με το ψευδώνυμο «Snowqueens Icedragon».


Γνωρίζοντας αυτά, μπορεί κανείς να βάλει λιγο τα πράγματα σε μια σειρά και να καταλάβει γιατί αυτό το βιβλίο είναι τόσο κακογραμμένο: Είναι fan-fiction.


Okay – I like him. There, I’ve admitted it to myself. I cannot hide from my feelings anymore. I’ve never felt like this before. I find him attractive, very attractive. But it’s a lost cause, I know, and I sigh with bittersweet regret.



Το χειρότερο πράγμα σ’ αυτό το βιβλίο δεν είναι οι ηλίθιες χαρακτήρες ή οι απιθανότητες της υποτυπώδους πλοκής: Είναι η γλώσσα. Το γράψιμο. Οι λέξεις. Γι’ αυτό σου βάζω διάσπαρτα αποσπάσματα. Για να δεις και να καταλάβεις.


He’s changed his jeans. These are older, ripped, soft and over-washed. Holy cow. These jeans are hot.



Μέχρι τώρα υπήρξα σκωπτικός ως προς το θέμα του βιβλίου, και ίσως να φάνηκα κατ’ επέκταση και σκωπτικός ως προς τις αναγνώστριες που θέλουν να διαβάζουν τέτοια παραμύθια. Δεν είναι κακό να θες να διαβάζεις παραμύθια, δεν το κατακρίνω. Όπως εμένα μου αρέσει να διαβάζω για φανταστικά πλάσματα που διασχίζουν ανύπαρκτες χώρες μεταφέροντας μαγικά κοσμήματα, έτσι μπορεί και οποιαδήποτε κυρία να θέλει να διαβάσει για φανταστικούς εραστές που ερωτεύονται με μαγικούς έρωτες αφασικά μηδενικά, τόσο κενά που να μπορούν στη θέση τους να φανταστούν τον εαυτό τους. Θεμιτότατο και κατανοητό.


Μα το «50 Shades of Grey» δεν ανταποκρίνεται ούτε σ’ αυτές τις βασικές, υποτυπώδεις ανάγκες, όχι μόνο επειδή η πλοκή του είναι λιγότερο από υποτυπώδης, αλλά κυρίως επειδή το κείμενο είναι παιδικό. Είναι φρικώδες. Το λεξιλόγιο των 100 λέξεων (με διάσπαρτες πολυσύλλαβες λέξεις που είναι προφανές ότι έχουν αναζητηθεί στο ίντερνετ), οι αδέξιες περιγραφές, ο ανύπαρκτος ρυθμός και οι εντελώς ψεύτικοι διάλογοι με έκαναν να θέλω να βγάλω τα μάτια μου με τα χέρια μου για να σταματήσω να βλέπω γράμματα τοποθετημένα τόσο λάθος. Ο μόνος σαδισμός που ασκείται σ’ αυτό το βιβλίο, είναι κατά της γλώσσας.


(Απαραίτητη σημείωση: Διάβασα το βιβλίο στα αγγλικά. Δεν έχω διαβάσει την ελληνική μετάφραση. Υποθέτω ότι κάθε σοβαρός μεταφραστής που παίρνει στα χέρια του ένα τέτοιο πρωτότυπο νιώθει την τρομερή παρόρμηση να του αλλάξει την παναγία, το βελτιώσει με κάθε δυνατό τρόπο, να διορθώσει έστω τα χοντρά λάθη, να μειώσει τις ανούσιες επαναλήψεις, να εμπλουτίσει λίγο το λεξιλόγιο, κάτι. Δεν ξέρω τι έκανε η μεταφράστρια της Ελληνικής έκδοσης. Μπορεί να το βελτίωσε, όντως. Της εύχομαι πάντως καλή ανάρρωση).

I am rendered speechless by the look of hunger in his eyes. Wow… to be this wanted by this Greek god.



Στη ζωή μου έχω διαβάσει πολλά μέτρια (http://www.georgakopoulos.org/work/reviews/hunger-games/) βιβλία, και κάποια πραγματικά πολύ κακά. Νομίζω ότι αυτό εδώ είναι το χειρότερο. Είμαι σχεδόν σίγουρος. Δεν έχει γλώσσα, δεν έχει ιστορία και δεν έχει ούτε σεξ. Δεν έχει τίποτα. Είναι το απόλυτο κενό, λιγότερο απ’ το κενό, μια μαύρη τρύπα νοημοσύνης που σε ρουφάει βαθιά στα έγκατα μιας βλακείας απύθμενης σαν της πρωταγωνίστριας.


Sex is amazing, he’s wealthy, he’s beautiful, but this is all meaningless without his love…



Διάβασα το «50 Shades of Grey» περιμένοντας να καταλάβω γιατί έχει πουλήσει τόσα εκατομμύρια αντίτυπα σε τόσο λίγο χρόνο. Δεν κατάλαβα. Βέβαια, ούτε όταν είχα διαβάσει τον «Κώδικα Ντα Βίντσι» είχα καταλάβει. Ήταν ένα κακό βιβλίο, πολύ χειρότερο από άλλα παρόμοια βιβλία με συνομωσίες και περιπέτειες που είχαν κυκλοφορήσει τον ίδιο καιρό ή παλιότερα. Γιατί είχε γίνει τόσο μεγάλη επιτυχία εκείνο; Ετούτο εδώ είναι ένα κακογραμμένο πατσαβούρι χωρίς υπόθεση και χωρίς ερωτισμό και χωρίς χαρακτήρες. Γιατί το αγοράζουν οι γυναίκες; Δεν έχει τύχει να διαβάσω Άρλεκιν, που μπορεί να είναι αντίστοιχα, αλλά εδώ μιλάμε για άλλο επίπεδο εκδοτικής επιτυχίας. Αυτό εδώ πουλάει πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε Άρλεκιν – τάξεις μεγέθους περισσότερο. Γιατί; Γιατί αυτό; Ποια είναι αυτή η σπάνια και τέλεια σύγκλιση παραγόντων που δημιουργεί τέτοιες επιτυχίες εκθετικά μεγαλύτερες από άλλες, μικρότερες, καλύτερων προϊόντων; Δεν ξέρω.


Έχω την εντύπωση, όμως, ότι περιορίζεται στη λογοτεχνία και στη μουσική. Δεν τη βλέπουμε αλλού. Στο σινεμά πολύς κόσμος βλέπει κακές ταινίες, αλλά συνήθως οι ταινίες που βλέπονται από πάρα πολλούς ανθρώπους είναι καλές ή πολύ καλές (http://boxofficemojo.com/alltime/adjusted.htm). Τα φυσικά προϊόντα που αγοράζονται από πάρα πολλούς ανθρώπους είναι συνήθως καλής ποιότητας, ειδικής τιμής ή ιδιαίτερα καινοτόμα. Νομίζω ότι μόνο στη λογοτεχνία εμφανίζονται σαν κομήτες προϊόντα που στην κατηγορία τους είναι μέτρια ή κακά και κάνουν εντυπωσιακά δυσανάλογη επιτυχία. Ο «Αλχημιστής» του Πάουλο Κοέλιο είναι ένα παράδειγμα. Οποιοδήποτε βιβλίο του Πάουλο Κοέλιο είναι παράδειγμα. Ο «Κώδικας Ντα Βίντσι» είναι άλλο ένα. Το «50 Shades of Grey» είναι με διαφορά το πιο κραυγαλέο.


Είναι το Τζάστιν Μπίμπερ της «γυναικείας» λογοτεχνίας.


Γι’ αυτό σου λέω.


Μην διαβάσεις το 50 Shades of Grey. Μην το κάνεις.

Διάβασε τη συνταγή στο πακέτο με τα μακαρόνια – είναι πιο σέξι.

Διάβασε τους όρους χρήσης του iTunes – έχουν καλύτερη πλοκή.

Διάβασε σχόλια χρυσαυγιτών στο YouTube – είναι πιο καλογραμμένα.


Αυτό το καλοκαίρι κάνε μια χάρη στον εαυτό σου: Διάβασε κάτι άλλο. Τόσα βιβλία υπάρχουν στη Γη.

cad
30-07-12, 16:26
[B]...

Γέλασα από καρδιάς...

Storm
15-09-12, 11:46
Λοιπόν.

Μπήκα στον πειρασμό και κατέβασα την τριλογία από πειρατικό κατεβαστήρι (σιγά που θα το πλήρωνα κιόλας)


Ε, το και καλά bdsmικό ανάγνωσμα που έσπασε τα ταμεία είναι βανιλικότερο του βανιλέως.


Καλά κυρά μου, βίντεο του kink.com δεν έχεις δει ποτέ σου; Τι μαλακίες κάθεσαι και γράφεις;

Πιο γιαλαντζί ντόμη δεν έχω δει, μιλάμε.
Εγώ θα το είχα κάνει φέτες το βλαχαδερό την Άνα.

CuriousToe
15-09-12, 12:44
Λοιπόν.

Μπήκα στον πειρασμό και κατέβασα την τριλογία από πειρατικό κατεβαστήρι (σιγά που θα το πλήρωνα κιόλας)


Ε, το και καλά bdsmικό ανάγνωσμα που έσπασε τα ταμεία είναι βανιλικότερο του βανιλέως.


Καλά κυρά μου, βίντεο του kink.com δεν έχεις δει ποτέ σου; Τι μαλακίες κάθεσαι και γράφεις;

Πιο γιαλαντζί ντόμη δεν έχω δει, μιλάμε.
Εγώ θα το είχα κάνει φέτες το βλαχαδερό την Άνα.

Δεν μπορώ να δώσω ρεπ...!

λολ :strawberry::frog:

candy
17-09-12, 18:50
Δυστυχώς έκανα το λάθος και αγόρασα και εγώ το πρώτο βιβλίο της τριλογίας.
Επιεικώς απαράδεκτο.
Η Άνα είναι ένα ηλίθιο, πεζό πλάσμα και ο Γκρέι τρελή φλωρούμπα.
Και δυστυχώς ο τρόπος γραφής είναι επίσης πολύ πολύ κακός ... Απορώ πως αυτό το βιβλίο έγινε μπεστ σέλερ! Έχω διαβάσει σαφώς ανώτερα κείμενα στο φόρουμ!

Τις καλησπέρες μου.

hercules
01-12-12, 08:47
AΛΧΗΜΙΣΤΗΣ ,REFLECTED,FIFTY SHADES

Εχοντας διαβασει και τα τρια βιβλια των αποχρωσεων

να απαντησω στον κο γεωργακοπουλο κανοντας ειδικη

αναφορα στις ομοιοτητες αλχημιστου ,reflected,fifty shades


ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ ΝΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΩ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ

ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΛΧΗΜΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΤΟΥ


η ευα/ana φοβουνται μην χασουν αυτό που εχουν,δηλαδη τον εραστη τους

παρα το γεγονος ότι της κανει τα ακατανοναστα


όπως ο βοσκος αναζητα το θησαυρο,ετσι και οι 2 εραστες εχουν συνηδητοποιησει

ότι ο θησαυρος τους είναι το ετερο ταιρι,παρα τα υπαρξιακα τους.



ζουν και οι 2 τον προσωπικο τους μυθο.ο ενας απεναντι στον αλλον



ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΣΤΗΝ ΤΥΧΗ/ ΣΥΜΠΤΩΣΗ

Τι θα γινοταν πχ αν η ανα δεν αντικασθιστουσε την συγκατοικο της?
Τι θα γινοταν αν η ευα δεν ερωτευοταν κεραυνοβολα τον γκιντεον
την πρωτη κιολας μερα ?



όταν θελεις κατι τοσο πολύ.ολο το συμπαν
συνομοτει για να το καταφερεις,

δεν εχουν σημασια οι παρακαμψεις στην ερημο
αρκει να φτασεις στο στοχο σου


αναφερομαι στις τελευταιες σελιδες του reflected.
[ο γκιντεον σκοτωσε τον ετεροθαλη αδελφο της
που την βιαζε αταν ηταν 10 εως 14 ]

και στο τελος του τριτου βιβλιου των αποχρωσεων περιγραφονται
οικογενειακες στιγμες 2 παιδια,η συγκατοικος της παντρευεται τον

αδελφο του κριστιαν,τα παιδια τους παιζουν μαζι κλπ

ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ 3 ΒΙΒΛΙΩΝ
ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΨΩ
μεταξυ αλχημιστου reflected, fifty shades αλλα ας περιμενουμε και
το τριτο βιβλιο crossfire.

Η υποθεση του τριτου βιβλιου crossfire λιγο πολύ γνωστη

γαμος,πιθανη εγκυμοσυνη,τσακωμοι,επαγγελματικες επιτυχιες

πιθανον ο κουκλος γκει συγκατοικος της/μοντελο να βρει ο,τι ψαχνει κλπ

Uther
02-12-12, 16:13
προσωπικά δεν διαβαζω τετοια βιβλια...αλλα τελευταια αναρωτιέμαι αν ολοι εμεις εδώ οι εξυπνότεροι της συγγραφέως.. που γραφουμε εδώ αυτά και ξέρουμε
καλύτερα τις ανθρωπινες ανάγκες που οδηγουν στο bdsm και στον ελευθερο ερωτισμό, αν
θα μπορουσαμε να γράψουμε ενα βιβλιο "σωστο" και να πείσουμε και 30.000.000 κοσμο να το αγοράσει...