PDA

Επιστροφή στο Forum : Oblivion



nekhbet
16-04-12, 21:08
Σκοτάδι και υγρασία. Τα μάτια μου δεν άργησαν να προσαρμοστούν. Κρύα πέτρα παντού.
Πρέπει να έχασα τις αισθήσεις μου, πόση ώρα να έχει περάσει?
Βαριά μεταλλικά βραχιόλια σφίγγουν επώδυνα τους καρπούς μου, τα ρούχα μου είναι γεμάτα λεκέδες από λάσπη και αίμα.
Σήκωσα την μακριά φούστα για να δω αυτό που άρχισα αμυδρά να θυμάμαι, τα πόδια μου σημαδεμένα από το μαστίγιο,
ξεραμένο αίμα είχε κολλήσει στις γάμπες μου και στο ύφασμα. Η μπλούζα μου είχε σκιστεί τόσο που ήταν αδύνατον να καλύψει το στήθος μου.
Προσπαθώ να πλησιάσω την πόρτα, ο πόνος κάνει δύσκολο το κάθε βήμα μου, σέρνομαι μεχρι τον τοίχο,
η απόλυτη ησυχία με φοβίζει, ξέρω ότι ακόμα δεν έχει τελειώσει μαζί μου.
Κάποιος έρχεται, μαζεύομαι στην γωνία των τοίχων, με την ελπίδα να προστατεύω.
Δυο άντρες μπαίνουν στο μικρό κελί. Ο ένας βαστάει μια βαριά αλυσίδα, την περνάει στα σιδερένια βραχιόλια και με τραβάει να σηκωθώ.
Τα πόδια μου τρέμουν με δυσκολία προφταίνω τα βήματα τους.

Στο βάθος του διαδρόμου υπάρχει φως και η βαβούρα που φτάνει στα αυτιά μου μαρτυράει ότι είναι αρκετός κόσμος εκεί.
Μπαίνοντας στο δωματιο κατάλαβα ότι είναι μια μεγάλη σάλα, στην μέση της είχε στηθεί μια εξέδρα, εκεί με κατεύθυναν.
Ο κόσμος διασκέδαζε, περίμεναν κάποιο θέαμα. Τα λίγα μέτρα μεχρι την εξέδρα μου φάνηκαν ατελείωτα. ένιωθα χέρια να παραβιάζουν το σώμα μου, άλλα απλά να με αγγίζουν και κάποια να με πονάνε. Γέλια και χλευασμοί.
Δάκρυα κυλούσαν στα μάτια μου.
Στην μέση της εξέδρας οι άντρες έδεσαν την αλυσίδα σε ένα κρίκο ψηλά πάνω από το κεφάλι μου, τόσο που με δυσκολία πατούσα στο έδαφος.
Με μια απότομη κίνηση έσκισε την κουρελιασμένη μπλούζα μου αφήνοντας εντελώς εκτεθειμένο το πάνω μέρος του κορμιού μου.
Μονο τα μαύρα μακριά μαλλιά μου κάλυπταν το στήθος μου.
Ένα δυνατό χτύπημα κάνει το δέρμα μου να σκιστεί και ακολουθούν κι άλλα, χάνω το μέτρημα. Νιώθω ότι δεν θα αντέξω άλλο.

Τότε μπαίνει στην αίθουσα Εκείνη. Επιβλητική όπως παντα, με ένα μαύρο βαρύ φόρεμα με στενό κορσέ.
Εκείνη με έφερε εδώ, Της αρέσει να χρησιμοποιεί δημόσια τους σκλάβους Της.
Ήταν μια ιστορία που ειχα ακούσει πολλές φορές, τότε πίστευα πως ήταν υπερβολές και κακότροπα κουτσομπολιά.
Tώρα ξέρω πως η αλήθεια είναι ακόμα χειρότερη.

Με πλησίασε, τράβηξε τα μαλλιά μου απότομα πίσω, και εξέτασε το στήθος μου, έστριψε την μια ρώγα τόσο δυνατά που νόμιζα ότι θα την κόψει.
Μια κραυγή πόνου βγήκε από το στόμα μου. Με ένα της νεύμα ο ένας άντρας έλυσε την αλυσίδα που με κρατούσε και σωριάστηκα στο έδαφος.
Εκείνη με έσυρε από τα μαλλιά στην άκρη της σκηνής και με διάταξε να γονατίσω.
Με μια φαλτσέτα χάραξε στο στήθος μου το όνομα Της, το αίμα κυλούσε στα πόδια μου. Με έβαλε να καθαρίσω την λάμα με την γλώσσα μου..

Την ένιωσα πίσω μου, κρατούσα την ανάσα μου περιμένοντας το επόμενο χτύπημα.
Τράβηξε το κεφάλι μου πίσω και άρχισε να σέρνει αργά την φαλτσέτα στο κεφάλι μου, τα μαλλιά μου άρχισαν να πέφτουν στο πάτωμα,
έκλαιγα με αναφιλητά πλέον, δεν μπορούσα να συγκρατήσω τον πόνο μου.
Όταν τελείωσε το κεφάλι μου ήταν εντελώς γυμνό, τώρα ένιωθα πιο γυμνή και ευάλωτη από ποτέ.
Ειχα σταματήσει να νιώθω πόνο, μονο δέος για Αυτή τη Γυναίκα, για όσα είχαν προηγηθεί και για όσα θα ακολουθούσαν.
Σωριάστηκα στα πόδια Της…

deepscan
16-04-12, 21:33
Μοιάζει με σκηνή από την Ιστορία της Ο με λεσβιακή essence... πολύ ωραίο :)

black swan
16-04-12, 21:59
http://www.youtube.com/watch?v=r9_vZNGSHms
She’s my oblivion - it’s to her I run
Out on the balcony - she waits for me
Out on the boundary - she smiles

She’s my oblivion
Which way to turn?
The edges of our love are in the stars
And on the balcony
She waits for me
Out on the boundary
She smiles

Make this alive
Good days are back
Open your eyes when it falls
Come back to the air

I can’t tell you what you already know
I can’t make you feel what you already feel
I can’t show you what’s in front of you
I can’t heal those scars

She’s my oblivion
And my skin burns
Her hands all over me
She whispers:
“The edges of our love are in the stars” (choir)

Good days are alive
Good days are back
Open your eyes when it falls
Come back to the air

So look down to the street below
Don’t look up to the stars above
You look around
See what’s in front of you
Don’t look down, don’t look down

Can you see the light?
It shines onto us tonight
Can you see the light?
It’s all around you

lazuli
16-04-12, 23:31
Σαν να ξεπηδησε απο μακρινο παρεθον η ιστορια, όμως τοσο εκφραστικα ολοζώντανη λες και ξετυλιγεται μπροστα σου..
Ειδικά η σκηνή με το κοψιμο των μαλλιών, η κορυφωση του πονου του εξευτελισμου της υποταγης ενωπιον Της..ανατριχιαστικη και συγκινητική!
Δεν ξερω αν θελεις να το συνεχισεις, παντως και σ' αυτη τη συντομη μορφη ειναι απιστευτα "γεματο".

http://2.bp.blogspot.com/-Hb8kfqzzjgc/TzA8iu270lI/AAAAAAAAAGI/gd6DRF7UZ-c/s1600/EROS2.png

nekhbet
16-04-12, 23:50
Δεν ξερω αν θελεις να το συνεχισεις, παντως και σ' αυτη τη συντομη μορφη ειναι απιστευτα "γεματο".

Ευχαριστώ πολύ για τα θετικά σχόλια. Η ιστορία θα συνεχιστεί σύντομα από την Κυρία μου.


Ειδικά η σκηνή με το κοψιμο των μαλλιών, η κορυφωση του πονου του εξευτελισμου της υποταγης ενωπιον Της..ανατριχιαστικη και συγκινητική!

Το κόψιμο των μαλλιών ήταν η αφορμή για την ιστορία.
Είναι μια φαντασίωση που θα πραγματοποιηθεί εν ευθέτω χρόνω, θα επανέλθω τότε, με την περιγραφή αυτής της σκηνής.

freyja
17-04-12, 00:14
Μοιάζει με σκηνή από την Ιστορία της Ο με λεσβιακή essence... πολύ ωραίο :)

Θα ήθελες να αναπτύξεις λίγο το σκεπτικό σου? Ποια είναι τα κοινά σημεία που εντοπίζεις?

deepscan
17-04-12, 00:18
Θα ήθελες να αναπτύξεις λίγο το σκεπτικό σου? Ποια είναι τα κοινά σημεία που εντοπίζεις?

Σχετικά με την αναφορά στην Ιστορία της Ο: Ότι η υποταγμένη μοιάζει σαν να μην την αφορά ιδιαίτερα ότι γίνεται θέαμα σε μία "κοινωνική" "σκηνή".

Σχετικά με το "λεσβιακή essence": ότι τη συγκινεί πραγματικά μόνο Εκείνη.

freyja
17-04-12, 00:26
Σχετικά με την αναφορά στην Ιστορία της Ο: Ότι η υποταγμένη μοιάζει σαν να μην την αφορά ιδιαίτερα ότι γίνεται θέαμα σε μία "κοινωνική" "σκηνή".

Νομίζω ότι η δημόσια σκηνή είναι το μόνο κοινό.
Κατά την γνώμη μου η παρούσα ιστορία είναι πολύ πιο σκληρή, δεν αναφέρεται σε σεξουαλική υποταγή, αλλά σε καθεστώς πραγματικής σκλαβιάς. Μου αφήνει την αίσθηση μιας άλλης εποχής και νιώθω ότι η αφηγήτρια δεν έχει επιλογή, δεν είναι εκεί με την θέληση της.

Υ.Γ. Είναι καθαρά η προσωπική μου άποψη και αυτά που "κατάλαβα" εγώ απο το κείμενο.

deepscan
17-04-12, 00:36
Νομίζω ότι η δημόσια σκηνή είναι το μόνο κοινό.
Κατά την γνώμη μου η παρούσα ιστορία είναι πολύ πιο σκληρή, δεν αναφέρεται σε σεξουαλική υποταγή, αλλά σε καθεστώς πραγματικής σκλαβιάς. Μου αφήνει την αίσθηση μιας άλλης εποχής και νιώθω ότι η αφηγήτρια δεν έχει επιλογή, δεν είναι εκεί με την θέληση της.

Υ.Γ. Είναι καθαρά η προσωπική μου άποψη και αυτά που "κατάλαβα" εγώ απο το κείμενο.

Εγώ διακρίνω μία έντονη μαζοχιστική τάση - της οποίας η ενόχληση που βρίσκεται εκεί είναι καταλυτικό συστατικό. Αλλά, δύο ερωτήσεις:

i] "Μιας άλλης εποχής"; Τι εννοείς; Θέλω να πω, γιατί μας απασχολεί αυτό ξαφνικά, αφού και η Ιστορία της O ανήκει σε μια άλλη εποχή; [Εκτός και αν εννοείς παλαιότερη από εκατό χρόνια εποχή. Ουφ. Δεν ξέρω τι εννοείς, πες μου!]

και

ii] Πού είδες το διαχωρισμό της σεξουαλικής υποταγής από την πραγματική σκλαβιά; Δεν κρύβει κάποια παγίδα το ερώτημα, με ενδιαφέρει πολύ αυτό που λες.

freyja
17-04-12, 00:45
Αλλά, δύο ερωτήσεις:

i] "Μιας άλλης εποχής"; Τι εννοείς; Θέλω να πω, γιατί μας απασχολεί αυτό ξαφνικά, αφού και η Ιστορία της O ανήκει σε μια άλλη εποχή; [Εκτός και αν εννοείς παλαιότερη από εκατό χρόνια εποχή. Ουφ. Δεν ξέρω τι εννοείς, πες μου!]

Μου δίνει την εντύπωση Μεσαίωνα. Γι αυτό αναφέρομαι και σε πραγματική σκλαβιά.


ii] Πού είδες το διαχωρισμό της σεξουαλικής υποταγής από την πραγματική σκλαβιά; Δεν κρύβει κάποια παγίδα το ερώτημα, με ενδιαφέρει πολύ αυτό που λες.

Όπως είπα και πριν είναι η προσωπική μου άποψη, είναι οι εικόνες που είδα εγώ πίσω από τις περιγραφές την nekhbet.
Ίσως εκείνη να αναφέρεται σε κάτι τελείως διαφορετικό. Οπότε καλύτερα να περιμένουμε την δική της τοποθέτηση ως προς τον τόπο και το χρόνο της ιστορίας.

deepscan
17-04-12, 00:58
Μου δίνει την εντύπωση Μεσαίωνα. Γι αυτό αναφέρομαι και σε πραγματική σκλαβιά.

Δηλαδή τον διαχωρισμό τον κάνεις μόνο με χρονικές προδιαγραφές;



Όπως είπα και πριν είναι η προσωπική μου άποψη, είναι οι εικόνες που είδα εγώ πίσω από τις περιγραφές την nekhbet.
Ίσως εκείνη να αναφέρεται σε κάτι τελείως διαφορετικό. Οπότε καλύτερα να περιμένουμε την δική της τοποθέτηση ως προς τον τόπο και το χρόνο της ιστορίας.

Ναι, προφανώς. Έχεις δίκιο. Θέλω να πω, κι εγώ με θράσος άρχισα την ανάλυση, δεν έχω στην πραγματικότητα ιδέα. Θα ήθελα πολύ να δω τη δική της τοποθέτηση.

freyja
17-04-12, 01:04
Δηλαδή τον διαχωρισμό τον κάνεις μόνο με χρονικές προδιαγραφές;

Απλά δεν μου δίνει την εντύπωση ενός role pley, αλλά μιας πραγματικής κατάστασης. Συμπέρασμα που βγάζω από τις σκέψεις της αφηγήτριας για Εκείνη.



Ναι, προφανώς. Έχεις δίκιο. Θέλω να πω, κι εγώ με θράσος άρχισα την ανάλυση, δεν έχω στην πραγματικότητα ιδέα. Θα ήθελα πολύ να δω τη δική της τοποθέτηση.

Θα περιμένουμε μάλλον μέχρι αύριο, δεν είναι όλοι του νυκτόβιου club :moon:

deepscan
17-04-12, 01:13
Απλά δεν μου δίνει την εντύπωση ενός role pley, αλλά μιας πραγματικής κατάστασης. Συμπέρασμα που βγάζω από τις σκέψεις της αφηγήτριας για Εκείνη.

Με μπερδεύεις... Αλλά θα περιμένω γιατί υποψιάζομαι ότι έχεις περισσότερα δεδομένα [βλ. ίσως όχι απαραίτητα συγκεκριμένα δεδομένα, αλλά πάντως μεγαλύτερη ικανότητα κατανόησης των συμβολισμών] από μένα.


Θα περιμένουμε μάλλον μέχρι αύριο, δεν είναι όλοι του νυκτόβιου club :moon:

fuck! ;)

freyja
17-04-12, 01:17
Με μπερδεύεις... Αλλά θα περιμένω γιατί υποψιάζομαι ότι έχεις περισσότερα δεδομένα [βλ. ίσως όχι απαραίτητα συγκεκριμένα δεδομένα, αλλά πάντως μεγαλύτερη ικανότητα κατανόησης των συμβολισμών] από μένα.

Υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να είμαι εντελώς έκτος θέματος. Γι αυτό κάνε υπομονή, μην κάνουμε άσχετες αναλύσεις σε ξένο νήμα.

deepscan
17-04-12, 01:34
Υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να είμαι εντελώς έκτος θέματος. Γι αυτό κάνε υπομονή, μην κάνουμε άσχετες αναλύσεις σε ξένο νήμα.

καλακαλα *κρύβεται στο κονάκι της*

Uther
17-04-12, 06:23
Εκ μέρους της nekhbet
Ζητάει συγγνώμη καθώς το εργασιακό της πρόγραμμα δεν της επιτρέπει να απαντήσει η ίδια.

Οι απαντήσεις εκ μέρους της


Απλά δεν μου δίνει την εντύπωση ενός role pley, αλλά μιας πραγματικής κατάστασης. Συμπέρασμα που βγάζω από τις σκέψεις της αφηγήτριας για Εκείνη.

:
Είσαι εντός θέματος σε όλα τα ποστς.


Με μπερδεύεις... Αλλά θα περιμένω γιατί υποψιάζομαι ότι έχεις περισσότερα δεδομένα [βλ. ίσως όχι απαραίτητα συγκεκριμένα δεδομένα, αλλά πάντως μεγαλύτερη ικανότητα κατανόησης των συμβολισμών] από μένα.


Η nekhbet εκφράζει την ίδια απορία με τη freyja για τη σύνδεσή που έκανες με την Ο.


Η δική μου γνώμη είναι ότι ο καθένας έχει τις δικές του παραπομπές. Προσωπικά δεν θα έκανα μια τέτοια σύνδεση αλλά θα με ενδιέφερε μία δική σου ανάλυση. Εκτός αν η μόνη συνδετική παράμετρος είναι η παρελθοντική αισθητική προσέγγιση.



Σχετικά με την αναφορά στην Ιστορία της Ο: Ότι η υποταγμένη μοιάζει σαν να μην την αφορά ιδιαίτερα ότι γίνεται θέαμα σε μία "κοινωνική" "σκηνή".

Σχετικά με το "λεσβιακή essence": ότι τη συγκινεί πραγματικά μόνο Εκείνη. Εγώ θα ήθελα επίσης να καταλάβω απο που προκύπτει το ότι συγκινεί πραγματικά μόνο Εκείνη ...

Uther
17-04-12, 07:38
Είχα πληρώσει να την αποκτήσω.. Η σιωπή εξαγοράζεται εύκολα. Η επιθυμία ποτέ. Είχε ανάγκη να νοιώθει μοναδική...
Την παρακολουθούσα απο μακρυά. Ϋπαρξη απο την ύπαρξή της... Απο μακρυά. Κρυμμένη στα δικά μου σκοτεινά δωμάτια που προβαλα χαμογελαστά την κατανόηση μου...Πλάσμα. Κοινή στις φλέβες μας η αθανασία της πράξης.

Τόσες αναμνήσεις που έβραζαν μέσα της την πότιζαν και μέσα στη λήθη μόνο μπορουσα να την ζήσω. Θα ειναι εκεί απο την αρχή, σαν να γεννήθηκε χθες; ... Μα δεν μου έφτανε. Ποτέ δεν έφτανε αν δεν ξερίζωνε την μνήμη.
Είναι η φύση ,μου αυτή, να σβήνω το θυμό σε όσους αγγίζω. Είναι η φύση της αυτή, να αρνείται οτιδήποτε πραγματικό.

Έδινε πάντα τεράστια σημασία σε πράγματα μικρά όπως η ζωή της. Η παρέμβαση. Η εικόνα της. Και μέσα στις εικόνες του εαυτού της έκρυβε τη συνήθεια που την κράταγε τα πρωινά όρθια.

Εύκολο αυτές τις μέρες να αποκτήσεις σκλάβους. Μικρό το αντίτιμο . Εύκολη η χρήση τους.
Δεν θα αποχωριστεί εύκολα την ψυχή της. Δεν υπάρχει αντίτιμο. Εκείνη η μάγισσα μου το 'πε. Δεν το αξίζει το σκοτάδι να χωρέσει τόση απόγνωση. Καλύτερα στο φως. Καλύτερη η έκθεση. Καλύτερη η τελετή.

Τόσο φως στην υγρασία θα πρέπει να την τυφλώνει. Την παρατηρώ καθώς κρύβεται νομίζει και νοιώθει τις πληγές της. Δεν τις έκανα εγώ. Έχει άλλωστε ακόμα το δέρμα της στο σώμα.
Αφήνω το παράθυρο στο δωμάτιο της. Ετοιμάζω τη σάλα με τους σκλάβους. Μιλάω μόνο με έναν. Φοβάται η μικρή μου τους άντρες. Αναλώσιμοι. Όπως κι εμείς.

Δεν ξέρει τι ετοιμάζω. Το ζήτησε η ίδια μα δεν το θυμάται. Αφήνω τους υπόλοιπους να πράξουν τον ρόλο του χορού. Της το θυμίζουν τα τραγούδια τους ,μα δεν το θυμάται.
Της έκλεψα στο δωμάτιο μου όταν την έφερα μια ασημένια κοσμηματοθήκη. Μέσα της έκρυβε την εικόνα της μητέρας . Μου ζήτησε να την κάψω. Μα δεν το θυμάται. Της έκλεψα την εικόνα των τριών αδελφών της. Μου ζήτησε να τις κάψω. Μα δεν το θυμάται.

-----------------------------------------------
Την μετάλλαξη της λέει θεραπεύει. Και γίνεται εγώ. Το θέλω μου.
Μα εγώ δεν θέλω αυτό. Να θυμώσει...Να ξεχάσει. Δεν θα προλάβει να αντισταθεί.
Το βράδυ, στη σάλα θα θυμηθεί. Κι ύστερα η μετάλλαξή της θα μου ανήκει κι αυτή το ίδιο.
Και το χω ανάγκη να ξέρω πως το έσβησα Εγώ.
-------------------------------------------------

Απο το βράδυ που της χάραζα το σώμα, δεμένη όρθια κρατιόταν κι έγραφε στα πόδια της όσα πρέπει να θυμάται για την ίδια. Αν δεν θυμηθεί θα το χαράξω στα πλευρά.. Κάτω απο αυτό το δέρμα. Κρατούσε τις αλυσίδες της να μην λυγίσει. Σκισμένη η πλάτη της γράφει τώρα το όνομά μου. Όταν την έφεραν πόσο νομιζε θα κρατήσει; Τώρα το ξέρει πως δεν θα βγει η ίδια απο εδώ.
-----------------------------------------------------

sklavina
17-04-12, 10:00
@Uther,

Γαμώτο, δεν μπορώ να σου δώσω και πάλι ρεπ.. :)

freyja
17-04-12, 12:24
@Uther
Το έχω ξαναπεί αυτά τα post δεν πρέπει να ανεβαίνουν πρωί, πώς θα δουλέψει ο κόσμος?:o

Πολύ όμορφο και αρμονικό το αποτέλεσμα.

Uther
17-04-12, 19:51
Ε/ευχαριστούμε.... Μόνο με τον ανατέλλον ήλιο μπορούν να υπάρξουν

deepscan
17-04-12, 21:04
Η nekhbet εκφράζει την ίδια απορία με τη freyja για τη σύνδεσή που έκανες με την Ο.

Με εξέπληξε τόσο που μόνο εγώ το βλέπω, που ξαναδιάβασα πολύ προσεκτικά την ιστορία για να δω ποια σημεία μου μετέφεραν ατμόσφαιρα Ο.
Και, να: :)

Σκοτάδι και υγρασία. Τα μάτια μου δεν άργησαν να προσαρμοστούν. Κρύα πέτρα παντού.
…..
Βαριά μεταλλικά βραχιόλια σφίγγουν επώδυνα τους καρπούς μου, τα ρούχα μου είναι γεμάτα λεκέδες από λάσπη και αίμα.
…..
Σήκωσα την μακριά φούστα
…..
Δυο άντρες μπαίνουν στο μικρό κελί.
…..
Μπαίνοντας στο δωματιο κατάλαβα ότι είναι μια μεγάλη σάλα, στην μέση της είχε στηθεί μια εξέδρα
…..
Ο κόσμος διασκέδαζε, περίμεναν κάποιο θέαμα
…..
Στην μέση της εξέδρας οι άντρες έδεσαν την αλυσίδα σε ένα κρίκο ψηλά πάνω από το κεφάλι μου, τόσο που με δυσκολία πατούσα στο έδαφος.


Τέτοιο περιβάλλον έχω στο μυαλό μου για τις ιστορίες της Ο.

Άλλα ντ’ άλλων;



Εγώ θα ήθελα επίσης να καταλάβω απο που προκύπτει το ότι συγκινεί πραγματικά μόνο Εκείνη ...

Ότι τη συγκινεί μόνο Εκείνη, έτσι; Ότι Εκείνη δηλαδή συγκινεί την πρωταγωνίστρια της ιστορίας.
Και πάλι, θα προσπαθήσω να εντοπίσω τα συγκεκριμένα σημεία που μου ενέπνευσαν αυτήν την [καθόλου υποσυνείδητη πλέον lol] πεποίθηση:


Τότε μπαίνει στην αίθουσα Εκείνη.

Γραμμένο με bold. Κάτι συμβαίνει και το νιώθεις.


Με έβαλε να καθαρίσω την λάμα με την γλώσσα μου..

Παρόλο που αυτή η πρόταση είναι περιγραφική όπως και όλες οι προηγούμενες, για κάποιον λόγο μού φαίνεται ότι την ταράζει ιδιαίτερα αυτή η κίνηση. Ίσως είναι τα αποσιωπητικά, που δεν τα χρησιμοποιεί καθόλου συχνά, δεν ξέρω. Πάντως νιώθω ότι έχει ταραχτεί. Και αυτήν την κίνηση την έχει διατάξει Εκείνη.


Και, φυσικά, το

Ειχα σταματήσει να νιώθω πόνο, μονο δέος για Αυτή τη Γυναίκα, για όσα είχαν προηγηθεί και για όσα θα ακολουθούσαν.
Σωριάστηκα στα πόδια Της…

Ω, ναι. Με αυτό σιγουρεύομαι ότι τη συγκίνησε :)





Είχα πληρώσει να την αποκτήσω.. Η σιωπή εξαγοράζεται εύκολα. Η επιθυμία ποτέ. Είχε ανάγκη να νοιώθει μοναδική...
Την παρακολουθούσα απο μακρυά. Ϋπαρξη απο την ύπαρξή της... Απο μακρυά. Κρυμμένη στα δικά μου σκοτεινά δωμάτια που προβαλα χαμογελαστά την κατανόηση μου...Πλάσμα. Κοινή στις φλέβες μας η αθανασία της πράξης.

Τόσες αναμνήσεις που έβραζαν μέσα της την πότιζαν και μέσα στη λήθη μόνο μπορουσα να την ζήσω. Θα ειναι εκεί απο την αρχή, σαν να γεννήθηκε χθες; ... Μα δεν μου έφτανε. Ποτέ δεν έφτανε αν δεν ξερίζωνε την μνήμη.
Είναι η φύση ,μου αυτή, να σβήνω το θυμό σε όσους αγγίζω. Είναι η φύση της αυτή, να αρνείται οτιδήποτε πραγματικό.

Έδινε πάντα τεράστια σημασία σε πράγματα μικρά όπως η ζωή της. Η παρέμβαση. Η εικόνα της. Και μέσα στις εικόνες του εαυτού της έκρυβε τη συνήθεια που την κράταγε τα πρωινά όρθια.

Εύκολο αυτές τις μέρες να αποκτήσεις σκλάβους. Μικρό το αντίτιμο . Εύκολη η χρήση τους.
Δεν θα αποχωριστεί εύκολα την ψυχή της. Δεν υπάρχει αντίτιμο. Εκείνη η μάγισσα μου το 'πε. Δεν το αξίζει το σκοτάδι να χωρέσει τόση απόγνωση. Καλύτερα στο φως. Καλύτερη η έκθεση. Καλύτερη η τελετή.

Τόσο φως στην υγρασία θα πρέπει να την τυφλώνει. Την παρατηρώ καθώς κρύβεται νομίζει και νοιώθει τις πληγές της. Δεν τις έκανα εγώ. Έχει άλλωστε ακόμα το δέρμα της στο σώμα.
Αφήνω το παράθυρο στο δωμάτιο της. Ετοιμάζω τη σάλα με τους σκλάβους. Μιλάω μόνο με έναν. Φοβάται η μικρή μου τους άντρες. Αναλώσιμοι. Όπως κι εμείς.

Δεν ξέρει τι ετοιμάζω. Το ζήτησε η ίδια μα δεν το θυμάται. Αφήνω τους υπόλοιπους να πράξουν τον ρόλο του χορού. Της το θυμίζουν τα τραγούδια τους ,μα δεν το θυμάται.
Της έκλεψα στο δωμάτιο μου όταν την έφερα μια ασημένια κοσμηματοθήκη. Μέσα της έκρυβε την εικόνα της μητέρας . Μου ζήτησε να την κάψω. Μα δεν το θυμάται. Της έκλεψα την εικόνα των τριών αδελφών της. Μου ζήτησε να τις κάψω. Μα δεν το θυμάται.

-----------------------------------------------
Την μετάλλαξη της λέει θεραπεύει. Και γίνεται εγώ. Το θέλω μου.
Μα εγώ δεν θέλω αυτό. Να θυμώσει...Να ξεχάσει. Δεν θα προλάβει να αντισταθεί.
Το βράδυ, στη σάλα θα θυμηθεί. Κι ύστερα η μετάλλαξή της θα μου ανήκει κι αυτή το ίδιο.
Και το χω ανάγκη να ξέρω πως το έσβησα Εγώ.
-------------------------------------------------

Απο το βράδυ που της χάραζα το σώμα, δεμένη όρθια κρατιόταν κι έγραφε στα πόδια της όσα πρέπει να θυμάται για την ίδια. Αν δεν θυμηθεί θα το χαράξω στα πλευρά.. Κάτω απο αυτό το δέρμα. Κρατούσε τις αλυσίδες της να μην λυγίσει. Σκισμένη η πλάτη της γράφει τώρα το όνομά μου. Όταν την έφεραν πόσο νομιζε θα κρατήσει; Τώρα το ξέρει πως δεν θα βγει η ίδια απο εδώ.
-----------------------------------------------------


Πάρα πολύ καλό και αυτό το κείμενο. Είναι ιδιαίτερα δυνατό γιατί είναι τρομερά «εσωτερικό», προσωπικό και ειλικρινές.

Αυτό το σημείο:


Της έκλεψα στο δωμάτιο μου όταν την έφερα μια ασημένια κοσμηματοθήκη. Μέσα της έκρυβε την εικόνα της μητέρας . Μου ζήτησε να την κάψω. Μα δεν το θυμάται. Της έκλεψα την εικόνα των τριών αδελφών της. Μου ζήτησε να τις κάψω. Μα δεν το θυμάται.

με έκανε να ανατριχιάσω. Εννοώ στ’ αλήθεια.

nekhbet
17-04-12, 23:54
Τότε μπαίνει στην αίθουσα Εκείνη.
Γραμμένο με bold. Κάτι συμβαίνει και το νιώθεις.

Αυτό που νιώθει είναι φόβος, τρόμος. Τίποτα το ερωτικό ή αισθησιακό. Δεν είναι εκεί με την θέληση της.



Με έβαλε να καθαρίσω την λάμα με την γλώσσα μου..

Παρόλο που αυτή η πρόταση είναι περιγραφική όπως και όλες οι προηγούμενες, για κάποιον λόγο μού φαίνεται ότι την ταράζει ιδιαίτερα αυτή η κίνηση. Ίσως είναι τα αποσιωπητικά, που δεν τα χρησιμοποιεί καθόλου συχνά, δεν ξέρω. Πάντως νιώθω ότι έχει ταραχτεί. Και αυτήν την κίνηση την έχει διατάξει Εκείνη.

Φόβος και πάλι. Ταραχή σίγουρα. Η λάμα στο στόμα της την καθιστά ακόμα πιο ευάλωτη (η αφηγήτρια τρέμει τα μαχαίρια)



Και, φυσικά, το

Ειχα σταματήσει να νιώθω πόνο, μονο δέος για Αυτή τη Γυναίκα, για όσα είχαν προηγηθεί και για όσα θα ακολουθούσαν.
Σωριάστηκα στα πόδια Της…

Ω, ναι. Με αυτό σιγουρεύομαι ότι τη συγκίνησε :)

Εδώ είναι η κατάληξη της διαδρομής, παραδόθηκε στην μοίρα της, σταμάτησε να παλεύει για το εγώ της.

deepscan
18-04-12, 00:21
Αυτό που νιώθει είναι φόβος, τρόμος. Τίποτα το ερωτικό ή αισθησιακό. Δεν είναι εκεί με την θέληση της.

Μα ναι, δεν το υπονόησα, "συγκίνησε" έγραψα. Με όποια έννοια. Ότι το άτομο που της προκάλεσε οποιαδήποτε συναισθήματα [ακόμα και πολύ σκοτεινά] ήταν Εκείνη, σε αντίθεση με το πλήθος του οποίου η επιρροή -νομίζω ότι- της ήταν αδιάφορη :)
Νομίζω, φυσικά.

Uther
18-04-12, 00:21
Ότι τη συγκινεί μόνο Εκείνη, έτσι; Ότι Εκείνη δηλαδή συγκινεί την πρωταγωνίστρια της ιστορίας.
Δεν είχα καταλάβει αυτό. Ευχαριστώ για την εξήγηση



Πάρα πολύ καλό και αυτό το κείμενο. Είναι ιδιαίτερα δυνατό γιατί είναι τρομερά «εσωτερικό», προσωπικό και ειλικρινές.

Αυτό το σημείο:
με έκανε να ανατριχιάσω. Εννοώ στ’ αλήθεια.
Ευχαριστώ και πάλι. Είναι η δική μου πλευρά της ιστορίας. Ανυπομονώ για την πραγματοποίηση

deepscan
18-04-12, 00:24
Επίσης,


(η αφηγήτρια τρέμει τα μαχαίρια)

wow...

deepscan
18-04-12, 00:25
@ Uther

:)

Και σχετικά με την ιδέα ότι έχει ατμόσφαιρα Ο; Το βρίσκεις πάντα άτοπο;

Uther
18-04-12, 00:28
@ Uther

:)

Και σχετικά με την ιδέα ότι έχει ατμόσφαιρα Ο; Το βρίσκεις πάντα άτοπο;
Πραγματικά ναι. Δυστυχώς δεν είμαι σε θέση να εκθέσω τους λόγους. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο καθένας πρέπει να διατηρεί τις παραπομπές του και μονο έτσι έχει αξία ένα τέτοιο κείμενο. Αλλιώς θα γράφαμε δοκίμιο. Η κατάθεσή σου ήταν πολύτιμη. Σε ευχαριστούμε.

deepscan
18-04-12, 00:38
Πραγματικά ναι. Δυστυχώς δεν είμαι σε θέση να εκθέσω τους λόγους.

Το δέχομαι.
Εξάλλου για την πρώτη ιστορία το αισθάνθηκα - και με δεδομένο ότι η δεύτερη, που καθόλου μα καθόλου δεν μου έδωσε την ατμόσφαιρα Ο, αναφέρεται στο ίδιο θέμα, ας παραδεχτώ ότι η έλλειψη αυτής της γνώσης με έκανε να τη δω με εντελώς διαφορετικό μάτι.


Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο καθένας πρέπει να διατηρεί τις παραπομπές του και μονο έτσι έχει αξία ένα τέτοιο κείμενο. Αλλιώς θα γράφαμε δοκίμιο. Η κατάθεσή σου ήταν πολύτιμη. Σε ευχαριστούμε.

Εγώ ευχαριστώ και τις δύο για την αντιμετώπιση.
Θέλω πάρα πολύ να διαβάσω τη συνέχεια.